Tibetan
ས་ནས་མོས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་ལ་ཉེ་བར་གྱུར་པ་ལགས་སོ། །འཇམ་དཔལ་གྱིས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྟན་པ་འདི་ཐོས་ནས་མོས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ནི། སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ལྟ་བར་བགྱིད་དོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་མོས་པ་འདི་ལྟུང་བ་དང་འགྱོད་པ་ཐམས་ཅད་སེལ་བ་དང༌། ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྦྱོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ བཞིན་གཤེགས་པའི་མཛོད་ཀྱི་མདོ་ལས་འབྱུང་བ། འོད་སྲུངས་འདི་ལྟ་སྟེ། ཕ་ཡང་ཡིན་ལ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱང་ཡིན་པ་དེའི་སྲོག་བཅད་ན་དེ་ནི་སྲོག་བཅད་པའི་ནང་ན་ཆེན་པོའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་དཀོར་རྐུ་བ་འདི་ནི་མ་བྱིན་པར་ལེན་པའི་ནང་ན་ཆེན་པོའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། མ་ཡང་ཡིན་ལ་དགྲ་བཅོམ་མ་ཡང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ལོག་པར་སྤྱད་པ་དེ་ནི་འདོད་པ་ལ་ལོག་པར་གཡེམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་ཆེན་པོའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པ་འདི་ནི་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བའི་ནང་ན་ཆེན་པོའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། འཕགས་པའི་དགེ་འདུན་ལ་མི་སྙན་པ་བརྗོད་པ་འདི་ནི་ཕྲ་མའི་ནང་ན་ཆེན་པོའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། འཕགས་པ་རྣམས་ལ་ཅོ་འདྲི་བ་འདི་ནི་ཚིག་རྩུབ་པོའི་ནང་ན་ཆེན་པོའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། ཆོས་འདོད་པ་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་གཡེང་བར་བྱེད་པ་འདི་ནི་ཚིག་ཀྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་ཆེན་པོའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། མཚམས་མེད་པ་བྱེད་པར་ཤོམ་པ་འདི་ནི་གནོད་སེམས་ཀྱི་ནང་ན་ཆེན་པོའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། ཡང་དག་པར་སོང་བ་དང་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྙེད་པ་འཕྲོག་པའི་སེམས་འདི་ནི་བརྣབ་སེམས་ཀྱི་ནང་ན་ཆེན་པོའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། ལྟ་བས་གཟིངས་པ་འདི་ནི་ལོག་པའི་ལྟ་བའི་ནང་ན་ཆེན་པོའོ། །འོད་སྲུངས་མི་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཆེན་པོ་དང་བཅས་པའོ། །འོད་སྲུངས་གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་གཅིག་ཅིག་མི་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཆེན་པོ་དང་བཅས་པ་འདི་དག་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ལ་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དུ་ལྡན་པའི་ཆོས་བསྟན་པ་ལ་འཇུག་སྟེ་འདི་ལ་གང་བྱེད་པའམ་གང་ཚོར་བར་བྱེད་པའི་བདག་གམ། སེམས་ཅན་ནམ་སྲོག་གམ་གང་ཟག་གང་ཡང་མེད་དོ། །ཞེས་དེ་ལྟར་མ་བྱས་པར་མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པ་མེད་པ་སྒྱུ་མའི་ཆོས་ཉིད་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་ཅིང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐོག་མ་ནས་དག་པར་མངོན་པར་དད་པ་དང༌།
Chinese
从地上生起信解的菩萨们，是接近菩提的。 文殊菩萨禀告说：世尊，听闻所说的般若波罗蜜多后，对之信解的菩萨们，会被视为佛陀本身。 对于甚深法的信解，能够消除一切堕落和后悔，并且能够完全清净一切业障。 如来藏经中说：具光，譬如，既是父亲又是独觉者，杀害他，这是杀生中最严重的。譬如，盗取三宝的财物，这是不予而取中最严重的。譬如，既是母亲又是阿罗汉尼，对她邪淫，这是邪淫中最严重的。譬如，诽谤如来，这是妄语中最严重的。譬如，说圣者僧团的坏话，这是离间语中最严重的。譬如，嘲笑圣者们，这是恶语中最严重的。譬如，使想要佛法的人分心，这是绮语中最严重的。譬如，准备造作五无间罪，这是害心中最严重的。譬如，夺取已入正道和已入者们的利养之心，这是贪心中最严重的。譬如，被见解束缚，这是邪见中最严重的。具光，这所有十不善业的道路，都伴随着极大的罪过。具光，如果有一个众生，具有这伴随着极大罪过的十不善业的道路，但他仍然进入如来所说的具有因和缘的法，那么对于此，无论是作者、感受者，还是我、众生、生命或补特伽罗，任何都不存在。像这样，不作意，不显现造作，没有虚幻的法性，没有一切烦恼，进入自性光明的诸法，并且对一切法从一开始就清净显现生起信心，
English
