Tibetan
་མི་ལྡོག་ཅིང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་རྟོགས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཉིད་ལས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པའི་མེ་བྱུང་ན་གཙུབ་ཤིང་གཙུབས་པའི་མེ་བཞིན་དུ་རྟོག་པའི་ཤིང་སྲེག་གོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས་ཀྱང་བཀའ་སྩལ་ཏོ། དེ་ལྟར་སྐྱོན་ལ་མཁས་པ་དེ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་དོ། །དེ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བསྒོམ་པ་མང་བས་གནས་གང་དང་གང་དུ། སེམས་འཕྲོ་ཞིང་སེམས་མངོན་པར་དགའ་བའི་གནས་དེ་དང་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་བཙལ་ན་སྟོང་པར་རྟོགས་སོ། །སེམས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་བརྟགས་ན་སྟོང་ པར་རྟོགས་སོ། །སེམས་གང་གིས་རྟོགས་པ་དེ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀུན་ཏུ་བཙལ་ན་སྟོང་པར་རྟོགས་ཏེ། དེ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པས་མཚན་མ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་འཇུག་གོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །འདིས་ནི་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་སྔོན་དུ་གཏོང་བ་ཉིད་མཚན་མ་མེད་པ་ཉིད་ལ་འཇུག་པར་བསྟན་ཏོ། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་ཙམ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་མི་དཔྱོད་པར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་དུ་འཇུག་པ་མི་སྲིད་པར་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བརྟགས་ནས་བསམ་གཏན་བྱེད་ཀྱི། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་ནས་བསམ་གཏན་མི་བྱེད་ཅིང༌། འཇིག་རྟེན་འདི་དང་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་གྱི་བར་ལ་གནས་ནས་བསམ་གཏན་མི་བྱེད་དེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་མི་གནས་པའི་བསམ་གཏན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་དངོས་པོ་མཐའ་དག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སོ་སོར་བརྟགས་ནས་གང་གི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པར་བསམ་གཏན་བྱེད་པ་དེའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་མཆོག་གི་བསམ་གཏན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འཕགས་པ་ནམ་མཁའ་མཛོད་དང༌། འཕགས་པ་གཙུག་ན་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་དེ་ལྟར་ཁོ་ན་ལ་ཞུགས་པ་དེ་ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་བྱ་བ་བལྟ་བར་བྱ་བ་གཞན་མེད་པས་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་བྲལ་བ། བརྗོད་པ་མེད་པ་དང་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བསྒོམ་ཞིང་འདུག་པར་བྱའོ། །དེར་གནས་ནས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་རྣམ་པར་
Chinese
并且也不会转变成证悟自性本无，因为没有智慧的光明。像这样，如果从正确地个别观察中生起如实了知的火焰，就像钻木取火一样，它会焚烧掉分别念的木柴，世尊如是说。圣者宝云经中也如是说。因此，精通过患的人为了远离一切戏论，就以修习空性作为瑜伽。当他对空性进行大量修习时，无论在何处，凡是心散乱和心生欢喜的地方，如果完全寻觅那些地方的自性，就会了悟到空性。如果观察心是什么，也会了悟到空性。如果寻觅以什么心来了悟，也会了悟到空性，如此了悟，就能进入无相瑜伽，经中如是说。这表明，首先进行彻底的分别念，才能进入无相的境界。仅仅完全舍弃作意，而不思择智慧之物的自性，就进入无分别的境界是不可能的，这一点已经非常清楚地表明了。因此，他以智慧如实地观察色等事物的自性之后，才进行禅定，而不是安住于色等事物上进行禅定，也不是安住于此世和彼世之间进行禅定，因为色等事物是不可见的。因此，这被称为不住禅定者。由于在智慧之物的一切自性上进行个别观察之后，才对不可见之物进行禅定，因此被称为殊胜智慧的禅定者，如圣虚空藏和圣顶髻宝等经中所说。像这样，对于人与法都无我的状态，仅仅进入其中，由于没有其他需要彻底观察和观看的事物，因此是远离分别念和思择的。与不可言说融为一体的作意，自然而然地进入，由于没有显现的造作，因此应当在真如上非常清晰地修习和安住。安住于此，心识之流
English
And it will not turn into realizing the very absence of inherent existence, because there is no light of wisdom. Like this, if the fire of knowing as it is arises from correctly individually examining, like fire produced by rubbing wood, it will burn the firewood of conceptualization, thus the Bhagavan spoke. It is also spoken in the Noble Cloud of Jewels Sutra. Therefore, the one skilled in faults engages in yoga by meditating on emptiness in order to be separated from all elaborations. When he meditates extensively on emptiness, wherever the mind wanders and wherever the mind is delighted, if he completely seeks the inherent existence of those places, he will realize emptiness. If he examines what the mind is, he will also realize emptiness. If he seeks what the mind realizes with, he will also realize emptiness, and having realized it in this way, he will enter the yoga without characteristics, thus it is said in the sutras. This shows that engaging in thorough conceptualization first leads to entering the state without characteristics. It is clearly shown that it is impossible to enter the state of non-conceptualization by merely completely abandoning mental engagement and not considering the inherent existence of objects of wisdom. Therefore, he meditates after examining the inherent existence of objects such as form as it is with wisdom, but he does not meditate while abiding in form and so on, and he does not meditate while abiding between this world and the other world, because objects such as form are invisible. Therefore, he is called a non-abiding meditator. Since he meditates on the invisible after individually examining all the inherent existence of objects of wisdom, he is called a meditator of supreme wisdom, as taught in the Noble Akashagarbha and the Noble Ratnakuta and so on. Like this, for the state of selflessness of both person and phenomena, merely entering into it, since there is nothing else to thoroughly examine and see, it is free from conceptualization and consideration. Mental engagement that is integrated with the inexpressible naturally enters, and since there is no manifest fabrication, one should meditate and abide very clearly on suchness. Abiding there, the stream of mind