Tibetan
མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པའི་བསླབ་པའི་གཞི་མི་འདྲལ་བ་དང༌། བག་མེད་པར་རལ་ན་ཡང་སྐྱེན་པ་སྐྱེན་པ་འགྱོད་པས་ཆོས་བཞིན་དུ་བྱེད་པ་དང༌། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ལ་ཕམ་པ་བཅོས་སུ་མི་རུང་བར་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཡང་འགྱོད་པ་དང་ལྡན་པ་དང༌། ཕྱིས་མི་བྱ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ་དང༌། སེམས་གང་གིས་ལས་དེ་བྱས་པའི་སེམས་དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་ རམ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་གོམས་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ནི་འཕགས་པ་མ་སྐྱེས་དགྲའི་འགྱོད་པ་བསལ་བ་ལས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་དེ་འགྱོད་པ་མེད་པར་བྱས་ལ་སྒོམ་པ་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པར་བྱའོ། །འདོད་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ཚེ་འདི་དང་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་ཉེས་དམིགས་རྣམ་པ་མང་པོར་འགྱུར་བར་ཡིད་ལ་བྱས་ལ་དེ་དག་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང་བར་བྱའོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་འཁོར་བ་པའི་དངོས་པོ་སྡུག་པའམ་མི་སྡུག་པ་ཡང་རུང་སྟེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པར་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་མི་བརྟན་པ་སྟེ། གདོན་མི་ཟ་བར་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དང་བདག་རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་འབྲལ་བར་གྱུར་ན། བདག་དེ་ལ་ཅི་ཞིག་ལྷག་པར་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་སྙམ་དུ་བསྒོམས་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤང་བར་བྱའོ། །ལྷག་མཐོང་གི་ཚོགས་གང་ཞེ་ན། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། མང་དུ་ཐོས་པ་ཡོངས་སུ་བཙལ་བ་དང༌། ཚུལ་བཞིན་སེམས་པའོ། །དེ་ལ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ལ་བརྟེན་པར་བྱ་ཞེ་ན། གང་མང་དུ་ཐོས་པ་དང༌། ཚིག་གསལ་བ་དང༌། སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པ་དང༌། སྐྱོ་བ་བཟོད་པའོ། །དེ་ལ་མང་དུ་ཐོས་པ་ཡོངས་སུ་བཙལ་བ་གང་ཞེ་ན། གང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་པོ་ངེས་པའི་དོན་དང་དྲང་བའི་དོན་ལ་གུས་པར་བྱས་ཤིང་ཤིན་ཏུ་ཉན་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་འཕགས་པ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལས། འཕགས་པའི་གཏམ་འདོད་པ་བཞིན་དུ་མ་ཐོས་པ་ནི་ལྷག་མཐོང་གི་གེགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེ་ཉིད་ལས་ལྷག་མཐོང་ནི་ཐོས་པ་དང་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ལྟ་བ་རྣམ་པར་དག་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འཕགས་པ་སྲེད་མེད་ཀྱི་བུས་ཞུས་པ་ལས་ཀྱང༌། ཐོས་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཤེས་རབ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཚུལ་བཞིན་བསམ་པ་གང་ཞེ་ན། གང་ངེས་པའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་དང་དྲང་བའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པ་ལེག
Chinese
不违犯包括细微之处的学处，即使因放逸而违犯，也要迅速以忏悔如法行事，对于声闻的戒律中所说的不可补救的堕罪，也要具有忏悔心，具有以后不再犯的心，并且因为分别观察以何心造作此业，此心是无自性的，或者因为串习一切法无自性，所以应当说他的戒律是完全清净的。这要从圣者未生怨王的忏悔中理解。因此，要使之没有后悔，并精进于禅修。对于欲望，也要想到今生和来世会有许多过患，并断除对它们的分别念。另一方面，无论是轮回的悦意之物还是不悦意之物，所有这些都是坏灭之法，是不稳固的，毫无疑问，我和它们所有这些东西不久之后都会分离，那么我还会对什么产生贪执等等呢？通过这样修习，就能断除一切分别念。什么是胜观的顺缘呢？依止殊胜士夫，寻求多闻，如理作意。其中，应当依止什么样的殊胜士夫呢？即多闻、言辞清晰、具有慈悲心、能忍受疲劳者。其中，什么是寻求多闻呢？即恭敬听闻世尊的十二部经，包括了义和不了义，如《圣解深密经》中说：“没有如愿听闻圣者的言教，是胜观的障碍。”该经中还说：“胜观是从听闻和思维中产生的，是清净见解之因。”《圣者无尽意童子所问经》中也说：“具有听闻者，智慧将会生起。具有智慧者，烦恼将会寂灭。”什么是如理作意呢？即对于了义经和不了义经等善
English
One should not violate the precepts, including the subtle ones, and even if one violates them due to carelessness, one should quickly act according to the Dharma with repentance. Regarding the defeats in the Hearer's vows that are said to be irreparable, one should also have repentance, have the mind not to do it again in the future, and because one separately examines with what mind one did that action, that mind is without inherent existence, or because one is accustomed to all phenomena being without inherent existence, one should say that his discipline is completely pure. This should be understood from