Tibetan
་དང་གནོད་སྦྱིན་ལྟ་བུ་སྟེ་མདངས་འཕྲོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ལ་ལ་ནི་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྨྲའོ། །ཅི་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱ་ཞེ་ན་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་སྤོང་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས་སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཟུང་དུ་འབྲེལ་པས་ཞེས་སྦྱར་རོ། །དེ་དག་ངེས་པའི་དོན་དུ་བྱ་བ་ནི། མདོ་གསུམ་པ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དང་པོ་དང༌། བར་པ་དང༌། ཐ་མར་ནི་ཐོས་པ་དང་མོས་པ་དང་འཇུག་པའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རྣམ་གྲངས་སུ་བཤད་པ་ནི་མདོར་བསྟན་པའི་ལྟུང་བ་ནི་ཅི་ལྟར་སྦྱོང་ཞེ་ན་བདུད་འདུལ་བའི་ལེའུ་ལས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །དེའི་འགྱོད་པ་ཅི་ལྟར་སེལ་ཞེ་ན་མ་སྐྱེས་དགྲའི་མདོ་ལས་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ། །ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཇི་ལྟར་སྦྱོང་ཞེ་ན། མཛོད་ཀྱི་མདོ་ལས་བསྟན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ་དེ་འགྱོད་པ་དང་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ནི་ཁྱད་པར་དང༌། སྤྱིའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ་ཞེས་ཀྱང་བཤད་དོ། །ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་དྲངས་ནས་ཕན་ཡོན་གཉིས་ཕྱོགས་ཡོངས་སུ་མཚོན་པ་ནི་འདི་ནི་ཞེས་གསུངས་པ་སྟེ། འདིར་མདོར་བསྡུས་སོ་ཞེས་བཤད་པའོ། །བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་དག་ནི་སྐུ་གཉིས་འགྲུབ་བོ་ཞེས་བྱ་བར་བསྟན་པས་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་བསྟན་པ་ཤེས་རབ་དེའང་ཐབས་དང་ལྡན་པར་བསྟན་པ་ནི། ཐབས་མཁས་པ་དང་བྲལ་བར་གསུངས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཤེས་རབ་གོམས་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་བས་ན་སྦྱོར་བ་ཡང་དག་པའོ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཡང་དག་པའི་ཐར་པའི་ཐབས་སོ། །སྦྱོར་བ་ནི་ལམ་དེའོ། །དེ་ཡང་ཅི་ལྟར་ཤེས་ཤེ་ན། དེ་སྐད་ཅེས་ལུང་དང་སྦྱར་བ་ནི་ཐབས་ཀྱིས་མ་ཟིན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཞིང་གི་རྒྱན་ནི་ཞིང་དང་འབྲེལ་པར་རྒྱ་ཅེས་བ་སྟེ། སྣོད་རྣམ་པར་པར་དག་པའོ། །ལྟ་བ་ནི་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཏེ་ཚངས་པའི་འདྲ་བ་ལས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེས་ན་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པ་དང༌། །སྦྱིན་སོགས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་མི་བཟང་གཞག །ཅེའོ། །དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་དགོས་པ་བསྟན་ནས། །དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་བཤད་པ་ནི། ཐབས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེས་འབྲེལ་པ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་གང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཉིད་བཤད་པ་ནི་གང་འ
Chinese
和夜叉一样，是为了夺取光彩。如理作意就是空性。有些人说慈爱等等。如果问怎样作意，就是空性等等。因此，善于舍弃它的方法，就是具足一切殊胜，因为空性，所以宣说了有情等等。连接方便和智慧，这样结合。将那些作为决定的意义，就是第三部经，法的类别就是空性。最初、中间、最后是听闻、信解和进入。因此，作为类别所宣说的是，如果问如何清净简略指示的堕罪，就像《降伏魔军品》中所出现的那样。如果问如何消除它的后悔，就像《未生怨经》中所显示的那样。如果问如何清净业障，就像《俱舍经》中所显示的那样，那个后悔和业障是差别和总体的角度来做的，也这样宣说了。所谓“比如”这个词，是引用声音，利益两方面完全表示，就是“这是”这样说的，这里是简略的这样宣说。福德和智慧清净，就表示能成就二身，所以显示了福德和智慧的差别，也显示了智慧具有方便，因为说与方便善巧分离，菩萨是修习智慧的。因此，就是说结合是正确的，是正确的解脱的方法。结合就是那条道路。那又如何知道呢？如是与圣教结合，就是说没有被方便所摄持等等。田地的庄严就是与田地相关联的广大，就是器皿完全清净。见解就是六十二见，就像从梵天的相似中所说的那样。因此在《经庄严论》中说：智慧被方便完全摄持，布施等被智慧摄持不善妙。这样从随顺和违逆的角度显示了必要之后，宣说它的自性就是，宣说了方便等等，智慧和悲心相关联，它的自性就是任何各个的异生等等。宣说那个本身就是任何
English
And like Yakshas, it is to take away the splendor. Proper attention is emptiness. Some say loving-kindness and so on. If you ask how to pay attention, it is emptiness and so on. Therefore, being skilled in the means of abandoning it is possessing all kinds of excellence, because emptiness, so sentient beings and so on are spoken of. Connect means and wisdom, combine them in this way. To make those the definitive meaning is the third sutra, the category of Dharma is emptiness. First, middle, and last are hearing, faith, and entering. Therefore, what is explained as a category is, if you ask how to purify the downfall that is briefly