Tibetan
་བསགས་པས་དང་མི་འཕྲོད་པ་བརྟེན་པས་དང་བཏང་སྙོམས་ཀྱིས་སོ། །དེ་བཞིན་ཁོ་ནར་ཉོན་མོངས་པའི་ནད་དེ་འདིའི་ཉེས་པ་རྣམས་ནི་འདོད་པའི་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལས་གཞན་ཐམས་ཅད་མི་འཕྲོད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་གུས་པ་དང་བཅས་པས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གོམས་པ་ལས་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །མི་གཡོ་བ་ནི་ཡུལ་གྱི་སྤྲོས་པའི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་བྲལ་བ་ཞི་ལ་བདེ་བར་གནས་པའི་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་བདག་མེད་པ་གཉིས་ཀ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ལ་ཡང་བསྐལ་པའི་མེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཤིང་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་མེད་དོ། །དོན་དམ་པར་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཁོ་ན་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་དེ་ཁོ་ནར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་མཐའ་དག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དེ་ནི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ལྟ་བུའི་བསམ་པའི་དབང་ལས་སོ། །འོ་ན་གང་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་འདི་ཅི་སླར་སྐྱེ་འམ་ཞེ་ན། འདི་ནི་མེད་དེ་གང་གི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ལས་ཉམས་པ་མི་མཆི་བས་སོ། །འབྲས་བུ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་ནི་སུ་ཡང་དུས་བྱེད་པ་མེད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། དགེ་སློང་རྣམས་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པ་དང་དྲན་པ་ཉམས་པ་འབྱུང་ངོ༌། །འོན་ཀྱང་ཡང་མྱུར་བ་ཁོ་ནར་ནུབ་པ་དང་ཡོངས་སུ་ཟད་པ་དང་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ་ཞེས་མདོར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་ཚངས་པར་སྤྱད་པ་ཡིད་བརྟན་དུ་མི་རུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་འབྲས་བུ་དེ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་ཀྱང་འབྲས་བུ་ད་དང་འགལ་བའི་བྱ་བ་མི་བྱེད་དེ་དཔའ་བོ་བྲེད་ཀྱང་མི་འགྱེལ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་གང་ལ་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་རྣམས་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་བསྒོམ་པ་ ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པ་དང་པོ་ཁོ་ནར་བདག་ཉིད་དུལ་བ་དང་ཞི་བ་གཅིག་པུ་མངོན་པར་སེམས་པ་རྣམས་ཏེ་དེ་ལྟར་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མངོན་དུ་བྱེད་ཅིང་དེ་རྣམས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ཟག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་ཁོ་ན་ལ་གནས་སོ། །གང་དབང་པོ་འབྲིང་པོ་རྣམས་ནི་བདེན་པ་སྒོམ་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ཁོ་ན་གཞན་གྱི་དོན་ལ་ཅུང་ཟད་སྲེད་པ་རྣམས་ཏེ་འདོད་ཆགས་དང་བྲ
Chinese
是依靠积聚和不和合，依靠舍弃等。同样，烦恼的疾病，这些过患就是欲念的分别等。除了空性等以外，其他一切都不和合。因此，以恭敬心如理不如颠倒地串习真如，才能不改变。不摇动是因为远离一切对境的戏论相的散乱。涅槃是因为远离色等一切的认识，安住于寂静安乐的对境之故。菩萨们因为证悟了二种无我，对于法的分别也像劫末之火一样看待，并且不喜悦于有余依涅槃的境界。究竟而言，唯有佛陀才能在无余依涅槃的境界中，完全远离一切分别，在一切方面都已解脱。世尊入灭也是随顺所化众生的如是意乐。如果从阿罗汉的果位退失，是否会再次产生呢？不会，因为从果位退失不会堕落。从果位退失的唯有那些没有死亡的人，比丘们，圣者声闻具有听闻和忆念的退失会发生。然而，经中简略地说，会迅速地衰退、完全耗尽和完全消灭。否则，梵行将变得不可靠。即使从果位退失，也不会做与果位相反的行为，就像勇士即使害怕也不会跌倒一样。对于那些根器迟钝的人来说，专注于修习苦等谛，最初只是专注于调伏自身和寂静，如此显现离欲，他们以获得涅槃的认识而安住于无漏的境界。那些根器中等的人，只是专注于修习真谛，稍微贪恋他人的利益，并且离欲。
English
