Tibetan
ས་པའི་ཐ་ཚིག་གོ ། །ཡུལ་ཉིད་གང་ཞེ་ན་ཁམས་གསུམ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་ ལ་ཞེན་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཀུན་དུ་འཇུག་པའི་དམིགས་པ་བསྟན་ནས་ལྡོག་པའི་དམིགས་པ་ནི། གཞི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གང་ཟག་དང་ཆོས་སུ་ལྟ་བ་སྤོང་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པས་འཁོར་བ་ལས་ལྡོག་པའོ། །ལྷག་པར་དམིགས་པ་ནི་སྒྲོ་མི་འདོགས་པའོ། །ལྡོག་པའི་ཡུལ་བསྟན་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ཏེ། བདག་ཡོད་ན་ནི་གཞན་དུ་ཤེས། །བདག་གཞན་ཆ་ལ་འཛིན་དང་སྡང༌། །འདི་དག་དང་ནི་ཀུན་འབྲེལ་ལས། །ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །དེ་ལྟར་གང་ཟག་ཏུ་ལྟ་བ་ལྡོག་པའི་ཡུལ་དུ་བསྟན་ནས་ཆོས་སུ་ལྟ་བ་ཡང་སྤང་དགོས་པས་གཟུགས་ཉིད་ཅེས་གསུངས་ཏེ། ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་མི་དམིགས་པར་སྒྲོ་མི་འདོགས་པ་ནི་རང་བཞིན་སྟོང་པའོ། །སྣང་བ་ཙམ་དུ་མི་འགོག་པས་སྐུར་པ་མི་འདེབས་པ་ནི་བཤིག་པས་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། ཡོད་པ་འཇིག་པ་ནི་ལོག་པར་ལྟ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཅན་ལ་ཆོས་ཉིད་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པས་ཉིད་ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཕན་ཡོན་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པར་འཇུག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་བོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་ཤེས་པ་ནི་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སོ། །རིག་པ་ནི་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་དེ་བསྒོམ་པའི་ཐབས་བསྟན་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ཞེས་གསུངས་ཏེ་དྲི་བ་སྔོན་དུ་བཏང་བས་འན་བསྟན་པ་ནི། གཟུགས་ལས་མི་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མཉམ་པར་བཞག་པ་ལ་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཅན་མི་དམིགས་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་མཚན་མ་སྟེ་སྔོན་པོ་དང་རིང་པོ་ལ་སོགས་པའོ། །བྱེ་བྲག་ནི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བར་བསྟན་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གང་དུའང་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཐོང་བའི་ལམ་ནི་མཉམ་པར་གཞག་ལ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་རྟག་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི། བདེན་པ་བཞིའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཏེ་སྐད་ཅིག་ཏུ་འཇིག་པ་དང་ལྡན་པར་རྟག་པར་མ་ཡིན་ནོ། །འདྲ་བར་འབྱུང་བས་མི་རྟག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་དང་གཞན་གྱི་དབང་ནི་མེད་པ་དང་འགྱུར་བས་ རྟག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་ནི་སྔ་མ་པོ་མེད་པས་མི་རྟག་པ་མ་ཡིན་པའོ། །ཡང་ན་ཀུན་ནས་
Chinese
地的异名。 所谓的处所是指三界，是对欲望等产生贪恋的地方。 像这样，在普遍进入的对境之后，为了显示返回的对境，就是所谓的完全了解基础。 舍弃对人与法的执着，就是因为断除了烦恼而从轮回中返回。 特别是指不妄加增益。 显示返回的处所就是像这样执着于我等。 如果有我，就会知道有他。 我和他之间就会产生执着和嗔恨。 这些和一切都相关联，一切过患由此产生。 是以这样的方式说的。 像这样，在显示了执着于人是返回的处所之后，因为也必须舍弃对法的执着，所以说了色性。 对于五蕴等法性不执着，不妄加增益，就是自性空。 不遮止仅仅显现，不诽谤，就是不是通过破灭而空，因为存在的事物毁灭就是邪见。 因为有法和法性不是他体的，所以说了“性”。 像这样，证悟的利益就是进入无二，也就是获得无二的智慧。 其中的“知”是通过听闻和思考的智慧。“智”是通过修习产生的智慧。 像这样，在确定了一切法之后，为了显示修习它的方法，所以说从般若波罗蜜多中。 因为先提出了问题，所以才显示了原因。 说了“不从色中行”等，因为在等持中没有分别念，所以不执着于有法。 法的差别就是相，也就是蓝色和长等。 差别就是常等。 显示远离二边，是因为不住于任何大乘，以及菩萨的见道是在等持中一刹那间显示的缘故。 其中的常等，是四谛的行相，因为具有刹那坏灭，所以不是常。 因为相似的产生，所以不是无常。 或者说，遍计所执和依他起是因为没有和变化，所以不是常。 法性上的色是因为没有先前的，所以不是无常。 或者说，从一切方面
English
These are synonyms for "earth." The place itself is said to be the three realms, where there is attachment to desires and so on. Having shown the object of universal engagement in this way, the object of reversal is what is called complete knowledge of the basis. Abandoning the view of persons and dharmas is to turn away from samsara by abandoning afflictions. The special object is not to superimpose. Showing the object of reversal is like this, clinging to the self and so on. If there is a self, then one knows there is another. Between self and other, there is clinging and hatred. From these and all connections, all