indicated, it is like what appears in the chapter "Subduing the Maras." If you ask how to eliminate its regret, it is like what is shown in the "Sutra of Ajatashatru." If you ask how to purify karmic obscurations, it is like what is shown in the "Treasury Sutra," that regret and karmic obscurations are done from the perspective of difference and generality, it is also explained in this way. The word "like" is quoting the sound, the benefits are fully expressed in both aspects, that is, "this is" what is said, here it is briefly explained. The purification of merit and wisdom indicates that the two bodies can be accomplished, so it shows the difference between merit and wisdom, and also shows that wisdom has means, because it is said to be separated from skillful means, the Bodhisattva is practicing wisdom. Therefore, it is said that the combination is correct, it is the correct method of liberation. Combination is that path. How is that known? Thus, combined with the scriptures, it is said that it is not grasped by means, and so on. The adornment of the field is the vastness associated with the field, that is, the vessel is completely pure. The view is the sixty-two views, like what is said from the similarity of Brahma. Therefore, in the Ornament of the Sutras it says: Wisdom is completely grasped by means, giving and so on grasped by wisdom is not good. In this way, after showing the necessity from the perspective of following and reversing, explaining its nature is, means and so on are explained, wisdom and compassion are related, its nature is any individual ordinary being and so on. Explaining that itself is any
Tibetan
ཁོར་བ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་དུས་མ་ཡིན་པ་ནི་ཚོགས་རྫོགས་པའོ། །ནང་དུ་སོ་སོར་རྟོག་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་ འདས་པ་ལ་གོམས་པའོ། །མི་སྐྱེ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ངེས་པར་གྱུར་པ་ནི་ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པའོ། །དེ་ལ་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་རྣམས་སུ་སྤྱིར་བཏང་བ་ནི་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་འབྲེལ་བ་སྟེ། ས་འདི་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཡིན་ཡང་བྱིས་པའི་རྒྱུད་ལས་འདས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲོ་བ་དང་རྩེ་མོའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་དེ་རྟོགས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་དེ་མ་རྟོགས་པས་འཁོར་བ་ལ་སྤྱོད་ཡུལ་བ་དང་གཟུང་བ་མེད་པར་རྟོགས་པ་དང་འཛིན་པ་མེད་པར་མ་རྟོགས་པས་ཀྱང་ངོ༌། །བཟོད་པའི་ས་ལ་ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་བཟོད་པས་ཀྱང་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་རྟོགས་པ་གཙོར་བཤད་ལ། ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་མཐོང་བའི་ལམ་མ་ཐོབ་པས་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའོ། །ས་དང་པོ་ལ་ནི་བདེན་པ་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །གཉིས་པ་ལ་ནི་ནང་དུ་སོ་སོར་རྟོག་པ་སྟེ་འཆལ་པའི་དྲི་མ་སྤོང་བའོ། །གསུམ་པ་ལ་ནི་བཟོད་པ་དང་ལྡན་པས་མི་སྐྱེ་བ་གཙོར་བསྒོམ་ལ། བཞི་པ་ལ་སྤྲོས་པ་དང་ལྡན་པས་འོག་མའི་ངེས་པ་ལ་མི་འཇུག་སྟེ་གོང་དུ་ཡོན་ཏན་ཚོལ་བའོ། །ལྔ་པ་ལ་བདེན་པ་གཉིས་གོམས་པར་བྱེད་པས་འདུ་འཛིའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་སོགས་པའོ། །དྲུག་པ་ལ་རྟེན་འབྲེལ་གོམས་པས་དེ་རང་བཞིན་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་སྤྱོད་ཡུལ་གཙོར་བསྒོམ་ལ། བདུན་པ་ལ་མཚན་མ་མེད་ཅིང་རྩོལ་བ་དང་བཅས་པས་ཡོན་ཏན་ཚོལ་བ་ཞེས་བཤད་དོ། །ས་བརྒྱད་པ་ལ་མཚན་མ་མེད་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་མངོན་པར་འདུ་འཛི་བྱེད་ལ། དེར་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ལ་བསྐུལ་བས་རྒྱུན་མི་གཅོད་པའོ། །ས་དགུ་པ་ལ་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པས་ཤིན་ཏུ་ཞི་བར་མི་ལྟུང་བ་སྟེ་དེས་ཆོས་བཤད་པའི་སྒོ་ནས་དོན་མེད་པ་ལ་སྦྱོར་བ་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ས་བཅུ་པ་ལ་གང་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་མཛད་པ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ལ་རང་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཤེས་བྱ་ཕྲ་བ་ལ་ཐོགས་པས་སྤྱོད་པ་མི་གཏོང་ངོ༌། །དེ་ལྟ་བས་དེ་ཉིད་ངེས་པའི་དོན་དུ་བསྟན་པ་ནི་ལྷའི་བུ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། རེ་ཞིག་ཕྱིར་བསྟན་པ་ནི་བརྩོན་པ་མེད་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ། ཆོས་རྣམས་སྡུད་པ་ནི་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ཐབས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་འ