It is through relying on accumulation and disharmony, and through equanimity, etc. Likewise, the disease of afflictions, these faults are desires, thoughts, and so on. Everything other than emptiness and so on is incompatible. Therefore, with reverence, only by habituating oneself to the undeluded reality can one become unchangeable. Non-movement is because it is free from all distractions of the elaboration of objects. Nirvana is because it is free from all perceptions of form and so on, and is the very object of dwelling in peace and bliss. Bodhisattvas, because they realize both selflessnesses, regard the discriminations of phenomena as being like the fire at the end of an eon, and they have no joy in the realm of nirvana with remainder. Ultimately, only the Buddha himself, in the realm of nirvana without remainder, is completely free from all non-discriminations in every way. The complete nirvana of the Bhagavan is also due to the power of the thoughts of those to be tamed. If one falls away from the fruit of an Arhat, will one be reborn? This is not the case, because falling away from the fruit does not lead to downfall. Falling away from the fruit only happens to those who have not died. Monks, it is possible for noble hearers who possess learning and mindfulness to decline. However, it is said in the sutras that it will quickly decline, be completely exhausted, and be completely destroyed. Otherwise, the practice of celibacy would become unreliable. Even if one falls away from the fruit, one will not act contrary to the fruit, just as a hero will not fall even if he is afraid. For those with dull faculties, focusing on meditating on the truths of suffering and so on, initially only focusing on taming themselves and being peaceful, in this way manifesting detachment, they abide in the uncontaminated realm with the perception of having attained nirvana. Those with intermediate faculties only delight in meditating on the truths, slightly craving the benefit of others, and being detached.
Tibetan
ལ་བ་བསྐྱེད་ཀྱང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པར་དུས་བྱེད་ཅིང༌། དེ་རྣམས་ལུས་ཀྱི་ཆོས་སྟོན་པ་མངོན་པར་འདོད་པའི་དབང་གིས་ལས་དང་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་དམ་པའི་ཆོས་ནུབ་པར་འགྱུར་བ་ན་གཞན་གྱི་གདམས་ངག་ལ་མི་ལྟོས་པར་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་རིམ་པ་བཞིན་སྤངས་པ་དང་སྤངས་པ་དག་རྐྱེན་ཉིད་འདི་པ་ཙམ་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་བྱས་ཤིང་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པས་སྣོད་དུ་རུང་བར་བྱས་པའི་གདུལ་བྱའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སྒྲ་མེད་ཀྱང་དོན་དེ་སྣང་ངོ་ཞེས་པས། ལུས་ཀྱི་ཆོས་བསྟན་པ་བྱས་ནས་ཟག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་ཁོ་ན་ལ་གནས་སོ། །དབང་པོ་རྟུལ་པོ་དང་འབྲིང་པོ་འདི་དག་ཀྱང་ཕྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་བསྐུལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་འཇུག་ཅིང་རིམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །དབང་པོ་རྣོན་པོ་རྣམས་ནི་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་བསྒོམ་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་གཞན་གྱི་དོན་གཅིག་པུ་ལ་སྲེད་པ། ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་ཀྱང༌། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་མཐའ་དག་གདོན་པའི་བསམ་པ་ཅན་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དབང་ཁོ་ནས་དུས་དེའི་ཕྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གོམས་པར་བྱས་ནས་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་ཏེ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སུ་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པོ་དེ་དག་ཀྱང་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་བཞི་མངོན་པར་རྫོགས་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ཉིད་འབའ་ཞིག་གོ ། །དེའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐབས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་དང་བྲལ་བ་ལས་མངོན་པར་མཐོ་བའི་འབྲས་བུ་མེད་ལ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ཡང་མེད་དོ། །གང་ཡང་བསྐལ་པའི་ཚོགས་མི་ཉུང་བར་བསྒོམས་པ་བློ་ཡོངས་སུ་དག་ པ་དེ་རྣམས་ལ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་མ་ལུས་པ་བཟློག་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་ཉེ་བར་བསྟན་ནོ། །དེ་རྣམས་དེ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་བྱས་ནས་དེའི་རང་བཞིན་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་བྱ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་ཐབས་གོམས་པ་ལས་སངས་རྒྱས་ཉིད་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཡང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་པས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དེ་དེ་ཉིད་གོང་ནས་གོང་དུ
Chinese
即使生起了（四禅八定）的禅定，也不显现与贪欲分离的状态而去世。那些人由于想要显现身体的法性，从业和道的成熟中，当圣法衰落时，不依赖于其他的教诲，依次断除了知识的障碍，以及能取和所取的意义的分别念，断除和已断除的那些仅仅以此因缘而现前菩提的自性菩提，并且显示神通等，以使成为堪能的所化众生的意识，即使没有声音，也能显现那个意义。因此，做了身体的法性开示后，就安住在无漏的法界中。这些钝根和中根者，之后也被一切智智的光芒所激励，进入般若波罗蜜多，并逐渐现前证得圆满正等觉的佛陀果位。那些利根者，又特别喜欢修习苦等谛，贪求唯一的利他，即使断除了三界的烦恼，也以大悲的自性，具有度化一切众生的意念，仅仅依靠薄伽梵的力量，在那之后的时期，通过修习薄伽梵母般若波罗蜜多，圆满福德和智慧资粮，成为无上圆满正等觉的薄伽梵。那两者也是在圆满了无数劫之后，才证得圆满正等觉的佛果。因此，远离般若波罗蜜多的方便瑜伽，就没有增上生的果报，也没有获得圆满正等觉的菩提。任何通过不少劫的修习，使心完全清净的那些人，通过遣除对空性的一切增益，用空性、无戏论等词语来近似地指示。那些人通过对它显现趋向，从它的自性布施等行为的自性方便的串习中，现前成就佛果。那也是因为生起了大悲心而发起菩提心，并且那菩提心越来越增上。
English
Even if they generate meditative stabilization (the four dhyanas and eight samapattis), they do not manifest a state of being free from desire and pass away. Those individuals, due to wanting to manifest the dharma of the body, from the maturation of karma and the path, when the holy dharma declines, without relying on the instructions of others, gradually abandon the obscurations of knowledge, and the conceptualizations of the meaning of the apprehended and the apprehender. Those abandoned and already abandoned ones, merely through this condition, manifest the self-arisen enlightenment of bodhi, and by showing miracles and so forth, make the minds of disciples suitable vessels, even without sound, that meaning appears. Therefore, having shown the dharma of the body, they abide only in the uncontaminated realm of reality. These dull and middling faculties, later, being urged by the rays of light of the omniscient wisdom, enter into the Perfection of Wisdom and gradually manifest and accomplish the state of a fully enlightened Buddha. Those with sharp faculties, again, especially delight in meditating on the truths such as suffering, desiring only the benefit of others. Even though they have abandoned the afflictions of the three realms, with the nature of great compassion, they have the intention to liberate all sentient beings, and solely through the power of the Bhagavan, in that later time, through familiarizing themselves with the Perfection of Wisdom, the Bhagavan-mother, they perfect the accumulations of merit and wisdom, and become the unsurpassed, perfectly enlightened Bhagavan Buddha. Those two also, only after perfecting countless eons, attain perfect and complete Buddhahood. Therefore, without the skillful yoga of the Perfection of Wisdom, there is no fruit of higher realms, and there is no attainment of perfect and complete enlightenment. Those who have cultivated for not a few eons, whose minds are completely purified, through reversing all superimpositions on emptiness, are closely indicated by words such as emptiness, non-elaboration, and so forth. Those, having turned towards it, from the habituation of the nature of its activities, such as generosity, manifest and accomplish Buddhahood. That is also because, having generated great compassion, they generate the mind of enlightenment, and that very mind of enlightenment increases more and more.