Tibetan
་མེད་དོ། །རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེས་བརྫུན་པའི་ཆོས་ཀྱི་བུད་ཤིང་འདི་ཐམས་ཅད་བསྲེགས་ནས་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་མེ་རབ་ཏུ་ཞི་བས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཆོག་རྟོག་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་མཚན་ཉིད་ ཅན་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་རྒྱལ་པོའི་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར། འགྲོ་བའི་ཆོས་ཀུན་རྣམ་ཤེས་ཀྱི། །མ་ཡི་བུད་ཤིང་ཉིད་དུ་འདོད། །དེ་རྣམས་ཇི་བཞིན་རྣམ་དཔྱོད་པའི། །མེ་ཡིས་བསྲེགས་ན་ཉེར་ཞིར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་ན། གལ་ཏེ་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྟོག་པ་ལྡོག་སྟེ་རྟེན་མེད་མོད། དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་མི་འདོད་པ་མེད་དོ་དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པར། ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་ཤིང་གཉིས་དྲུད་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་མེའི་དཔེས་བསྟན་ཏོ། །གང་ཞིག་གལ་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་ཆོས་གཞན་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་དེ་ནི་བརྫུན་པའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་ལྟར་སྤོང་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བྱེད་ན་ཡང་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡང་མེད། རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་པ་ཡང་མེད། དེས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སོ་སོར་རིག་པ་ཡང་མེད་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་མེད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་མེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཐམས་ཅད་བཤིག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་རྒོལ་བ་དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། གལ་ཏེ་དེ་བདེན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤོང་བར་ཐལ་ལོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཐལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལྟར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བར་ཐལ་བར་བྱེད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པ་ཉིད་དེ་བསྒྲུབ་བྱ་ལས་བཟློག་ན་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྫུན་ཞེས་ཏེ་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་དུ་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་པ་འདི་ལ་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད་དེ་བརྫུན་པ་གང་ནམ་ཡང་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་དུ་སྦྱོར་བ་མི་འགྱུར་བ་དེ་རྣམས་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་དོར་བའི་མཚན་ཉིད་དུ་སྤང་བར་བྱའོ། །གང་ཡང་དངོས་དང་བརྒྱུད་པས་རང་དང་གཞན་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བའི་ཡོན་ཏན་དེ་རྣམས་བརྩེ་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཅི་ལྟར་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་སྤང༌། དེའི་ཕྱིར་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག
Chinese
没有。以彻底辨别的智慧之火焚烧所有虚假的法之薪柴后，辨别之火彻底寂灭，就能证得涅槃之胜，其特征是分别念的止息。如是说，在《国王宝鬘论》中：流转之诸法，皆视为识之，母亲之薪柴。如是如实辨别之，以火焚烧则趋于寂灭。如是说。因此，如果生起真如的智慧，即使随之而来的推测之特征的分别念退转，没有所依，虽然如此，也没有不乐意。因此，薄伽梵在《圣宝积经》中说：即使是正确地个别思维，连同分别念，以生起不分别的智慧之果，就是大果，以二木摩擦生火的比喻来显示。如果识也如其他法一样，在胜义中无自性，那么，因为那是虚假的缘故，瑜伽士们会像舍弃其他法一样舍弃它。如果那样做，那么瑜伽士也没有，瑜伽士的智慧也没有，因此个别证悟真如也没有，诸佛薄伽梵的不住涅槃也没有，一切种智的智慧也没有。因此，如果破斥一切安立，那么这种反驳是不合理的。如果说，那将导致舍弃对真实的显现执着，那么，这不是过失，因为我们就是这样认为的。然而，如果说会导致完全舍弃一切，那么，那时理由是不确定的，因为如果没有从所要证明的事物中返回，就没有有害的量。说“虚假”等，说“那些都应当舍弃”，这没有任何理由，因为凡是虚假的，无论何时都不会成为自他利益的因，那些应当作为瑜伽士们完全舍弃的特征来舍弃。凡是直接或间接对自他有用的功德，大悲者们怎么会随时舍弃呢？因此，清净佛土。
English
There is not. Having burned all the firewood of false dharmas with the fire of thoroughly discriminating wisdom, the supreme of nirvana, characterized by the pacification of conceptualization, will be realized when the fire of discrimination is completely extinguished. As it is said, in the King's Garland of Jewels: All the dharmas of beings, are considered to be the firewood of the mother of consciousness. If those are properly discerned, they will be extinguished by fire. Thus it is said. Therefore, when the wisdom of suchness arises, even if the conceptualization of the characteristic of subsequent inference reverses and is without support, even so, there is no displeasure. Therefore, the Blessed One said in the Noble Heap of Jewels: Even if it is truly individually thinking, together with conceptualization, by generating the fruit of non-conceptual wisdom, it is a great fruit, as shown by the example of fire arising from rubbing two pieces of wood. If consciousness, like other dharmas, is also without essence in the ultimate sense, then, because it is false, yogis will abandon it like other dharmas. If that is done, then there is no yogi, and there is no wisdom of the yogi. Therefore, there is no individual realization of suchness, no non-abiding nirvana of the Buddhas, the Blessed Ones, and no wisdom of omniscience. Therefore, if all establishments are destroyed, then that objection is unreasonable. If it is said that it follows that attachment to true appearances is abandoned, then that is not a fault, because that is what we intend. However, if it is argued that it follows that everything is completely abandoned, then at that time the reason is uncertain, because if there is no turning back from what is to be proven, there is no valid cognition that is harmful. Saying "false," etc., saying "those should all be abandoned," there is no reason for this, because whatever is false will never be applied for the benefit of oneself and others, those should be abandoned as the characteristic of complete abandonment by yogis. How could those qualities that are directly or indirectly useful to oneself and others be abandoned at all times by those with great compassion? Therefore, purify the Buddha-field.
