Tibetan
་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མ་ཆགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ནས་སྦྱིན་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཕྱུག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་སྙོམས་པར་བྱེད་པ་དང༌། དུས་བཟང་པོར་སྦྱིན་པས་ན་མཆོད་སྦྱིན་ཏེ་དེ་ནི་རྩ་འཇིང་དང་སྐུར་པར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་སྦྱིན་སྲེག་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་འབྱོར་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན། བཟླས་ལ་བརྩོན་ན་དགའ་འགྱུར་ཞིང༌། །བསྒོམ་ལ་བརྩོན་ན་གྲོལ་བར་འགྱུར། །མཆོད་ལ་བརྩོན་ན་དགའ་འགྱུར་ཞིང༌། །བསྒོམ་ལ་བརྩོན་ན་གྲོལ་བར་འགྱུར། །མཆོད་ལ་བརྩོན་ན་མཆོད་འགྱུར་ཞིང༌། །མེ་ལ་སྦྱིན་སྲེག་བྱས་པས་འབྱོར། །ཞེའོ། །བྱེད་པ་ལ་སྐུར་པ་ནི་ལེགས་པར་བྱས་པ་ཡང་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ལེགས་པར་བྱས་པ་ནི་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་ཚེ་རིང་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེས་པར་བྱས་པ་ནི་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་ཚེ་ཐུང་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། སྲོག་གཅོད་པ་ཡིས་ཚེ་ཐུང་འགྱུར། །མ་བྱིན་ལེན་པས་དབུལ་བ་ཉིད། །བྱིའོ་བྱས་པས་དགྲ་དང་བཅས། །བརྫུན་དུ་སྨྲས་པས་སྐུར་པ་སྟེ། །ཕྲ་མ་ཡིས་ནི་བཤེས་དང་འབྱེད། །རྩུབ་པོའི་ཚིག་གིས་མི་སྙན་ཐོས། །མ་འབྲེལ་སྨྲ་བ་ཚིག་མི་བཙུན། །བརྣབ་སེམས་ཡིད་ལ་རེ་བ་འཇོམས། །གནོད་སེམས་འཇིགས་པ་སྦྱིན་པར་བཤད། །ལོག་པར་ལྟ་བས་ལྟ་ངན་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་འབྲས་བུ་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང༌། རྒྱུ་མཐུན་པ་དང༌། དབང་དང༌། སྐྱེས་བུ་བྱེད་པའོ། །འདི་དག་གིས་བཤད་པ་ནི་འོག་ནས་ཞིབ་ཏུ་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལ་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཞེས་སྨྲས་པ་སྟེ། མི་འདྲ་བར་སྨིན་ པས་རྣམ་པར་སྨིན་པའོ། །རིས་མཐུན་པའི་སྣང་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་འདིའོ། །རིས་མཐུན་པ་དོར་བའི་མ་འོངས་པའི་སྐྱེ་བ་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་འགྲུབ་པའི་ཕ་རོལ་ལོ། །ཡོད་པའི་དངོས་པོ་འཇིག་པར་བྱེད་པ་ནི་ཕ་ཡང་མེད་མ་ཡང་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་དགེ་སྦྱོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་རྣམ་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྲམ་ཟེ་ནི་སྤྱོད་པ་གཙང་བའི་ཕྱིར། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་སྤངས་པའོ། །ཡང་ན་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་སྡེ་ལྔ་སྟེ། དགེ་སློང་དང༌། དགེ་སློང་མ་དང༌། དགེ་ཚུལ་ཕ་དང༌། དགེ་ཚུལ་མའི་སྡོམ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་བྱེད་པ་ནི་དགེ་སྦྱོང་ངོ༌། །ཁྱིམ་པའི་རྟགས་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་མ་བྲེགས་ཤིང་གོས་དཀར་པོ་གྱོན་བཞིན་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་དོན་བྱེད་པ་ནི་བྲམ་ཟེའོ། །ཡང་ན་ཆོས་འདི་པའི་ཆ་བྱད་ཅན་ནི་དགེ་སྦྱོང་ངོ༌། །ཕྱི་རོལ་པའི་ཆ་བྱད་ཅན་བྲམ་ཟེའོ། །ཡང་ན་དགེ་སྦྱོང་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ལམ་རྒྱལ་བ་དང༌། སྟོན་པ་དང༌། འཚོ་བ་དང༌། སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ལམ་རྒྱལ་བ་སྟེ་ཡང་དག་པར་སོང་པའོ། །ཆོས་སྨྲ་བ་དང་ལེགས་པར་ཞུགས་པ་ནི་སྟོན་པ་དང་འཚོ་བ་སྟེ་ཞུགས་པའོ། །བྲམ་ཟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་དང་མིང་དང་སྒྲུབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པས་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། དོན་གྱི་སྐབས་འདིར་སྒྲུབ་པ་བྲམ་ཟེ་ལ་འདོད་དེ་བྱ་བ་བྱས་ཤིང་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བསལ་བས་ན་ཡང་དག་པར་སོང་བའོ། །ཡང