Tibetan
ར་མ་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་དུ་མངོན་པར་འདུ་བ་བ་མེད་པར་གནས་པར་བྱའོ། །མདོར་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ལ་ཉེས་པ་དྲུག་ཡོད་དེ། ལེ་ལོ་དང༌། དམིགས་པ་བརྗེད་པ་དང༌། བྱིང་བ་དང༌། རྒོད་པ་དང༌། མི་རྩོལ་བ་དང༌། རྩོལ་བའོ། །དེ་དག་གི་གཉེན་པོར་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དད་པ་དང༌། འདུན་པ་དང༌། རྩོལ་བ་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང༌། དྲན་པ་དང༌། ཤེས་བཞིན་དང༌། སེམས་པ་དང༌། བཏང་སྙོམས་སོ། །དེ་ལ་དང་པོ་བཞི་ནི་ལེ་ལོའི་གཉེན་པོ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ལ་མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་དད་པས་རྣལ་འབྱོར་པ་འདོད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་འདོད་པར་གྱུར་པས་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་མོ། དེ་ནས་བརྩོན་འགྲུས་ལ་བརྟེན་པས་ལུས་དང་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ཉིད་དུ་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པས་ལེ་ལོ་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་དད་པ་ལ་ སོགས་པས་ལེ་ལོ་སྤོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དྲན་པ་ནི་དམིགས་པ་བརྗེད་པའི་གཉེན་པོའོ། །ཤེས་བཞིན་ནི་བྱིང་བ་དང་རྒོད་པ་གཉིས་ཀྱི་གཉེན་པོ་སྟེ། དེས་དེ་གཉིས་རྟོགས་ནས་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱིང་བ་དང་རྒོད་པ་མ་ཞི་བའི་དུས་ན་མི་རྩོལ་བ་ཉེས་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དེའི་གཉེན་པོར་སེམས་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །གང་གི་ཚེ་བྱིང་བ་དང༌། རྒོད་པ་རབ་ཏུ་ཞི་སྟེ་སེམས་རྣལ་དུ་འཇུག་པ་དེའི་ཚེ་རྩོལ་བ་ཉེས་པ་སྟེ། དེའི་ཚེ་དེའི་གཉེན་པོར་བཏང་སྙོམས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །སེམས་མཉམ་པར་ཞུགས་པའི་ཚེ་གལ་ཏེ་རྩོལ་བ་བྱས་ན་དེའི་ཚེ་སེམས་རྣམ་པར་གཡེང་བར་འགྱུར་རོ། །སེམས་བྱིང་བར་གྱུར་པ་ལ་གལ་ཏེ་རྩོལ་བ་མ་བྱས་ན་དེའི་ཚེ་ལྷག་མཐོང་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་ལོང་བ་བཞིན་དུ་སེམས་བྱིང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་སེམས་ཞུམ་པ་བསལ་ཞིང་རྒོད་པ་ཞི་བར་བྱས་ལ་མཉམ་པར་གྱུར་པས་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱའོ། །དེ་ནས་རྣལ་འབྱོར་པ་ཇི་སྲིད་དུ་དགའ་བ་དེ་སྲིད་དུ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པ་ཁོ་ནར་དེ་ཁོ་ན་བསྒོམ་ཞིང་འདུག་པར་བྱའོ། །ལུས་དང་སེམས་ལ་གནོད་པར་གྱུར་ན་སྐབས་སྐབས་སུ་འཇིག་རྟེན་མཐའ་དག་ལ་བལྟས་ལ་སྒྱུ་མ་དང༌། རྨི་ལམ་དང༌། ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུ་དང༌། མིག་ཡོར་ལྟ་བུར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་འཇུག་པ་ལས་ཀྱང་བཀའ་སྩལ་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་དང་འདྲ་བར་མཉམ་པར་མཐོང་ངོ༌། །དེའི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པ་ནི་སྒྱུ་མ་དང༌། སྨིག་རྒྱུ་དང༌། ཆུ་ཟླ་བཞིན་དུ་མཐོང་ངོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་འགྲོ་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རྟོགས་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མངོན་དུ་བྱས་ལ་འདི་སྙམ་དུ་བསམ་པར་བྱ་སྟེ། བྱིས་པའི་བློ་ཅན་དེ་དག་གིས་ཆོས་ཟབ་མོ་འདི་ལྟ་བུ་མ་རྟོགས་ནས་གཟོད་མ་ནས་ཞི་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཡང་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པར་སྒྲོ་བཏགས་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་ནས་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བསྩོགས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་འཁོར་བར་ཡོངས་སུ་འཁྱམས་པས་ན་བདག་གིས་ཅི་ནས་ཀྱང༌། འདི་དག་ཆོས་ཟབ་མོ་འདི་ལྟ་བུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམ་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ ངལ་བསོས་ཏེ། ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་སྣང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ། །ཡང་སེམས་སྐྱོ་བར་གྱུར་ན་ཡང་ངལ་བསོས་ཏེ་དེ་བཞིན་དུ་འུག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རིམ་པ་འདིས་ཆུ་ཚོད་གཅིག་གམ། མེལ་ཚེ་ཐུན་ཕྱེད་དམ། ཐུན་གཅིག་གམ་ཇི་སྲིད་ནུས་པ་དེ་སྲིད་དུ་འདུག་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ལྡང་བར་འདོད་ན་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་མ་བཤིག་པར་འདི་སྙམ་དུ་བསམ་པར་བྱ་སྟེ། ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་ན་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཡང་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་སོ་སོར་ངེས་པ་སྣ་ཚོགས་འདུས་པའི་དབང་གིས་མ་བརྟགས་ན་ཉམས་དགའ་བ་སྣ་ཚོགས་ཁོ་ན་དག་འབྱུང་སྟེ། དེས་ན་ཆད་པར་ལྟ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །སྒྲོ་འདོགས་པའི་མཐར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལར་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་མི་དམིགས་ཏེ། དེས་ན་རྟག་པ་ཉིད་དང་སྒྲོ་འདོགས་པའི་མཐར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་གང་དག་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་དང་བྲལ་བས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བློ་ཅན་དུ་གྱུར་ཅིང་བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་ནས་ལས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བྱེད་པ་དེ་དག་ནི་འཁོར་བ་ན་ཡོངས་སུ་འཁྱམ་མོ། གང་དག་འཁོར་བ་ལ་གཅིག་ཏུ་མི་ཕྱོགས་ཤིང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་བྲལ་བ་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྫོགས་པར་མི་བྱེད་ཀྱི། བདག་འདུལ་བ་འབའ་ཞིག་བྱེད་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ནི་ཐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་སམ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལྟུང་ངོ༌། །གང་དག་འགྲོ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་ཀྱང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་གདོན་པར་དམ་བཅས་ནས། སྒྱུ་མ་མཁན་བཞིན་དུ་བློ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མ་གྱུར་པས་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡོངས་སུ་སྒྲུབ་པ་དེ་དག
Chinese
在尚未转变之前，应当安住于无有显现造作之中。总而言之，一切三摩地有六种过患：懈怠、忘失所缘、沉没、掉举、不作功用、作功用。作为它们的对治，应当修习八种断除的行相，即：信、欲、精进、轻安、正念、正知、作意、舍。其中前四者是懈怠的对治，如此，以对三摩地的功德生起极大信心的自性，信使得瑜伽士生起欲乐。之后，由于生起欲乐而发起精进。之后，依靠精进使得身心堪能。之后，身心获得轻安，懈怠便会退转。因此，以信心等断除懈怠，所以应当修习它们。正念是忘失所缘的对治。正知是沉没和掉举二者的对治，因为它能了知并断除二者。在沉没和掉举尚未止息之时，不作功用是过患，因此，作为它的对治，应当修习作意。当沉没和掉举完全止息，心进入寂止之时，作功用是过患，此时，作为它的对治，应当修习舍。在心平等入定时，如果作功用，那么此时心会散乱。如果心沉没时，不作功用，那么此时因为没有胜观，如同盲人一般，心会沉没。因此，应当消除心的怯弱，止息掉举，在获得平等之后安住于舍。之后，瑜伽士应当在喜悦的时间里，安住于无有显现造作之中，仅仅修习并安住于此。如果对身心造成损害，那么应当时不时地观察整个世间，并了知其如幻、如梦、如水中月、如眼翳。如是，在不分别而入定之中也有教言说：以出世间的智慧平等照见一切法如同虚空一般。
English
Until it is transformed, one should abide without manifest fabrication. In short, all samadhis have six faults: laziness, forgetting the object, sinking, excitement, non-application, and application. As antidotes to these, one should cultivate eight aspects of abandonment, namely: faith, desire, effort, pliancy, mindfulness, awareness, attention, and equanimity. Among these, the first four are the antidotes to laziness. Thus, with the characteristic of having great faith in the qualities of samadhi, faith causes the yogi to generate desire. Then, having generated desire, one initiates diligence. Then, relying on diligence, one makes body and mind serviceable. Then, with body and mind having great pliancy, laziness will be reversed. Therefore, laziness is abandoned by faith and so forth, so one should cultivate them. Mindfulness is the antidote to forgetting the object. Awareness is the antidote to both sinking and excitement, because it recognizes and abandons them. When sinking and excitement have not subsided, non-application is a fault, therefore, as its antidote, one should cultivate attention. When sinking and excitement have completely subsided and the mind enters tranquility, application is a fault, at that time, as its antidote, one should cultivate equanimity. When the mind has entered evenly, if one applies effort, then at that time the mind will be distracted. If one does not apply effort when the mind has sunk, then at that time, because there is no higher seeing, like a blind person, the mind will sink. Therefore, one should eliminate the mind's timidity, pacify excitement, and having become equal, abide in equanimity. After that, the yogi should, for as long as there is joy, abide without manifest fabrication, only cultivating and abiding in that. If it becomes harmful to body and mind, then from time to time one should look at the entire world and realize it as illusion, dream, like a moon in water, like an optical illusion. Thus, it is also taught in entering into non-conceptualization: with transcendental wisdom, one sees all phenomena equally, like the center of the sky.