faults arise. It is said in this way. Having shown that clinging to the person is the object of reversal, it is also necessary to abandon clinging to the dharma, so it is said that form itself. Not clinging to the nature of the five aggregates and so on, not superimposing, is emptiness of self-nature. Not preventing mere appearance, not slandering, is not empty by destruction, because the destruction of what exists is a wrong view. Because the nature of things is not different from the thing itself, it is said to be "itself." The benefit of realizing this is to enter into non-duality, which is to attain non-dual wisdom. In this, "knowing" is through the wisdom of hearing and thinking. "Intelligence" is through the wisdom arising from meditation. Having thus established all dharmas, to show the means of meditating on them, it is said from the Perfection of Wisdom. Because the question was asked first, the reason is shown. It is said, "Do not practice from form," and so on, because there is no conceptualization in equipoise, so there is no clinging to the subject. The difference of dharma is the sign, such as blue and long. The distinction is permanence and so on. Showing separation from the two extremes is because it does not abide in any Great Vehicle, and because the path of seeing of a Bodhisattva is shown in one instant in equipoise. Among them, permanence and so on are the aspects of the four truths, because they possess momentary destruction, they are not permanent. Because of similar arising, it is not impermanent. Or, the completely imputed and other-dependent are not permanent because of absence and change. Form in its nature is not impermanent because it has no prior. Or, from all sides
Tibetan
ཉོན་མོངས་པའི་གཟུགས་ནི་རྟག་པ་མ་ཡིན་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་མི་རྟག་པར་མ་ཡིན་པའོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་མི་སྤྱོད་ན་ཇི་ལྟར་སྤྱོད་ཅེས་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་རྒོལ་བ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བར་བསྒོམ་དགོས་ལ་དེས་ན་མི་གནས་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། གཟུགས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་དེ་ནི་དངོས་པོར་ལྟ་བ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ལ། ཡོད་པའི་གཟུགས་སྣང་བ་ལ་མེད་པར་སྐུར་པ་མི་འདེབས་པས་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ནི། གཟུགས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཉིད་བསྡུ་བ་ནི་གཟུགས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མཐའ་གཉིས་སྤོང་བའི་དགོས་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་མཉམ་པར་གཞག་པ་ལ་མི་རྟོག་པ་བསྒོམ་པ་ནི་ལངས་པའི་ཚེ་སྒྱུ་མ་དང་སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པ་སྟེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་འཇུག་པ་ལས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ལྟ་བུར་མཐོང་ལ། རྗེས་ལས་ཐོབ་པ་ནི་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་ཀྱི་མིང་ལྟ་བུར་ཡོངས་སུ་ཤེས་སོ་ཞེས་གསུངས་པས་དེའི་ཕྱིར་སྣང་བ་ཡང་ངོ་བོ་མེད་པ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་ཀྱང་སྣང་བའི་ཕྱིར་དེ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་ཀྱང་ཁས་མི་ལེན་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དངོས་པོར་སྣང་བ་ཙམ་གྱིས་མི་སྤྱོད་པ་ཁས་མི་ལེན་ལ་སྣང་བ་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བས་སྤྱོད་པར་ཁས་མི་ལེན་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་ལ་ལྟོས་ཏེ་འོག་མར་བཤད་པ་འཁྲུལ་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ་གོང་མར་བཤད་པའོ། །སྒྲུབ་པ་དང་དགག་པའི་ཕུང་པོ་གསུམ་པོ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ཡིན་ཏེ། སྤྱོད་པ་དང་མི་སྤྱོད་པའི་སྒྲུབ་པའི་ཕུང་པོ་དང་པོ་ནི་གོང་མ་དང་འོག་མར་རིམ་པ་སྟོན་ལ། དགག་པ་གཉིས་པར་ནི་རིམ་པ་ལས་བཟློག་པར་བསྟན་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ་ཆོས་ཉིད་ལ་གཞག་གོ་ཞེས་བྱའོ། །དེས་ན་སྒྱུ་མ་དང་ཆོས