Tibetan
་བསྔོས་པའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སྒྲུབ་པ་ལ་ མངོན་པར་བརྩོན་པར་བྱའོ། །གང་ཞིག་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བསྐྱེད་པའི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་སེམས་ཅན་རྣམས་མཐོ་རིས་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་མྱོང་ཞིང་འཁོར་བ་ན་འཁོར་རོ། །གང་དག་ཅི་ཡང་མི་སེམས་ཅི་ཡང་མི་བྱེད་པ་དེ་དག་ནི་འཁོར་བ་ལས་ཡོངས་སུ་ཐར་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཅི་ཡང་མི་བསམ་མོ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དགེ་བ་སྤྱད་པར་ཡང་མི་བྱའོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྤྱོད་པ་ནི་སྐྱེ་བོ་བླུན་པོའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་བསྟན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཤིང་དེ་སྐད་ཀྱང་སྨྲ་བ་དེས་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མཐའ་དག་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་པས་དེ་སྤངས་ན་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་ཅི་ཡང་མི་བསམ་མོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་སྤངས་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྩ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཡིན་པས་ན་དེ་སྤངས་ན་རྩ་བ་བཅད་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་རབ་སྤངས་པར་འགྱུར་རོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དགེ་བ་སྤྱད་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པས་ཀྱང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཐབས་ཤིན་ཏུ་ཟུར་ཕྱིན་པར་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །མདོར་ན་འདི་ལྟ་སྟེ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའོ། །དེ་སྐད་འཕགས་པ་ག་ཡ་མགོའི་རི་ལས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་གཉིས་ཏེ། གཉིས་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ཐབས་དང༌། ཤེས་རབ་བོ་ཞེའོ། །འཕགས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བ་ལས་ཀྱང་བཀའ་སྩལ་ཏེ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་འདི་གཉིས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྤོང་བ་ནི་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཆེན་པོ་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྤོང་བ། ཐོས་པ་ཉུང་བ། བདག་གི་ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ། སྐྱེ་བོ་མཁས་པ་ལ་བསྙེན་བཀུར་མ་བྱས་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་རབ་ཀྱི་ཚུལ་མ་རྟོགས་པ། བདག་ཕུང་བར་བྱས་ནས་གཞན་ཡང་ཕུང་བར་བྱེད་པ་རིགས་པ་དང་ལུང་དང་འགལ་བའི་དུག་གིས་བཏབ་པའི་ཚིག་ནི་མཁས་པ་བདག་ལ་ལེགས་སུ་ འདོད་པས་ཟས་དུག་ཅན་བཞིན་དུ་རྒྱང་རིང་དུ་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་དེས་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་སྤངས་ན་ཆོས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དག་པ་བྱང་
Chinese
应当精进于修积如供养布施等福德资粮。如果众生以心的分别念所生的善与非善业力的作用，而于天界等享受果报，并且于轮回中流转。如果任何众生什么也不想，什么也不做，那么他们将从轮回中完全解脱。因此，什么也不要想，也不应行布施等善行。如果有人认为行布施等善行，只是为了引导愚笨之人而作的教导，并且也这样说，那么他就是舍弃了一切大乘。因为一切大乘的根本是大乘，如果舍弃了大乘，那么就等于舍弃了一切乘。像这样说“什么也不要想”的人，就是舍弃了如理作意的自性之智慧。因为如理作意的根本是如理作意，如果舍弃了它，就等于断了根本，从而舍弃了出世间的智慧。如果说“不应行布施等善行”，那么就是舍弃了布施等极其善巧方便之法。总之，就像这样，方便与智慧就是大乘。如是，圣者伽耶山顶经中也说：“菩萨们的道，简而言之有两种，哪两种呢？即是方便和智慧。”圣者如来密经中也说道：“以方便和智慧这二者，将能总摄菩萨的一切道。”因此，舍弃大乘，就是造作了极大的业障。因此，舍弃大乘、少闻、执持己见为最、不敬贤者、不解如来之圣教、自毁且毁他，凡是与理与教相违，被毒所染之语，凡是智者凡是欲求于己有益者，都应当像远离毒食一般远远地舍弃。如是，如果他舍弃了如理作意，那么名为极善分别之法，真实菩
English
One should diligently strive to accumulate the collection of merit, such as offerings and generosity. If sentient beings, through the power of virtuous and non-virtuous actions generated by mental discrimination, experience results such as in the heavens and wander in samsara. Those who do not think of anything and do not do anything will be completely liberated from samsara. Therefore, do not think of anything, and do not engage in virtuous deeds such as generosity. If someone thinks that engaging in generosity and other virtuous deeds is only a teaching given to guide foolish people, and also says so, then they have abandoned all of the Great Vehicle. Because the root of all Great Vehicles is the Great Vehicle, if one abandons it, then one has abandoned all vehicles. To say, "Do not think of anything," is to abandon the wisdom that is the nature of perfect discernment. Because the root of perfect wisdom is perfect discernment, if one abandons it, one abandons the wisdom that transcends the world, because the root has been severed. If one says, "One should not engage in virtuous deeds such as generosity," then one has abandoned the extremely skillful means of generosity and so on. In short, like this, means and wisdom are the Great Vehicle. As it is said in the Noble Gaya Head Mountain Sutra: "The path of the Bodhisattvas, in brief, is twofold. What are the two? They are means and wisdom." The Noble Secret of the Tathagata also states: "With these two, means and wisdom, all the paths of the Bodhisattva will be summarized." Therefore, abandoning the Great Vehicle is to commit a great obscuration of karma. Therefore, abandoning the Great Vehicle, having little learning, holding one's own views as supreme, not honoring wise people, not understanding the teachings of the Tathagata, destroying oneself and destroying others, words that contradict reason and scripture and are tainted with poison, should be completely abandoned far away like poisonous food by wise people who desire what is good for themselves. Thus, if he abandons perfect discernment, then the Dharma called 'Extremely Good Discrimination,' the true Bodhi
Tibetan
ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དམ་པ་ཁོ་ན་ཡང་སྤངས་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་མེད་པར་རྣལ་འབྱོར་པས་ཐབས་གང་གིས་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ཅིང་གོམས་པའི་སེམས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱ། གལ་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དྲན་པ་མེད་པ་དང༌། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པས་འཇུག་གོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་མེད་པར་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དྲན་པར་བྱ་བ་དང༌། ཡིད་ལ་མི་བྱ་བར་བྱེད་མི་ནུས་སོ། །གལ་ཏེ་བདག་གིས་ཆོས་འདི་དག་དྲན་པར་མི་བྱའོ། །ཡིད་ལ་མི་བྱའོ་སྙམ་དུ་དེ་ལྟར་བསྒོམ་ཞིང་དེ་དག་ལ་དྲན་པ་མེད་པ་དང༌། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་བསྒོམ་པ་ནི་དེའི་ཚེ་དེས་དེ་དག་ཤིན་ཏུ་དྲན་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་ཡིད་ལ་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་དྲན་པ་དང༌། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་ཙམ་ལ་དྲན་པ་མེད་པ་དང༌། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་སྐད་དུ་བྱ་ན། དེའི་ཚེ་དེ་གཉིས་རྣམ་པ་གང་གིས་མེད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ཉིད་དཔྱད་དགོས་ཏེ། མེད་པ་ནི་རྒྱུར་རུང་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། གང་གིས་མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་ལས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། དེ་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་འགྱུར་དུ་ཟིན་ན་ནི་བརྒྱལ་བ་ཡང་དྲན་པ་དང༌། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་དུ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་མེད་པར་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པར་བྱ་བའི་ཐབས་གཞན་མེད་དོ། །དྲན་པ་མེད་པ་དང༌། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པར་གྱུར་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་མེད་ན་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ལ་འཇུག་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། ཆོས་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པར་གནས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་སོ་སོར་རྟོག་པ་དེ་མེད་ན་དེ་དག་གིས་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་མེད་པས་ནི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་དུ་ཟིན་ ན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་རང་ཐར་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་གལ་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དྲན་པ་ཉམས་པའམ། རྨོངས་པས་དྲན་པ་དང༌། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མི་འཇུག་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་ཡིན་པས་དེ་རྣལ་འབྱོར་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་མེད་པར་དེ་ལ་དྲན་པ་མེད་པ་དང༌། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་གོམས་པར་བྱས་པས་གླེན་པ་ཉིད་གོམས་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །
Chinese
就连殊胜的菩提分法也将被舍弃。如果没有如理作意，瑜伽士以何种方法，能将从无始以来对色等事物显现执着且串习的心，安立于无分别的境界中呢？如果说因为对一切法没有忆念和作意而入定，这也是不合理的。因为没有如理作意，就无法做到对所经历的一切法不忆念、不作意。如果想“我不忆念这些法，我不作意”，如此修习，修习对这些法没有忆念和作意，那么那时他会非常忆念这些法，非常作意。如果仅仅将没有忆念和作意称为没有忆念和作意，那么那时需要考察这二者以何种方式消失。因为没有不能成为因，以什么能从无相和无作意中转变为无分别的境界呢？如果仅仅因为这样就能转变为无分别，那么昏厥也因为没有忆念和作意而进入无分别的境界了。如果没有如理作意，就没有其他方法可以使忆念和作意消失。即使忆念和作意消失了，如果没有如理作意，又如何能进入诸法无自性的境界呢？即使诸法仅仅是安住于自性空，如果没有如理作意，也无法了悟这些法的空性。没有了悟空性，就无法断除障碍。如果那样，一切众生都将永远自然解脱。如果瑜伽士对一切法失去忆念，或者因为愚痴而没有忆念和作意，那么那时他因为非常愚痴，又如何能成为瑜伽士呢？如果没有如理作意，对他串习没有忆念和作意，那就是串习愚痴。
English
Even the excellent limbs of enlightenment will be abandoned. Without proper discernment, by what means can a yogi establish the mind, which has been manifestly attached to and accustomed to objects such as form since beginningless time, in the state of non-conceptualization? If it is said that one enters into it by not having mindfulness and attention towards all phenomena, that is also not reasonable. Because without proper discernment, it is not possible to make all the phenomena experienced unremembered and unattended to. If one thinks, "I will not remember these phenomena, I will not attend to them," and meditates in this way, meditating on not having mindfulness and attention towards those phenomena, then at that time he will remember those phenomena very much and attend to them very much. If merely not having mindfulness and attention is called not having mindfulness and attention, then at that time it is necessary to examine in what way those two disappear. Because non-existence also cannot become a cause, by what does one transform from the absence of signs and the absence of attention into the state of non-conceptualization? If merely because of that one becomes non-conceptual, then fainting also enters into the state of non-conceptualization because of not having mindfulness and attention. Without proper discernment, there is no other way to make mindfulness and attention disappear in another way. Even if mindfulness and attention have disappeared, if there is no proper discernment, how can one enter into the state of non-self-nature of phenomena? Even if phenomena are merely abiding in emptiness of self-nature, if there is no discernment, one will not realize the emptiness of those phenomena. Without realizing emptiness, one will not be able to abandon obscurations. If that happens, then all beings will be naturally liberated at all times. Furthermore, if that yogi loses mindfulness towards all phenomena, or if mindfulness and attention do not arise due to ignorance, then at that time, because he is very ignorant, how can he become a yogi? Without proper discernment, if he cultivates not having mindfulness and attention, then he is cultivating foolishness itself.