Those Bodhisattvas who arise with faith from the ground are close to enlightenment. Manjushri reported: "World Honored One, after hearing this teaching on the Perfection of Wisdom, those Bodhisattvas who have faith in it will be regarded as Buddhas themselves." Faith in the profound Dharma can eliminate all downfalls and regrets, and can completely purify all karmic obscurations. As it says in the Sutra of the Tathagata-garbha: "Odsrung, for example, if one kills someone who is both a father and a Pratyekabuddha, that is the greatest of killings. For example, stealing the property of the Three Jewels is the greatest of taking what is not given. For example, having illicit sexual relations with someone who is both a mother and an Arhatni is the greatest of sexual misconduct. For example, slandering the Tathagata is the greatest of lies. For example, speaking ill of the Sangha of the Aryas is the greatest of slandering. For example, mocking the Aryas is the greatest of harsh speech. For example, distracting those who desire the Dharma is the greatest of idle talk. For example, preparing to commit the five heinous crimes is the greatest of harmful intent. For example, the mind that steals the gains of those who have entered the right path and those who have already entered is the greatest of covetousness. For example, being bound by views is the greatest of wrong views. Odsrung, all these paths of the ten non-virtuous actions are accompanied by great faults. Odsrung, if a sentient being possesses these paths of the ten non-virtuous actions, which are accompanied by great faults, but still enters the Dharma taught by the Tathagata, which is endowed with causes and conditions, then for this, there is no self, sentient being, life, or person who is the doer or the experiencer. Like this, without non-attention, without manifest action, without the illusory nature of Dharma, without all afflictions, entering all Dharmas that are naturally luminous, and having faith that all Dharmas are pure from the beginning,
Tibetan
མོས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་ཞེས་ང་མི་སྨྲའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དངོས་པོ་མེད་དེ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྐྱེས་ནས་འཇིག་ཅིང་འཇུའོ། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ཚོགས་པའི་འདུ་འཕྲོད་ལས་སྐྱེ་སྟེ་སྐྱེས་ མ་ཐག་ཏུ་འགག་གོ །གང་སེམས་སྐྱེ་བའི་འཇིག་པ་དེ་ཉིད་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཇིག་པ་སྟེ། གང་དེ་ལྟར་མོས་པ་དེ་ལ་ལྟུང་བ་གང་ཡང་མེད་ཅིང་ལྟུང་བའི་གནས་མེད་དེ་གནས་མ་ཡིན་ཞིང་སྐབས་མེད་དོ། །གང་གི་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་ལ་ལྟུང་བ་གནས་པ་དེ་ནི་གནས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །བདུད་བཏུལ་བའི་ལེའུ་ལས་ཀྱང༌། འདུལ་བ་འཛིན་པ་ཉེ་བ་འཁོར་གྱིས་དྲིས་པ། སྡིག་ཅན་ཇི་ལྟར་ན་དགེ་སློང་འདུལ་བ་འཛིན་པ་ཡིན། བདུད་ཀྱིས་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་ཉེ་བ་འཁོར་དགེ་སློང་གིས་ནམ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་དུལ་བར་ཤེས་ཏེ། ཉེས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐོག་མའི་སྔོན་གྱི་མཐའ་ཡང་དབེན་པའི་མཐར་ཤེས། ཉེས་པ་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་འགྱོད་པ་ཡང་སེལ་ཅིང་བརྟན་པོར་མི་བྱེད་དེ། དེ་དག་ལ་གང་གིས་མཚམས་མེད་པ་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་པར་གནོན་ན། ཆོ་ག་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པ། ཕྲན་ཚེགས་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཡང་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་ཉོན་མོངས་པ་འདུལ་བ་ལ་ཡང་མཁས་གློ་བུར་དུ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། འབྱུང་བར་འདུ་ཤེས་པ་ཉོན་མོངས་པ་ནང་དུ་ཡང་མ་བཏོན་ཕྱི་རོལ་དུ་ཡང་མ་ཡིན་གཉི་ག་མེད་པར་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཉིད་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་ཤེས་ཤིང་ཉོན་མོངས་པ་ཡང་མི་སེལ་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ཡང་མི་སྒྲུབ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྤྲིན་དང་ཆར་སྤྲིན་འདྲ་བར་ཤེས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་རླུང་གིས་གཏོར་ནས་ཕྱོགས་དང་ཡུལ་དུ་འགྲོ་བ་ཡང་མེད་གནས་པ་ཡང་མེད་པ་དང་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་ཆུ་ཟླ་དང་འདྲ་སྟེ། ཡོངས་སུ་རྟོག་པའི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་བཞིན་ཉེ་བར་སྟོན་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་མུན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྒྲོན་མས་མི་སྣང་བར་བྱེད་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་རྐུན་པོ་དང་མཁའ་འགྲོ་མ་དང་གནོད་སྦྱིན་དང༌། སྲིན་པོ་དང་འདྲ་སྟེ། ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་བརྟགས་ན། གནས་པ་མ་ཡིན་པ་དང་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་གླགས་ཚོལ་བ་སྟེ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་འཕེལ་བ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་དང་མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པའི་ཤེས་པས་ཡིད་ལ
Chinese
我不会说，有信心的众生会堕入恶道。为什么呢？因为烦恼的蕴聚并非实有，一切烦恼生起后便会坏灭消逝。由因和缘聚合的相互作用而生起，一生起便立即止灭。凡是心生起的坏灭，即是一切烦恼的坏灭。凡是如此信解者，没有任何堕落，也没有堕落之处，因为那不是处所，也没有机会。经中说，对于没有障碍者，堕落安住之处，那不是处所。在《降伏魔罗品》中也说：持律者近护问道：恶人如何才能成为持律比丘？魔罗说：尊者近护，比丘何时能了知一切法都极为调伏，并且在寂静之处了知罪过的最初的先前之边际，也能消除已生罪过的后悔，并且不使之坚固，对于那些，以何者来压伏无间罪，对于邪入仪轨和戒律，微细之处更不用说了，像那样的法的行相，也能亲近修习，对于调伏烦恼也很熟练，对于突发的烦恼，也不是完全被烦恼所染污，并且觉知到生起，烦恼既不向内取出，也不向外取出，也不是两者皆无，而是了知烦恼的实相即是无烦恼，并且也不舍弃烦恼，也不修习无烦恼，也了知一切烦恼都像云和雨云一样，被智慧和胜观的风吹散，以至于没有去处和住处，并且烦恼都像水月一样，显现出虚妄分别的影像之相，并且烦恼是黑暗的行境，被智慧的明灯所照便会隐没，并且烦恼都像盗贼、空行母、夜叉、罗刹一样，如果以如理作意来观察，便不是安住的，并且烦恼是伺隙者，以不如理作意便会增长，并且以空性、无相、无愿的智慧来作意
English
I do not say that beings with faith will go to evil destinies. Why is that? Because the aggregates of afflictions are not real entities; all afflictions arise and then perish and cease. They arise from the interaction of assembled causes and conditions, and as soon as they arise, they cease. The cessation of the arising of mind is the cessation of all afflictions. Whoever has faith in this way has no downfall whatsoever, and there is no place for downfall, because it is not a place and there is no opportunity. It is said that for one without obscurations, the place where downfall dwells is not a place. Also, in the chapter on "Subduing the Demon," the one who upholds discipline, Near Attendant, asked: How does a wicked person become a bhikkhu who upholds discipline? The demon said: Venerable Near Attendant, when a bhikkhu knows that all dharmas are extremely tamed, and also knows the initial prior limit of faults in a solitary place, and also eliminates the regret of faults that have arisen, and does not make them firm, and for those, with what does he suppress the uninterrupted sins, for wrongly entering rituals and precepts, not to mention the minor details, like that kind of aspect of the Dharma, he can also closely practice, and is also skilled in subduing afflictions, and for sudden afflictions, he is also not completely defiled by afflictions, and is aware of arising, afflictions are neither taken inward nor taken outward, nor are they both absent, but knowing the true nature of afflictions is knowing non-affliction, and also does not abandon afflictions, nor does he cultivate non-affliction, and also knows that all afflictions are like clouds and rain clouds, scattered by the wind of wisdom and insight, so that there is no place to go and no place to stay, and afflictions are like the moon in water, showing the appearance of illusory conceptual images, and afflictions are the realm of darkness, which is obscured by the light of wisdom, and afflictions are like thieves, dakinis, yakshas, and rakshasas, if observed with proper attention, they are not abiding, and afflictions are opportunists, they increase with improper attention, and with the wisdom of emptiness, signlessness, and wishlessness, one attends