་མཐུན་ཏེ་མེད་ཀྱང་སྣང་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཟབ་མོ་བསྒོམ་པའི་ཐབས་བསྟན་ནས། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་བསྟན་པ་ནི་ཡང་ཞེས་གསུངས་ཏེ། བཅོས་མ་དང་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པ་ལ་མཁས་པར་བྱ་བའི་དམིགས་པ་བསྟན་པ་ནི། གོལ་བའི་ལམ་ལས་བ་ཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་སྤང་བྱ་ལ་མཁས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདི་ལ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ནང་གི་མུ་སྟེགས་པ་འགའ་ཞིག་མེད་པའི་དངོས་པོ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་འབྱར་བ་ལ་སོགས་པ་འདོད་ཅིང༌། དེ་དག་སྐད་ཅིག་ལ་སོགས་པས་མི་རྟག་པར་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བླང་བྱ་ལ་མཁས་པ
Chinese
烦恼的色不是常，涅槃不是无常。其余的也应按照各自的类别如是说。如果这样不实行，那么应该如何实行呢？如果有人反驳说这是为什么呢？那么，菩萨们必须修习远离二边，因此显示不住于此。色的空性远离戏论，那不是视为实有而妄加臆测的自性。由于显现有法的色，而不否认其不存在，所以远离二边，即从“色”等开始。归纳其要点，即从“色即是”等开始，显示了舍弃二边的必要性。如是安住于等持中，修习无分别，即起立之时，修习幻化和阳焰等。从进入无分别中，以出世间的智慧，视一切法如虚空一般。后得位则如幻化等之名般完全了知，如是说故，因此，显现也无自性，无实有却显现，因此实行它，也不承认，即从不承认仅仅因为显现实有而不实行，不承认显现远离自性而实行。因此，以下是依于法性而说，以上是依于错乱而说。确立和否定的三个蕴也如是。实行和不实行的确立的第一个蕴，显示了以上和以下的次第。在第二个否定中，则显示了与次第相反。其理由是无实有，即安立于法性。因此，与幻化相似，即无而显现。如是开示了修习甚深的方便后，又说“又”显示了精通该方便，显示了应精通有为和无为之所缘。为了从歧途返回。因此，为了精通应断之法，故说“于此”。即某些内道外道认为无有的实有微尘等是常，并视其为刹那等所生的无常。
English
The form of affliction is not permanent, and nirvana is not impermanent. The rest should also be stated in the same way according to their respective categories. If one does not practice in this way, then how should one practice? If someone objects, saying, "Why is that?" then, bodhisattvas must meditate on being free from the two extremes, and therefore it is shown that they do not abide. The emptiness of form is free from elaboration, and that is not the nature of viewing it as real and making false assumptions. Because the form of existing phenomena appears, but it is not denied that it does not exist, therefore it is free from the two extremes, starting from "form." To summarize its main points, it starts from "form itself," etc., showing the necessity of abandoning the two extremes. Thus, abiding in equanimity, meditating on non-discrimination, that is, when arising, meditating on illusion and mirage, etc. From entering into non-discrimination, with transcendental wisdom, all phenomena are seen as being like the center of the sky. The subsequent attainment is completely known as being like the name of illusion, etc., as it is said, therefore, appearance is also without essence, and although there is no entity, it appears, therefore practicing it, it is also not acknowledged, that is, it is not acknowledged that it is not practiced merely because reality appears, and it is not acknowledged that appearance is practiced because it is free from inherent nature. Therefore, the following is said based on the nature of reality, and the above is said based on confusion. The three aggregates of affirmation and negation are also the same. The first aggregate of affirmation of practicing and not practicing shows the order of above and below. In the second negation, it shows the reverse of the order. The reason for this is that there is no entity, that is, it is established in the nature of reality. Therefore, it is similar to illusion, that is, it is non-existent but appears. Thus, after showing the means of meditating on the profound, it is said "again," showing that one is skilled in that means, showing the object of being skilled in conditioned and unconditioned. In order to return from the wrong path. Therefore, in order to be skilled in what should be abandoned, it is said "in this." That is, some internal non-Buddhists believe that non-existent real subtle particles, etc., are permanent, and view them as impermanent because they are produced by moments, etc.