Tibetan
ཟློག་པར་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཐོས་ནས་བསྒོམས་པས་བྱང་བར་མ་བྱས་པ་ན་ཅིར་ཡང་མི་བསྔགས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས་གསུངས་པ། ཡང་དག་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་འདི། །ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་མི་འགྲུབ་བོ། །དཔེར་ན་ལ་ལ་ཆུ་ཀླུང་གིས། །སྟོབས་མེད་ནན་གྱིས་ཁྱེར་བ་དག །སྐོམ་ནས་ཤི་བར་གྱུར་པ་བཞིན། །མ་བསྒོམས་ཆོས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པ་དང༌། ཡང་གསུངས་པ། དཔེར་ན་མཚོ་ཆེན་མཉན་པ་ཞིག །སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་སྒྲོལ་བྱེད་ཀྱང༌། །བདག་ཉིད་དེ་ནང་འཆི་འགྱུར་བ། །མ་བསྒོམས་ཆོས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམས་པས་བྱང་བར་མི་བྱེད་པའི་སྐྱོན་རབ་ཏུ་མང་དུ་བསྟན་ཏེ་རྒྱས་པར་དེ་ཉིད་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ཇི་ཙམ་གྱིས་སེམས་མཉམ་པར་འཇོག་པར་ནུས་པ་དེ་ཙམ་གྱིས་གདམས་ངག་གོ་ནས་ཚིམ་པར་བྱས་ལ། སེམས་ཀྱི་ངང་ཚུལ་འཕྲལ་དུ་བྱུང་བ་ཡང་བླ་མ་ལ་ཞུ་ཞིང་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཚད་མ་རྣམ་པ་བདུན་དང༌། བརྡ་སྤྲོད་པ་རྣམ་པ་བཞི་དང༌། ཆོས་མངོན་པ་རྣམ་པ་བདུན་དང༌། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མས་ཡིད་མི་གདུང་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། དོན་དམ་པའི་ རིགས་པ་ལས། །གང་ཞིག་བླ་མའི་མན་ངག་བདུད་རྩི་ཆུ། །གདུང་སེལ་བསེལ་ལྡན་ངོམས་པར་མི་འཐུང་བར། །དེ་ནི་བསྟན་བཅོས་དོན་མང་མྱ་ངན་གྱི། །ཐང་ལ་སྐོམ་པས་གདུངས་ཏེ་ཤི་བར་ཟད། །ཅེས་བཤད་དེ་བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་ངལ་བར་བྱས་ཀྱང༌། ཐ་སྙད་ཉེ་བར་སྦྱར་བ་དེ་དག་ནི་མི་ཟད་ཀྱི། ཚེ་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་བར་ཟད་དོ། །དེ་བས་ན་བདེ་མཆོག་ཕྱི་མ་ལས་ཀྱང༌། རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་འཁོར། །དེ་ཡི་ཁམས་རྣམས་ཟད་པར་འགྱུར། །དེ་བས་ཕྱི་རོལ་ཀུན་སྤངས་ཏེ། །རྣལ་འབྱོར་རོལ་པས་གནས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པའི་རིགས་པ་ལས་ཀྱང༌། ཡུལ་རྣམས་བགྲོད་ཅིང་གདུང་བས་ཉེན་བྱས་ཀྱང༌། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཆ་ཙམ་ཡང་མི་འཕྲད། །ཅེས་བཤད་དོ། །ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་མཁས་པར་ཡང་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མཐུས་དུས་གཅིག་ཉིད་ལ་འགྱུར་གྱི། དེ་དག་རིམ་པར་བསླབས་པ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་རྡོ་རྗེ་གཙུག་ཏོར་ལས། དེ་ལས་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །མཐོས་པ་ཡང་ཤེས་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ལ། འཕགས་པ་དཔུང་བཟངས་ཀྱིས་ཞུས་པ་ལས་ཀྱང༌། ཚིག་ནི་གཟུང་བར་འོས་ཤིང་ཡིན་གཞུངས་ལ། །སྙན་དངགས་དང་ནི་བྲི་བ་རྣམས་ལ་མཁས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་དག་ཀྱང་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མཐུ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་གྱི
Chinese