་ན་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པ་དག་ནི་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དག་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བས་ན་ལམ་རྒྱལ་བའི་དགེ་སྦྱོང་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་དང༌། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་དང་ཕྱིར་མི་འོང་བ་དག་ནི་ཡང་དག་པར་སོང་བའོ། །དེ་དག་ནི་རྒྱུ་ལ་ཞུགས་པ་གསུམ་དང༌། དགྲ་བཅོམ་པའི་རྒྱུ་ལ་ཞུགས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པའོ། །དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པའོ། །དགྲ་བཅོམ་པའི་ཡོན་ཏན་གང་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ལྷའི་མིག་གི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང༌། འཆི་འཕོ་བ་དང་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང༌། ཟག་པ་ཟག་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་རིག་པའོ། །དེ་ལས་ བཟློག་པ་ནི་གང་ཟག་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་དལ་བའི་དུས་ནི་གཅིག་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསྟན་པའི་ཆོས་གང་ཞེ་ན་ཐོག་མར་དགེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་རྣམ་གྲངས་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། བཤད་པར་བྱ་བ་དང༌། ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྟོན་པའི་དམ་ཆོས་རྣམ་གཉིས་ཏེ། །ལུང་དང་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །དེ་འཛིན་བྱེད་དང་སྨྲ་བྱེད་དང༌། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཁོ་ནའོ། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཆོས་བསྟན་པར་བྱ་བ་ནི་ཐོག་མར་དགེ་བ། བར་དུ་དགེ་བ། ཐ་མར་དགེ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་སྟོན་པས་ཐོག་མར་དགེ་བ་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པས་བསྡམས
Chinese
等等。从不执著的善根布施，因为那是富有的原因。调和那件事，在好的时机布施，是供施，因为那是根本和诽谤的原因。布施本身的差别称为火供，因为那是财富的原因。因此，精进念诵会喜悦，精进禅修会解脱。精进供养会喜悦，精进禅修会解脱。精进供养会得到供养，向火作火供会富有。这样说。对行为的诽谤是指没有好好做等等。其中，好好做是指戒杀生等等，因为那些是长寿等等的原因。不好好做是指杀生等等，因为那些是短命等等的原因。如是说：杀生会导致短命，不予取会导致贫穷，作强盗会导致与敌人为伍，说谎会导致诽谤，离间会导致与朋友分离，恶语会导致听到不悦耳的声音，说无关联的话会导致言语不庄重，贪心会摧毁心中的希望，害心被说是布施恐惧，邪见会导致恶见。像这样等等。其中，果有四种：异熟果、等流果、增上果、士用果。这些的解说将在下面详细阐述。其中，因为是主要的，所以说是异熟果，不
English
etc. Giving from the root of non-attachment, because that is the cause of wealth. Pacifying that very thing, and giving at a good time, is offering, because that is the cause of roots and slander. The distinction of that very giving is called fire offering, because that is the cause of prosperity. Therefore, diligence in recitation will bring joy, diligence in meditation will bring liberation. Diligence in offering will bring joy, diligence in meditation will bring liberation. Diligence in offering will beget offerings, and making fire offerings to the fire will bring wealth. So it is said. Slander of action is like saying that there is no good done, etc. Among them, doing well is like abandoning killing, etc., because those are the causes of long life, etc. Doing badly is like killing, etc., because those are the causes of short life, etc. As it is said: Killing will cause a short life. Taking what is not given will cause poverty. Acting like a thief will be accompanied by enemies. Speaking falsely will cause slander. Slander will separate friends. Harsh words will cause unpleasant sounds to be heard. Speaking unrelated words will cause speech to be undignified. Greed will destroy hope in the mind. Harmful thoughts are said to be giving fear. Wrong views will cause bad views. Like that, etc. Among them, there are four kinds of fruits: Vipaka (异熟果), Nisyananda (等流果), Adhipati (增上果), and Purusakara (士用果). The explanation of these will be explained in detail below. Among them, because it is the main one, it is called Vipaka (异熟果), not
