Tibetan
ཆད་པ་ནི་དང་པོ་ཚོགས་ཀྱིས་ནས་བཟུང་སྟེ་རྩེ་མོའི་བར་དུ་བདག་མེད་པ་ལ་ སོགས་པ་སྟེ་ཐེག་པ་ཐ་མར་མི་ལྟུང་བའི་ཕྱིར་ཐབས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ལ་སོགས་པ་རིག་པར་བྱའོ། །བཟོད་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་བླང་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་སྦྱོར་བ་དང༌། ཆོས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་སྦྱོར་བ་སྟེ་དེ་ལ་ཆོས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་སྦྱོར་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཆེན་པོ་ལ་རིག་པར་བྱའོ། །ས་དང་པོ་ལ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དབྱེར་མེད་པ་སྟེ་ཀུན་དུ་འགྲོ་བའི་དོན་གྱིས་སོ། །ས་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ལ་ནི་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའི་ཞིང་དུ་སྦྱོར་བའོ། །ལྔ་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ལ་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་རབ་ཏུ་འཕེལ་བར་སྦྱོར་བའོ། །བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ལ་ནི། གཟིགས་པ་མེད་པའི་སྐུར་རྟོགས་པར་སྦྱོར་བའོ། །ས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ནི་མ་སྐྱེས་པ་ལ་སོགས་པར་སྦྱོར་བའོ། །འདི་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གཞན་ནི་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཟུང་དུ་འབྲེལ་པ་སྟེ་ལམ་དེ་རྣམས་སུ་ཅི་ལྟར་བསྒོམ་ཞེ་ན། གང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་མོས་པས་སྤྱོད་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་ས་བདུན་པའི་བར་དུ་ནི་སེམས་ཅན་ལ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་སེམས་ཅན་ནི་སྤྱིར་ཡུལ་དུ་བྱའོ། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ནི་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་རིག་པར་བྱའོ། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ནས་བཟུང་སྟེའོ། །ཡང་ཞི་བ་དང་རབ་ཏུ་ཞི་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་རིག་པར་བྱའོ། །ས་བརྒྱད་པ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་རྟེན་པ་སྟེ། འདིར་ཡང་སྙིང་རྗེ་ཁྱད་པར་དུ་བསྒོམ་པར་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ས་དགུ་པ་ལ་ནི་ཆོས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལ་ལྟ་བ་སྟེ་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་ཆོས་འཆད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ས་བཅུ་པ་ལ་ནི་སངས་ཀྱི་སྐུའི་རྒྱན་ལ་སོགས་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་སྟེ། སྐུའི་རྒྱན་ནི་སྐུ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱན་ལ་བྱ་སྟེ་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཞིང་གི་རྒྱན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇུག་པ་ནི་སྦྱོར་བ་ལ་བསྙེགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་དལ་འབྱོར་ཐོབ་པ་ནས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཅིའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་མཚན་ཉིད་ཚང་ན་ནི་འདོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། དང་པོ་སྒོམ་པའི་ས་ནས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྒོམ་པའི་ཐབས་ལ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་བསྟན་པ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་གཉིས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདེབས་པའི་ཕྱིར་ཕྱག་
Chinese
断除是从最初的资粮位开始，直到顶位之间，对于无我等等，为了不堕入下乘，应知方便、有情成熟等等。与安忍和无有可取为最胜之法等等相结合，以及与受持正法相结合，其中与受持正法相结合，应知是正法的最胜广大。初地是法界无别，因为是周遍行义。二地等三地是全部与虚空界相结合。五地等三地是与无为的增上相结合。八地等三地是与证悟无可见之身相结合。总摄一切地之后，是与无生等等相结合。这二者的差别在于，是依自他之义而作主宰。如是方便与智慧双运，那么在这些道上如何修习呢？“于何等入定之时”等等，其中从信行地开始，直到七地之间，是观视有情等等，其中有情是总的对境。大悲应知是在信行地上。大悲是从见道开始。再说寂静和极寂静，应知是在世间和出世间的状态中。八地是依于大悲和智慧，在此也必须特别修习大悲。九地是观视受持正法，因为宣说各别正知之法。十地是现前佛的色身庄严等等，色身庄严是指色身自身的庄严，因为色身是刹土的庄严。入定不是趋近于加行，因为会过于极端。那么难道不是从获得闲暇人身开始吗？为什么？如果具足了相，那么仅仅是意愿而已，因为显示了不是从最初的修习地开始。显示进入修习之方便次第，是二印等等，为了安立手印。
English