应当遮止（不修习佛法之过患）。听闻佛法后若不修习以至于未证悟，则不应赞叹。如圣《树干庄严经》中所说：“此正等觉之教法，仅凭听闻不能成。譬如有人于河中，无力被水冲走者，如是渴死于水中，未修佛法亦如是。”又说：“譬如大海具饶益，能度一切诸有情，然自死于大海中，未修佛法亦如是。”等等，广说了不修习而不能证悟的过患，详细内容可从该经中了解。因此，应尽可能地使心安住，听闻教言后感到满足，并应向喇嘛请教心中立即生起的各种状态并加以修习。不要被七种量、四种语法、七种阿毗达磨以及瑜伽行地的名相所迷惑。如《真实义理》中所说：“何人若不饮用上师口诀甘露水，不饮用能消除痛苦的清凉之水，此人徒劳研读众多经论，最终如干渴之人死于荒野。”如是说，即使经过无数劫的努力，那些名相也无法穷尽，最终只会耗尽生命。因此，《胜乐后续经》中也说：“瑜伽士乃外道，彼之诸界皆耗尽，故当舍弃诸外境，安住于瑜伽之乐中。”同样，《真实义理》中也说：“纵然游历诸境，饱受痛苦，亦难得与生俱来之本性相遇。”如是说。精通五蕴、十二处、十八界，也应通过瑜伽的力量在同一时刻证悟，而不是通过依次学习。如圣《金刚顶经》中所说：“由此生起智慧，听闻亦能生智慧。”又如《圣善臂请问经》中所说：“应受持词句及意义，精通诗歌与书写。”如是说。这些也都是从瑜伽的力量中产生的。
English
It should be prevented (the fault of not practicing the Dharma). If one does not practice after hearing the Dharma, and thus does not attain enlightenment, then it should not be praised. As it is said in the noble 'Tree Trunk Adornment Sutra': 'This teaching of the perfectly enlightened Buddha, cannot be accomplished by merely hearing. For example, someone in a river, who is powerless and carried away by the water, thus dies of thirst in the water, so too is it with not practicing the Dharma.' It also says: 'For example, the great ocean is beneficial, able to liberate all sentient beings, but one dies in the ocean itself, so too is it with not practicing the Dharma.' And so on, it extensively explains the faults of not practicing and not attaining enlightenment, the details of which can be learned from that sutra itself. Therefore, one should make the mind abide as much as possible, be satisfied after hearing the instructions, and should ask the lama about the various states that arise immediately in the mind and practice them. Do not be confused by the names of the seven valid cognitions, the four grammars, the seven Abhidharmas, and the grounds of Yoga practice. As it is said in 'The Reasoning of True Meaning': 'Whoever does not drink the nectar water of the guru's oral instructions, does not drink the cool water that eliminates suffering, this person vainly studies many scriptures, and ultimately dies of thirst in the wilderness.' Thus it is said, even if one strives for countless eons, those names cannot be exhausted, and in the end, one will only exhaust one's life. Therefore, it is also said in the 'Later Supreme Bliss': 'The yogi is an outsider, his elements are all exhausted, therefore abandon all external objects, and abide in the joy of yoga.' Similarly, it is also said in 'The Reasoning of True Meaning': 'Even if one travels through all realms, suffering from torment, it is difficult to encounter the nature that is born together.' Thus it is said. Being proficient in the five aggregates, the twelve sources, and the eighteen elements, should also be realized at the same moment through the power of yoga, and not through learning them sequentially. As it is said in the noble 'Vajra Pinnacle Sutra': 'From this, wisdom arises, hearing also gives rise to wisdom.' And as it is said in the 'Inquiry of the Noble Good Arm': 'One should uphold the words and meanings, and be proficient in poetry and writing.' Thus it is said. These also arise from the power of yoga.
