Tibetan
རྗེས་སུ་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་འབྱུང་དང་འགོག་པ་དང་ལམ་ལའོ་ཞེས་པ་བདེན་པ་བཞི་ལ་དམིགས་པའི་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་ཆོས་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་བརྒྱད་རྣམས་ནི་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོའོ། །རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་རྣམས་ནི་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོའོ། །དེ་ལ་བཟོད་པའི་སྐད་ཅིག་ཐམས་ཅད་རྣམས་རྐུན་པོ་འབྱིན་པ་བཞིན་ དུ་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་ཕྱིར། བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ཤེས་རབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བའི་རང་བཞིན་ཉོན་མོངས་པའི་ཐོབ་པ་རྣམས་གཅོད་པའོ། །ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པ་ན་སྒོ་འཕར་གཅོད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བྱ་བ་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་དེས་པའི་བདག་ཉིད་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཐོབ་པ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་ཞེས་ཁ་ཅིག་གོ ། །གཞན་རྣམས་ནི་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་རྣམས་ཁོ་ན་ངེས་པའི་བདག་ཉིད་དེ་བཅུ་གཉིས་རྣམས་ནི་མངོན་དུ་བྱེད་པའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་དང་འདི་ཡང་དཔྱོད་པར་འགྱུར་རོ། །འདིར་སྐད་ཅིག་བཅོ་ལྔ་རྣམས་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་སྟེ། དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་པ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པར་བརྗོད་དོ། །ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་དེ་ལ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཁོ་ནའོ། །རྒྱུན་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཚོར་འབབ་པའི་ལམ་སྟེ་དེ་ལ་ཞུགས་པའོ། །གལ་ཏེ་ཐོགས་ན་མིའི་སྲིད་པ་བདུན་ཁོ་ན་དང༌། བར་མདོའི་སྲིད་པ་བདུན་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ལྷ་རྣམས་སུའོ་ཞེས་པ་སྲིད་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་དུ་སོ་སོར་མཚམས་སྦྱོར་རོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་གོ ། །བདུན་ཁོ་ནར་རོ་ཞེས་གཞན་དག་གོ ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཐོགས་ན་སྲིད་པ་ལན་བདུན་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ལ་སྔ་ན་མེད་པ་ཤེས་པར་བྱ་འདོད་པ་ཡོད་ལ་བལྟ་བར་བྱ་བ་ནི་མེད་དོ། །འདིར་ཡང་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྟོགས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་དང་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སྟེ་དེའི་ཡན་ལག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་རྣམས་སོ་སོར་ཐོབ་སྟེ་དྲན་པ་དང་ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་དང་དགའ་བ་དང་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་བཏང་སྙོམས་སོ། །དེ་རྣམས་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཀྱང་ངོ༌། །དེ་ལ་ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་ད
Chinese
随后知，如是苦集灭道，即是缘于四谛的十六刹那。其中，知法忍和知法智的八刹那，是对治欲界烦恼的对治品。随后知忍和随后知智的刹那，是对治色界和无色界烦恼的对治品。其中，所有忍的刹那，如同驱逐盗贼一般，为了断除烦恼，以无间道之自性智慧，见到痛苦等之自性，断除烦恼的获得。智的刹那，在断除烦恼时，以关闭门窗的方式，具有作用，是解脱道的自性，见到痛苦等之确定性，与脱离烦恼的获得一同产生，一些人这样认为。其他人则说，唯有随后知才是决定的自性，那十二个是显现者。这和那个也需要进行辨析。这里十五个刹那，是见道。其中，瑜伽行者被称为入流果的入者。道上的随后知是修道，唯有那个刹那才是入流者。流是流入涅槃之海的道路，即是进入那个道路。如果停留，则只有七次人间的有，以及七次中有的有，同样在天界也是如此，一些人说，这样将二十八有各自连接起来。另一些人说，只有七次。因此，如果那样停留，则被称为七有者。其中，想要了解前所未有之事，存在想要观看之意，但没有可观看之物。这里，在见道中，如实证悟真实，是菩提和圆满菩提，它的支分，七菩提支各自获得，即是念和择法和精进和喜和轻安和禅定和舍。那些也是圆满菩提的支分。其中，择法和精进
English