Cessation is from the beginning of the accumulation stage up to the peak stage, regarding selflessness, etc. In order not to fall into the lower vehicle, one should understand skillful means, the maturation of sentient beings, etc. It is combined with patience and the absence of taking as the most excellent dharma, etc., and with upholding the Dharma. Among these, the combination with upholding the Dharma should be understood as the great excellence of the Dharma. The first bhumi is the undifferentiated Dharmadhatu, because it is the meaning of pervasive action. The second to fourth bhumis are all combined with the realm of space. The fifth to seventh bhumis are combined with the increase of the unconditioned. The eighth to tenth bhumis are combined with the realization of the invisible body. Having taken all the bhumis into account, it is combined with the unborn, etc. The difference between these two is that it is based on the meaning of self and other. Such skillful means and wisdom are combined, so how should one meditate on these paths? "When entering into what kind of samadhi," etc., among which, from the stage of faith onwards up to the seventh bhumi, there is the observation of sentient beings, etc., among which sentient beings are the general object. Great compassion should be known on the stage of faith. Great compassion begins from the path of seeing. Furthermore, peace and supreme peace should be understood in the state of the mundane and supramundane. The eighth bhumi relies on great compassion and wisdom, and here also great compassion must be especially cultivated. The ninth bhumi is the observation of upholding the Dharma, because it expounds the Dharma of individual perfect knowledge. The tenth bhumi is the manifestation of the ornaments of the Buddha's body, etc. The ornaments of the body refer to the ornaments of the body itself, because the form body is the ornament of the field. Entering is not approaching application, because it would be too extreme. Then is it not from obtaining leisure and endowment? Why? If the characteristics are complete, then it is merely a wish, because it shows that it does not start from the initial stage of meditation. Showing the order of entering the method of meditation, it is two mudras, etc., for establishing the mudras.
Tibetan
རྒྱའོ། །དེ་ཉིད་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཚིག་འབྲུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དོན་དམ་པར་ཟབ་མོ་ལ་ འཇུག་པ་སྟེ། འདིས་ནི་སྔར་བསྟན་པའི་ཚུལ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ལ་མི་འདའ་བས་རྒྱས་བཏབ་པ་སྟེ། རྣམས་ཞེས་གསུངས་པས་མཐའ་དག་པར་མངོན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཐབས་ལ་འཇུག་པའི་ཡུལ་བསྟན་ནས། དེ་ཉིད་གང་ཟག་དང་སྦྱར་བ་ནི་དེ་ལ་ཞེས་གསུངས་པ་སྟེ། ལས་དང་པོ་པ་ནི་མོས་པའི་ས་པའོ། །མ་གོས་པ་ནི་རྟོགས་པ་སྤང་བའོ། །བཤད་པ་དང་སྦྱར་བས་ན་ཕྱུགས་སོ། །བསྒྱུར་བ་ལ་སོགས་པར་གསུངས་པའི་ལྡེམ་པོ་དག་གི་སྣྲེལ་ཞི་སྟེ་གཞན་དུ་འཁྱོགས་པས་ན་ལྡེམ་པོའོ། །རྒྱུད་ནི་མ་འདྲེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུན་རིང་དུ་ཚངས་པར་སྤྱད་པ་ནི་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པར་རོ། །འདི་ནི་དལ་འབྱོར་ཐོབ་པ་ནས་གོམས་པར་བསླབ་པར་མངོན་གྱི་ཐམས་ཅད་དུ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཟུང་དུ་འབྲེལ་པར་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལོག་པར་རྟོག་པར་མི་བྱའོ། །གཉིས་སུ་གསུངས་པ་ནི་གཙོར་གོམས་པར་བྱ་བར་བསྟན་གྱི་མ་ཡིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་གི་འཇུག་པའི་ཚུལ་ནི་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་རྨ་འབྱིན་པའི་ཉེས་པ་བསྟན་ཏོ། །ཉེས་དམིགས་འདི་ལ་བསྟན་པ་ནི་ངེས་པར་སེམས་པར་མི་འགྱུར་བ་སྟེ། ཟབ་མོ་ལ་མི་གུས་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དེའི་རྒྱུ་ཉིད་ནི་ཆོས་སྤོང་བ་དང་གང་ཟག་ལ་ཞེ་སྡང་བ་སྟེ་སྔར་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ཉིད་དོ། །ཉེས་པ་གཉིས་ཏེ་ཡུན་རིང་དུ་སྤྱད་པའི་གང་ཟག་ལ་ནི་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་དུ་གོམས་པ་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་བཟོད་པ་དང་ས་བདུན་པ་མན་ཆད་དུ་གོམས་པ་ས་བརྒྱད་པ་ལ་བཟོད་པ་སྟེ། འདིར་ནི་དང་པོའི་རྒྱུའི་གེགས་སུ་གཟུང་ངོ༌། །དེའི་རྒྱུ་ན་དམན་པ་ལ་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་དང་གུས་པ་ལ་སེར་སྣ་བྱེད་པ་སྟེ། འདིར་བསླབ་པ་ནི་ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་མོས་པ་ཉིད་དོ། །རི་མོ་ནི་དེ་སྟོན་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་མི་བྱེད་པས་རི་མོ་མི་བྱེད་པའོ། །རྣམ་གྲངས་སུ་བསླབས་པ་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་ངས་ནི་ཟང་ཟིང་སྦྱིན་པར་མི་གནང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །མདོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པའི་བཤད་པ་ལུང་གི་ཚད་མས་རབ་ཏུ་སྦྱར་བ་ལས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །མདོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས་སྤྱོད་པའི་ཁྱད་པར་རྙེད་དཀའ་བའི་གཏམ་བརྗོད་པ་སྟེ་བཅུ་པའོ།། །།དེ་ལྟར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སློབ་པ་དེའང་ཐོབ་བྱ་གང་ཞིག་ལ་དམིགས་ ནས་སློབ་ཅེ་ན། ཐོབ་བྱ་སྐུ་གཉིས་ལ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་
Chinese
རྒྱའོ། །此即世俗谛中名为词句者，于胜义谛则为趣入甚深之义。此以不违越先前所示之方便与智慧之方式而加以阐释。言“诸”字，则显现为一切。如是，于开示趣入方便之境后，其与补特伽罗之结合，即是言“于彼”。初学者乃信解地者。未染污者，乃舍弃证悟者。与解释相结合，故为畜生。于所说之转变等之狡诈之连结寂灭，而转向他处，故为狡诈。相续乃因不混杂之故。长时梵行乃无数劫。此显现为从获得闲暇圆满后修习，然不应邪念认为并非一切时皆方便与智慧双运。言二者，乃显示主要应修习，否则则非，因太过分之故。如是之补特伽罗之趣入方式，乃从反面显示引发创伤之过患。于此过患之显示，乃必定不会忆念，即显示为不敬甚深。彼之因即是舍法与于补特伽罗生嗔，即如先前所说。二过患，即于长时修行之补特伽罗，则说为无生法忍。于世间道中串习，乃于见道得忍，及于七地以下串习，乃于八地得忍。此处则视为最初因之障碍。彼之因乃轻蔑下劣者，及吝啬恭敬者。此处所学乃信解甚深法。图画乃彼之显示，不作彼故，则不作图画。于名相中修习，乃轻蔑。因此，譬如对出家者说，我不会给予财物。如是说。从诸经汇集之解释，以教证量善加结合，已宣说般若波罗蜜多。从诸经汇集之行持差别，宣说难得之语，即第十品。如是，学习六度，彼亦缘何所应获得而学习耶？所应获得乃二身，即法身。
English
རྒྱའོ། ། This is what is called words and phrases in conventional truth, but in ultimate truth, it is entering into the profound meaning. This is elaborated by not transgressing the previously shown methods and wisdom. The word "all" indicates that everything is manifested. Thus, after showing the object of entering into the method, its combination with the individual is what is said as "in that." The beginner is the one who is on the ground of faith. The one who is not defiled is the one who abandons realization. Combined with explanation, it is an animal. The connection of the deceptions mentioned in the transformation, etc., is pacified, and because it turns to another place, it is a deception. The continuum is because it is not mixed. Long-term celibacy is for countless eons. This appears to be practiced from the time of obtaining leisure and endowment, but one should not wrongly think that it is not always a union of method and wisdom. Saying two things shows that one should mainly practice, otherwise it is not, because it is too extreme. Such a way of entering a person shows the fault of causing wounds from the opposite side. The indication of this fault is that one will definitely not remember, that is, it is shown as disrespecting the profound. The cause of that is abandoning the Dharma and being angry with the person, just as it was said before. Two faults, that is, for a person who has practiced for a long time, it is said to be tolerance of the unborn Dharma. Practicing in the worldly path is tolerance in the path of seeing, and practicing below the seventh ground is tolerance in the eighth ground. Here, it is regarded as an obstacle to the initial cause. The cause of that is despising the inferior and being stingy with respect. What is learned here is faith in the profound Dharma. The picture is the display of that, and because it is not done, the picture is not done. Practicing in the categories is despising. Therefore, for example, it is like saying to a renunciate, "I will not give you material things." Such is said. From the explanation collected from all the sutras, the perfection of wisdom has been explained by combining well with the measure of scripture. From the collection of all the sutras, the difference in conduct, the statement of what is difficult to find, is the tenth chapter. Thus, studying the six perfections, what should be achieved by aiming at what should be studied? What should be achieved is the two bodies, that is, the Dharmakaya.