Tibetan
་པོའོ། །དེའི་ད་མ་ཐག་ཏུ་ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སྟེ་དེ་ཡང་དད་པ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཙམ་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བདག་མེད་པ་ལ་བདག་ཏུ་འདུ་ཤེས་པའི་གཉེན་པོའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མཛོད་དུ་གསུངས་པ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་གཉེན་པོར་བཞི། །ཞེས་སོ། །གང་གི་ཚེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པས་ཆོས་ཞེས་བྱས་ནས་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་དམིགས་པ་ཁོ་ན་ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་སྟོང་པ་དང་བདག་མེད་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་བཞི་ནང་དུ་འདུས་པ་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དང་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པའི་རྣམ་ པ་དག་ཏུ་འམ། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་ནང་དུ་འདུས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །དྲན་པ་ཁོ་ན་ཉེ་བར་འཇོག་པ་ཡིན་པས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའོ། །གང་རྣམས་འདི་དྲན་པ་ཉེ་བར་འཇོག་པས་ན་ཞེས་སྨྲ་བ་དེ་རྣམས་ནི་ཤེས་རབ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པར་འདོད་དོ། །དེའི་རྗེས་སུ་མི་དགེ་བ་དང་དགེ་བ་སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་དག་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྤོང་བ་དང་མི་སྐྱེ་བ་དང་འཕེལ་བ་དང་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུར་བརྩོན་འགྲུས་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་རྣམས་ཏེ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཡང་དག་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་འཇོག་བཞི་རྣམས་ཀྱང་ངོ༌། །དེ་ནས་བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ལས་སུ་རུང་བར་འགྱུར་ཞེས་པས་འདུན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། དཔྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་གནས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་རྣམས་སོ། །དེ་ལྟར་ནི་འདུན་པ་དྲག་པོ་ཁོ་ན་ལེགས་པར་སྦྱོར་བ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང་ཡང་དག་པར་སྤོང་བའི་བརྩོན་འགྲུས་རྣམས་ཀྱིས་མི་དགེ་བ་སྤོང་ཞིང་དགེ་བ་བསྐྱེད་པ་ལ་ལེགས་པར་སྦྱོར་བ་དང་ཞི་གནས་དང་རབ་ཏུ་འཛིན་པ་དང་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་སེམས་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་ལས་དང༌། ཅི་བདག་མི་དགེ་བ་ཕྲ་མོ་རྣམས་ཀུན་དུ་སྤྱོད་དམ་བདག་ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་བྱའོ་ཞེས་ཡང་དག་པར་ཉེ་བར་འཇོག་པ་ལས་ཏེ་དེ་འདི་རྣམས་ནི་འདུན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་སོ། །འདི་རྣམས་སྐྱེས་པ་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་རྣམས་རིང་དུ་གྱུར་པ་ན། བག་ལ་ཉལ་རྣམས་སྤོང་བའི་ཆེད་དུ་སླར་ཡང་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་རྣམས་ཀྱི
Chinese
པོའོ། །在那之后，立即就是法念住，那也是因为信仰等仅仅以法为目标，是视无我为我的对治。因此在《俱舍论》中说：“颠倒之对治为四。”当以自己的特征执持而称为法，仅仅以五蕴为目标时，那时就以无常、痛苦、空和无我的相来修习一切法。包含在无常等四种相中的刹那性以及人无我的相，或者包含在人无我中的刹那性的相，来修习一切法。仅仅是忆念安住，所以是念住。那些说这是念住的人，是想要说智慧念住。在那之后，为了次第地断除和不生、增长和生起已生和未生的不善和善，精进正断，这些是为了使心正直安住，也是四正断。然后，因为具有精进的心变得堪能，所以说欲定、精进定、心定和观想定，因为是超世间的神足的处所，所以是四神足。如此，仅仅强烈地希求善加结合，生起心一境性的特征的禅定，并且以正断的精进善加结合于断除不善和生起善，以及从寂止和胜观以及舍的理由来完全调伏心，以及“我是否行持微细的不善，或者我应当完全观察我”，从如是正确地安住，这些是欲等禅定。这些生起后完全缠绕，变得长久时，为了断除随眠，再次进行正断。
English
po'o. Immediately after that is the dharma mindfulness, which is also because faith and so on only aim at the dharma, and is the antidote to perceiving selflessness as self. Therefore, it is said in the Treasury of Knowledge: "The antidote to perversion is four." When one grasps one's own characteristics and calls it dharma, and only aims at the five aggregates, then one meditates on all dharmas with the aspects of impermanence, suffering, emptiness, and selflessness. The four aspects of impermanence, etc., are included in the aspect