Chinese
之后所获得的，是如幻术、阳焰、水月般显现。如是了知众生如幻，对一切有情生起大悲，应如是思维：这些孩童般的心识者，未了悟如此甚深之法，从初始便对寂静之法等妄加执着，颠倒错乱，积聚种种业及烦恼。因此于轮回中流转，我无论如何，当令彼等通达如此甚深之法。如是思维。 之后稍作休息。又如是入于一切法皆不可得之等持。又若心生厌倦，亦当稍作休息，如是修习。如是次第，或一小时，或片刻半个时辰，或一时辰，随力所能及而安住。之后若欲从等持中起身，不解跏趺坐，应如是思维：此等一切法，胜义中虽未生，然如幻术般，由种种各别决定之因缘聚合之力，若不观察，则唯生起种种悦意之相。因此亦不堕入断见。亦不堕入增益边，此乃以智慧分析则不可得，因此亦不堕入常边及增益边。其中，彼等远离智慧之眼，成为颠倒错乱之心识者，于我执著，造作种种业者，乃于轮回中流转。何者不趋向轮回，且离大悲，不为有情之义圆满布施等波罗蜜多，唯行调伏自心之有情，彼等因无方便故，堕入声闻或独觉之菩提。何者通达有情无自性，且以大悲之力发誓度脱一切有情，如幻术师般，心识未颠倒，圆满积聚广大之福德与智慧资粮者。
English
After that, what is attained is seen as illusion, mirage, and water moon. Having realized beings as like illusions, generate great compassion for all sentient beings, and think like this: These childlike minds, not realizing such profound Dharma, from the beginning cling to the peaceful Dharmas and so on, becoming inverted, accumulating various actions and afflictions. Therefore, they wander in samsara, so in any case, I must make them understand such profound Dharma. Think like this. After that, take a rest. Again, enter into the samadhi of the non-appearance of all dharmas in the same way. Also, if the mind becomes weary, rest and practice in the same way. With such a sequence, sit for an hour, or half a moment, or an hour, or as long as you can. Then, if you want to get up from samadhi, without breaking the lotus position, you should think like this: Although all these dharmas are unborn in the ultimate sense, like illusions, due to the power of the aggregation of various specifically determined causes and conditions, if not examined, only various pleasing appearances arise. Therefore, one will not fall into nihilism. Nor will one fall into the extreme of superimposition, because it is not found when analyzed with wisdom. Therefore, one will not fall into the extreme of permanence and superimposition. Among them, those who are separated from the eye of wisdom, become inverted minds, cling to self, and perform various actions, wander in samsara. Those who do not tend to samsara, and are separated from great compassion, and do not perfect the perfections such as giving for the sake of sentient beings, but only tame their own minds, fall into the enlightenment of hearers or solitary Buddhas because they have no means. Those who understand that beings have no self-nature, and also vow to liberate all beings with the power of great compassion, like illusionists, whose minds are not inverted, fully accumulate vast collections of merit and wisdom.
