Tibetan
ར་འདི་དག་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། བདག་མེད་པར་བསྒོམས་ནས་ཉན་ཐོས་གང་ཟག་བདག་མེད་པ་ལ་འཇུག་གོ །ཁམས་གསུམ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་དུ་བསྒོམས་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་སྨྲ་བའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་བདག་མེད་པ་ལ་འཇུག་གོ །ཚུལ་འདིས་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཤེས་པ་དེ་ཡང་བདག་མེད་པ་ཉིད་དུ་འཇུག་པས་བདག་མེད་ པ་ཉིད་མཆོག་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ལ་འཇུག་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །འཕགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལེའུ་ལས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་གཞན་ཡང་ཁམས་གསུམ་ནི་སེམས་ཙམ་དུ་རྟོགས་ཏེ། སེམས་དེ་ཡང་མཐའ་དང་དབུས་མེད་པར་རྟོགས་སོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་མཚན་ཉིད་མཐའ་གཉིས་དང༌། གནས་པའི་མཚན་ཉིད་དབུས་མེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་མཐའ་དང་དབུས་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གཉིས་མེད་པའི་ཤེས་པ་ལ་ཞུགས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ལ་ཞུགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་དེ་ཅིས་རྣམ་པར་དག་ཅེ་ན། སྨོན་ལམ་དག་གིས་རྣམ་པར་སྦྱངས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་སེམས་ཅན་མཐའ་དག་གི་དོན་ལ་ལྟ་བར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་གང་ཡིན་པའི་སྨོན་ལམ་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཕྱི་ཕྱིར་ཞིང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དགེ་བ་ལ་གོམས་པར་བྱས་པས་གནས་སྐབས་དེ་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་དག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་ཀྱང་སེམས་ཅན་མཐའ་དག་ལ་ལྟ་བར་གོ་བཟློག་ཅིང་འཁོར་བའི་ཉེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་གོས་པར་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་བར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ཅིང་ཞི་བ་ཡིན་ཞེ་ན། ཡེ་ཤེས་དམ་པ་བདག་མེད་པར། །སྣང་བ་མེད་པས་མཐོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་འདིར་རྒྱུ་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །འདི་ལྟར་ནང་གི་ཤེས་བྱ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་གཉིས་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་དམ་པ་མཆོག་ཡིན་པར་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་བདག་མེད་དོ། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་རྣལ་འབྱོར་བས་གཉིས་མེད་པར་སྣང་བ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མཐོང་ངོ༌། །དེ་ཕན་ཆད་བལྟ་བར་བྱ་བ་མེད་པས་ན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་ཞི་བའོ། །གལ་ཏེ་ཇི་སྟེ་དེའི་ཚེ་གང་དེ་ལྟར་མཐོང་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་སུ་ཡོད་ཅེ་ན། བདེན་ཏེ། དོན་དམ་པར་ན་བདག་ལ་སོགས་པ་རང་དབང་ཡོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ཡང་མེད་དོ། །མཐོང་བ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཇི་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་
Chinese
这些只是蕴等法而已。通过修习无我，声闻者会证入无我。通过修习三界唯识，外道中那些声称唯识者会证入外境无我。通过这种方式，二取不成立的智慧也会证入无我，因此无我本身就进入了至高之境。仅仅证入唯识并非真正的证入，如前所述。在圣者超世间品中也说到：‘嘉瓦之子，此外，三界被理解为唯心，而心也被理解为无边无中’。生和灭的特征是两个边，而住的特征是无中，因此心无边无中。因此，进入二取不成立的智慧才是真正的进入。瑜伽士的境界如何清净呢？经中说：‘通过清净的愿望’。由于大悲心，菩萨为了利益一切众生而发愿，凭借此愿的力量，逐渐习惯于布施等善行，因此这个境界会变得非常清净。即使他知道一切法皆无自性，他仍然颠倒地看待一切众生，并且不被轮回的过患所染污，他会一直停留在轮回中。如果说是自然成就且寂静的，那么，经中说：‘通过无我的殊胜智慧，通过无显现而得见’。这里阐述了原因。如此，那些声称内在知识的人认为的二取不成立的特征的殊胜智慧也是无我的。瑜伽士通过无自性，以无二取且无显现的智慧来证见。此后，因为没有什么需要再看的，所以是自然成就的。因为远离了各种各样的分别念，所以是寂静的。如果说，如果那样的话，那时看到这一切的瑜伽士是谁呢？确实，在胜义谛中，没有任何拥有自主的瑜伽士，包括我和我所。也没有任何能见者。虽然如此，但在世俗谛中，如何看待色等呢？
English