Subsequently knowing, thus, suffering, origin, cessation, and path, are the sixteen moments focused on the four truths. Among them, the eight moments of Dharma-knowing forbearance and Dharma-knowing wisdom are the antidotes to the afflictions that operate in the desire realm. The moments of subsequent-knowing forbearance and subsequent-knowing wisdom are the antidotes to the afflictions that operate in the form and formless realms. Among them, all the moments of forbearance, like expelling a thief, are for the sake of abandoning afflictions. With the nature of the uninterrupted path, the wisdom of self-nature, seeing the self-nature of suffering and so on, cuts off the attainment of afflictions. The moments of wisdom also, when afflictions are abandoned, act in the manner of closing doors and windows, are the nature of the path of liberation, seeing the certainty of suffering and so on, arise together with the attainment of being free from afflictions, some say. Others say that only subsequent knowing is the nature of certainty, and those twelve are the manifestors. This and that also need to be distinguished. Here, the fifteen moments are the path of seeing. Among them, the yogi is said to have entered the fruit of stream-entry. Subsequent knowing on the path is the path of meditation, only that moment is the stream-enterer. The stream is the path that flows into the ocean of Nirvana, that is, entering that path. If it lingers, then there are only seven human existences, and seven intermediate existences, and similarly in the heavens, some say that in this way, the twenty-eight existences are connected separately. Others say that there are only seven. Therefore, if it lingers like that, it is called the seven-existence one. Among them, wanting to know what has never been before, there is a desire to see, but there is nothing to see. Here, in the path of seeing, truly realizing reality as it is, is enlightenment and complete enlightenment, its branches, the seven branches of enlightenment are obtained separately, namely mindfulness, discrimination of dharmas, diligence, joy, tranquility, samadhi, and equanimity. Those are also branches of complete enlightenment. Among them, discrimination of dharmas and diligence
Tibetan
ང་དགའ་བ་ཞེས་པ་གསུམ་རྣམས་ལྷག་མཐོང་གི་ཕྱོགས་སོ། །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་བཏང་སྙོམས་རྣམས་ཞི་གནས་ཀྱི་ཕྱོགས་སོ། །དྲན་པ་ནི་གཉིས་ཀའི་ཕྱོགས་སོ། །དགའ་བ་ནི་གང་དམིགས་པ་དེ་ཁོ་ན་ལ་ཡིད་བདེ་བའོ། །བཏང་སྙོམས་ནི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་འབྱུང་བའོ། །དབུས་དང་མཐའ་རྣམ་པར་འབྱེད་པར་ཡང་ གསུངས་པ། རང་བཞིན་ཡན་ལག་གནས་ཡན་ལག །གསུམ་པ་ངེས་འབྱུང་ཡན་ལག་སྟེ། །བཞི་པ་ཕན་ཡོན་ཡན་ལག་གོ ། །རྣམ་གསུམ་ཉོན་མོངས་མེད་ཡན་ལག །འདི་ལ་གཞི་དང་གནས་དང་ནི། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་བསྟན་པར་འདོད། །ཅེས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་གནས་དྲན་པའོ། །རང་བཞིན་ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པའོ། །ངེས་པར་འབྱུང་བ་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །ཕན་ཡོན་དགའ་བའོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་གནས་ངན་ལེན་གྱི་གཉེན་པོ་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་གཞིའོ། །གནས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །རང་བཞིན་ནི་བཏང་སྙོམས་སོ། །དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་བཅུ་སྟེ། འདོད་ཆགས་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་དང༌། ང་རྒྱལ་དང༌། མ་རིག་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་སྟེ་ལྔ་རྣམས་དང༌། འཇིག་ཚོགས་དང༌། མཐར་འཛིན་པ་དང༌། ལོག་པར་ལྟ་བ་དང༌། ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་ལྟ་བ་རྣམས་ཏེ་ལྔའོ། །དེ་རྣམས་ཁོ་ན་ལས་བདུན་ནི་ཀུན་འབྱུང་དང་འགོག་པ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་སྟེ། འཇིག་ཚོགས་དང༌། མཐར་འཛིན་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་ལྟ་བ་མ་གཏོགས་པའོ། །ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་བརྒྱད་དེ་དེ་རྣམས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་བཅས་པའོ། །བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་བཞི་སྟེ། འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་དང༌། ང་རྒྱལ་དང༌། མ་རིག་པའོ། །གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་དག་ན་ཡང་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་རྣམས་ཁོ་ན་ཁོང་ཁྲོ་བོར་བའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དགུ་བཅུ་རྩ་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་མཐོང་བ་རྣམས་ལ་སླར་འབད་པས་སྒོམ་པ་དེ་ཉིད་ལམ་སྟེ། ཕུང་པོ་གསུམ་པ་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་དེ་སྒོམ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་རྟོག་པ་དང་ངག་དང་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་འཚོ་བ་དང་རྩོལ་བ་དང༌། དྲན་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡན་ལག་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་རྟོག་པ་དང་རྩོལ་བ་རྣམས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕུང་པོའོ། །ཡང་དག་པའི་ངག་དང་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་འཚོ་བ་རྣམས་ཚུལ་
Chinese
我，喜悦这三者是胜观的一方。极度轻安和禅定以及舍，是寂止的一方。正念是二者的一方。喜悦是对所缘之境心生欢喜。舍是任运成就生起。在辨别中边时也这样说过：自性支分，处所支分，第三出离支分，第四利益支分。三种无烦恼支分。对此，以基础和处所及自性来开示。如是说。菩提的处所是正念。自性是辨别法。出离是精进。利益是喜悦。一切烦恼之因，恶趣之对治是极度轻安，因此是一切烦恼的根本。处所是禅定。自性是舍。因此，见到痛苦而应断除的有十种：贪欲和嗔恚和慢和无明以及怀疑这五种，以及有身见和边执见和邪见和见取见和戒禁取见这五种。仅仅从这些之中，有七种是见到集和灭而应断除的：除了有身见和边执见和戒禁取见之外。见到道而应断除的有八种，即这些和戒禁取见一起。修所断有四种：欲界的贪欲和嗔恚和慢和无明。在色界和无色界中，也全部都是这些，只是舍弃了嗔恚。因此变成九十八种。这样，对于见到痛苦等谛的人们，再次努力修习，这本身就是道。第三蕴，圣道八支就是修习。即正见和正思和正语和正业边际和正命和正勤，以及正念和正定之支分。其中，正见和正思和正勤是智慧蕴。正语和正业边际和正命是戒
English
I, joy, these three are on the side of insight. Extreme pliancy, concentration, and equanimity are on the side of calm abiding. Mindfulness is on both sides. Joy is the mind being happy with the object of focus. Equanimity is the spontaneous arising of accomplishment. It is also said in distinguishing the middle and the extremes: Nature limb, place limb, third, renunciation limb, fourth, benefit limb. Three kinds of non-affliction limbs. In this, it is intended to show the basis, place, and nature. Thus it is said. The place of enlightenment is mindfulness. Nature is distinguishing dharmas. Renunciation is diligence. Benefit is joy. The antidote to the cause of all afflictions, bad states, is extreme pliancy, therefore it is the basis of all non-afflictions. The place is concentration. Nature is equanimity. Therefore, there are ten things to be abandoned by seeing suffering: desire, anger, pride, ignorance, and doubt, these five, and the view of the aggregates, the view of extremes, wrong view, view of holding views as supreme, and the view of holding morality and asceticism as supreme, these five. Only seven of these are to be abandoned by seeing the origin and cessation: except for the view of the aggregates, the view of extremes, and the view of holding morality and asceticism as supreme. There are eight things to be abandoned by seeing the path, these together with holding morality and asceticism as supreme. There are four things to be abandoned by cultivation: desire, anger, pride, and ignorance of the desire realm. In the form and formless realms, all of these are also present, only anger is abandoned. Therefore, it becomes ninety-eight. Thus, for those who see the truth of suffering and so on, the path itself is to cultivate again with effort. The third aggregate, the noble eightfold path, is to be cultivated. That is, the limbs of right view, right thought, right speech, right action, right livelihood, right effort, right mindfulness, and right concentration. Among these, right view, right thought, and right effort are the aggregate of wisdom. Right speech, right action, and right livelihood are morality.