Tibetan
་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གོ་འཕང་བརྙེས་ནས་འཁོར་བ་ན་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་ཅིང་བཞུགས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་མཐའ་དག་སྤངས་པས་འཁོར་བར་ཡང་མི་ལྟུང་ལ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ལྟ་བས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་རྒྱ་ཆེ་ཞིང་ཚད་མེད་པ་བསགས་པའི་དབང་གིས་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཡང་མི་ལྟུང་ངོ༌།། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉེ་བར་འཚོ་བར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་སེམས་ཅན་མཐའ་དག་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་བསྐྱེད་པར་འདོད་པ་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་དག་གིས་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྒྲུབ་པ་ལ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་བརྩོན་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམ་མོ། དེ་སྐད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བའི་མདོ་ལས་ཀྱང་བཀའ་སྩལ་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མཐའ་དག་སྤོང་བར་འགྱུར་བ་ལགས་སོ། །བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་འཚོ་བར་འགྱུར་བ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟ་ལགས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་བརྩོན་པར་བགྱིའོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །འཕགས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྐྱེ་བ་འབྱུང་བའི་མདོ་ལས་ཀྱང་བཀའ་སྩལ་ཏེ། གང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་འབྱུང་བ་དེ་ནི་རྒྱུ་གཅིག་པུ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཚད་མེད་པ་འབུམ་ཕྲག་བཅུས་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་སྟེ། བཅུ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཚད་མེད་པ་ས་མི་ངོམས་པ་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱས་པར་འབྱུང་ངོ༌། །འཕགས་པ་དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པས་བསྟན་པ་ལས་ཀྱང་བཀའ་སྩལ་ཏེ། ཀྱེ་གྲོགས་པོ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ནི་བསོད་ནམས་བརྒྱ་ལས་ངེས་པར་སྐྱེས་པའོ། །དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ངེས་པར་སྐྱེས་པའོ། །དགེ་བའི་ལས་ཚད་མེད་པ་ལས་ངེས་པར་སྐྱེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོས་པ་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་དལ་གྱིས་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཤིག་སྟེ། ཕྱོགས་བཅུ་ན་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་བཙལ་ནས་དེ་དག་ལ་མཆོད་པ་དང་བསྟོད་པ་བྱས་ལ། འཕགས་པ་བཟང་པོ་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྨོན་ལམ་ཆེན་པོ་གདབ་པོ། །དེ་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ
Chinese
是证得如来果位后，为轮回中所有众生圆满成办利益和安乐的一切形态而安住。那些也因智慧资粮的力量而断除一切烦恼，故不再堕入轮回，又因观照一切有情而积累广大且无量的福德资粮，故也不堕入寂灭。 也成为一切有情的近处依靠。因此，想要为一切有情生起利益和安乐，想要获得不住寂灭者，应当恒时精勤于成办广大的福德和智慧资粮。应当如是思维。如是，如来密经中也曾开示：智慧资粮能断除一切烦恼。福德资粮能成为一切有情的近处依靠。世尊，既然如此，菩萨摩诃萨当精勤于福德和智慧资粮。如是说道。圣如来出生经中也曾开示：诸如来出现并非仅有一个因。为何如此呢？王子的确，诸如来以无量百千的圆满之因才能圆满成就。何为十呢？即是说，无量福德和智慧资粮永不满足是圆满成就之因等等，广说之。圣无垢称所说经中也曾开示：诸位朋友，如来的身体必定是从百福所生。必定是从一切善法所生。必定是从无量善业所生等等，广说之。如是行持后，缓缓解开跏趺坐。向安住于十方的诸佛和菩萨顶礼，并对他们作供养和赞颂。发起圣妙吉祥行愿等大愿。之后，为了具有空性和大悲之心的无上菩提而
English
Having attained the state of the Tathagata, he abides, perfectly accomplishing all forms of benefit and happiness for all beings in samsara. Those who, through the power of the accumulation of wisdom, have abandoned all defilements, will not fall into samsara again. And because of looking at all sentient beings, they accumulate vast and immeasurable accumulations of merit, so they will not fall into nirvana either. It also becomes a close support for all sentient beings. Therefore, those who wish to generate benefit and happiness for all sentient beings, and those who wish to attain non-abiding nirvana, should always strive to accomplish vast accumulations of merit and wisdom. One should think like this. Thus, it is also taught in the Secret Sutra of the Tathagata: The accumulation of wisdom will eliminate all defilements. The accumulation of merit will become a close support for all sentient beings. O Bhagavan, since this is the case, Bodhisattva Mahasattvas should strive for the accumulation of merit and wisdom. So it is said. It is also taught in the Sutra of the Appearance of the Holy Tathagata: The appearance of the Tathagatas is not due to a single cause. Why is that? Indeed, O son of the king, the Tathagatas are perfectly accomplished by hundreds of thousands of immeasurable causes. What are the ten? That is to say, the immeasurable accumulation of merit and wisdom, never being satisfied, is the cause of perfect accomplishment, and so on, extensively explained. It is also taught in the Holy Vimalakirti Sutra: Friends, the body of the Tathagata is certainly born from a hundred merits. It is certainly born from all virtuous dharmas. It is certainly born from immeasurable virtuous deeds, and so on, extensively explained. Having done so, slowly undo the lotus position. Prostrate to all the Buddhas and Bodhisattvas abiding in the ten directions, and make offerings and praises to them. Make great aspirations such as the Holy Auspicious Conduct Prayer. Then, for the sake of unsurpassed Bodhi, which has the essence of emptiness and compassion,