Tibetan
དེའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་རྒྱང་རིང་དུ་བསྲིངས་པར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་དེ་དྲན་པ་ཉམས་པ་ཡང་མ་ཡིན། གླེན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་དྲན་པ་མེད་པ་དང༌། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པར་བྱེད་ནུས་པར་འགྱུར། དྲན་བཞིན་དུ་ཡང་མི་དྲན། མཐོང་བཞིན་དུ་ཡང་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱར་མི་རུང་ངོ༌། །དྲན་པ་མེད་པ་དང༌། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་གོམས་པར་བྱས་ན་ཇི་ལྟར་སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། འགལ་བའི་ཕྱིར་དྲོ་བ་དང་འགལ་བ་དྲང་བ་བསྟེན་པའི་ཚེ་དྲོ་བ་རེག་པའི་ཚོར་བ་མི་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །ཡང་རྣལ་འབྱོར་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ལ་གལ་ཏེ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོད་ན་དེའི་ཚེ་དེས་གདོན་མི་ཟ་བར་ཅི་ཞིག་ལ་དམིགས་དགོས་ཏེ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི་གློ་བུར་དུ་དམིགས་པ་མེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་མེད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར། གཉེན་པོ་གང་གིས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བར་འགྱུར། བསམ་གཏན་བཞི་པ་མ་ཐོབ་པའི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བའི་སེམས་ནི་འགོག་པར་འགྱུར་མི་སྲིད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དམ་པའི་ཆོས་ལ་དྲན་པ་མེད་པ་དང༌། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་འབྱུང་བ་དེ་ཡང་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཉིད་ཀྱིས་དྲན་པ་མེད་པ་དང༌། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པར་བྱེད་ནུས་ཀྱི་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་གི་ཚེ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བརྟགས་ན་དོན་དམ་པར་ན་དུས་གསུམ་དུ་ཆོས་སྐྱེས་པ་གང་ཡང་མ་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་ན་དྲན་པ་དང༌། ཡིད་ལ་བྱེད་པར་བྱ། དོན་དམ་པར་ ན་དུས་གསུམ་མེད་པའི་ཕྱིར་མྱོང་བ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཇི་ལྟར་དྲན་པར་བྱ། ཡིད་ལ་བྱེད་པར་བྱ། དེའི་ཕྱིར་དེ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཞུགས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་རྟོགས་པས་ལྟ་བ་ངན་པའི་དྲ་བ་མཐའ་དག་སྤངས་པར་འགྱུར་རོ། །ཐབས་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་བསྟེན་པས་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་ཡང་དག་པར་མཁས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོ
Chinese
因此，正等觉的显现将会远远地延伸。如果那不是失去了记忆，也不是愚笨，那么在那时，没有如实分别的情况下，怎么能做到没有记忆和没有作意呢？不能说“明明记得却又不记得，明明看见却又看不见”。如果习惯了没有记忆和没有作意，那么怎么会产生忆念前世等，以及佛法等呢？因为相违的缘故，就像在寻求与温暖相违的凉爽时，不会产生温暖的触觉一样。再者，瑜伽士入于禅定时，如果存在意的识，那么在那时，它必定需要缘于某事物，因为凡夫的识不会突然没有所缘。如果不存在，那么在那时，怎么能证悟诸法无自性呢？以何种对治来断除烦恼呢？没有获得第四禅的凡夫之心是不可能被止息的。因此，对于圣法中产生的没有记忆和没有作意，应当视为是如实分别在先。因为只有如实分别才能做到没有记忆和没有作意，而不是其他。例如，当瑜伽士以正等智慧观察时，在胜义谛中，在三时中没有见到任何法生起，在那时，怎么会有忆念和作意呢？在胜义谛中，因为没有三时，所以没有任何体验，那又怎么能忆念和作意呢？因此，那是由于一切戏论寂灭而进入了无分别智。进入那之中，将会证悟空性。证悟那空性，将会舍弃一切恶见的罗网。依止具有方便的智慧，将会如实通达世俗谛和胜义谛。因此，为了获得无障碍的智慧，将会获得一切佛法。因此，要如实地分别。
English
Therefore, the appearance of perfect wisdom will be extended far and wide. If it is not a loss of memory, nor foolishness, then how can one be able to be without memory and without attention without truly distinguishing at that time? It cannot be said, "Clearly remembering yet not remembering, clearly seeing yet not seeing." If one becomes accustomed to being without memory and without attention, how will one develop the recollection of past lives and the like, and the Dharma of the Buddha and the like? Because of contradiction, just as when seeking coolness, which is contrary to warmth, the sensation of touching warmth does not arise. Furthermore, if a yogi who has entered into samadhi has a mental consciousness, then at that time, it must inevitably focus on something, because the consciousness of ordinary beings does not suddenly become without an object. If it does not exist, then how can one realize the selflessness of all phenomena at that time? With what antidote will one abandon afflictions? It is impossible to stop the mind of an ordinary being who has not attained the fourth dhyana. Therefore, the absence of memory and attention that occurs in the sacred Dharma should be regarded as preceded by perfect discrimination. Because only perfect discrimination can bring about the absence of memory and attention, and not otherwise. For example, when a yogi investigates with perfect wisdom, if he does not see any phenomena arising in the three times in ultimate truth, then how can there be memory and attention at that time? In ultimate truth, because there are no three times, there is no experience, so how can one remember and pay attention? Therefore, it is entering into non-conceptual wisdom through the pacification of all elaborations. By entering into that, one will realize emptiness. By realizing that, one will abandon all nets of evil views. By relying on wisdom endowed with skillful means, one will be truly skilled in conventional and ultimate truths. Therefore, in order to obtain unobstructed wisdom, one will obtain all the Buddha's teachings. Therefore, one must truly discriminate.