Tibetan
་སྤངས་པ་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་ཅི་ལྟར་འཐད་ཅེ་ན། དེའང་འཕགས་པས་གསུངས་ཏེ་བག་ལ་ཉལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་མེད་པ་མ་རིག་པ་དང་ལྟ་པའི་ཟག་པས་བསྡུས་པའི་བག་ལ་ཉལ་རྣམས་ཡིན་གྱི་འདོད་པ་དང་སྲིད་པའི་ཟག་པས་བསྡུས་པ་རྣམས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསམས་བཞིན་དུ་སྲིད་པ་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་འདིས་ཏེ་འདིར་བག་ལ་ཉལ་གྱི་རྒྱུན་ལ་མངོན་པར་དགོངས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ། བཟོད་པ་ འབྲིང་ལ་དེའི་འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པའི་སེམས་མི་བསྐྱེད་དོ་ཞེས་ཕ་ལ་སོགས་པ་འཕགས་པས་རྣམ་པར་བཤད་པ། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་སེམས་མི་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཐོབ་པ་དང་ཞེས་སོ། །གང་རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་ཞི་བས་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟར་འགྱུར་དེ་ལྟ་བུའི་བག་ལ་ཉལ་ཞེ་སྡང་གི་རྒྱུན་སྤངས་པ་ནི་བག་ལ་ཉལ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའོ་ཞེས་བཤད་པ། དེ་ཡང་བག་ལ་ཉལ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུངས་ལས་དང༌། འཕགས་པའི་གསུངས་ལས་གཞན་དུའོ་ཞེས་པས་མི་རིགས་སོ། །ཡང་འཕགས་པས་གསུངས་པ་རྩེ་མོར་གྱུར་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་སེམས་གྱ་གྱུ་མེད་པ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་ལས་སེམས་འཁྱོག་པོ་དང་བྲལ་བས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ས་ལས་འདས་པ་ལས་གོང་ནས་གོང་དུ་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་སེམས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་སོ་ཞེས་སོ། །འདིར་འདས་པ་ནི་མོས་པ་པར་མངོན་པར་དགོངས་ལ། རྟོགས་པ་པ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ཁོ་ནར་གསུངས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་དུ་དགོངས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་རྒྱས་པར་བཤད་པར། སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་སྐད་ཅིག་ལ་ནི་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་དང་འབྲེལ་པས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སར་ལྟུང་བ་སྲིད་དེ། དེ་ནི་ཁམས་གསུམ་པའི་གཉེན་པོར་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་གནས་སྐབས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཐོབ་པ་ཡོངས་སུ་སྤོང་སྟེ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ས་གཞན་དུ་ལྟུང་བ་ཡང་ཅི་ལྟར་སྲིད་དེ། ཚུ་རོལ་གྱིས་རྣམས་སུའང་མ་ཡིན་པ་དེ་ཅི་ལྟར་གོང་མ་རྣམས་སུ་འགྱུར། གང་ཡང་རིང་དུ་སོང་བའི་ས་ལ་མཚན་མ་མེད་པར་གཞན་གྱི་དོན་ལ་འཇུག་པ་ནི་འབད་པ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ལས་འབྱུང་གི་ཅིག་ཤོས་ལྟར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་པར་འཕགས་པ་དཔའ་བོས་གསུངས་པ། །ཡིད་ནི་མཆོག་ཏུ་གཡོ་བས་ལོག །དེ་ཕྱིར་དེ་ལ་དབུགས་མ་ཕྱུང༌། །ས་བཞིན་ གཡོ་མེད་མ་ཐོབ་པར། །བརྟན་མེད་མི་གཡོའི་ས་རྟོགས་དཀའ། །ཞེས་སོ། །གང་ཡང་འཕགས་པ་ས་བཅུ་པར་ས་བརྒྱད་པ་ལས་གསུངས་པ། གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་རྣམས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་རྣམས་ལ་འཇུག་པར་མི་མཛད་ན་དེའི་ཚེ་ཉིད་འདིའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལ་ལྡོག་པ་དང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལྟར། མར་མེ་བཞིན་དུ་མྱ་ངན་འདས། །དེ་ཡི་སེམས་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་བསྐྱེད་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཐེག་པ་ལ་སྤྲོ་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམས་རིང་དུ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་འདིར་དམ་པའི་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོའི་མདོ་ཚད་མར་བྱས་ནས། ཇི་ལྟར་འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ་གསུངས་པ་དེ་གཞིན་དུ་དགོངས་པ་ཅན་གྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དུས་རེ་ཞིག་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རྒྱུན་དུ་ཆད་པ་གཟུགས་ནས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསུངས་པ། དེ་ཉིད་འདིའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྱུར་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱ་བ་རྒྱུན་འཆད་དོ་ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེར་བརྒྱད་པ་ཀུན་འབྱུང་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཚད་མེད་པ་རྣམས་དགོས་ཏེ། གཞན་དུ་ན་སྐད་ཅིག་དགུ་པ་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པས་འགོག་པར་ལྟུང་ངོ་ཞེས་པ་འདིར་ཡང་དུས་རེ་ཞིག་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རྒྱུན་འཆད་པ་འགོག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གང་ཡང་བརྟན་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ནོ་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བར་འཕགས་པས་གསུངས་པ། འདི་ལྟར་གྱུར་པའི་རྟོགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ལྟུང་བ་སྤང་བའི་དོན་དུ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པར་བྱེད་པའི་སེམས་པས་ཤེས་པ། དེར་ཡང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ལྟུང་བ་ནི་དུས་རེ་ཞིག་གཞན་གྱི་དོན་རྒྱུན་འཆད་པ་ཁོ་ནའོ། །སར་ལྟུང་བ་ཡང་དེ་བཞི
Chinese
那么，断除与有漏的禅定所生的决择分相应，如何合理呢？圣者说，一切习气中的一切，是指被无明和见烦恼所摄的习气，而不是被欲漏和有漏所摄的习气，因为菩萨是思虑后而受生的。这表明此处是对习气之流的显现。因此，在一切种智的场合，忍位中等的菩萨不会生起与之贪欲相应的心，圣者如父亲等对此作了解释。为了不生起与一切烦恼相应的心，获得了身体等完全清净。如果宝生寂静者使一切如何转变，像那样断除了习气嗔恨之流，就是断除了一切习气。也就是说，习气会消失等等，这是世尊的教言，与圣者的教言不同，因此是不合理的。圣者又说，对于达到顶点的状态，不退转的标志是心无谄诳，这是因为从清净的善根中，心远离了谄曲，超越了声闻等地的缘故，从上到上，身体、语言和心完全清净，这是心完全执持的因。此处所说的“已逝者”是指显现的信解者，而证悟者则仅仅是指见道。因此，认为这是殊胜道是不合理的。同样，在详细阐述见道状态的不退转标志时说，在苦的随顺智忍的刹那，由于与随顺智相关联，可能会堕落到声闻等地，因为这是三界之对治。在苦的随顺智状态中，菩萨完全舍弃了获得离欲，因为他完全执持着与众生利益相符的自性事物。安住于殊胜道的菩萨大士，又怎么会堕落到其他地上呢？此岸的诸位……
English
How can it be reasonable to say that severance is in accordance with the decisive aspect arising from meditation with outflows? The noble one said that all of all habitual tendencies are those habitual tendencies encompassed by ignorance and the outflows of views, but not those encompassed by the outflows of desire and existence, because Bodhisattvas deliberately take rebirth. This indicates that here it is the manifestation of the stream of habitual tendencies. Therefore, in the case of omniscience itself, Bodhisattvas in the middle forbearance do not generate a mind associated with desire for it, as explained by the noble ones such as the father. In order not to generate a mind associated with all defilements, one obtains complete purity of body and so on. If the peaceful source of jewels transforms everything, then abandoning the stream of habitual anger in that way is said to be abandoning all habitual tendencies. That is, habitual tendencies will disappear, etc., which is the teaching of the Blessed One, and it is unreasonable to say that it is different from the teaching of the noble ones. Again, the noble one said that for the sake of the state of reaching the peak, the sign of non-retrogression is a mind without deceit, because from the pure roots of virtue, the mind is free from crookedness, and because it transcends the grounds of hearers and so on, from higher to higher, body, speech, and mind are completely purified, which is the very cause of completely holding the mind. Here, "the past" refers to the manifest believer, while the realized one is said to be only the path of seeing. Therefore, it is unreasonable to think of it as a special path. Similarly, in elaborating on the signs of non-retrogression in the state of the path of seeing, it is said that in the moment of forbearance of subsequent knowledge of suffering, it is possible to fall to the grounds of hearers and so on due to being associated with subsequent knowledge, because it is the antidote to the three realms. In the state of subsequent knowledge of suffering, the Bodhisattva completely abandons obtaining detachment, because he completely holds the nature of things that are in accordance with the benefit of sentient beings. How could a great Bodhisattva abiding on the special path fall to another ground? Those on this shore...
