Tibetan
་དང༌། མཚན་མ་ཕྲ་མོ་ལ་དམིགས་པ་དང༌། ཐིག་ལེ་ལ་དམིགས་པ་དང༌། འོད་ཟེར་གྱི་ཡན་ལག་ལ་དམིགས་པ་དང༌། དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ལ་དམིགས་པའོ། །ཁ་ཕྱིར་བལྟས་པ་ལ་དམིགས་པ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། ཁྱད་པར་ཅན་དང༌། ཕལ་པའོ། །དེ་ལ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། སྐུ་ལ་དམིགས་པ་དང༌། གསུང་ལ་དམིགས་པའོ།། འདི་དག་ནི་ཞི་གནས་ལ་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་གོ །ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པ་ལ་འདིར་མི་བརྗོད་དེ། གཞུང་ཤིན་ཏུ་མང་པོར་འགྱུར་བས་འཇིགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། བླ་མ་དམ་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་མན་ངག་ལ་བརྟེན་པར་རིགས་ཀྱི། བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་མན་ངག་ནི་ཡི་གེར་གནས་པའི་ཤེས་ པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཞི་བ་ཏུ་ནི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་བསྟན་པ་ལས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞི་གནས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི་ལྷག་མཐོང་ཡིན་ལ། ལྷག་མཐོང་གི་འབྲས་བུ་ནི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་དངོས་པོ་གང་ཡང་མི་གནས་པས་དངོས་པོ་མེད་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་མཐོང་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པས་དམིགས་པ་དུ་མ་རབ་ཏུ་རྒྱུག་པ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་པའི་གནས་སྐབས་འདིར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཚུལ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པའི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་དང༌། བདག་ཅག་དབུ་མ་པའི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་པ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་པ་དག་ལ། བདག་གི་བློ་རབ་ཏུ་འཕྲོ་བར་བཟོད་མོད་ཀྱི། འདིར་ཉམས་སུ་བླང་བའི་ཐབས་ཙམ་གསལ་བར་བྱེད་འདོད་ཀྱི། གྲུབ་པའི་མཐའ་གཏན་ལ་འབེབས་པར་འདོད་པ་ནི་མ་ཡིན་པ་དང༌། འཕགས་པ་ནཱ་གཱ་རྫུན་ལ་སོགས་པས་གསལ་བར་མཛད་པ་ལས། ཅུང་ཟད་ཀྱང་སུས་ཀྱང་སྨྲར་མེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱ་ཆེར་མ་སྤྲོས་སོ། །ད་ནི་གཞན་འདི་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཅི་མཚན་མ་དང་བཅས་པའི་ཞི་གནས་མདུན་དུ་མ་བྱས་པར་ལྷག་མཐོང་སྐྱེ་བར་རུང་བ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་རུང་བ་ཉིད་དེ། མཚན་མ་མེད་པའི་ཞི་གནས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཉིད་ལས་མཚན་མ་མེད་པའི་ལྷག་མཐོང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་འཕགས་པ་འོད་སྲུངས་ཀྱིས་ཞུས་པ་ལས། ཤིང་གཉིས་དྲུད་པ་ལས་ནི་མེ་འབྱུང་སྟེ། །བྱུང་བ་དེ་ཡིས་དེ་ཉིད་བསྲེག་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཤེས་རབ་དབང་པོ་སྐྱེས་ནས་ཀྱང༌། །སྐྱེས་པ་དེ་ཡིས་དེ་ཉིད་སྲེག་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ནི་ཞི་གནས་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་དུ་མས་དམིགས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་ཞི་གནས་ཀྱང་ཞི་གནས་མ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་དུ་མ་དང་ཆ་ཤས་དུ་མ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཞི་གནས་ལས་ལྷག་མཐོང་ལ་འཇུག་པ་ན་ཡང་ཇི་ལྟར་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མཚམས་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད། དེ་མི་བྱེད་པ་ནི་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ། །དེ་ལ་འདིའི་རིམ་པ་ཡང་ལུས་ཁོ་ན་ལ་བརྟགས་པས་འགྲུབ་པ་སྟེ། འཕགས་པ་ནཱ་གཱ་རྫུ་ནའི་ཞལ་སྔ་ནས། འཇིག་རྟེན་རྣམ་པར་རྟོག་ལས་བྱུང༌། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་སེམས་ལས་བྱུང༌། །སེམས་ཀྱང་ལུས་ལས་བྱུང་བས་ན། །དེ་ཕྱིར་ལུས་ལ་དཔྱད་པར་བྱ། །ཞེས་བཤད་ལ། འཕགས་པ་ནཱ་གཱརྫུ་ནའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་བཤད་པ། ལུས་མེད་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི། །མེད་ཅེས་བྱ་བ་རྟོག་པར་གྱིས། །ཞེས་བཤད་ཅིང༌། མདོ་ལས་ཀྱང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ལུས་ལས་མི་འདའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ལ་བསྡུ་བ་དང༌། སེམས་ལུས་ལ་བསྡུ་བ་དང༌། ལུས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཉེ་བར་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱ་བ་འདི་ནི་མན་ངག་གོ ། ཡང་ན་ལུས་དང་སེམས་ཐ་དད་པ་ལ་དམིགས་པར་བྱ་སྟེ། འདིའི་མན་ངག་ནི་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་མཚན་མ་དང་བཅས་པའི་ཞི་གནས་ལ་བརྟེན་པ་བས་ནི། མཚན་མ་མེད་པའི་ཞི་གནས་ལ་དམིགས་ནས་ལྷག་མཐོང་བསྐྱེད་པའི་ཕྱོགས་འདི་བསྔགས་ཏེ། དེའི་གནས་པ་བརྟེན་པ་དང༌། ཞི་གནས་འབའ་ཞིག་གིས་ཉོན་མོངས་པ་རབ་ཏུ་གནོན་ཅིང་སེལ་བ་དང༌། འབྲས་བུ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ནི་བདག་གི་བླ་མའི་མན་ངག་ལས་བྱུང་འདི་བྲིས་པས། །ཉེ་བར་འཕེལ་བའི་དགེ་བའི་ཟླ་ཟེར་དྲི་མ་མེད་པ་དེས། །འགྲོ་བའི་མི་ཤེས་རབ་རིབ་མུན་བསལ་གདུང་བ་ཞི་བྱས་ཏེ། །ཤེས་རབ་མིག་གིས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡུལ་རབ་གསལ་ཐོབ་པར་ཤོག །བདག་ཀྱང་རྣམ་པར་གཡེང་སོགས་རླུང་སོགས་རབ་ཞི་མུན་བསལ་ནས། །མྱུར་དུ་ཐུབ་དབང་རྣམས་དང་སྤྱོད་ཡུལ་གཅིག་ལ་ལྟ་བར་ཤོག །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཚོགས་ཀྱི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་བ་སློབ་དཔོན་བྱང་ཆུབ་བཟང་པོས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་བིཪྻ་ཙནྡྲ་ལས་ཞུས་ཏེ། བོད་ཀྱི་ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་ཆོས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པ།། །། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཚོགས་ཀྱི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་བ། བྱང་ཆུབ་བཟང་པོ།
Chinese
，以及缘于细微的相，以及缘于明点，以及缘于光芒的支分，以及缘于喜乐。向外看的缘，也有两种：殊胜的和普通的。其中殊胜的也有两种：缘于身和缘于语。这些是进入止观的支分。如何修习这里不讲述，因为害怕论典变得非常多，以及应当依赖于上师大德所体验的口诀，因为应当修习的口诀难以用文字表达，寂静处是从止观的开示中宣说的缘故。止观的果是胜观，胜观的果是止观和胜观双运，也就是因为任何事物都不存在，所以能特别地见到无事物，在那时心成为专注一境，所以众多所缘极度流动而极度寂静地安住。像这样，在止观双运的阶段，什么是智慧的所缘，以及智慧本身如何存在，瑜伽行者的止观和我们中观派的止观双运有什么差别等等，我的智慧虽然能够极度地发挥，但在这里只想阐明修习的方法，并不是想要确定宗派的究竟结论，而且因为圣者龙树等已经阐明，所以任何人都无法再说任何东西，因此没有广说。现在要说其他的，如果没有预先修习具有相的止观，是否能够生起胜观呢？这是可以的，从无相的止观，也就是个别观察的智慧中，会产生无相的胜观，也就是不分别的智慧。就像圣者迦叶所请问的那样：二木互相摩擦则生火，生起之火反过来焚烧木头，同样智慧力生起之后，生起之智慧反过来焚烧（烦恼）。这样说了。个别观察的智慧不是止观，因为以多种方式缘
English
, as well as focusing on subtle characteristics, as well as focusing on bindu, as well as focusing on the branches of light rays, as well as focusing on joy and bliss. Focusing on looking outward also has two types: the special and the ordinary. Among them, the special also has two types: focusing on the body and focusing on speech. These are the limbs for entering into tranquility. How to meditate is not discussed here, because it is feared that the treatises will become very numerous, and one should rely on the oral instructions experienced by the noble lamas, because the oral instructions to be meditated upon are difficult to express in writing, and the peaceful place is said to be explained from the teachings of tranquility and insight. The fruit of tranquility is insight, and the fruit of insight is the union of tranquility and insight, that is, because nothing exists, one can particularly see the absence of things, and at that time the mind becomes one-pointed, so the many objects of focus flow extremely and abide in extreme tranquility. In this way, in the state of union of tranquility and insight, what is the object of wisdom, and how does wisdom itself exist, what is the difference between the tranquility and insight of the yogic practitioner and the union of tranquility and insight of our Madhyamaka school, etc., although my wisdom can be extremely developed, here