These are merely phenomena such as the aggregates. By meditating on selflessness, the Hearer enters into selflessness. By meditating on the three realms as being only consciousness, those non-Buddhists who claim consciousness only enter into the selflessness of external objects. In this way, the wisdom of non-duality also enters into selflessness, therefore selflessness itself enters into the supreme state. Merely entering into consciousness only is not true entry, as previously explained. It is also said in the chapter on the Transcendent Noble One: 'Son of the Victorious One, furthermore, the three realms are understood as mind only, and the mind is also understood as being without beginning or middle.' The characteristics of birth and destruction are the two extremes, and the characteristic of abiding is without a middle, therefore the mind is without beginning or middle. Therefore, entering into the wisdom of non-duality is true entry. How is the state of the yogis purified? It is said in the scriptures: 'Through pure aspirations.' Because of great compassion, Bodhisattvas make aspirations to benefit all sentient beings, and by the power of these aspirations, they gradually become accustomed to virtuous deeds such as giving. Therefore, this state becomes completely pure. Even though he knows that all phenomena are without inherent existence, he still perversely looks upon all sentient beings, and is not defiled by the faults of samsara, he will remain in samsara as long as it exists. If it is said to be spontaneously accomplished and peaceful, then it is said in the scriptures: 'Through the supreme wisdom of selflessness, it is seen without appearance.' Here the cause is explained. Thus, the supreme wisdom of the characteristic of non-duality, which those who claim inner knowledge consider to be supreme, is also selfless. The yogi sees through selflessness, with the wisdom of non-duality and without appearance. Thereafter, because there is nothing more to see, it is spontaneously accomplished. Because it is free from all kinds of conceptual thoughts, it is peaceful. If it is said, if that is the case, then who is the yogi who sees all this at that time? Indeed, in the ultimate truth, there is no yogi who has autonomy, including myself and what is mine. There is also no seer. Although this is the case, in the conventional truth, how does one view forms and so on?
Tibetan
ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་བ་ཙམ་གྱིས་རྣམ་པར་ ཤེས་པ་ཉིད་ལ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ན་ལྷ་སྦྱིན་ནམ་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་ཤེས་པས་མཐོང་ངོ་ཞེས་ཐ་སྙད་འདོགས་ཏེ། བདག་ལ་སོགས་པ་ནི་གང་ཡང་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་གཉིས་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཁོ་ན་འབྱུང་བ་ནས་སྣང་བ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མཐོང་ངོ་ཞེས་དེ་ལྟར་མིང་འདོགས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་མོད་ཀྱི། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་པའམ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཤེས་པ་གཞན་ཡང་རུང་སྟེ། མི་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་འཕགས་པ་བདེན་པ་གཉིས་བསྟན་པ་ལས་བཀའ་སྩལ་ཏེ། དེ་དོན་དམ་པར་ཤིན་ཏུ་དངོས་པོ་མེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་ལམ་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། སངས་རྒྱས་དང༌། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་ཀྱང་ཅིས་དབྱེ། འདི་ལྟར་གང་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་རྒྱུ་མེད་པ་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མི་སྐྱེ་སྟེ། རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གང་ལ་རྒྱུ་ཡོད་པ་དེ་དོན་དམ་པར་བརྫུན་པ་ཡིན་ཀྱང་སྐྱེ་བ་ཁོ་ན་སྟེ། སྒྱུ་མ་དང༌། གཟུགས་བརྙན་དང༌། བྲག་ཅ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ཡང་དེ་དག་བརྟག་མི་བཟོད་པས་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