Tibetan
། རིམ་གྱིས་བསླབ་པའི་གནས་སྐབས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་མངོན་པ་ལས་ཀྱང༌། ཟད་པར་ཤེས་པ་ཟག་བཅས་ཀྱང༌། །ཞེས་བསྟན་ཏོ། །རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་འདོད་པའི་གདུང་བ་ནི་ཡིད་འབྱུང་བའི་ཡན་ལག་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་གདུང་བ་བཅད་པའི་ཡན་ལག་གོ །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འཁོར་བ་ལ་ཡིད་མ་བྱུང་བར་བསྒོམས་པས་བྱང་བར་བྱེད་ནུས་པ་མ་ཡིན་པས། དེ་ལ་ཡིད་འབྱུང་བར་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ་ལས་བཤད་པ། ཐོག་མར་ཞི་གནས་བཙལ་བྱ་དེ་ཡང་ནི། །འཇིག་རྟེན་ཆགས་པ་མེད་ལ་མངོན་དགས་འགྲུབ། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། འདིར་གཉེན་ལ་མངོན་པར་དགའ་ཞིང་དགྲ་ལ་སྡང་བས་ཆགས་པ་དང༌། ནད་མེད་པ་དང༌། ལང་ཚོ་ལ་སོགས་ པ་ལ་ཆགས་པ་དང༌། རང་བཞིན་གྱིས་སྲིད་པ་ལ་ཆགས་པ་དང༌། རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་དང་གྲགས་པ་དང༌། སྒྲ་དང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལ་ཆགས་པ་རྣམས་སྤང་བར་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་དཔུང་བཟངས་ཀྱིས་ཞུས་པ་ལས་གསུངས་པ། རེ་ཞིག་གཅིག་ན་དགྲ་ཡང་མཛའ་བོར་འགྱུར། །མཛའ་བོ་ཡང་ནི་དགྲར་ཡང་འགྱུར་བ་ཉིད། །དེ་བཞིན་ཁ་ཅིག་ཀྱང་ནི་བར་མར་འགྱུར། །བར་མ་དེ་ཉིད་ཀྱང་ནི་དགྲ་བོར་འགྱུར། །དེ་བཞིན་མཛའ་བཤེས་འགྱུར་བར་རིག་ནས་ནི། །བློ་གྲོས་ལྡན་པས་ནམ་ཡང་ཆགས་མི་བྱ། །གཉེན་ལ་དགའ་བའི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་དག ། བཟློག་ནས་དགེ་ལ་ཅི་བདེར་གཞག་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །འཕགས་པ་ནཱ་གཱ་རྫུ་ནས་ཀྱང༌། །ཕ་ནི་བུ་ཉིད་མ་ནི་ཆུང་མ་ཉིད། །སྐྱེ་བོ་དགྲར་གྱུར་བ་དག་བཤེས་ཉིད་དང༌། །བཟློག་པ་ཉིད་དུ་མཆིས་པས་དེ་སླད་དུ། །འཁོར་བ་དག་ལ་ངེས་པ་འགའ་མ་མཆིས། །ཞེས་བཤད་དོ།། དེ་བས་ན་གཉེན་དང་དགྲ་དག་ལ་ཆགས་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ། ནད་མེད་མི་རྟག་ལང་ཚོ་རྟག་མ་ཡིན། །ཚེ་རིང་མི་རྟག་འབྱོར་པ་རྟག་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པས་དེ་དག་ལ་ཆགས་པ་ཡང་ཡོངས་སུ་སྤང་ངོ༌། །རྙེད་པ་དང༌། བཀུར་སྟི་དང༌། གྲགས་པ་དང༌། སྒྲ་དང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལ་ཆགས་པ་ཡང་སྤང་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ་ལས་གསུངས་པ། བདག་ནི་རྙེད་མང་བཀུར་སྟི་བྱས། །བདག་ལ་མང་པོ་དགའོ་ཞེས། །འདི་འདྲའི་སྙེམས་པ་འཆང་འགྱུར་ན། །འཆི་བའི་འོག་ཏུ་འཇིགས་པ་སྐྱེ། །ཞེས་པ་དང༌། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། རྙེད་པ་དག་ནི་མང་བྱུང་ཞིང༌། །གྲགས་དང་སྙན་པ་བྱུང་གྱུར་ཡང༌། །རྙེད་དང་གྲགས་པའི་ཚོགས་བཅས་ཏེ། །གང་དུ་འདོང་བའི་གཏོལ་མེད་དོ། །བདག་ལ་སྨོད་པ་གཞན་ཡོད་ན། །བསྟོད་པས་བདག་དགར་ཅི་ཞི
Chinese