Chinese
身着鹿皮和白衣，以梵行等方式行事的是婆罗门。或者具有此教派装束的是沙门。具有外道装束的是婆罗门。又或者沙门有四种：路胜者、示者、活者、能破斥者。其中，就第一种而言，如来是路胜者，即已证得正道者。说法者和善入者是示者和活者，即已入道者。所谓婆罗门，是就种姓、名称和修行而言，有三种。就此处的意义而言，修行者被认为是婆罗门，因为他已完成应做之事，并断除一切不善之法，所以是已证得正道者。或者，有学和无学之人，因为从见道和修道所应断除的烦恼中获得解脱，所以被称为路胜者的沙门。因此，应将其应用于入流者等。其中，入流者、一来者和不还者是已证得正道者。他们是入于果位的三种，入于阿罗汉果位是已入道者。安住于阿罗汉果位的是阿罗汉。什么是阿罗汉的功德呢？即世间智等。天眼通、知生死通和漏尽通是世间智。与此 相反的是，安住于梵行之人，闲暇之时唯一，等等。如来所开示的法是什么呢？即宣说了最初是善等。法的功德的类别是：应说和应理解。为什么呢？因为示者的正法有两种：经和证。它是执持者、说法者和修行者。因为有这样的说法。因此，应宣说的法是最初是善、中间是善、最后是善。通过宣说增上戒学，最初是善，即具有戒律，被别解脱戒所束缚。
English
Acting through celibacy and other means while wearing deerskin and white clothes is a Brahmin. Alternatively, one with the attire of this religion is a Shramana. One with the attire of an outsider is a Brahmin. Or, a Shramana is of four types: the path victor, the shower, the liver, and the one who refutes. Among these, with regard to the first, the Tathagata is the path victor, that is, the one who has attained the right path. The one who speaks the Dharma and the one who has entered well are the shower and the liver, that is, the one who has entered. The so-called Brahmin is of three types with regard to lineage, name, and practice. In the context of meaning here, the practitioner is considered a Brahmin because he has completed what should be done and eliminated all non-virtuous dharmas, so he is the one who has attained the right path. Alternatively, those who are learning and those who are not learning are called Shramanas of the path victor because they have overcome the afflictions to be abandoned by seeing and meditating. Therefore, it should be applied to those who have entered the stream, etc. Among these, the one who has entered the stream, the once-returner, and the non-returner are those who have attained the right path. They are the three who have entered the cause, and the one who has entered the cause of the Arhat is the one who has entered the right path. The one who abides in the fruit of the Arhat is the Arhat. What are the qualities of the Arhat? They are worldly knowledge, etc. The clairvoyance of the divine eye, the clairvoyance of knowing death and birth, and the clairvoyance of the exhaustion of outflows are worldly knowledge. The opposite of this is one who abides in celibacy, the time of leisure is one, and so on. What is the Dharma taught by the Tathagata? That is, he spoke of the beginning as virtuous, etc. The categories of the qualities of the Dharma are: what should be spoken and what should be understood. Why is that? Because the true Dharma of the shower is of two kinds: scripture and realization. It is the holder, the speaker, and the practitioner. Because there is such a saying. Therefore, the Dharma to be spoken is called the beginning is virtuous, the middle is virtuous, and the end is virtuous. By teaching the training of higher morality, the beginning is virtuous, that is, it has morality and is bound by the vows of individual liberation.
