Tibetan
རྫུན་པ་ཉིད་དུ་སྣང་བར་ཁས་ལེན་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པའང་མི་བདེན་པར་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཉིད་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ལས་གུད་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་མེད་ལ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའང་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྣང་བར་བྱེད་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་གི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་རྣམས་བརྫུན་པ་ཉིད་ཡིན་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བརྫུན་པ་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་པར་གྱུར་ཏོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་སྒྱུ་མ་དང་འདྲའོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གཅིག་དང་དུ་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་བདེན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ངེས་སོ། །དེའི་དོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་འཕགས་པ་ ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། ཇི་ལྟར་གཟུགས་རྣམས་མེ་ལོང་ལ། །གཅིག་དང་གཞན་རྣམས་རྣམ་སྤངས་པར། །སྣང་ཡང་དེ་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་བཞིན་དངོས་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད། །ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །གཅིག་པ་ཉིད་དང་དུ་མ་ཉིད་བྲལ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གོ །ཡང་བཀའ་སྩལ་པ། །བློ་ཡིས་རྣམ་པར་གཞིགས་ན་གོ །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་གཟུང་དུ་མེད། །དེ་ཕྱིར་དེ་དག་བརྗོད་མེད་ཅིང༌། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་མེད་པར་བཤད། །ཅེའོ། །དེ་ལྟར་བསམས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡང་དག་པའི་དོན་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པར་བྱས་ལ་དེ་མངོན་སུམ་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྒོམས་པའི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་དོ། །ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་ཙམ་གྱིས་དོན་མངོན་སུམ་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལ་སོགས་པ་ལས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །སྒྲུབ་པ་པོ་རྣམས་ལ་ཡང་ཉམས་ཡོད་དེ། ཤེས་པའི་སྣང་བ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་འབྱུང་བ་མེད་པ་ཡང་དག་པར་སྒྲིབ་པའི་མུན་པ་མི་སྤོངས་སོ། །བསྒོམ་པ་ལན་མང་དུ་བྱས་ན་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་ལ་ཡང་ཤེས་པ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་འབྱུང་སྟེ། དཔེར་ན་མི་སྡུག་པ་དང་ཟད་པར་ས་ལ་སོགས་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་པ་འབྱུང་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་ན་ཡང་དག་པའི་དོན་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་ལྟར་བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུ་ནི་ཡོངས་སུ་གསལ་བའི་ཤེས་པ་ཡིན་པས་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པའི་དོན་ཡིན་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་རྒྱལ་པོ་ལས་བཀའ་སྩལ་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ། མོས་པར་བྱ། ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་མང་དུ་མིས་བརྟགས་ན། །དེ་ལ་གནས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེས། །ད་ལྟ་དེ་ལྟར་དེ་ལ་སེམས་གཞོལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་དེ་ལ་སོགས་པ་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་ཁོ་ན་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པ་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་དགོ །དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་པས་སེམས་གནས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཐོག་མ་ཁོ་ནར་རེ་ཞིག་ཞི་གནས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །སེམས་ནི་ཆུ་བཞིན་དུ་གཡོ་བའི་ཕྱིར་ཞི་གནས་ཀྱི་གཞི་མེད་པར་གནས་པ་མེད་དོ། །མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་སེམས་ཀྱིས་ནི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་མི་ནུས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་མཉམ་པར་བཞག་པས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་སོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཞི་གནས་དེ་ནི་རྙེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ འདོད་པ་ལ་མི་ལྟ་ཞིང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ལེགས་པར་གནས་ལ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་དང་དུ་ལེན་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་དུ་གྱུར་ལ་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་ན་ཤིན་ཏུ་མྱུར་དུ་འགྲུབ་བོ། །དེ་བས་ན་འཕགས་པ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཀྱང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་གོང་མའི་ཡང་གོང་མའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་ཞི་གནས་ཀྱི་ཚོགས་རྣམས་ལ་གནས་ཏེ། ཡིད་དུ་འོང་བའི་ས་ཕྱོགས་སུ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་ལ་སོགས་པ་བྱ་ཞིང༌། སྡིག་པ་བཤགས་པ་དང་བསོད་ནམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཡང་བྱས་ནས། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཁོ་ན་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པས་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་གདོན་པའི་བསམ་པ་ཅན་དུ་གྱུར་ནས་ལུས་དྲང་པོར་བསྲངས་ལ་སྟན་བདེ་བའི་སྟེང་དུ་འདུག་སྟེ། སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་མངོན་པར་སྒྲུབ་བོ། དེ་ལ་ཐོག་མར་རེ་ཞིག་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་ཇི་སྙེད་ཀྱིས་རྣམ་པར་དཔྱད་པར་བྱ་བ་དངོས་པོ་མཐའ་དག་འདུ་བར་འགྱུར་བའི་དངོས་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་སེམས་གཞག་པར་བྱའོ། །དངོས་པོ་འདུས་པ་ནི་གཟུགས་ཅན་དང༌། གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ལས་དང་པོ་བའི་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་ཉེས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་འདུས་པ་དེ་ལ་ནི་དམིགས་པའི་རིགས་སོ། །གང་གི་ཚེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཁུགས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྒྱས་པར་ཡང་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། འདི་སྐད་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཀྱང་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་པ་བཅོ་བརྒྱད་ལ་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་གདགས་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཅན་དང་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་མདོར་བསྡུས་པ་དང་བར་མ་དང༌། རྒྱས་པ་དག་གིས་དངོས་པོར་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཆོས
Chinese
如果承认显现为虚假，那么识也就会变成不真实的，因为识与它的自性不是他体的缘故。如果离开了证悟自性的体性，就没有识的体性。如果色等也是由自性显现，那么成为识的自性的那些都是虚假的，因此也就承认了一切识都是虚假的。世尊也曾说过，识就像幻术一样。因此，可以确定的是，由于一切事物都空性于一和多的自性，所以这些事物在胜义谛中不是真实的。为了说明这个道理，世尊也在《楞伽经》中说：‘就像镜子里的影像，既非一也非异，虽然显现，但实际上并不存在，万事万物的自性也是如此。’这就是远离一性和多性的意思。又说：‘如果用智慧去观察，自性是不可执取的，因此说它们是不可言说的，并且自性也是不存在的。’像这样，用思维的智慧区分了真实的意义，为了现证它，就生起修习的智慧。经中说，仅仅听闻等是不能现证意义的，如《圣宝云经》等所说。修行者也有过失，即虽然知识的显现非常清晰，但却不能消除真正遮蔽的黑暗。即使多次修习，对于非真实的意义，知识也会变得非常清晰。例如，对于不净和衰败的坟地等入定的人们，他们的知识会产生，更何况是对于真实的意义呢？因此，修习的果实是完全清晰的知识，所以世尊在《三摩地王经》中说，这是具有果实的意义：‘你应该理解它，信仰它。人们越是反复思考，安住于其中的分别念，现在就会像那样将心专注于它。’等等，经中广说。因此，仅仅是现
English
If it is admitted that appearances are false, then consciousness also becomes untrue, because consciousness is not different from its own nature. If there is no nature of consciousness apart from the nature of realizing self, and if forms and so on are also manifested by self, then those that have become the self-nature of consciousness are false, so it is admitted that all consciousness is also false. The Blessed One also said that consciousness is like an illusion. Therefore, it is certain that all these things are not truly true in the ultimate sense, since they are empty of the nature of one and many. To explain this meaning, the Blessed One also said in the Noble Lankavatara Sutra: 'Just as forms in a mirror, neither one nor different, appear but do not exist, so are the natures of things.' This is the meaning of being separated from oneness and multiplicity. Again, it is said: 