这不是一个循序渐进学习的阶段。在《法蕴论》中也说：“知尽亦有漏。”应当从厌离的支分中了解贪求利养恭敬的痛苦。这是断除痛苦的支分。因为如果没有对轮回生起厌离心，就无法通过修习来清净，所以应当对它生起厌离心。如《入菩萨行论》中所说：“首先应寻寂止，于无恋世者易成就。”这里，对于亲友过于喜爱，对于敌人憎恨而产生的贪恋；对于无病和青春等产生贪恋；对于自性存在的贪恋；对于利养、恭敬、名声以及声音和诗歌的贪恋，都应当舍弃。如圣者功德藏所说：“一时敌人亦可转为友，友亦可转为敌。同样，有些人会变成中立，而中立者也会变成敌人。因此，认识到朋友会变化，有智慧的人永远不应贪恋。应转变喜爱亲友的心之分别念，随自己的意愿安住于善法中。”圣者龙树菩萨也说：“父亲可以是儿子，母亲可以是妻子，曾经是敌人的众生可以是朋友，因为有颠倒的情况，所以对于轮回没有什么是确定的。”因此，应当完全舍弃对亲友和敌人的贪恋。同样，“无病是无常的，青春不是永恒的，长寿是无常的，财富不是永恒的。”如是说，所以也应当完全舍弃对它们的贪恋。也应当舍弃对利养、恭敬、名声、声音和诗歌的贪恋。如《入菩萨行论》中所说：“我获得许多利养，受到恭敬，许多人喜欢我。”如果生起这样的骄慢，死后会产生恐惧。又如该论中所说：“即使获得了许多利养，名声和美誉也随之而来，但带着利养和名声的积累，不知将去向何方。如果有人诽谤我，赞扬又有什么用呢？”
English
This is not a stage of gradual learning. It is also stated in the Abhidharma, "Exhaustive knowledge is also tainted." The suffering of desiring gain and respect should be understood from the limb of renunciation. This is the limb of cutting off suffering. Since it is not possible to purify through meditation without generating renunciation towards samsara in every way, one should generate renunciation towards it. As it is said in the Bodhisattvacharyavatara, "First, one should seek tranquility, which is easily accomplished by those without attachment to the world." Here, attachment arises from being overly fond of relatives and hating enemies; attachment to being without illness and to youth, etc.; attachment to inherently existing phenomena; and attachment to gain, respect, fame, sound, and poetry should all be abandoned. As it is said in the questions of the noble Good Army, "For a while, an enemy may become a friend, and a friend may become an enemy. Likewise, some may become neutral, and that neutral one may become an enemy. Therefore, knowing that friends change, the wise should never be attached. The mental discriminations of liking relatives should be reversed, and one should abide comfortably in virtue." The noble Nagarjuna also said, "A father can be a son, a mother can be a wife, beings who were enemies can be friends, and because there are reversals, there is nothing certain in samsara." Therefore, one should completely abandon attachment to relatives and enemies. Similarly, "Being without illness is impermanent, youth is not eternal, long life is impermanent, wealth is not eternal." As it is said, one should also completely abandon attachment to these. One should also abandon attachment to gain, respect, fame, sound, and poetry. As it is said in the Bodhisattvacharyavatara, "I have gained much, I am respected, many people like me." If such pride arises, fear will arise after death. And again, in the same text, "Even if much gain is obtained, and fame and renown arise, with the accumulation of gain and fame, there is no knowing where one will go. If others slander me, what is the use of praise?"