Tibetan
་པ་དང༌། ཆོ་ག་དང་སྤྱོད་ཡུལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཕྲ་རབ་དག་ལ་འཇིགས་པར་ལྟ་བའོ། །བར་དུ་དགེ་བ་ནི་ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་སྟེ། འདོད་པས་དབེན་པ་ལ་སོགས་པའི་བསམ་གཏན་བཞིའོ། །ཐ་མར་དགེ་བ་ནི་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་སྟེ། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ཤེས་པར་འདོད་པའི་ཟག་པ་དང༌། སྲིད་པ་དང༌། མ་རིག་པ་དང༌། ལྟ་བའི་ཟག་པ་ལས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དུས་གསུམ་དུ་དགེ་བའི་ཆོས་དེ་ཡང་ཅི་འདྲ་ཞེ་ན། བརྗོད་བྱའི་དོན་མ་ལོག་ཅིང་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་དོན་བཟང་བའོ། །ཨ་ལ་སོགས་པ་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་ཚིག་གསལ་ཞིང་དོན་མྱུར་དུ་གོ་བར་བྱེད་པས་ཚིག་འབྲུ་བཟང་པོའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་དེས་ཅི་ཞིག་སྒྲུབ་ཅིང་སྟོན་ཅེ་ན། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཕུང་པོ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཚངས་པའོ། །དེ་ལ་ཅི་མངོན་ཞེ་ན། མདོ་ལས་ཞི་བར་གྱུར་པ་ཚངས་པར་གྱུར་པ། བསིལ་བར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གྲངས་སོ་ཞེའོ། །དེའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྤྱོད་པ་སྟེ། ལམ་གྱི་འདུས་བྱས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང༌། ཟག་བཅས་ཟག་པ་མེད་ཆོས་དང༌། །ལམ་མ་རྟོགས་པའི་འདུས་བྱས་རྣམས། །ཟག་བཅས་གང་ཕྱིར་དེ་དག་ལ། །ཟག་རྣམས་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པར་འགྱུར། །ཞེའོ། ། དེའི་ཕྱིར་ན་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དོན་དམ་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏོ། །དོན་དམ་པའི་ཆོས་དེ་ཅི་འདྲ་བ་ཞེ་ན། མུ་སྟེགས་ཅན་དང་མ་འདྲས་པའོ། །ལམ་དེས་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ། །ལམ་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བས་ན་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །ལམ་དེ་ཟག་པ་ཟད་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ཏེ་རྒྱུད་ཀྱི་དག་པས་དག་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་བྱང་བའོ། །ལ་ལ་དག་ནི་ཐོས་པའི་ཚེ་དད་པ་བསྐྱེད་པས་ཐོག་མར་དགེ་བའོ། །སེམས་པའི་ཚེ་དགའ་བ་བསྐྱེད་པས་བར་དུ་དགེ་བའོ། །བསྒོམ་པའི་ཚེ་བློ་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་པས་ཐ་མར་དགེ་བའོ། །མཐོ་རིས་དང་ཐར་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཐོ་རིས་དང་བྱང་གྲོལ་གྱི་དོན་འབྱུང་བས་དོན་བཟང་པོའོ། །དེ་འཆད་པའི་ཚིག་གསལ་ཞིང་ཟུར་ཕྱིན་པས་ཚིག་འབྲུ་བཟང་པོའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་མུ་སྟེགས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་པས། ཐོག་མ་ལ་སོགས་པར་དགེ་བའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་དག་ཚིག་སྔ་ཕྱི་འགལ་བ་འབྱུང་སྟེ། མི་འཚེ་བ་
Chinese
