Tibetan
་ནི་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོའི་རྣམ་གྲངས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་ཏེ། འདུལ་བ་ནི་སློབ་མའི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་སོ། །དེའི་དབང་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ན་སྐྲག་པ་རྣམས་ལ་མི་སྤོང་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་སྟོན་ཏེ། ཐེག་པའི་སྒོ་ནི་འཇུག་པའི་ཚུལ་ལོ། །སྣ་ཚོགས་པ་ནི་བསམ་པའི་དབང་གིས་ཐབས་ལ་རྨོངས་པའོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོག་པར་རྟོག་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཏེ་སྟོང་པ་ཉིད་འདི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་དགོས་པས་མཚམས་སྦྱར་ནས་དེ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི་ཅི་ལྟར་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་དང་པོ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཁམས་ནི་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་དག་པ་དྲི་མ་དང་བཅས་པའི་ད་བཞིན་ཉིད་དེ། མདོ་གཞན་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པའོ། །བརྗོད་པ་ནི་དཔེ་རྣམ་པ་དགུ་གསུངས་ཏེ། པདྨ་ངན་ལ་རྒྱལ་བའི་སྐུ་དང་ནི། སྦྲང་མའི་སྦྲང་རྩི་ཤུན་པའི་ནང་ན་གནས། །མི་གཙང་དོང་དུ་རིན་ཆེན་གསེར་དང་ནི། །ས་ཡི་གཏེར་དང་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་འབྲས། །རུལ་བའི་གོས་དང་རྒྱལ་བའི་གཟུགས་བརྙན་དང༌། །འབངས་མོའི་ལྟོ་ན་རྒྱལ་པོའི་སྲས་བཞིན་དང༌། །ས་ལ་རིན་ཆེན་ཅི་བཞིན་དྲི་མ་ཡིས། །སྒྲིབ་པའི་ཁམས་ནི་འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་གནས། །ཞེས་གསུངས་པའོ། །དེའི་མཚན་ ཉིད་ནི། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དྲི་མ་ཐོག་མ་ཉིད་ནས་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་དེ་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་འཛིན་དང་བྲལ་བའོ། །ཆ་འཛིན་པས་ན་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་ལྡན་པ་སྟེ་ས་བོན་གྱི་དོན་ཏོ། །ལུས་ཀྱི་ནང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ལ་གནས་པའི་ཚིག་བླ་དགས་སོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་འཁོར་ཞེ་ན། ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་གཡོགས་པར་བྱེད་པས་གོས་དང་འདྲ་བ་སྟེ། ཀུན་དུ་ཞེན་པས་དཀྲིས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ནི་སྟོབས་དང་ལྡན་པས་གནོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་པའི་འཁྲུལ་པས་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསྒོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲིབ་པ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འདོད་ཆགས་ཀྱི་བག་ལ་ཉལ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་འཕགས་པ་བྱམས་པས་རྒྱུད་བླ་མ་ལས་བསྡུས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །སྒྲིབ་པས་གཡོགས་པ་དེའི་ཆོས་ཉིད་ནི་རྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྐད་ཅིག་པ་མ་ཡིན་པས་རྟག་པའོ། །རྒྱུན་གྱིས་གནས་པས་བརྟན་པའོ། །མི་འགྱུར་བས་ཐེར་ཟུག་པའོ། །རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་གསུངས་པ་གཞན་དག་ལོག་པར་རྟོགས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཅི་ལྟར་མི་འདྲ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདྲ་བར་བསྟན་པའོ། །ཅི་ལྟར་འདྲ་བས་གཅིག་ཅེ་ན། མུ་སྟེགས་བྱེད་རྣམས་ཀྱང་ཞེས་གསུངས་ཏེ། བདག་གི་རང་བཞིན་ཡང་དེ་ལྟ་བུར་སྨྲ་སྟེ། དེས་ན་བདག་སུན་ཕྱུང་ན་སྙིང་པོ་ཉིད་སུན་ཕྱུང་ལ། སྙིང་པོ་གྲུབ་ན་བདག་གྲུབ་པར་འགྱུར་པས་ཞེས་ཅི་ལྟར་སྤོང་ཞེས་སྤོང་བའོ། །ལན་ནི་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདིར་ཆོས་ཉིད་ལ་མིང་གཞན་དུ་བརྗོད་པའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སོགས་པའི་སྒྲ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། དོན་དམ་པ་དང༌། ཆོས་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས་དང་ཆོས་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་དང་ཆོས་གནས་པ་རྣམས་བསྡུའོ། །དེ་ལྟར་མིང་གཞན་གྱིས་བཏགས་པའི་དགོས་པ་ནི། བྱིས་པ་རྣམས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དོན་མི་ཤེས་པས་ན་བྱིས་པའོ། །འཇིགས་པ་ནི་སྐྲག་པའོ། །སྤངས་པ་ནི་སྐྲག་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགོས་པའི་འབྲས་བུ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་གནས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྒོ་ནི་འཇུག་པའི་ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ། །གནས་ནི་ཡུལ་ལོ། །སྣང་བ་ནི་འཁྲུལ་པའོ། ། མེད་པ་ནི་སྤངས་པ་སྟེ། འཁྲུལ་པ་དང་བྲལ་བའི་ཐབས་ཞེས་བྱའོ། །སྤྱོད་ཡུལ་ནི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ་སྤྱོད་ཡུལ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་གདམས་པ་ནི་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འཇམ་དཔལ་ནི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པས་ན་འདིའི་ཤེས་རབ་པོ་ནས་རྟོགས་སོ་ཞེས་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་ལ་གདམས་སོ། །དེའང་གང་གི་ཆེད་དུ་ཞེ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དག་ལ་བསྟན་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོ་ན་ཆོས་ཉིད་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། ཅི་ལྟར་ཚིག་གིས་བསྟན་ཞེ་ན། བདེན་མོད་ཀྱི་ཐབས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ་ཞེས་དཔེ་བཤད་པ་ནི། དཔེར་ན་ཞེས་གསུངས་ཏེ། གཞན་དུ་ན་སུས་ཀྱང་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དཔེ་དེ་ཉིད་དོན་དང་སྦྱར་བ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་ལོག་པར་མི་རྟོགས་པའོ། །ས་ཉིད་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ་ཅི་ལྟར་ཚིག་གིས་བསྟན་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་ཇི་ལྟར་བསྟན་དུ་རུང་ཞེ་ན། ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་སྟེ། བརྡར་བཏགས་ནས་སྟོན་པ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་བཤད་པ་ནི་སྙིང་པོར་བཤད་པའམ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་བསྡུ་བ་ནི་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་སྔར་བསྟན་པའི་དགོས་པའི་དེ་ཉིད་ཁྱད་པར་དུ་བཤད་པ་ནི་དེ་ལྟར་ཞེས་གསུངས་སོ། །དྲང་བ་ནི་ཁྲིད་པའི་མིང་ངོ༌། །གང་ཞེ་ན་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཅི
Chinese
是为显示甚深法性的种种名相，如来所说。调伏是弟子的名称的种种。其力是通达空性，对于怖畏者，显示不舍弃之方便善巧。乘门是进入之方式。种种是因意乐之故，于方便愚昧。此，名为为了舍弃邪分别，即是空性，此名为此。如是，以必要联系，显示其体性，即如何所说。其中，首先法性之自性，即如来藏，如是说。界是自性清净，具有垢染之如来性。其他经典是如来藏等。宣说者，宣说了九种譬喻，即：于恶莲中有胜者之身，蜜蜂之蜂蜜处于荚内，不净坑中有珍宝黄金，土地之宝藏与苗芽等果实，腐烂之衣与胜者之影像，婢女腹中如国王之子，如于地上珍宝为垢染所遮蔽，如是之界存在于一切有情心中。如是宣说。其体性是，名为自性光明等。从最初即远离垢染之体性，名为极清净，即远离能取所取。以执取分位之故，具有三十二相，是种子的意义。名为身体之内，是安住于心之词句。那么如何流转呢？宣说了名为蕴等，以覆盖之故，如衣一般。以普遍执着之故，缠绕之故。贪欲等是以具有力量之故，压伏之故。以分别之错乱，习气所熏染之故。烦恼之体性，贪欲之随眠等，当知是由圣者慈氏于《宝性论》中所摄集。以烦恼所覆盖之彼法性是，名为常等。非刹那性故，是常。以恒常安住之故，是稳固。以不变化之故，是真实。宣说常等之其他是邪分别，即世尊所说。如何不同，即是此
English
It is to show the various names of the profound Dharma nature, as spoken by the Tathagata. Subduing is the various names of the disciple. Its power is to realize emptiness, and for those who are afraid, it shows the skillful means of not abandoning. The vehicle gate is the way to enter. Various are due to intention, and are ignorant of the means. This, called to abandon wrong discrimination, is emptiness, this is called this. Thus, connecting with necessity, showing its nature, that is, how it is said. Among them, first of all, the nature of Dharma nature is the Tathagatagarbha, as it is said. The realm is the nature of purity, with the defilements of the Tathagata nature. Other scriptures are the Tathagatagarbha and so on. The speaker, said nine kinds of metaphors, that is: in the evil lotus there is the body of the victor, the honey of the bee is in the pod, in the unclean pit there are precious gold, the treasure of the land and the fruits such as seedlings, rotten clothes and the image of the victor, in the belly of the maidservant like the son of the king, as on the ground the precious jewels are covered by dirt, so the realm exists in the hearts of all sentient beings. Thus it is said. Its nature is, called self-luminous and so on. From the beginning, the nature of being free from defilements is called extremely pure, that is, free from the grasper and the grasped. Because of grasping the divisions, it has thirty-two marks, which is the meaning of the seed. Called inside the body, is the word that dwells in the mind. So how does it flow? The aggregates and so on are said, because of covering, like clothes. Because