Chinese
又名“轮回”等等。其中，非时是圆满的集合。内在的个别觉察是习惯于从痛苦中解脱。无生是空性。确定是寂静的一面。因此，在以信欲行持的诸地中，普遍而言是智慧与慈悲相关联。因为经中说，安住于此地的菩萨，即使是凡夫，也超越了孩童的境界等等。在暖位和顶位，特别地，通过了悟补特伽罗无我而将寂灭作为行境，虽然了悟了这一点，但没有了悟法的无我，因此将轮回作为行境，并且了悟了无所取和无所舍，以及没有了悟无执着。在忍位，主要宣说通过对甚深法的忍耐也能了悟寂灭。由于没有获得见到法之最胜的道，所以不是行境。在初地，真谛是行境。在二地，是内在的个别觉察，即舍弃邪淫的垢染。在三地，由于具有忍耐，主要修习无生。在四地，由于具有戏论，不堕入下位的决定，而是在上方寻求功德。在五地，通过使二谛变得熟悉，行境是喧嚣等等。在六地，通过使缘起变得熟悉，主要修习那无自性的空性作为行境。在七地，经中说，无相且具有勤奋，寻求功德。在八地，无相且任运成就，显现喧嚣。在那里，通过法性来策励成办之门，因此不会断绝。在九地，通过个别的正见，不会堕入极度的寂静，因此通过讲述佛法的方式来避免与无意义的事物相连。在十地，凡是转法轮等等，都是为了成办事业，并且为了自己的利益，由于被细微的所知所障碍，因此不会舍弃行持。因此，经中说，为了确定那究竟的意义，是天子。暂时地，向外显示的是没有精勤，这是以智慧来了悟空性。汇集诸法，是以慈悲等等方便的力量。特别地
English
It is also called "Samsara" and so on. Among them, non-time is the complete collection. Inner individual discernment is to become accustomed to liberation from suffering. Non-arising is emptiness. Certainty is one aspect of peace. Therefore, in the grounds of practice with faith and desire, generally speaking, wisdom and compassion are related. Because it is said in the sutras that the bodhisattvas who dwell on this ground, even if they are ordinary people, have transcended the realm of children, and so on. In the stages of warmth and peak, in particular, by realizing the selflessness of the person, nirvana is taken as the object of practice. Although this is realized, the selflessness of phenomena is not realized, so samsara is taken as the object of practice, and it is realized that there is nothing to be taken and nothing to be abandoned, and that there is no clinging without realization. In the stage of forbearance, it is mainly said that by enduring the profound Dharma, one can also realize nirvana. Since the path of seeing the supreme Dharma has not been attained, it is not an object of practice. In the first ground, truth is the object of practice. In the second ground, it is inner individual discernment, that is, abandoning the defilement of immoral conduct. In the third ground, because of having patience, one mainly meditates on non-arising. In the fourth ground, because of having elaboration, one does not fall into the determination of the lower level, but seeks qualities above. In the fifth ground, by making the two truths familiar, the object of practice is noise and so on. In the sixth ground, by making dependent origination familiar, one mainly meditates on that emptiness without self-nature as the object of practice. In the seventh ground, it is said in the sutras that one is without characteristics and has diligence, seeking qualities. In the eighth ground, being without characteristics and spontaneously accomplished, one manifests noise. There, by urging the door of accomplishment through the Dharma nature, it will not be cut off. In the ninth ground, through individual correct knowledge, one will not fall into extreme peace, so one avoids connecting with meaningless things by means of teaching the Dharma. In the tenth ground, whatever turns the wheel of Dharma and so on is for the purpose of accomplishing activities, and for one's own benefit, because one is obstructed by subtle objects of knowledge, one will not abandon practice. Therefore, it is said in the sutras that in order to determine that ultimate meaning, it is the son of the gods. Temporarily, what is shown outwardly is the lack of diligence, which is to realize emptiness with wisdom. Gathering the dharmas is by the power of skillful means such as compassion. In particular.