the removal of the repentance of the noble Ajatashatru. Therefore, one should make it without regret and diligently strive in meditation. Regarding desires, one should also think that there will be many faults in this life and the next, and abandon the discriminations about them. On the other hand, whether the objects of samsara are pleasant or unpleasant, all of them are of the nature of destruction, are unstable, and without a doubt, I and all those things will soon be separated, so what will I be attached to, etc.? By meditating in this way, all discriminations should be abandoned. What are the conditions for insight? Relying on a noble person, seeking much learning, and proper attention. Among them, what kind of noble person should one rely on? One who has much learning, clear speech, compassion, and can endure fatigue. Among them, what is seeking much learning? It is respectfully listening to the twelve divisions of the Buddha's teachings, including the definitive and provisional meanings, as it is said in the "Noble Explanation of the Profound Meaning Sutra": "Not hearing the words of the noble ones as desired is an obstacle to insight." In the same sutra, it is also said: "Insight arises from hearing and thinking, and is the cause of pure views." The "Sutra Requested by the Noble Akshayamati" also says: "One who has hearing, wisdom will arise. One who has wisdom, afflictions will be completely pacified." What is proper attention? It is good to pay attention to the sutras of definitive meaning and the sutras of provisional meaning, etc.
Tibetan
ས་པར་གཏན་ལ་འབེབས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐེ་ཚོམ་མེད་ན་བསྒོམ་པ་ལ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་ འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཐེ་ཚོམ་གྱི་འཕྱང་མོ་ཉུག་པའི་ཐག་པ་ལ་འདུག་པ་ནི་ལམ་ཁ་བྲག་གི་མདོར་ཕྱིན་པའི་མི་ལྟར་གང་དུ་ཡང་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཉ་དང་ཤ་ལ་སོགས་པ་སྤང་ཞིང་མི་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཟས་ཚོད་ཟིན་པར་བཟའ་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ཚོགས་མཐའ་དག་བསགས་པ་དེས་བསྒོམ་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་པས་བསྒོམ་པའི་དུས་ན་ཐོག་མར་བྱ་བ་ཅི་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་ལ། བཤང་གཅི་བྱས་ནས་སྒྲའི་ཚེར་མ་མེད་པ་ཡིད་དུ་འོང་བའི་ཕྱོགས་སུ་བདག་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ་དགོད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམ་ཞིང༌། འགྲོ་བ་མཐའ་དག་མངོན་པར་གདོན་པའི་བསམ་པ་ཅན་གྱིས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མངོན་དུ་བྱས་ལ། ཕྱོགས་བཅུ་ན་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡན་ལག་ལྔས་ཕྱག་བྱས་ནས། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐུ་གཟུགས་རི་མོ་ལ་སོགས་པ་མདུན་དུ་གཞག་གམ་གཞན་དུ་ཡང་རུང་སྟེ། དེ་དག་ལ་ཅི་ནུས་ཀྱིས་མཆོད་པ་དང་བསྟོད་པ་བྱས་ལ་རང་གི་སྡིག་པ་བཤགས་ནས་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་གི་བསོད་ནམས་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱས་ལ། སྟན་ཤིན་ཏུ་འཇམ་པོ་བདེ་བ་ལ་རྗེ་བཙུན་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་ལྟ་བུའམ། སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་ཕྱེད་དུ་ཡང་རུང་སྟེ། མིག་ཧ་ཅང་ཡང་མི་དབྱེ། ཧ་ཅང་ཡང་མི་གཟུམ་པར་སྣའི་རྩེ་མོར་གཏད་ཅིང༌། ལུས་ཧ་ཅང་ཡང་མི་སྒུ། ཧ་ཅང་ཡང་མི་དགྱེ་བར་དྲང་པོར་བསྲངས་ལ་དྲན་པ་ནང་དུ་གཞག་སྟེ་འདུག་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཕྲག་པ་མཉམ་པར་གཞག་ལ་མགོ་མི་མཐོ་མི་དམའ་ཞིང་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་མ་ཡོ་བར་གཞག་སྟེ་སྣ་ནས་ལྟེ་བའི་བར་དྲང་པོར་གཞག་གོ །སོ་དང་མཆུ་ཡང་ཐ་མལ་པར་གཞག་གོ །ལྕེ་ཡང་ཡ་སོའི་དྲུང་དུ་གཞར་རོ། །དབུགས་ཕྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བ་ཡང་སྒྲ་ཅན་དང༌། རྔམས་པ་ཅན་དང༌། དབུགས་རྒོད་པ་ཅན་དུ་མི་བཏང་གི །ཅི་ནས་ཀྱང་མི་ཚོར་བར་དལ་བུ་དལ་བུས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་དབུགས་ནང་དུ་རྔུབ་པ་དང་ཕྱིར་འབྱུང་བ་དེ་ལྟར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཐོག་མར་རེ་ཞིག་ཞི་གནས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ ལ་རྣམ་པར་གཡེང་བ་ཞི་གནས་ནང་དུ་དམིགས་པ་ལ་རྒྱུན་དུ་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་ལ་དགའ་བ་དང་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཉིད་ལ་གནས་པ་ནི་ཞི་གནས་ཞེས་བྱའོ། །ཞི་གནས་དེ་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་ཚེ་དེ་ཁོ་ན་ལ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལྷག་མཐོང་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས་ཇི་སྐད་དུ། ཞི་གནས་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་དོ། །ལྷག་མཐོང་ནི་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །འཕགས་པ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ཞི་གནས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བར་བགྱིད་པ་དང༌། ལྷག་མཐོང་ལ་མཁས་པ་ལགས། བཀའ་སྩལ་པ། བྱམས་པ་ངས་ཆོས་གདགས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། མདོའི་སྡེ་དང༌། དབྱངས་ཀྱིས་བསྙད་པའི་སྡེ་དང༌། ལུང་དུ་བསྟན་པའི་སྡེ་དང༌། ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་སྡེ་དང༌། ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་སྡེ་དང༌། གླེང་གཞིའི་སྡེ་དང༌། རྟོགས་པ་བརྗོད་པའི་སྡེ་དང༌། དེ་ལྟ་བུ་བྱུང་བའི་སྡེ་དང༌། སྐྱེས་པ་རབས་ཀྱི་སྡེ་དང༌། ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་དང༌། རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་ཀྱི་སྡེ་དང༌། གཏན་ལ་ཕབ་པར་བསྟན་པའི་སྡེ་གང་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་བཤད་པ་དེ་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ལེགས་པར་ཐོས། ལེགས་པར་གཟུང༌། ཁ་ཏོན་བྱང་བར་བྱས། ཡིད་ཀྱིས་ལེགས་པར་བརྟགས། མཐོང་བས་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱས་ནས་དེ་གཅིག་པུ་དབེན་པར་འདུག་སྟེ་ནང་དུ་ཡང་དག་བཞག་ནས་ཇི་ལྟར་ལེགས་པར་བསམས་པའི་ཆོས་དེ་དག་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་སེམས་གང་གིས་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སེམས་དེ་ནང་དུ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཡིད་ལ་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཞུགས་ཤིང་དེ་ལ་ལན་མང་དུ་གནས་པ་དེ་ལ་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཞི་གནས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞི་གནས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང༌། སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དེ་ཐོབ་ནས་དེ་ཉིད་ལ་གནས་ཏེ། སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་སྤངས་ནས་ཇི་ལྟར་བསམས་པའི་ཆོས་དེ་དག་ཉིད་ནང་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གཟུགས་བརྙན་དུ་སོ་སོར་རྟོག་པར་ བྱེད། མོས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གཟུགས་བརྙན་དེ་དག་ལ་ཤེས་བྱའི་དོན་དེ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང༌། རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་དཔྱོད་པ་དང༌། བཟོད་པ་དང༌། འདོད་པ་དང༌། བྱེ་བྲག་འབྱེད་པ་དང༌། ལྟ་བ་དང༌། རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལྷག་མཐོང་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྷག་མཐོང་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ།
Chinese
确定处所：如是菩萨若无犹豫，则于禅定必能专注。 若不如是，则如攀附犹豫之绳，又如行至悬崖边之人，于任何处皆不能专注。瑜伽士应于一切时断除鱼肉等不宜之物，且应适量饮食。 如是菩萨积聚止观一切资粮后，应入于禅定。其中，瑜伽士于禅定时，首先应圆满一切应作之事，大小便后，于无喧嚣之适意处，思维“我当令一切有情安立于菩提之精华中”，具怀度化一切众生之想，现前广大慈悲心，向十方诸佛菩萨以五体投地之方式顶礼。将佛菩萨之身像、画像等置于前方，或置于他处亦可，尽己所能供养赞叹，忏悔自身罪业，随喜一切众生之功德。于极为柔软舒适之座垫上，如世尊毗卢遮那佛之跏趺坐，或半跏趺坐亦可。眼睛既不过度睁开，亦不过度闭合，凝视鼻尖。身体既不过度弯曲，亦不过度挺直，正直端身，将正念置于内而安住。之后，双肩保持平齐，头不高不低，不偏向任何一方，保持鼻与脐之间正直。牙齿与嘴唇亦如常放置。舌抵上颚。呼吸出入之时，不应发出声响、粗重、急促。务必于无所觉察中，以缓慢、自然之方式进行呼吸。其中，首先应暂时修习止，对于外境之散乱，应以止住于内之所缘为常，且应具足喜乐与轻安。
English
Establishing the Place: If a Bodhisattva is without doubt, then they will definitely be able to concentrate on meditation. If not, then like clinging to a rope of doubt, or like a person walking to the edge of a cliff, they will not be able to concentrate on anything. The yogi should at all times abstain from fish, meat, and other unsuitable things, and should eat in moderation. Thus, the Bodhisattva, having accumulated all the collections of Shamatha and Vipassana, should enter into meditation. Among them, when the yogi meditates, they should first complete all the tasks that need to be done, and after