Tibetan
གྱི་རྐང་པའི་རང་བཞིན་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་ཞེས་པར་ཡང་རྣམ་པར་གཞག་གོ །ཤེས་རབ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། དེ་ལ་གང་ལ་ལ་གཅིག་པུ་གཅིག་དབེན་པར་སོང་སྟེ་ལུང་གི་དོན་དཔྱད་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ལ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་སྟེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྟོབས་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་རིགས་པ་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །དེ་དག་གིས་ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྩ་བ་ཕྱུང་བས་འབད་པ་བྱེད་པ་ལས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པ་ལས་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །བསྒོམ་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་དང་ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་དག་གོ །ཞི་གནས་རྫོགས་ནས་འཇུག་པ་ན་གང་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པར་འགྱུར་བ་ཤེས་རབ་ལྟ་བ་དང་རིག་པ་དང་བློ་དང་སྣང་བ་དེ་ལྷག་མཐོང་ངོ༌། །དེ་གཉིས་ཀ་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་བོ། །དེའི་ཕྱིར་མཚན་མ་མེད་པ་ཉིད་དུ་དམིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རང་གི་རྒྱུད་ལ་འབྱུང་བ་ལས་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པར་བྱ་བས་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ནི་ཐར་པའི་ཆ་ལ་ཕན་པའོ། །འདིར་ཐར་པ་ནི་བྲལ་བའི་ཁྱད་པར་ཏེ། དེའི་ཆ་ལ་ཕན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཐར་པའི་ཆ་ལ་ཕན་ཞེས་པའོ། །ཐོག་མར་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཐོས་པ་དང་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་བརྒྱད་སྟོང་པར་གསུངས་པ། རབ་འབྱོར་དེའི་ཕྱིར་དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞིང་ཐབས་ལ་མཁས་པས་འབྱུང་བར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རབ་ཏུ་གྱུར་པར་སོན་པ་སྟེ། དེ་ལ་འདིའི་སེམས་དཔའ་མངོན་པར་འདོད་པ་རྟོགས་པའོ་ཞེས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚོག་ཉིད་དུ་བྱ་བའི་དོན་དུ་གང་མངོན་པར་འདོད་པ་དེ་ནི་ཆེན་པོ་སྟེ། ཆེན་པོ་ཉིད་དེ་འདིའི་ཡིན་པས་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའོ། །ཚིག་གཉིས་པོ་འདིས་སེམས་བསྐྱེད་གསུངས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཆོས་མ་ལུས་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ། །ཐབས་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལ་དད་པ་དང༌། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། དགེ་བ་འདོད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་དྲན་པ་དང༌། བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་དང་བྱ་བ་མི་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་དབང་པོའི་དོན་མེད
Chinese
也被安立为“如铠甲般稳固的精进行”。智慧有三种。其中，有些人独自前往寂静处，从研究经文意义中产生的般若波罗蜜多，那是闻所生慧。即使如此，有些人心存疑惑，从推理等力量中产生的智慧，那是思所生慧。他们拔除了疑惑的根源，从努力修行获得禅定中产生的是修所生慧。禅修有三种，即止观、胜观和止观双运。当止观圆满后进入状态时，与之一同运作的智慧、见解、理智和显现，那就是胜观。这二者都是从禅修中产生的智慧。因此，以无相之智慧的形态，通过在自相续中生起布施等一切佛法，从而如实成就，精通智慧和方便对解脱有所助益。此处，解脱是分离的特性，正因为对解脱的特性有所助益，所以说对解脱有所助益。最初，成为进入具有一切相圆满证悟之教法的因缘，是从听闻和思考中产生的。同样，在八千颂般若经中也说到：饶益，因此，此时菩萨摩诃萨应当修习般若波罗蜜多，并且通过精通方便而生起。其中，菩提是圆满正等觉，已经达到了最极的境界，因此，想要证悟此菩提的勇士被称为菩萨。为了利益一切有情而想要证悟的，那是伟大的，因为那是伟大的，所以是摩诃萨。这两个词语阐述了发心。般若波罗蜜多是完全了解一切法无余。方便是对佛等对境的信仰，对布施等的精进，对希求善等的忆念，以及对作者、行为和所作不执著的禅定。这样一来，根识的意义就消失了。
English
It is also established as "the armor-like steadfast effort." Wisdom is of three types. Among them, some go alone to a solitary place, and the Prajnaparamita that arises from examining the meaning of the scriptures is the wisdom that arises from hearing. Even so, some have doubts, and the wisdom that arises from the power of reasoning and so on is the wisdom that arises from thinking. They eradicate the root of doubt, and from the effort of practice, the Samadhi that is attained arises from meditation. Meditation is of three types: Shamatha, Vipassana, and the union of Shamatha and Vipassana. When Shamatha is perfected and one enters into the state, the wisdom, view, intellect, and appearance that operate together with it, that is Vipassana. Both of these are wisdom that arises from meditation. Therefore, by means of the form of wisdom that focuses on the absence of characteristics, by generating all the Buddha-dharmas such as generosity in one's own mind-stream, one should truly accomplish it, and being skilled in wisdom and means is beneficial for liberation. Here, liberation is the characteristic of separation, and precisely because it is beneficial for the characteristic of liberation, it is said to be beneficial for liberation. Initially, what becomes the cause for entering the teaching that has the nature of complete realization of all aspects arises from hearing and thinking. Similarly, it is also said in the Eight Thousand Verse Prajna Sutra: "Raviyukta, therefore, at that time, Bodhisattva Mahasattva should cultivate Prajnaparamita and arise through being skilled in means." Among them, Bodhi is the perfect complete enlightenment, having reached the ultimate state, therefore, the hero who desires to realize this Bodhi is called Bodhisattva. That which one desires to realize for the sake of benefiting all sentient beings is great, and because it is great, it is Mahasattva. These two words explain the generation of Bodhicitta. Prajnaparamita is the complete understanding of all dharmas without remainder. Means is faith in objects such as the Buddha, diligence in generosity and so on, mindfulness of desiring virtue and so on, and Samadhi that does not cling to the agent, action, and what is done. In this way, the meaning of the sense faculties disappears.