I only want to clarify the method of practice, and I do not want to determine the ultimate conclusion of the sect, and because the noble Nagarjuna and others have already clarified it, no one can say anything more, so I have not elaborated extensively. Now I will say something else, if one has not previously cultivated tranquility with characteristics, is it possible to generate insight? This is possible, from the tranquility without characteristics, that is, from the wisdom of individual observation, the insight without characteristics, that is, the non-discriminating wisdom, will arise. Just as the venerable Kashyapa asked: Two pieces of wood rubbing against each other produce fire, and the fire that arises burns the wood in turn, similarly, after the power of wisdom arises, the wisdom that arises burns (afflictions) in turn. So it is said. The wisdom of individual observation is not tranquility, because it focuses on various ways
Chinese
哦，如果那样，那么止住也并非是止住，因为是缘于众多刹那和众多部分之故。另外，从止住进入胜观时，如何不用各别思维的智慧来连接呢？不做那件事，仅仅是少数而已。对此，此次第也仅依靠身体就能成就，如圣者龙树所说： 世界由分别产生，分别由心产生，心也由身体产生，因此，应对身体进行观察。这样说了。圣者龙树也说了：没有身体的意识，应认为是无有。这样说了。经中也说：意识不会离开身体。因此，一切法都归摄于心，心归摄于身，身体于法界中趋近，进行瑜伽，这是口诀。或者，应缘于身心各异，此口诀应从忆念佛陀中了解。因此，相比于依赖有相的止住，赞叹缘于无相的止住而生起胜观的这一方，因为它的住处是可靠的，并且仅仅止住就能极度压制和消除烦恼，并且是与果相符的因。此处，由于写下了来自我的上师的口诀，愿由此增长的善妙月光，消除众生的无知愚昧，平息痛苦，愿以智慧之眼，获得如实之境的极度明晰！愿我也完全平息散乱等风等，消除愚昧之后，迅速与诸佛的行境一同观视！《三摩地品》由学士菩提贤所著圆满结束。印度堪布毗茹旃陀罗校对，藏地译师比丘法智翻译、校对并确定。
English
Oh, if that's the case, then calming down is not calming down, because it focuses on many moments and many parts. Furthermore, when entering insight from calming down, how can it not be connected by the wisdom of individual thought? Not doing that is only a few. In this regard, this sequence can also be accomplished by relying on the body alone, as the noble Nāgārjuna said: The world arises from discrimination, Discrimination arises from the mind, The mind also arises from the body, Therefore, the body should be examined. It is said. The noble Nāgārjuna also said: Consciousness without a body should be regarded as non-existent. It is said. And in the sutras it is also said: Consciousness does not depart from the body. Therefore, all dharmas are gathered into the mind, the mind is gathered into the body, and the body approaches the realm of dharma, practicing yoga, this is the oral instruction. Alternatively, one should focus on the difference between body and mind, and this oral instruction should be understood from the recollection of the Buddha. Therefore, rather than relying on calming down with characteristics, this aspect of generating insight by focusing on calming down without characteristics is praised, because its dwelling place is reliable, and calming down alone can greatly suppress and eliminate afflictions, and it is a cause that is in accordance with the result. Here, because I have written down the oral instructions from my guru, may the immaculate moonlight of increasing virtue eliminate the ignorance and darkness of beings, pacify suffering, and may the eye of wisdom obtain the extremely clear realm of suchness! May I also completely pacify distraction and other winds, eliminate ignorance, and quickly see the realm of practice together with all the Buddhas! The chapter on the collection of samādhis, written by the scholar Bodhibhadra, is completed. It was reviewed by the Indian Abbot Vīryacandra and translated, reviewed, and finalized by the Tibetan translator, the monk Dharmajnana.