Tibetan
བའི་ལམ་ཁོ་ནར་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་རྟོགས་པ་མཐའ་དག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་སོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཤེས་པ་བསལ་བའི་དོན་དུ་མཐོང་བ་གསུངས་ལ། འཁྲུལ་པའི་མཐོང་བ་བསལ་བའི་དོན་དུ་ཤེས་པ་གསུངས་སོ། །ཤེས་པ་དང་མཐོང་བ་གསུངས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་དག་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་མེད་པར་ཤེས་པའི་དོན་དུའོ། །འདའ་བ་ནི་ཡང་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་འཇུག་པའོ་ཞེས་འཕགས་པའོ། །སླར་ཡང་འཕགས་པས་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ལ་སྤྱོད་པའི་ཤེས་པ་དང་མཐོང་བ་དག་གིས་དཀར་པོ་རྣམ་པར་མཐོང་བའི་ས་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པ་བརྒྱད་ལས་འདའ་བ་ཞེས་སོ། །གང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་གྱིས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་གང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་གྱིས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་རང་སངས་རྒྱས་ཉིད་དེ་རྣམས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐོབ་པར་མི་བྱེད་དོ། །འོན་ཀྱང་སེམས་ཅན་རྣམས་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ནས་རང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་ལ་སོ་སོར་འཇོག་གོ །ཇི་ལྟར་རང་གིས་མ་ཐོབ་པའི་ཆོས་གཞན་སོ་སོར་འགོད་པར་བྱེད་ཅེ་ན་འདི་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ། ཤཱ་རིའི་བུ་གང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་པ་དང་སྤོང་བ་དེ་ནི་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བཟོད་ པའོ་ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །དེ་ཅི་ལས་ཤེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་ལམ་གཞན་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ན་རིགས་དང་དབང་པོ་དང་ཚོགས་ཁྱད་པར་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བཟོད་པའི་བྱེད་པར་ཅིག་ཤོས་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་བྱེད་པ་མ་ལུས་པ་བསྡུས་པས་གང་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་པ་དང་སྤོང་བ་དེ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཡིན་ཏེ་རྟོགས་པ་དང་སྤངས་པ་འདི་ཙམ་ཉིད་ཀྱིས་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ཀྱི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་རྟོགས་པ་དང་སྤངས་ལྷག་ན་དེ་དག་བཟོད་པ་འདི་ནང་དུ་འདུས་པ་ལས་མིན་གྱི་གཙོ་བོ་ནི་ནང་དུ་འདུས་པ་ལས་སོ། །འོ་ན་དེ་ལྟ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་མར། མཐོང་བའི་ལམ་ཁོ་ནར་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྟོགས་པ་ལས་འདས་པར་གསུངས་ལ། འཕགས་པ་བྱམས་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་མདོར་ཡང༌། དཔེར་ན་རིགས་ཆེན་པོའི་དབང་གིས་རྒྱལ་པོའི་བུ་སྐྱེས་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པས་བློན་པོ་རྒན་པོ་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་སྙིང་རྗེའི་དབང་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་པ་ལས་དང་པོ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས། རིང་པོ་མ་ལོན་པས་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱ་ཁྱུང་དབང་པོའི་བུ་སྐྱེས་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་བའི་དཔེས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་གང་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་སྟོབས་དང་ཕ་རོལ་གནོན་པ་དང་ལྷག་པའི་བསམ་པའི་མིག་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཡོན་ཏན་ཏེ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་གྱི་མདོར་ཡང༌། མོས་པས་སྤྱོད་པའི་སར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པར་འགྱུར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་དོན་དམ་པ་མ་ཐོབ་པར་ཡང་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོ། །འཕགས་པས་བཅུ་པར་ཡང༌། སེམས་བསྐྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལྷག་པའི་བསམ་པའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་གྱི་རང་གི་བློའི་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་མ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་བདུན་པ་འདི་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་རང་གི་ཡུལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་ རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱ་བ་ལས་འདས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདིར་མདོ་དང་པོར་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཟིལ་གྱིས་མནན་པར་གསུངས་ལ། གཉིས་པར་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་གནས་སྐབས་སུ་སྟེ། གསུམ་པར་ནིས་དང་པོ་དང་བདུན་པ་ལ་ཡང་ངོ༌། །ཞེས་པ་ཅི་ལྟར་མི་འགལ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དང་པོ་དང་གཉིས་པའི་གནས་སྐབས་དག་ན་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་གྱི། འོན་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །རབ་ཏུ་དགའ་བར་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་མཐོང་བ་སྟེ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ལམ་བསྒོམ་པས་ནི་མ་ཡིན་ལ། དེ་མེད་ཀྱང་དེའི་ལམ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རིང་དུ་སོང་བ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྟོགས་པ་ལྷག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་ས་བཅུ་པའི་འགྲེལ་པར་ས་བདུན་པ་ལ་གསུངས་པ། དེ་ལ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལས་རྒྱུ་གཉིས་ཀྱིས་འདའ་བར་ཡོངས་སུ་གསལ་བར་བྱས་ཏེ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྒོམ་པའི་སྟོབས་དང་སྙིང་རྗེའི་སྟོབས་ཀྱིས་སོ་ཞེས་པ་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་ལ་གནས་པའི་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བའི་དོན་དང༌། འ
Chinese
因此，在唯一的道路上，声闻等一切证悟都圆满了。为了消除随念的知识，所以说了见；为了消除错乱的见，所以说了知。说知和见，是为了知道在声闻和独觉的地上没有菩萨的修道。度越，是指进入一切相现证，这是圣者的说法。圣者又说，从最初发心开始，以行持波罗蜜多的知和见，从白净现见地等度越八种相。凡是声闻道所能获得的，如入流果等，以及凡是独觉道所能获得的，即独觉本身，菩萨都不会获得。然而，将有情安置于入流果乃至独觉之间。如果自己没有获得的法，如何安置他人呢？对此，世尊说：舍利子，声闻和独觉的知和断，是不生法忍菩萨的忍。也就是苦法智忍。这是为什么呢？因为在其他道有差别时，种姓、根和聚也必然有差别。菩萨的忍的作为，是总摄了其他一切证悟的作为，因此，他们的知和断是不生法忍，不是仅仅证悟和断除这些。因为他们在修道上有证悟和断除的剩余，所以这些都包含在这个忍之中，但主要还是包含在其中。那么，这样的话，世尊曾说，仅仅在见道上就超越了声闻和独觉的证悟。在圣慈氏的解脱经中也说：例如，由于大种姓的力量，王子出生后不久就能压倒老臣，同样，由于菩提心和大悲的力量，如来能
English
Therefore, on the sole path, all the realizations of the Shravakas and others are completely perfected. To eliminate the knowledge of inference, seeing is spoken of; to eliminate the deluded seeing, knowing is spoken of. Speaking of knowing and seeing is to know that there is no path of meditation for Bodhisattvas on the grounds of Shravakas and Pratyekabuddhas. Transcending means entering into the complete manifestation of all aspects, which is what the Noble One said. Furthermore, the Noble One said that from the initial generation of the mind, with the knowledge and seeing that practice the Paramitas, one transcends the eight aspects, such as the ground of pure vision. Whatever is to be attained by the path of the Shravakas, such as the fruit of Stream-enterer, and whatever is to be attained by the path of the Pratyekabuddhas, namely the Pratyekabuddha itself, the Bodhisattva does not attain. However, sentient beings are placed separately between the fruit of Stream-enterer and the Pratyekabuddha. How does one place others in a Dharma that one has not attained oneself? To this, the Bhagavan said: Shariputra, the knowledge and abandonment of the Shravakas and Pratyekabuddhas is the forbearance of the Bodhisattva who has attained the forbearance of non-arising Dharmas. That is, the forbearance of the Dharma-knowledge of suffering. Why is that? Because when there is a difference in other paths, there must be a difference in lineage, faculties, and aggregates. The action of the Bodhisattva's forbearance is that it encompasses all the actions of realization