of momentariness and the selflessness of the person, or the aspect of momentariness included in the selflessness of the person, to meditate on all dharmas. Because only mindfulness abides closely, it is mindfulness. Those who say that this is mindfulness want to say wisdom mindfulness. After that, in order to gradually abandon and not arise, increase and generate the arisen and unarisen unwholesome and wholesome, diligent right abandonment, these are also the four right abidings in order to make the mind uprightly abide. Then, because the mind with diligence becomes workable, it is said that the samadhi of desire, the samadhi of diligence, the samadhi of mind, and the samadhi of contemplation, because it is the abode of the supramundane magical feet, so it is the four magical feet. Thus, only a strong desire is well combined, generating the samadhi of the characteristic of one-pointedness of mind, and with the diligence of right abandonment, it is well combined to abandon the unwholesome and generate the wholesome, and from the reasons of tranquility and superior view and equanimity, the minds are completely subdued, and "Do I practice subtle unwholesome deeds, or should I completely observe myself," from such correct abiding, these are the samadhis of desire and so on. When these arise and are completely entangled, and become prolonged, in order to abandon the latent tendencies, right abandonment is performed again.
Tibetan
ས་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་ལ་སྤོང་བ་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་རྣམས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། འདུན་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་དང་དད་པ་དང་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དང་སེམས་པ་དང་བཏང་སྙོམས་སོ། །དེ་ལ་ནམ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྙོམས་འཇུག་རྣམས་ཐོབ་པར་འགྱུར་སྙམ་པ་ནི་འདུན་པའོ། །མི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པའི་ཆེད་དུ་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །གོང་མ་དང་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཆོས་ལ་དད་པ་དང་དེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་དེ་ལ་ཤས་བཞིན་གྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་དྲན་པ་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ཕྱོགས་ཤེས་ བཞིན་དང་དེ་ལ་ཡང་སེམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་སེམས་པ་དང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་བཏང་སྙོམས་སོ། །དེ་ལྟར་འདུན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་དང་ལྡན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ཉོན་མོངས་པས་དབེན་པ། སྲིད་པ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ། སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་ལ་བརྟེན་པ། ཕུང་པོ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་སྤོང་བས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་སྒོམ་མོ། །དེ་ནས་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་བྱས་པ་ལས་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བདེན་པ་བཞིའི་ཡུལ་ཅན་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་པ་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམ་པ་བཞིའོ། །འདིར་དྲོད་དང་རྩེ་མོའི་རང་བཞིན་དད་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་དང་དྲན་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་སྟེ་ལྔ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་བསྐྱེད་པ་ལ་དབང་བྱེད་པ་ཐོབ་པ་ཡོད་ན་དབང་པོ་རྣམས་སུ་འགྱུར་ཏེ། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་རྣམས་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་ནི་རྟགས་མཐོང་བ་ལས་གོང་མའི་ཁྱད་པར་སྐྱེས་པ་ན་ངེས་པ་སྐྱེས་ཏེ་སྟོན་པ་དང་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྟོག་པ་ལ་མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པ་སྐྱེ་སྟེ་དེ་ནི་འདིའི་དད་པའི་དབང་པོའོ། །དད་པ་ལྷག་པར་ལས་བརྩོན་འགྲུས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལྷག་པའོ། །དེ་ནས་དབང་པོ་ལྔ་རྣམས་སྒོམ་བཞིན་པ་ཁོ་ན་དེ་བཞིན་དུ་འཕེལ་ཏེ་ཇི་ལྟ་བར་བདུད་ལ་སོགས་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམས་ཀྱིས་མི་བརྫི་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྟོབས་ཀྱི་མིང་ཐོབ་སྟེ་སྟོབས་རྣམས་ནི་བཟོད་པ་དང་ཆོས་མཆོག་གི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ནས་ཆོས་མཆོག་གི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞིའི་ཡུལ་ཅན་བདེན་པ་བཞིའི་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཟག་པ་མེད་པ་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་ཡང་དག་པར་སྐྱེ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་ཆོས་ཤེས་པ་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌།
Chinese
在精进的策励上，会生起八种断的行相，即：欲、精进、信、极轻安、忆念、正知、作意和舍。其中，何时能获得世间和出世间的等持呢？这样想就是欲。为了摧毁一切不善，就是精进。于上上的和已通达的法生起信心，以及以它为先导的极轻安，以及于它分分相应的忆念，以及胜观方面的正知，以及于它又现前作意的作意，以及无有任何随烦恼的舍。如是，具有欲等持和断的行相的如意足，远离烦恼，从有中离贪，依赖于止息痛苦，观修以完全舍弃一切蕴而成就。之后，从完全串习中，与决定胜分相合，观修以四谛为境的十六行相，从中生起四种善根。此处，暖位和顶位的自性，信、精进、忆念、等持和智慧这五者，若有获得能自在生起出世间法的能力，则会转变成五根，对如意足善加结合，就是从现见征相中生起上上的功德，从而生起定解，对导师和声闻等的一切分别念生起现前的信赖，这就是此处的信根。从信心增上而精进等也增上。之后，五根唯有如是修习，如是增长，就像不被魔等不顺品所胜伏的缘故，以及不被压伏的缘故，而获得力量之名，诸力是忍位和世第一法的自性。之后，在世第一法之后，立刻生起以四圣谛为境的，现证四谛之真实的无漏十六刹那，即：于苦，法智忍和法智，以及类智忍。
English
In the encouragement of diligence, eight aspects of abandonment will arise, namely: desire, diligence, faith, extreme pliancy, mindfulness, awareness, attention, and equanimity. Among them, when will one attain mundane and supramundane samadhi? Thinking like this is desire. Diligence is for destroying all that is unwholesome. Faith arises in the higher and understood Dharma, as well as extreme pliancy that precedes it, as well as mindfulness that corresponds to it part by part, as well as awareness in terms of insight, as well as attention that also brings attention to it, and equanimity without any afflictions. Thus, the miraculous feet endowed with desire and so forth, samadhi and the aspects of abandonment, are free from afflictions, detached from existence, relying on the cessation of suffering, and meditating on being completely accomplished by abandoning all aggregates. Then, from complete familiarization, in accordance with the part of definite discrimination, contemplate the sixteen aspects with the four truths as objects, from which the four roots of virtue arise. Here, the nature of heat and peak, faith, diligence, mindfulness, samadhi, and wisdom, these five, if one has the power to freely generate the supramundane Dharma, they will transform into the five faculties, and the combination of the miraculous feet is that from seeing the signs, higher qualities arise, thereby generating certainty, and generating manifest trust in all the discriminations of the teacher and the hearers, etc., this is the faculty of faith here. From the increase of faith, diligence and so on also increase. Then, the five faculties only cultivate in this way, and increase in this way, just as because they are not overcome by demons and other unfavorable factors, and because they are not suppressed, they obtain the name of power, and the powers are the nature of forbearance and the supreme mundane Dharma. Then, immediately after the supreme mundane Dharma, the sixteen moments of stainlessness that realize the truth of the four truths, with the four noble truths as objects, arise correctly, namely: in suffering, the forbearance of knowledge of the Dharma and the knowledge of the Dharma, and the forbearance of subsequent knowledge.