Tibetan
།དེ་ལ་ཐོག་མར་རེ་ཞིག་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། དེས་རེ་ཞིག་ལུང་གི་དོན་ཀུན་ཏུ་འཛིན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ངེས་པ་དང་དྲང་བའི་དོན་རྣམ་པར་འབྱེད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་དེས་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པའི་དོན་ལ་བརྟེན་ནས་ཡང་དག་པ་ཁོ་ནའི་དོན་བསྒོམ་པར་བྱའི། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་དུ་ཟིན་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བསྒོམས་ཤིང་ཐེ་ཚོམ་ཡང་མ་བསྩལ་བས་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ཡང་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་བས་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་བསྒོམ་པ་དང་འདྲའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལས་ཀྱང་བཀའ་སྩལ་ཏེ། གལ་ཏེ་ཆོས་ལ་བདག་མེད་སོ་སོར་རྟོག །སོ་སོར་དེ་བརྟགས་གལ་ཏེ་བསྒོམ་པ་ནི། །དེ་ཉིད་མྱ་ངན་འདས་ཐོབ་འབྲས་བུའི་རྒྱུ། །རྒྱུ་གཞན་གང་ཡིན་དེ་ནི་ཞི་མི་འགྱུར། །ཞའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བསམས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རིགས་པ་དང་ལུང་གིས་བརྟགས་ལ་ཡང་དག་པ་ཁོ་ནའི་དངོས་པོའི་རང་གི་ངོ་བོ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཡང་དག་པའི་དངོས་པོའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་དོན་དམ་པར་ན་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། རིགས་པ་དང་ལུང་གིས་གཏན་ལ་དབབ་བོ། དེ་ལ་ལུང་ནི་འཕགས་པ་ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པ་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ནི་བདེན་ནོ། །སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་གཞན་ནི་མི་བདེན་ནོ་ཞེས་ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཡང་དོན་དམ་པ་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་བདེན་ནོ་ཞེས་གསུངས་ཀྱི། དོན་དམ་པར་ནི་སྐྱེ་བ་ཡང་མ་ཡིན། མི་སྐྱེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དེ་ཉིད་ལས་བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་འཇིག་རྟེན་ལ་གནས་པ་ནི་འཇིག་པ་དང་འབྱུང་བ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྐྲག་པའི་གནས་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་སྐྱེའོ། །འགག་གོ་ཞེས་གསུངས་ཀྱི། འདི་ལ་ནི་ཆོས་གང་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་དོ་ཞེའོ། །འཕགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པ་ལས་ཀྱང་བཀའ་སྩལ་ཏེ། ཚུལ་བཞིན་འདྲི་བ་ནི་གང་ལགས། ཚུལ་བཞིན་ནི་གང་ལགས། བཀའ་སྩལ་པ། སྐྱེ་བ་མེད་པ་ནི་ཚུལ་བཞིན་ནོ། །དེ་འདྲི་བ་ནི་ཚུལ་བཞིན་འདྲི་བའོ་ཞེའོ། །ཡང་དེ་ཉིད་ལས་བཀའ་སྩལ་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཙའི་སྒོ་སྟེ། འཆི་འཕོ་དང་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་པ་དག་གོ །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །འཕགས་པ་བདེན་པ་གཉིས་རྣམ་པར་འགྱེད་པ་ལས་ཀྱང༌། སྐྱེ་བ་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ཀྱང༌། རབ་འབྱོར་གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་ངོ༌། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །གླང་པོའི་རྩལ་ལས་ཀྱང༌། གང་ལ་སྐྱེ་བ་སྲིད་པ་ཡི། །དངོས་པོ་གང་ཡང་མི་དམིགས་ཏེ། །འབྱུང་བ་མེད་པའི་དངོས་རྣམས་ལ། །བྱིས་པ་དག་ནི་འབྱུང་བར་འདོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཡབ་དང་སྲས་མཇལ་བ་ལས་ཀྱང༌། ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་དུས་གསུམ་དུ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཉམ་པ་དག་སྟེ། འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ན་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དུས་ཀྱི་བར་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏེ། དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་ལུང་གིས་བརྟག་པར་བྱའོ། །རིགས་པས་བརྟག་པར་བྱས་ན་ལུང་གི་དོན་གུད་དུ་བཀྲི་མི་ནུས་ཏེ། དེ་བས་ན་རིགས་པས་སོ་སོར་བརྟག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རིགས་པ་མངོན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་འབྱུང་བ་ཞིག་གམ། རྒྱུ་ཡོད་པ་ལས་འབྱུང་བ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་གྲང་ན། རེས་འགའ་བ་ཡིན་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མེད་ པ་ལས་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་ལ་མི་ལྟོས་པར་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བའི་དུས་བཞིན་དུ་རྟག་ཏུ་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་རྣམས་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འབྱུང༌། དངོས་པོ་མེད་པའི་དུས་དང་ཡང་བྱེ་བྲག་མེད་པས་སྐྱེ་བའི་དུས་ན་ཡང་འབྱུང་བར་མི་རིགས་སོ། །དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་འབྱུང་དུ་མི་རུང་ངོ༌། །རྒྱུ་ཡོད་པ་ལས་འབྱུང་བའང་མ་ཡིན་ཏེ། །འདི་ལྟར་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་རྟག་པ་རྒྱུར་བཏགས་པ་དེ་ལས་ཀྱང་དངོས་པོ་རྣམས་མི་སྐྱེ་སྟེ། རིམ་གྱིས་འབྱུང་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ནི་རིམ་གྱིས་འགྱུར་བ་མི་རིགས་ཏེ། ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་བདག་ཉིད་ལ་མཐུ་ཡོད་པ་ནི་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་དེ། རྟག་པ་ཡིན་པས་དེ་ལ་གཞན་དག་གིས་ཕན་གདགས་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕན་མི་འདོགས་པ་ལ་ལྟོས་པར་ཡང་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་བས་ན་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད
Chinese
因此，首先應當生起由聽聞而生的智慧，它能暫時全面領會經文的意義。然後，由思維而生的智慧能辨別確定和正直的意義。之後，依賴於它辨別差別的意義，應當只修習真實的意義，不真實的則不是。如果確定不是那樣，由於顛倒修習並且沒有斷除疑惑，也不會產生真實的智慧。因此，修習將變得毫無意義，如同外道們的修習。世尊在《三摩地王經》中也說：「若於法中各別觀無我，若各別觀察若修習彼者，彼即是獲得寂滅果之因，何為其他因，彼則不寂滅。」因此，應當以思維的智慧，用理性和經文來觀察，修習唯有真實的對象之自性。真實對象的自性，就勝義諦而言，唯有無生，這是以理性和經文來確定的。關於經文，如《聖法集經》所說：「無生是真實，其他生等的法是不真實的。」這就像所說的那樣。這也是因為與勝義諦相符，所以說無生是真實的。但就勝義諦而言，既不是生，也不是不生，因為它超越了一切名言。又在該經中說：「種姓之子，安住於世間者，對壞滅和生起顯著執著。因此，如來具有大悲心，為了消除世間的恐懼之處，以名言的力量說生和滅。但對此而言，沒有任何法是生的。」在《聖佛法集經》中也說：「如理作意是什麼？如理是什麼？」回答說：「無生是如理，詢問它是如理作意。」又在該經中說：「一切法是字的門，遠離死亡和轉生以及生。一切法是自性的門，自性
English
Therefore, one should first cultivate the wisdom arising from hearing, which will temporarily grasp the meaning of the scriptures in its entirety. Then, the wisdom arising from contemplation will distinguish between definitive and provisional meanings. After that, relying on the meaning that distinguishes particulars, one should meditate only on the true meaning, and not on what is untrue. If it is determined to be untrue, then due to meditating perversely and not eliminating doubts, true knowledge will not arise. Therefore, meditation will become meaningless, like the meditation of the tirthikas. The Bhagavan also said in the Samadhiraja Sutra: "If one discerns selflessness separately in the Dharma, if one examines it separately, if one meditates on that, that itself is the cause of obtaining the fruit of Nirvana. What other cause is there that will not become peaceful?" Therefore, one should contemplate with the wisdom of thought, examining with reason and scripture, and meditate on the very nature of the object that is only true. The very nature of the true object is, in the ultimate sense, only unborn, which is determined by reason and scripture. Regarding scripture, as it is said in the Arya Dharma Samgraha Sutra: "The unborn is true, other dharmas such as birth are untrue." This is like what is said. This is also because it is in accordance with the ultimate truth, so it is said that the unborn is true. But in the ultimate sense, it is neither birth nor non-birth, because it transcends all expressions. Again, it is said in that same sutra: "Son of good family, those who abide in the world are manifestly attached to destruction and arising. Therefore, the Tathagata, endowed with great compassion, speaks of birth and cessation by the power of convention in order to eliminate the place of fear for the world. But for this, no dharma is born." It is also said in the Arya Buddha Dharma Samgraha Sutra: "What is proper attention? What is proper?" The answer is: "The unborn is proper, asking about it is proper attention." Again, it is said in that same sutra: "All dharmas are the gate of 'tsa', free from death, transmigration, and birth. All dharmas are the gate of essence, essence."