Chinese
如果不是这样，又怎么能变成更高的地位呢？如果长时间处于没有特征的地位，为了他人的利益而努力，只能通过努力才能实现，而不是像其他情况那样。圣者勇猛如是说：心极动摇而邪僻，因此不要对它呼气，如大地般，未得不动摇，稳固不摇之地位，难以证悟。如是说。还有，圣者在十地经的第八地中说：如果那些佛陀世尊不让菩萨进入那些显现成就之门，那么那时就会进入寂灭。所谓的退转和完全寂灭，就像声闻等那样，如灯火般寂灭，其心完全解脱。这并不是寂灭，因为从发菩提心开始，就已长久舍弃了对声闻等乘的喜好之心。也不是佛陀的寂灭，因为没有舍弃通过禅修应该舍弃的东西。然而，在这里，以《妙法莲华经》作为衡量标准，就像圣者舍利弗等大菩萨被认为是声闻的寂灭一样，也应该理解为有见解者的寂灭，即在某个时候，众生的利益会持续中断。因此说：那时就会进入寂灭，因为一切众生的事业都会中断。同样，在那里，第八地对生起之后了知的刹那，菩萨需要无量，否则，在第九个刹那，因为不顾及众生界，就会堕入止灭。在这里，也应该知道，在某个时候，众生的利益持续中断，就是止灭。还有，圣者说，对于稳固的众生利益，完全不会放弃。像这样，在这种证悟的阶段，为了避免堕入寂灭，要以大悲心显着地趋向，通过这样的心来了解。在那里，堕入寂灭也只是在某个时候，为了他人的利益而持续中断而已。堕入地位也是如此。
English
If it is not so, how can it become a higher position? If one remains for a long time in a state without characteristics, engaging in the benefit of others can only be achieved through effort, and not like other situations. The noble hero said: The mind is extremely agitated and perverse, therefore do not breathe upon it. Like the earth, without attaining immovability, it is difficult to realize the steady, unwavering state. Thus it is said. Furthermore, the noble one said in the eighth ground of the Ten Grounds Sutra: If those Buddhas, the Bhagavat, do not allow the Bodhisattvas to enter the gates of manifest accomplishment, then at that time they will enter into Nirvana. The so-called reversion and complete Nirvana are like the Shravakas and others, like a lamp extinguished, their minds completely liberated. This is not Nirvana, because from the moment of generating Bodhicitta, they have long abandoned the minds that delight in the vehicles of the Shravakas and others. Nor is it the Nirvana of the Buddhas, because they have not abandoned what should be abandoned through meditation. However, here, taking the Lotus Sutra of the Good Dharma as the standard, just as the noble Shariputra and other great Bodhisattvas are regarded as the Nirvana of the Shravakas, so too should it be understood as the Nirvana of those with views, that is, at some point, the benefit of sentient beings will be continuously interrupted. Therefore it is said: At that time, they will enter into Nirvana, because the activities of all sentient beings will be interrupted. Similarly, there, in the eighth ground, for the moment of knowing after arising, Bodhisattvas need immeasurable qualities, otherwise, in the ninth moment, because they do not regard the realm of sentient beings, they will fall into cessation. Here too, it should be known that at some point, the continuous interruption of the benefit of sentient beings is cessation. Furthermore, the noble one said that for the stable benefit of sentient beings, one will not completely abandon it. Like this, in this state of realization, in order to avoid falling into Nirvana, one should manifestly turn towards great compassion, and understand through such a mind. There, falling into Nirvana is also only at some point, the continuous interruption for the benefit of others. Falling into a state is also the same.