by the others, therefore, their knowledge and abandonment is the forbearance of non-arising Dharmas, not just the realization and abandonment of these alone. Because there is a remainder of realization and abandonment on their path of meditation, these are all included in this forbearance, but the main thing is that they are included within it. So, in that case, the Bhagavan said that on the path of seeing alone, one transcends the realization of the Shravakas and Pratyekabuddhas. In the liberation Sutra of the Noble Maitreya, it is also said: For example, due to the power of a great lineage, when a prince is born, he can overwhelm the old ministers before long, similarly, due to the power of the Bodhicitta and great compassion, the Tathagata can
Chinese
从国王的种姓中出生，最初的发心菩萨发起菩提心后，没过多久就胜过了声闻和独觉。同样，就像鹏鸟的儿子出生后没过多久一样，立即，凡是最初发起心的菩萨，发起一切智之心的力量，以及胜过他者和殊胜意乐之眼完全清净的功德，声闻和独觉都不具备。在《宝云经》中也说：在信行地，菩萨将超越声闻和独觉的一切。菩萨甚至在没有获得真实的菩萨地时也会超越。在《圣十地经》中也说：仅仅是发起心，就能以殊胜意乐的大自在力胜过一切声闻和独觉，而不是凭借自己智慧的分别力量。安住于此第七地的菩萨，因为安住于自己境界的智慧大自在的自性，所以将超越一切声闻和独觉的行为。这里，第一部经中说在与解脱分相应的状态中胜过，第二部经中说在与决择分相应的状态中，第三部经中说在第一地和第七地也是如此。如果问这怎么不矛盾呢？不是的，在第一地和第二地的状态中，不会胜过证悟的大自在，然而会胜过发起菩提心等等。在极喜地，是声闻和独觉的道见，而不是修习声闻等的道，即使没有那个，也因为证悟那个道而长久以来菩萨的证悟更加殊胜的缘故。就像那样，世亲论师在《十地经释》中对第七地所说的那样，对于那个，从声闻和独觉的地以两种因超越而完全明示，即以方便和智慧修习的力量以及悲心的力量。以及安住于无相的究竟瑜伽的意义，以及
English
Having been born into the lineage of a king, the first Bodhisattva who generates the mind of enlightenment, before long, overcomes the Shravakas and Pratyekabuddhas. Similarly, just as the son of a Garuda king, before long, immediately, whatever Bodhisattva who first generates the mind, the power of generating the mind of omniscience, and the qualities of overcoming others and the eye of superior intention being completely pure, Shravakas and Pratyekabuddhas do not possess. In the Sutra of the Jewel Cloud, it also says: In the stage of practice with faith, the Bodhisattva will surpass all Shravakas and Pratyekabuddhas. The Bodhisattva will also surpass even without having attained the ultimate Bodhisattva ground. In the Noble Ten Grounds Sutra, it also says: Merely generating the mind, one can overcome all Shravakas and Pratyekabuddhas with the great power of superior intention, but not by the power of one's own intellectual discrimination. The Bodhisattva abiding in this seventh ground, because of abiding in the great self-nature of wisdom of one's own realm, will surpass the actions of all Shravakas and Pratyekabuddhas. Here, the first Sutra says that one overcomes in the state corresponding to the part of liberation, the second Sutra says in the state corresponding to the part of determination, and the third Sutra says that it is also so in the first and seventh grounds. If one asks how this is not contradictory? It is not so, in the state of the first and second grounds, one does not overcome the great self-nature of realization, however, one overcomes by generating the mind of enlightenment and so on. In the Joyful Ground, it is the path seeing of Shravakas and Pratyekabuddhas, but not by cultivating the path of Shravakas and so on, even without that, because of realizing that path, the Bodhisattva's realization is even more superior for a long time. Just like that, the teacher Vasubandhu said in the commentary on the Ten Grounds Sutra about the seventh ground, for that, it is completely shown that one surpasses from the ground of Shravakas and Pratyekabuddhas by two causes, namely by the power of cultivating skillful means and wisdom, and by the power of compassion. And the meaning of going to the ultimate yoga abiding in the signless, and