'If examined by the mind, self-nature is not graspable, therefore it is said that they are inexpressible, and self-nature is also said to be non-existent.' In this way, the wisdom of thought distinguishes the true meaning, and in order to realize it, the wisdom of meditation is generated. It is taught in the Noble Cloud of Jewels and so on that meaning cannot be realized merely by hearing and so on. Practitioners also have faults, namely, that even though the appearances of knowledge are very clear, they do not dispel the darkness that truly obscures. Even if one meditates many times, knowledge will become very clear even for non-true meanings. For example, what need is there to say about the true meaning, if the knowledge of those who enter into samadhi on impure and decaying cemeteries and so on arises? Therefore, the fruit of meditation is completely clear knowledge, so the Blessed One said in the King of Samadhi Sutra that this is a meaning with fruit: 'You should understand it, believe in it. The more people contemplate it, the more the discrimination that abides in it, now will focus the mind on it in that way.' And so on, the sutra speaks extensively. Therefore, merely the present
Chinese
为了成为寂止之因，必须精进修习禅定。为此，瑜伽士为了使心安住，首先应当修习止观。因为心如水般动摇，没有止观的基础就无法安住。没有入定的心无法如实了知真相，世尊也曾开示说，通过入定才能如实了知真相。获得寂止的方法是，不贪求利养等，安住于戒律，甘愿忍受痛苦等，并精进努力，这样就能迅速成就。因此，《圣解深密经》等经典中也阐明了布施等是更高层次的因。如是安住于戒律等寂止之资粮，在令人愉悦的地方，对诸佛菩萨行顶礼等，忏悔罪业，随喜功德。唯以大悲心为怀，生起救度一切众生的愿望，端身正坐于舒适的坐垫上，结跏趺坐，显现入定之相。首先，简而言之，应当将心安住于能够涵盖以各种方式进行分析的一切事物的对境上。所涵盖的事物分为有色和无色两种。为了消除初学者的散乱过失，暂时应以涵盖的事物作为所缘。当专注力稳定时，也可以详细地以蕴、界等差别作为所缘。如《解深密经》等经典中也开示说，瑜伽士们以观修十八空性等差别，而有各种不同的所缘行相。因此，世尊为了利益一切众生，以有色和无色等差别，通过简略、中等和广繁的方式，对事物进行详细的区分，这是佛法。
English
In order to become the cause of tranquility, one must diligently practice meditation. For this reason, a yogi, in order to make the mind abide, should first practice calm abiding. Because the mind is as unsteady as water, it cannot abide without the foundation of calm abiding. A mind that is not in meditative equipoise cannot know reality as it is. The Blessed One also taught that through meditative equipoise one can know reality as it is. The method for attaining calm abiding is to not crave gain and so forth, to abide well in discipline, to willingly endure suffering and so forth, and to exert effort. In this way, one can quickly achieve it. Therefore, the 'Noble Explanation of the Thought' and other scriptures also explain that generosity and so forth are the cause of higher and higher states. Thus, abiding in the accumulations of calm abiding such as discipline, in a pleasant place, make prostrations and so forth to all the Buddhas and Bodhisattvas, confess sins, and rejoice in merit. With only great compassion as the manifest intention, generate the thought of liberating all beings, straighten the body, sit on a comfortable seat, sit in the lotus position, and manifestly accomplish samadhi. First, briefly, one should place the mind on the object that encompasses all things to be analyzed in various ways. The encompassed objects are of two kinds: form and formless. In order to eliminate the fault of distraction for beginners, one should temporarily take the encompassed object as the object of focus. When the attention becomes stable, one can also focus in detail on the distinctions of aggregates, elements, and so forth. As it is taught in the 'Explanation of the Thought' and other scriptures, yogis have various aspects of focus, such as focusing on the eighteen aspects of emptiness. Therefore, in order to benefit all sentient beings, the Blessed One, through distinctions such as form and formless, and through brief, intermediate, and extensive means, elaborately distinguishes things, which is the Dharma.