English
That is completely non-conceptual, thoroughly non-conceptual. That is appropriate attention. That will not cling to things that do not exist in ultimate reality. That will not give rise to the arising of views. Therefore, abiding in the unborn, one should regard it as extremely subduing afflictions in an invisible manner. When afflictions, with the light of wisdom that has no appearance, are thoroughly empty in ultimate reality, thoroughly without characteristics, and in ultimate reality, things are thoroughly unborn and unarisen, when thoroughly understood in an unknowing manner, then, son of the gods, afflictions will be completely understood in an unknowing manner. For example, one who recites the mantra of a venomous snake eliminates its poison. Similarly, one who knows the kinds of afflictions, their afflictions will be thoroughly pacified in an extremely invisible manner. Son of the gods, for all phenomena that are extremely unborn and unarisen and without substance in ultimate reality, this universal conceptualization is said to be the kind of afflictions. Therefore, clinging to real existence is the very root of the complete arising of all the networks of cyclic existence of afflictions, actions, and births. As its antidote, one will certainly enter the city of goodness, named Prajnaparamita, meditating on all things as emptiness, which is completely and solely unique. Therefore, those who seek meaning should cut off all the conceptualizations of evil paths, and the great lords illuminate with the light of extremely clear reasoning and the lamps of scripture, and all the wise guides have traveled and followed, therefore, those who desire self should always rely on it with reverence. Thus, the nature of the Great Vehicle, the one and only vehicle, and all phenomena are established as without self-nature in ultimate reality. That is the Bhagavati Mother Prajnaparamita. That is the inseparability of emptiness and compassion, the ultimate bodhicitta. From the Ornament of the Intent of the Sage, Bodhi
Tibetan
ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྣང་བའི་ལེའུ་སྟེ་དང་པོའོ།། །།དེ་ལྟར་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་སྒྲིབ་གཉིས་སྤོང་བའི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའོ་ཞེས་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤང་བའི་ཆེད་དུ་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པས་བསྒོམ་པ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཐུན་མོང་དང་དེ་ལས་ཅིག་ཤོས་སོ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་སྒོམ་པ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུན་མོང་སྟེ་གང་གི་ཕྱིར་སྒོམ་པ་ནི་འབྲས་བུ་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་ཡིན་ལ་འབྲས་བུ་ཡང་གཙོ་བོར་གཞན་ལ་ཕན་པ་ཐུན་མོང་བའོ། །དེ་ཡང་སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་མཐའ་དག་སྒྲིབ་པ་གཉིས་སྤངས་པས་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཉིད་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའོ། །དེ་ཡང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་མེད་ན་མེད་ཅེས་དེ་ཡང་དེའི་དོན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འབྲས་བུའོ། །དེ་ཡང་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་རྒྱུའི་གནས་སྐབས་ངེས་པར་བྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དང་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་གནས་སྐབས་མེད་ན་མེད་ཅེས་པས་འདི་ཐམས་ཅད་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྒོམ་པ་ཁོ་ན་ལས་བསྒྲུབ་ པར་བྱ་བ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་གསུངས་པ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལ་སློབ་པར་འདོད་པས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཁོ་ན་མཉན་པར་བྱའོ། །ཇི་སྲིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཁོ་ན་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་དང་ཇི་སྲིད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱ་ཆེར་རོ། །ཤེས་རབ་དང་ཐབས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསོད་ནམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་གོམས་པས་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་འགྲུབ་པོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པ་ཡང་ཤིན་ཏུ་ངེས་པ་སྟེ་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་མ་གཏོགས་པའི་གཞན་པའི་ཐེག་པ་འདི་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་སོ་ཞེས་བསྒྲུབས་ཟིན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདེན་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་བསྒོམ་པ་བསྟན་པ་ནི་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོའི་མོས་པ་ཐ་དད་པ་ལས་མིང་ཙམ་ཐ་དད་པ་སྟེ་འདི་ནི་དེ་རྣམས་སུ་འཇུག་པའི་དོན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་མིང་དེ་དང་དེས་མདོ་དང་ཆོས་མངོན་པ་ལ་སོགས་པར་དེ་དང་དེ་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་འཇུག་པ་རྗེས་སུ་འཇུག
