Tibetan
ན་ཡན་ལག་བཅུ་གཅིག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པར་གཞག་གོ །དེ་ལས་དང་པོར་ནི་ཐོག་མར་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་རྟོགས་པའི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལས་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། འདི་ལྟར་གང་གི་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་མཇུག་ཐོགས་ཁོ་ནར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཐོག་མ་བྱུང་བ་དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་དག་པ་ཉིད་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་ཞུགས་པས་མཐོང་བའི་ལམ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ས་དང་པོར་ཆུད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པས་འདི་ལ་ཐོག་མར་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ས་དེ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ས་དེར་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་བརྒྱ་རྩ་བཅུ་གཉིས་སྤོང་ངོ༌། །ས་ལྷག་མ་རྣམས་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ། དེ་དག་ཏུ་བསྒོམས་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཁམས་གསུམ་པའི་ཉོན་མོངས་པ་བཅུ་དྲུག་སྤོང་ངོ༌། །ས་དེར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ཉིད་རྟོགས་པས་བདག་གི་དོན་དང་འདྲ་བར་གཞན་གྱི་ དོན་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཤིན་ཏུ་ཤས་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་དེ་ཁོ་ན་ཁོང་དུ་ཆུད་ཀྱང་ཇི་སྲིད་དུ་ལྷུང་བའི་འཁྲུལ་པ་ཆ་ཕྲ་བ་རྣམས་ལ་ཤེས་བཞིན་དུ་གནས་པར་བྱེད་མི་ནུས་པ་དེ་སྲིད་དུ་ས་དང་པོའོ། །གང་གི་ཚེ་ནུས་པ་དེའི་ཡན་ལག་དེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ས་གཉིས་པར་རྣམ་པར་གཞག་གོ །དེ་བས་ན་ས་དེ་ལ་ལྟུང་བའི་འཁྲུལ་པ་ཆ་ཕྲ་བ་ཀུན་ཏུ་མི་སྤྱོད་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཤིན་ཏུ་ཤས་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །འཆལ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ས་དེ་དྲི་མ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ལྟུང་བའི་འཁྲུལ་པ་ཆ་ཕྲ་བ་རྣམས་ལ་ཤེས་བཞིན་དུ་གནས་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྲིད་དུ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཐའ་དག་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང༌། ཇི་སྐད་ཐོས་པའི་དོན་ཀུན་ཏུ་འཛིན་མི་ནུས་པ་དེ་སྲིད་དུ་ས་གཉིས་པ་ཁོ་ནའོ། །གང་གི་ཚེ་ནུས་པ་དེའི་ཚེ་ཡན་ལག་དེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ས་གསུམ་པར་རྣམ་པར་གཞག་གོ །ས་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐོས་པ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་དང༌། འཇིག་རྟེན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་བཟོད་པས་ན་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཤིན་ཏུ་ཤས་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་དག་ཐོབ་པས་ས་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཚད་མེད་པ་བྱེད་པས་འོད་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཐའ་དག་ཐོབ་ཀྱང་ཇི་སྲིད་དུ་ཇི་ལྟར་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་ལན་མང་དུ་གནས་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཆོས་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་སེམས་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་མི་ནུས་པ་དེ་སྲིད་དུ་ས་གསུམ་པའོ། །གང་གི་ཚེ་ནུས་པ་དེའི་ཚེ་ཡན་ལག་དེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ས་བཞི་བར་རྣམ་པར་གཞག་གོ །ས་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པ་ལས་ཡང་དག་པར་བཟླ་བའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་གནས་པས་ན་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཤིན་ཏུ་ཤས་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །ས་དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཤིང་མཐའ་དག་སྲེག་པར་ནུས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་འོད་འཕྲོ་བ་ཤིན་ཏུ་བྱུང་བས་འོད་འཕྲོ་བ་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ གྱིས་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་གནས་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྲིད་དུ་བདེན་པ་རྣམས་བསྒོམ་པ་ན་འཁོར་བ་ལ་མི་ཕྱོགས་པ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ལས་སེམས་བཟློག་སྟེ། ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་བསྒོམ་མི་ནུས་པ་དེ་སྲིད་དུ་ས་བཞི་པའོ། །གང་གི་ཚེ་ནུས་པ་དེའི་ཚེ་ཡན་ལག་དེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ས་ལྔ་པར་རྣམ་པར་གཞག་གོ །དེ་བས་ན་ས་དེ་ལ་ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་བསྒོམ་པ་དེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་སྦྱང་བར་དཀའ་བས་ན་ཤིན་ཏུ་སྦྱང་དཀའ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ས་དེ་ལ་བདེན་པའི་རྣམ་པ་སྒོམ་པ་ལན་མང་དུ་བྱེད་པས་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཤིན་ཏུ་ཤས་ཆེ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱིས་ལན་མང་དུ་གནས་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྲིད་དུ་འཁོར་བར་འཇུག་པ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པས་སྐྱོ་བ་དང་ལྡན་པས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱིས་མཚན་མ་མེད་པར་གནས་པ་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་མི་ནུས་པ་དེ་སྲིད་དུ་ས་ལྔ་པའོ། །གང་གི་ཚེ་ནུས་པ་དེའི་ཚེ་ཡན་ལག་དེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ས་དྲུག་པ་རྣམ་པར་གཞག་གོ །ས་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་སྒོམ་པས་གནས་པས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཤིན་ཏུ་ཤས་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཤིན་ཏུ་ཤས་ཆེ་བའི་ཕྱིར་ས་དེ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་མཚ
Chinese
那以十一个支分圆满的方式进行安立。其中首先安立的是，最初对于人与法无我的真如，证悟的支分圆满。如此，当其证悟之时，仅于诸法之究竟，现量见到一切法无自性的智慧，极其明晰，超离世间，远离一切戏论，最初生起，彼时菩萨进入真实无垢之处，因生起见道之故，而入于初地。因此，未领会真如，为此最初领会之故，菩萨之地为极喜地。因此，该地称为极喜地。于该地，舍弃见道所应断之烦恼一百一十二种。其余诸地乃修道之自性，于彼等之中修习，舍弃三界之烦恼十六种。于该地，菩萨证悟法界周遍之自性，如自利般行于利他之事，故布施波罗蜜多极为殊胜。彼菩萨虽已领会真如，然若未能以正知安住于微细之堕罪，则仍为初地。何时能安住，彼之支分圆满，则安立为二地。因此，于该地，不作一切微细之堕罪，故持戒波罗蜜多极为殊胜。远离一切破戒之垢染，故该地称为离垢地。亦能以正知安住于微细之堕罪。若未能等入一切世间禅定，且未能忆持所闻之义，则仅为二地。何时能，彼时支分圆满，则安立为三地。于该地，菩萨为忆持所闻之故，且为现证一切世间禅定之故，忍受一切痛苦，故忍辱波罗蜜多极为殊胜。
English
Then, it is established through the complete perfection of eleven branches. Among them, the first to be established is the complete perfection of the branch of realizing the suchness of selflessness of person and phenomena. Thus, when one realizes that, at the culmination of the Dharma, the wisdom that directly perceives all phenomena as devoid of inherent existence is extremely clear, transcends the world, is free from all elaborations, and arises for the first time, at that time, the Bodhisattva enters the true and immaculate state, and because the path of seeing arises, one enters the first ground. Therefore, because one has not comprehended suchness, and for the sake of initially comprehending it, the ground of the Bodhisattva is the Joyful Ground. Therefore, that ground is called the Joyful Ground. On that ground, one abandons one hundred and twelve afflictions to be abandoned by the path of seeing. The remaining grounds are the nature of the path of meditation, and by meditating on them, one abandons sixteen afflictions of the three realms. On that ground, the Bodhisattva realizes the nature of pervading the entire realm of Dharma, and engages in the benefit of others as if it were one's own benefit, therefore the perfection of generosity is extremely superior. Although that Bodhisattva has comprehended suchness, as long as one is unable to consciously abide in the subtle faults of falling, one remains on the first ground. When one is able to abide, and that branch is completely perfected, then one is established on the second ground. Therefore, on that ground, one does not engage in any subtle faults of falling, therefore the perfection of discipline is extremely superior. Because one is free from all the stains of immoral conduct, that ground is called the Immaculate Ground. One is also able to consciously abide in the subtle faults of falling. As long as one is unable to enter into all worldly samadhis and unable to retain all the meanings one has heard, one remains only on the second ground. When one is able to, and that branch is completely perfected, then one is established on the third ground. On that ground, the Bodhisattva, for the sake of retaining what one has heard, and for the sake of actualizing all worldly samadhis, endures all suffering, therefore the perfection of patience is extremely superior.
Chinese
获得那些禅定，那个地因为能使超越世间的智慧显现无量，所以称为发光。即使获得所有世间的禅定，但只要不能多次安住于如何获得的菩提分法，并且不能舍弃与法和等持相应的心，那么就是第三地。当能够做到的时候，那个支分完全圆满，就安立为第四地。那个地上，菩萨为了不断地从语言和意念的表达中如实地忆念，安住于菩提分法，因此精进波罗蜜多非常盛大。那个地能够焚烧所有烦恼之树，因为菩提分法的光明非常显现，所以称为发光者。那个地也安住于菩提分法而不间断。只要在修习真谛时，心不倾向于轮回，也不明显地倾向于涅槃，而是从涅槃中转移心意，不能修习以方便摄持的菩提分法，那么就是第四地。当能够做到的时候，那个支分完全圆满，就安立为第五地。因此，那个地上，圆满修习以方便摄持的菩提分法是非常难以调伏的，所以称为极难调伏。那个地上，多次修习真谛的行相，因此禅定波罗蜜多非常盛大，那个地也多次安住于以方便摄持的菩提分法。只要因为分别观察而对进入轮回感到厌倦，心的相续不能平等安住于无相之中，那么就是第五地。当能够做到的时候，那个支分完全圆满，就安立为第六地。那个地上，菩萨安住于修习缘起，因此般若波罗蜜多非常盛大。因此，因为般若波罗蜜多非常盛大的缘故，那个地称为一切佛法现前地。那个
English
Having obtained those samadhis, that bhumi is called 'Effulgent' because it causes the appearance of limitless transcendental wisdom. Even if all worldly samadhis are obtained, as long as one does not repeatedly abide in the dharmas of the wings of enlightenment as they have been obtained, and is unable to abandon the mind that is in equanimity with the Dharma and samadhi, it is the third bhumi. When one is able to do so, that limb is completely perfected, and it is established as the fourth bhumi. On that bhumi, the bodhisattva constantly abides in the dharmas of the wings of enlightenment in order to truly recollect from the expressions of speech and mind, therefore the perfection of diligence is very great. That bhumi is called 'Radiant' because the light of the dharmas of the wings of enlightenment, which is able to burn all the trees of affliction, is very manifest. That bhumi also constantly abides in the dharmas of the wings of enlightenment. As long as, when meditating on the truths, the mind does not turn away from tending towards samsara and manifestly tending towards nirvana, and one is unable to meditate on the wings of enlightenment that are grasped by skillful means, it is the fourth bhumi. When one is able to do so, that limb is completely perfected, and it is established as the fifth bhumi. Therefore, on that bhumi, perfecting the meditation on the wings of enlightenment that are grasped by skillful means is very difficult to tame, so it is called 'Extremely Difficult to Tame'. On that bhumi, one repeatedly meditates on the aspects of the truths, therefore the perfection of meditation is very great, and that bhumi also repeatedly abides in the wings of enlightenment that are grasped by skillful means. As long as one is weary of entering samsara due to separate observation, and the mind-stream is unable to equally abide in the signless, it is the fifth bhumi. When one is able to do so, that limb is completely perfected, and the sixth bhumi is established. On that bhumi, the bodhisattva abides by meditating on dependent origination, therefore the perfection of wisdom is very great. Therefore, because the perfection of wisdom is very great, that bhumi is called the 'Manifestation of All Buddha-Dharmas'. That