，以及仪轨和行持圆满，对微小的过失也感到恐惧。中间的善是增上心学，即远离欲望等的四禅。最后的善是增上慧学，想要了解圣者的四谛，从烦恼、有、无明和见解的烦恼中，心完全解脱的智慧将会显现。那么，像这样的三时之善法是怎样的呢？所表达的意义不颠倒且是殊胜的，因为意义圆满所以是意义上的善。阿等作为能表达的词句清晰，并且能迅速理解意义，所以是词句上的善。那么，这样的法会成就和显示什么呢？名为梵行，蕴的剩余等涅槃是梵。对此显现什么呢？经中说，寂静成为梵，清凉成为涅槃之数。因为是它的原因所以是行，因为是道的有为之主要。也就是，有漏无漏法，以及未证悟道的有为法，因为有漏，所以在那些上面，烦恼会增长。这样说。 因此，梵行所要证悟的是胜义谛之法。胜义谛之法是怎样的呢？与外道不同。此道断除三界的烦恼，所以是圆满的。此道自性解脱，所以是清净的。此道生于烦恼已尽者的相续中，因为相续的清净而清净，所以是完全清净的。有些人听到时生起信心，所以最初是善的。思考时生起欢喜，所以中间是善的。修习时生起广大的智慧，所以最后是善的。因为是天界和解脱之因，所以产生天界和解脱的意义，所以是意义上的善。宣讲它的词句清晰且完整，所以是词句上的善，他们这样说。有些人说，因为是对治外道之法，所以最初等是善的。为什么呢？因为那些词句前后矛盾，不害
English
, as well as the perfection of rituals and conduct, and fearing even the slightest faults. The intermediate virtue is the higher training of the mind, namely the four meditations that are separated from desire and so on. The final virtue is the higher training of wisdom, wanting to understand the four noble truths, from the afflictions, existence, ignorance, and views, the wisdom of the mind's complete liberation will appear. So, what is such a virtue in the three times like? The meaning expressed is not reversed and is excellent, because the meaning is complete, it is good in meaning. A and so on, as the words that can express are clear, and the meaning can be quickly understood, so it is good in words. So, what does such a Dharma accomplish and show? It is called Brahmacharya, the Nirvana of the remaining aggregates and so on is Brahma. What is manifested in this? The Sutra says that tranquility becomes Brahma, and coolness becomes the number of Nirvana. Because it is its cause, it is conduct, because it is the main of the path's conditioned. That is, contaminated and uncontaminated dharmas, and conditioned dharmas that have not realized the path, because they are contaminated, afflictions will increase on them. It is said like this. Therefore, what is to be realized by Brahmacharya is the Dharma of the ultimate truth. What is the Dharma of the ultimate truth like? It is different from the heretics. This path eliminates the afflictions of the three realms, so it is complete. This path is naturally liberated, so it is pure. This path is born in the continuum of those who have exhausted their afflictions, because the continuum is pure, it is completely pure. Some people generate faith when they hear it, so it is good at first. Joy arises when thinking, so it is good in the middle. When practicing, great wisdom arises, so it is good in the end. Because it is the cause of heaven and liberation, it produces the meaning of heaven and liberation, so it is good in meaning. The words that explain it are clear and complete, so it is good in words, they say. Some say that because it is the antidote to the Dharma of the heretics, the beginning and so on are good. Why? Because those words are contradictory before and after, non-harming