Chinese
这是关于心的显现的第一章。因此，一切众生都具有断除二障的福分，为了断除烦恼障和所知障，应以具有思择的方式努力修习。而共同的和非共同的，以方便和智慧作为本体来修习，是声闻、缘觉和菩萨一切的共同之处，因为修习是为了现前成就果位，而果位也主要是利益他人的共同之处。一切有情众生断除二障，才能真正成就普贤的境界。如果没有圆满正等觉的佛陀，那是不可能的，因此，这也是为了那个意义的果位。如果没有以福德和智慧资粮所摄持的，具有波罗蜜多特征的，与确定因位的分相符顺，以及与解脱分相符顺的阶段，那是不可能的，因此，这一切都必须通过修习方便和智慧无二无别来成办。 正如圣《般若波罗蜜多经》中所说：“想要在声闻地学习的人，也应该听闻这唯一的般若波罗蜜多。乃至应该瑜伽这唯一的般若波罗蜜多。同样，在缘觉地，乃至在佛陀地也是如此。”等等，内容非常广泛。智慧和方便无二的瑜伽，因为是菩提心的本体，所以是所有福德的自性。因此，通过串习它，一切果位都能现前成就。正因为如此，宣说一乘也极其确定，因为除了法界之外，没有智慧和方便无二的智慧自性之外的其他乘存在于此，所以已经成立了。因此，薄伽梵以真谛等差别来开示修习，只是由于所化众生的意乐不同而名称有所不同，这才是进入那些的意义。因此，以这个和那个名称，在经和阿毗达磨等中，随顺众生之心的趣入。
English
This is the first chapter on the appearance of mind. Thus, all beings are endowed with the fortune to abandon the two obscurations. In order to abandon the obscurations of affliction and knowledge, one should strive to meditate with discernment. And the common and the uncommon, to meditate with method and wisdom as their essence, is common to all Shravakas, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas, because meditation is for the sake of manifestly accomplishing the fruit, and the fruit is also mainly the common benefit of others. All sentient beings, having abandoned the two obscurations, will truly accomplish the state of Samantabhadra. If there is no perfectly complete Buddha, that is impossible, therefore, this is also the fruit for the sake of that meaning. If there is no stage that is gathered by the accumulation of merit and wisdom, that has the characteristics of the Paramitas, that is in accordance with the aspect of ascertaining the causal stage, and that is in accordance with the aspect of liberation, that is impossible, therefore, all of this must be accomplished through meditating on the non-duality of method and wisdom. As it is said in the Holy Prajnaparamita Sutra: "Those who wish to study in the Shravaka ground should also listen to this only Prajnaparamita. And should practice yoga on this only Prajnaparamita. Likewise, in the Pratyekabuddha ground, and even in the Buddha ground," and so on, the content is very extensive. The yoga that is non-dual in wisdom and method, because it is the essence of Bodhicitta, is therefore the nature of all merit. Therefore, by familiarizing with it, all fruits will be manifestly accomplished. Precisely for this reason, the teaching of the One Vehicle is also extremely certain, because other than the Dharmadhatu, there is no other vehicle existing here other than the wisdom nature that is non-dual in wisdom and method, so it has been established. Therefore, the Bhagavan's teaching of meditation with distinctions such as truth is only nominally different due to the different inclinations of the beings to be tamed, and this is the meaning of entering into those. Therefore, with this and that name, in the Sutras and Abhidharma, etc., the minds of sentient beings are followed accordingly.
Tibetan
་པའི་ཆེད་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ཉིད་ཐ་དད་མེད་ཀྱང་ཐ་དད་བཞིན་དུ་མཛད་ནས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་ཉེ་བར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་རྣམས་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ཉིད་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཅུང་ཟད་བཟློག་པས་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་སོ། །དབང་པོ་འབྲིང་པོ་རྣམས་ལ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་བཟློག་པས་རང་རིག་པ་ཙམ་དུ་བསྟན་ཏོ། །དབང་པོ་རྣོན་པོ་རྣམས་ལ་སྒྲོ་བཏགས་པ་མ་ལུས་པ་བཟློག་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་ཉེ་བར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་དུ་གསུངས་པ། སྟོང་ཉིད་ལྟ་བས་གྲོལ་འགྱུར་ཏེ། །བསྒོམ་པ་ལྷག་མ་དེའི་དོན་ཡིན། །ཞེས་སོ། །ཤེས་རབ་དང་ཐབས་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྒོམ་པའི་གཞན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཁོ་ན་ལས། ཐམས་ཅད་ཀྱི་མངོན་པར་མཐོ་བ་དང་ངེས་པར་ལེགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་མཐའ་དག་འགྲུབ་པོ་ཞེས་པ་འདི་ནི་གནས་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་ བསྒོམ་པ་ནི་དེ་ལ་གཞུག་པའི་དོན་ཁོ་ནའོ། །དེ་ལ་རྟག་པ་དང་བདེ་བ་དང་བདག་གིར་སྒྲོ་འདོགས་པ་བཟློག་པས་མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་སྟོང་པ་དང་བདག་མེད་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱི་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལས་དང་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་མེད་པ་དང་དུས་ལ་སོགས་པ་སེམས་མེད་པ་དང་རྟག་པའི་དངོས་པོའི་རྒྱུ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྒྱུ་གཅིག་པ་དང་གཙོ་བོ་དང་སྒྲའི་ཚངས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བའི་དངོས་པོའི་རྒྱུ་ཅན་དང་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བློ་དང་ལྡན་པའི་རྒྱུ་ཅན་ནོ་ཞེས་པ་དེའི་གཉེན་པོར་རྒྱུ་དང་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང་རྐྱེན་ཞེས་པའི་ལྡོག་པ་བཞི་སྟེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་བྱའོ། །ཐར་པ་མེད་པ་དང་ཐར་པ་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་བསམ་གཏན་གྱི་བདེ་བ་ཁོ་ན་གྱ་ནོམ་པ་དང་གྲོལ་བ་ཡང་སླར་འཁོར་བར་ལྟུང་ངོ་ཞེས་པའི་གཉེན་པོར་འགོག་པ་དང་ཞི་བ་དང་གྱ་ནོམ་པ་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཞེས་པ་ལྡོག་པ་བཞི་སྟེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི་འགོག་པའི་བདེན་པ་ཞེས་པར་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་སྟེ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལས་གཞན་པའི་འགོག་པ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་བདག་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ལ
Chinese
为了（利益众生）的缘故，将那如实之性，虽无差别却示现为差别，诸佛薄伽梵都已如是宣示。对于根器迟钝者，稍微遮止对那如实之性的增益，便以无常等语进行宣说。对于根器中等者，遮止对能取和所取的增益，便仅示现为自证。对于根器敏锐者，遮止所有增益，便以空性与无戏论等语进行宣示。如《释量论》中所说：“以空性之见而得解脱，其余修习乃彼之义。”修习智慧与方便二者无别之外，仅凭菩提心，便能成就一切殊胜与决定善妙之相的果位，此乃常住之法。苦等谛 修习仅仅是引入其中的意义。其中，通过遮止对常、乐、我的增益，以无常、苦、空、无我的行相进行修习，那应修习的如实之性被称为苦谛。同样，由于业和自在天等并非因，因此一切法无因，以及时间等无心，以及恒常之物的因之故为一因，以及自在和声生梵等因之故为转变之物的因，以及自在天等因之故为具慧之因，作为其对治，因、集、生、缘这四种相违，对它们的修习即被称为集谛。没有解脱，解脱是痛苦的，以及禅定的安乐仅仅是殊胜的，以及解脱也会再次堕入轮回，作为其对治，灭、寂静、殊胜、出离这四种相违，对它们的修习即被称为灭谛，因为没有见到除了蓝色等之外的灭。同样，因为有我，所以具有无我之相的
English
For the sake of (benefiting sentient beings), the Buddhas, the Bhagavad Ones, have thus declared that the very nature of reality, although without difference, is shown as different. For those of dull faculties, by slightly reversing the imputation of that very nature of reality, they are taught with words such as impermanence. For those of middling faculties, by reversing the imputation of the apprehended and the apprehender, it is shown only as self-awareness. For those of sharp faculties, by reversing all imputations, it is taught with words such as emptiness and non-proliferation. As stated in the Pramāṇavārttika: "Liberation is attained by the view of emptiness; the remaining practice is its meaning." Other than meditating on the inseparability of wisdom and means, by relying solely on the mind of enlightenment, all the fruits of the characteristics of all excellence and definite goodness are accomplished; this is the abiding. The truth of suffering, etc. Meditation is merely the meaning of entering into it. Therein, by reversing the imputation of permanence, pleasure, and self, the reality to be meditated upon in the aspects of impermanence, suffering, emptiness, and selflessness is called the truth of suffering. Similarly, since karma and Īśvara (自在天) etc. are not causes, therefore all dharmas are without cause, and time etc. are without mind, and because of the cause of permanent things being a single cause, and because of the cause of Īśvara and sound-born Brahma etc. being the cause of transforming things, and because of the cause of Īśvara etc. being the cause of intelligent beings, as an antidote to that, the four opposites of cause, origin, arising, and condition, the meditation on them is called the truth of origin. There is no liberation, liberation is suffering, and the bliss of meditative concentration is merely excellent, and even liberation will fall back into samsara, as an antidote to that, the four opposites of cessation, peace, excellence, and definite emergence, the meditation on them is called the truth of cessation, because no cessation other than blue etc. is seen. Similarly, because there is a self, therefore the one with the characteristic of selflessness