་འདི་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་སྒྱུ་མའི་དབང་གིས་སེམས་ཅན་གྱི་སྐྱེ་བ་སྒྱུ་མ་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སྒྱུ་མའི་དབང་གིས་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་མ་འབྱུང་བ་ཉིད་དོ། །དེ་སྐད་དུ། འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ཀྱང་བཀའ་སྩལ་ཏེ། རབ་འབྱོར་འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྤྲུལ་པ་ཡིན་ཏེ། ལ་ལ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྤྲུལ་པའོ། །ལ་ལ་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་པའོ། །ལ་ལ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྲུལ་པའོ། །ལ་ལ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྲུལ་པའོ། །ལ་ལ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་སྤྲུལ་པའོ། །ལ་ལ་ནི་ལས་ཀྱི་སྤྲུལ་པའོ། །རབ་འབྱོར་རྣམ་གྲངས་འདིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུའོ་ ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་དང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་སྒྱུ་མ་མཁན
Chinese
僅僅是境的識產生，就對識本身如此這般地，世間上說拉欽或喬欽的識見到了，如此安立名言，而我等什麼也沒有。同樣地，此處也是從二取不存有的智慧，僅僅是無有顯現的識產生，就說無有顯現的智慧見到了，如此安立名稱。一切法勝義中無自性，然世俗中瑜伽士的識，或異生之識也好，並非不允許。如是，聖者《二諦經》中說：「彼勝義中極無實事，然世俗中亦修道。」等等出現。若非如此，聲聞、獨覺、菩薩、佛陀、異生等等的差別又如何區分？如此，何者於世俗中亦無因，彼於世俗中亦不生，如兔角等。何者有因，彼雖於勝義中虛假，然唯生，如幻化、影像、谷響等。幻化等雖於世俗中依緣而生，然彼等不堪觀察故，於勝義中亦不轉為實有。是故說一切有情唯如幻化。其中，如此，煩惱和業幻化的力量，眾生的生幻化生起。同樣地，瑜伽士們的福德和智慧資糧幻化的力量，瑜伽士的智慧幻化生起。如是，聖者《般若波羅蜜多經》中也說：「善現，如此一切法乃是化現，有些是聲聞的化現，有些是獨覺的化現，有些是菩薩的化現，有些是如來的化現，有些是煩惱的化現，有些是業的化現。善現，以此等方式，一切法如同化現。」如此說。瑜伽士們和異生們的差別是，彼等是幻術師。
English
Merely by the arising of the consciousness of an object, it is said that the consciousness of Lachen or Chöchin sees in this way, thus establishing a term, but there is nothing such as self. Similarly, here also, from the arising of the non-dual wisdom, only the consciousness without appearance arises, and it is said that the wisdom without appearance sees, thus establishing a name. All dharmas are without essence in the ultimate sense, but in the conventional sense, the consciousness of a yogi, or the consciousness of an ordinary being, is not disallowed. Thus, the noble Sutra on the Two Truths says, "Although it is utterly without substance in the ultimate sense, it is also cultivated as a path in the conventional sense," and so on. If it were not so, how would the distinctions between hearers, solitary realizers, bodhisattvas, buddhas, and ordinary beings be distinguished? Thus, whatever has no cause even in the conventional sense does not arise even in the conventional sense, like a rabbit's horn. Whatever has a cause, although it is false in the ultimate sense, only arises, like an illusion, a reflection, an echo, and so on. Although illusions and so on arise dependently in the conventional sense, they do not become truly existent in the ultimate sense because they cannot withstand examination. Therefore, it is said that all beings are only like illusions. Among them, in this way, by the power of the illusion of afflictions and karma, the birth of sentient beings arises as an illusion. Similarly, by the power of the illusion of the accumulation of merit and wisdom of yogis, the wisdom of yogis arises as an illusion. Thus, the noble Perfection of Wisdom Sutra also says, "Subhuti, in this way, all dharmas are emanations. Some are emanations of hearers, some are emanations of solitary realizers, some are emanations of bodhisattvas, some are emanations of tathagatas, some are emanations of afflictions, some are emanations of karma. Subhuti, in this way, all dharmas are like emanations." Thus it is said. The difference between yogis and ordinary beings is that they are illusionists.