urinating and defecating, in a pleasant place free from noise, think, "I shall establish all sentient beings in the essence of enlightenment," with the thought of taming all beings, manifest great compassion, and prostrate with the five limbs to all the Buddhas and Bodhisattvas residing in the ten directions. Place the body image, painting, etc. of the Buddhas and Bodhisattvas in front, or elsewhere, and offer praises and praises to them as much as possible, confessing their own sins, and rejoicing in the merits of all beings. On a very soft and comfortable cushion, like the lotus posture of the Blessed One Vairochana, or half-lotus posture, the eyes should not be opened too much, nor closed too much, but focused on the tip of the nose. The body should not be bent too much, nor straightened too much, but straightened upright, and mindfulness should be placed inward and abide. Then, keep the shoulders level, the head neither high nor low, and not tilted to one side, keep the nose and navel straight. The teeth and lips should also be placed as usual. The tongue should also be placed against the upper teeth. The breath going in and out should not be noisy, heavy, or rapid. Be sure to breathe in and out slowly and naturally without being aware of it. Among them, one should first practice Shamatha for a while, and for the distraction of external objects, one should always abide in the object of Shamatha within, and should be endowed with joy and pliancy.
Chinese
心安住于自身，这被称为寂止。寂止本身所缘之时，唯一对此进行分别观察，这就是胜观。如圣者《宝云经》所说：寂止即是心一境性，胜观即是如实分别观察。圣者《解深密经》中也说：世尊，如何寻求寂止，又如何善巧胜观？佛告慈氏菩萨：慈氏，我所立的法施设是这样的：经部、应颂部、记别部、讽诵部、自说部、缘起部、譬喻部、本事部、本生部、方广部、希法部、论议部，这些为菩萨们所宣说的，菩萨们善听、善持、精通讽诵、以意善加观察、以见地彻底领悟后，独自居住于寂静处，内心如理作意，以作意之心持续不断地作意，如是而行，安住其中，身心获得极大的轻安，这就是寂止。因此，菩萨如是寻求寂止。获得身心轻安后，安住于此，舍弃心的散乱，如理作意所缘之法，于禅定境界的影像中进行分别观察，生起信解。如是于禅定境界的影像中，对所知之义进行辨别、详细辨别、完全了知、完全观察、忍受、欲求、分别、见解、思择，这就是胜观。因此，菩萨善巧胜观。如是说。
English
Remaining in one's own mind is called tranquility (śamatha). When focusing on that very tranquility, whatever discriminative observation is made on that alone is insight (vipaśyanā). As it is said in the Noble Jewel Cloud Sutra: 'Tranquility is the one-pointedness of mind. Insight is the correct and distinct observation.' Similarly, in the Noble Saṃdhinirmocana Sutra, it is said: 'Bhagavan, how does one seek tranquility, and how is one skilled in insight?' The Buddha replied to Maitreya: 'Maitreya, the Dharma teachings I have established are as follows: the sūtra section, the geya section, the vyākaraṇa section, the gāthā section, the udāna section, the nidāna section, the avadāna section, the itivṛttaka section, the jātaka section, the vaipulya section, the adbhutadharma section, and the upadeśa section. These are explained to bodhisattvas, and bodhisattvas listen well, hold them well, become proficient in recitation, examine them well with their minds, and thoroughly understand them with their views. Then, dwelling alone in a secluded place, they properly apply their minds inwardly, and with whatever mind they apply their minds, they continuously apply their minds inwardly. Having entered into this and remained in it many times, whatever arises as the extreme pliancy of body and the extreme pliancy of mind is called tranquility. Thus, bodhisattvas seek tranquility. Having attained that extreme pliancy of body and extreme pliancy of mind, they abide in that very state, abandoning mental distractions, and they distinctly observe and admire the objects of meditation in the images of the realm of samādhi. Thus, in those images of the realm of samādhi, whatever is the discrimination, detailed discrimination, complete understanding, complete observation, forbearance, desire, differentiation, view, and thought of the meaning of what is to be known is called insight. Thus, bodhisattvas are skilled in insight.' So it was said.