Chinese
因此说，是由于空性的缘故。圣者《二谛分别经》中也说：无生而以平等性，一切法皆平等。在《般若波罗蜜多经》中也说：善现，色以色的自性空。乃至识以识的自性空，是因自相空性的缘故。在《象力经》中也说：何者有生之可能，任何事物皆不可得，于无生之事物，愚童却欲其生。如是说。在《父子相见经》中也说：此等一切法，于三时中以平等性而平等，过去时中一切法无自性，故至今现在时亦离自性。如是宣说，因此暂时以圣言量来观察。若以理智观察，则不能将圣言量的意义引向别处，因此应当以理智分别观察。其中，当宣说理智时，事物的生起，是从无因中产生，还是从有因中产生呢？因为显现为有时有时无，所以不是从无因中产生。因为不依赖于因，就没有差别，为何一切事物不像出生时那样恒常产生呢？因为与事物不存在之时没有差别，所以在出生之时也不应产生。如此一来，暂时不能容许从无因中产生。也不是从有因中产生。就像外道徒们所说的，将自在天等常法作为因，事物也不会从那里面产生，因为显现为次第产生。果实若无不具足之因，则不应次第变化，因为没有依赖。自在天等具有自身的力量，所以不依赖于其他，因为是常法，所以不需要其他来帮助。对于不帮助者，也不应依赖。因此，自在天等空无一切能力，所以就像石女的儿子等一样，没有自性。
English
Therefore, it is said that it is because of emptiness. Also, in the Holy Two Truths Distinguishing Scripture, it is said: Without arising, with equality, all dharmas are equal. Also, in the Perfection of Wisdom Sutra, it is said: Subhuti, form is empty by the nature of form. Even consciousness is empty by the nature of consciousness, because of the emptiness of its own characteristic. Also, in the Elephant's Strength Scripture, it is said: Whatever has the possibility of arising, no thing is found, but children desire the arising of things that do not arise. Thus it is said. Also, in the Scripture of the Meeting of Father and Son, it is said: All these dharmas are equal in the three times by equality, in the past time all dharmas are without self-nature, so even until the present time they are without self-nature. Thus it is declared, so for the time being, let us examine it with scripture. If we examine it with reason, we cannot lead the meaning of the scripture elsewhere, so we should examine it separately with reason. Therein, when reason is to be expressed, does the arising of things arise from a causeless source, or does it arise from a cause? Because it appears to be sometimes and sometimes not, it does not arise from a causeless source. Because it does not depend on a cause, there is no difference, why do all things not always arise as at the time of birth? Because there is no difference from the time when things do not exist, it should not arise even at the time of birth. Thus, for the time being, it is not permissible to arise from a causeless source. Nor does it arise from a cause. Just as the non-Buddhists say, even if the permanent such as Ishvara is taken as the cause, things will not arise from that, because it appears to arise gradually. A fruit without a complete cause should not change gradually, because it has no dependence. Ishvara and others have power in themselves, so they do not depend on others, because they are permanent, so they do not need others to help them. One should not depend on those who do not help. Therefore, Ishvara and others are empty of all abilities, so like the son of a barren woman, they have no self-nature.