Tibetan
དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །རིམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་འདིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་རྟག་ཏུ་གུས་པར་ཡུན་རིང་དུ་གོམས་པར་བསྒོམས་ན་གནས་སྐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་བཅུ་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ། །གནས་སྐབས་དེ་དག་ནི་གོང་མ་གོང་མའི་ཡོན་ཏན་གནས་པའི་ཕྱིར་སར་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་དུའོ། །དེ་ལ་ཇི་སྲིད་དུ་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་མོད་ཀྱི། མོས་པ་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། བདུད་ལ་སོགས་པས་མི་ཕྱེད་ལ་གང་གི་ཚེ་མོས་པའི་སྟོབས་ཁོ་ནས་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་མོས་པ་བརྟན་པའི་སྒོ་ནས་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་སར་རྣམ་པར་གཞག་གོ །ས་འདི་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཡིན་མོད་ཀྱི། བྱིས་པའི་ཕོངས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ཏེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། གཟུངས་དང༌། རྣམ་པར་ཐར་པ་དང༌། མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྲངས་མེད་པ་དག་དང་ལྡན་པ་འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་ཐ་མ་དང༌། འབྲིང་དང༌། རབ་དང༌། རབ་ཀྱི་མཆོག་གི་གནས་སྐབས་བཞིས་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བཞིར་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། འདི་ལྟར་གང་གི་ཚེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་རྣམ་པར་འཇིག་པ་ན་ཤེས་པའི་སྣང་བ་ཅུང་ཟད་གསལ་བ་བྱུང་བ་དེའི་ཚེ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ ཆ་དང་མཐུན་པ་དྲོ་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདིར་སྣང་བ་ཐོབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱའོ། །གང་གི་ཚེ་ཤེས་པའི་སྣང་བ་དེ་ཉིད་འབྲིང་ཙམ་དུ་གསལ་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རྩེ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །སྣང་བ་མཆོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ།། གང་གི་ཚེ་དེ་ཉིད་ཚེས་གསལ་བར་གྱུར་ཏེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མི་སྣང་བའི་ཤེས་པའི་སྣང་བ་བྱུང་བ་དེའི་ཚེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བཟོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཕྱོགས་གཅིག་ལ་ཞུགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། གཟུང་བའི་རྣམ་པ་མི་དམིགས་པར་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཚེ་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཡང་རྣམ་པར་འཇིག་པ་དེའི་ཚེ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་མ་ཐག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། དེ་མ་ཐག་ཁོ་ནར་དེ་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་བར་དུ་ནི་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ཡིན་ནོ། །ས་གཞན་དག་ནི་མདོར་
Chinese
应当通达。像这样的次第，菩萨以方便和智慧恒常恭敬，长久串习修持，则会转变为十二种阶段的差别。那些阶段，因为上上的功德安住，所以在地中进行区分，从胜解行地到佛地之间。其中，只要没有现量证悟人与法无我的真如，仅仅是胜解非常稳固而已，不会被魔等所动摇，当以胜解的力量独自修持时，以胜解稳固的途径，就在胜解行地中进行区分。安住于此地的菩萨虽然是异生凡夫，但已完全脱离了孩童的所有贫乏，具有禅定、陀罗尼、解脱和神通等无数功德，是从圣者宝云中产生的。这本身又以低、中、高、高之上的四种阶段，区分为与决定性部分相应的四种，如此，当外境消散时，如果出现稍微清晰的觉知显现，那时就是与决定性部分相应的暖位。这被称为在此大乘中获得显现的禅定。当那个觉知显现变得中等清晰时，那时就是与决定性部分相应的顶位。也称为供养显现的禅定。当它变得非常清晰，以至于出现外境不显现的觉知显现时，因为安住于唯识，所以被称为与决定性部分相应的忍位。也称为进入一方面的禅定，因为进入时不观察所取之相。当能取之相和无二的觉知也消散时，那时就是与决定性部分相应的世第一法。也称为紧接其后的禅定，因为仅仅在紧接其后才进入真如。在那之前是胜解行地。其他的地简而言之
English
It should be understood. If a Bodhisattva constantly reveres skillful means and wisdom in such a sequence, and cultivates them for a long time, it will transform into twelve distinct stages. Those stages are distinguished among the grounds because the qualities of the higher stages abide in them, from the Ground of Adhimukticarya (Practice through Aspiration) to the Buddha Ground. Among them, as long as one does not directly realize the suchness of selflessness of persons and phenomena, but merely has very firm aspiration, unshaken by demons and the like, when one practices solely through the power of aspiration, one is distinguished in the Ground of Practice through Aspiration through the path of firm aspiration. A Bodhisattva abiding on this ground, although an ordinary being, has completely transcended all the poverty of childhood and possesses countless qualities such as samadhi, dharani, liberation, and supernormal knowledge, arising from the Noble Cloud of Jewels. This itself is further divided into four stages—inferior, middling, superior, and supreme—corresponding to the four aspects of decisiveness. Thus, when external objects dissolve and a slightly clear appearance of awareness arises, that is the stage of "warmth" corresponding to the aspect of decisiveness. This is called the samadhi of obtaining appearance in this Great Vehicle. When that appearance of awareness becomes moderately clear, that is the stage of "peak" corresponding to the aspect of decisiveness. It is also called the samadhi of offering appearance. When it becomes very clear, such that an appearance of awareness arises in which external objects do not appear, because it abides in mere consciousness, it is called the stage of "acceptance" corresponding to the aspect of decisiveness. It is also called the samadhi of entering one aspect, because it enters without observing the aspect of the object to be grasped. When the aspect of the grasper and the non-dual awareness also dissolve, that is called the "supreme dharma" corresponding to the aspect of decisiveness. It is also called the immediately preceding samadhi, because it enters suchness only immediately thereafter. Until then, it is the Ground of Practice through Aspiration. The other grounds, in brief,