of universal attachment, because of entanglement. Greed and so on are because of having power, because of suppression. Because of the confusion of discrimination, because of being熏染by habits. The nature of afflictions, the sleep of greed and so on, should be known to be collected by the Holy Maitreya in the Ratnagotravibhāga. The Dharma nature covered by afflictions is called constant and so on. Because it is not momentary, it is constant. Because of constant dwelling, it is stable. Because of not changing, it is real. Saying that other things such as permanence are wrong discriminations, that is, what the Blessed One said. How is it different, that is, this
Chinese
宣说了。如果问：怎样相似而成为一体呢？回答说：外道们也这样说，说我的自性也是如此。因此，如果驳倒了我，就是驳倒了精要本身；如果精要成立，我就会成立。因此，怎样才能驳倒呢？就是这样驳倒的。回答说：与说“我”并不相同。这里宣说了，对法性以其他名称来称呼，例如“空性”等等。等等的词语包括：真如、胜义、法性、法性界、法无垢性、法住性。这样以其他名称来命名的必要是，如经中所说：因为孩子们不了解意义，所以是孩子。恐惧就是害怕。断除就是因为断除了害怕。必要的果实是如经中所说：无分别的处所。门是进入的方法的差别。处所是境。显现是错乱。 没有就是断除，意思是脱离错乱的方法。行境就是行境，就是行境本身。因此，教诲就是如经中所说：大智慧。因为文殊具有智慧，所以对圣文殊进行教诲，说从这里的智慧中证悟。那么，为了谁的缘故呢？如经中所说：为了菩萨摩诃萨。意思是向声闻乘的那些人宣说。那么，法性不是不可言说吗？怎么用语言来宣说呢？回答说：虽然是真实的，但是以方便来宣说的。举例说明，如经中所说：否则，谁也不会证悟。将那个例子与意义相结合，如经中所说：不从分别中颠倒地分别。如果问：地本身不是不可言说吗？怎么用语言来宣说呢？如果问：那个本身怎么能宣说呢？回答说：用智慧方便，意思是像用符号来指示一样。那个本身就是所说的，意思是简要地说。那个本身就是总结，意思是“因此”等等。像这样，以前所宣说的必要的那个本身，特别地宣说，如经中所说。引导是引导的名称。引导谁呢？就是所谓的外道，什么
English
It is declared in the text. If asked, "How are they similar and become one?" The answer is, "The non-Buddhists also say that my own nature is like that. Therefore, if I am refuted, the essence itself is refuted; if the essence is established, I will be established. Therefore, how can it be refuted?" It is refuted in this way. The answer is, "It is not the same as saying 'I'." Here, it is declared that the nature of reality is referred to by other names, such as "emptiness," and so on. The word "and so on" includes: suchness, ultimate truth, the nature of reality, the realm of the nature of reality, the nature of being without faults, and the abiding nature of reality. The necessity of naming it with other names is, as it is said in the scriptures, because children do not understand the meaning, they are children. Fear is being afraid. Abandonment is because fear is abandoned. The necessary result is, as it is said in the scriptures, the state of non-conceptualization. The door is the difference in the method of entering. The state is the object. Appearance is delusion. Non-existence is abandonment, meaning the method of being free from delusion. The field of activity is the field of activity, it is the field of activity itself. Therefore, the instruction is, as it is said, great wisdom. Since Manjushri possesses wisdom, he is instructed to the noble Manjushri, saying that he will realize it from the wisdom here. Then, for whose sake is it? As it is said, for the sake of the Bodhisattva Mahasattva. It means to teach those of the Hearer Vehicle. Then, isn't the nature of reality inexpressible? How can it be expressed in words? The answer is, although it is true, it is expressed by means of skillful means. To explain with an example, as it is said, otherwise, no one will realize it. To combine that example with the meaning, as it is said, not to conceptualize in a distorted way from conceptualization. If asked, isn't the earth itself inexpressible? How can it be expressed in words? If asked, how can that itself be expressed? The answer is, by means of wisdom and skillful means, meaning like indicating with symbols. That itself is what is said, meaning to say it briefly. That itself is the summary, meaning "therefore," and so on. Like this, the necessary that itself that was previously declared, is specially declared, as it is said in the scriptures. Guiding is the name of guiding. Who is being guided? It is the so-called non-Buddhist, what