Tibetan
་པ་དང་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་སྤྲུལ་པ་ལ་སོགས་པ་གང་ཅུང་ཟད་དེ་ཐམས་ཅད་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་སྤངས་ཀྱང་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་མི་ལྡོག་པ་ཁོ་ན་སྟེ་དེ་རྣམས་སྒྱུ་མ་མཁན་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་བརྫུན་པ་ཉིད་དུ་ཐུགས་སུ་ཆུད་ཀྱང་གཞན་ལ་ཕན་པའི་ཐབས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག །འདི་རྣམས་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཆགས་པ་ཡང་མེད་དེ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་ཁོ་ན་ནི་བླང་བའི་རྒྱུ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་དོར་བའི་རྒྱུ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ནི་ཉན་ཐོས་དངོས་པོ་འདུ་ཤེས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་བདེན་པ་དང་པོ་གཉིས་སྤོང་ལ་བདེན་པ་གསུམ་པ་དངོས་པོར་མེད་ཀྱང་ལེན་ཏོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱང་བརྩེ་བས་ནོན་པའི་ཡིད་ཀྱིས་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ཆེད་དུ་གླང་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པའི་བརྫུན་པའི་འང་སྤྲུལ་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སྒྲུབ་པོ། །དེ་བཞིན་དུ་བརྩེ་བ་ཆེན་པོའི་གཞན་གྱི་དབང་ཉིད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞན་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་མ་ལུས་པ་མཁྱེན་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྣང་བ་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པས་ཀུན་དུ་རྨོངས་པའི་མུན་པ་མ་ལུས་པ་རབ་ཏུ་བསལ་བ་གཞན་ལ་ཕན་པར་བཞེད་པ་རྣམས་ནི། ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ལུས་པ་སྤངས་ན་ཡང་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་སེམས་ཅན་གྱི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དང་ནམ་མཁའི་མཐར་ཐུག་པའི་བར་དུ་བཞུགས་པར་འདོད་པ་ཁོ་ནའོ། །འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་ཡང་ཤཱ་ཀྱ་ཐུབ་པའི་གཟུགས་ཀྱིས་གདུལ་བྱ་མི་སྲིད་ན་ཡང་འཁོར་ལོ་སྡོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་ཀྱིས་ད་ལྟ་ཡང་བཞུགས་པ་ཉིད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བསྐལ་པ་མི་ཉུང་བར་དགེ་བའི་ཚོགས་བསགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཟབ་མོའི་ཚུལ་ལ་གདུལ་བའི་སྐལ་བ་ཅན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་སྣང་ཞིང་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །མཐའ་མེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འདོན་པ་མི་སྲིད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེའི་བསམ་པ་བརྩེ་བའི་རང་བཞིན་མཐའ་མེད་པ་ཁོ་ནར་བཞུགས་པའོ། །གཞན་དུ་ན་དམ་བཅས་པ་དང་མཐུན་པར་གནས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་དང་པོ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཁོ་ན་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བ་ལས་ངེས་པར་གྲོལ་བར་དམ་བཅས་སོ། །དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་སྒྱུ་མའི་རྒྱུ་ནི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རང་ཉིད་ཇི་ལྟ་བའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྒྱུ་ནི་མདོར་ན་ཐུགས་རྗེ་དང་ ཤེས་རབ་དག
Chinese
以及色身的化身等等，所有这一切，世尊们以断除颠倒的方式断除，但只要轮回存在，就不会退转，他们如同魔术师一般，虽然明白一切都是虚假的，但为了利益他人，所以不会退转。他们对这些也没有颠倒的执着，因为他们如实地证悟了真相。事物本身既不是应该接受的原因，也不是完全抛弃非事物的原因。因此，声闻缘觉这些具有事物概念的人，也舍弃了前两个真谛，而接受了第三个真谛，即使它不是事物。瑜伽士们也以慈悲压倒的心，为了他人的利益，创造各种各样的虚假化身，如大象等等。同样，由于大慈悲的力量，世尊们完全知晓利益他人和带来安乐的一切方法，以圆满的智慧之光彻底消除了一切愚昧的黑暗，那些 желающие 利益他人的人们，即使断除了一切颠倒，也仍然由于往昔的愿力， желают 停留在众生的业和烦恼以及虚空的尽头之间。即使在南赡部洲，以释迦牟尼佛的形象无法调伏的众生，现在仍然以胜乐金刚等的形象存在。世尊们在无数劫中积累了功德资粮，他们会显现在具有调伏甚深之法缘分的菩萨们的境界中，并为他们说法。如果说因为众生是无边无际的，所以不可能全部救度，那么，正因为如此，他们的慈悲心才会安住在无边无际的状态中。否则，就不能按照誓言而住，因为他们从最初发菩提心的时候，就发誓一定要将一切众生从极度的痛苦中解脱出来。因此，瑜伽士的智慧等等幻化的原因是福德和智慧的积聚，与自身的情况相符。总而言之，诸佛如来住于涅槃的原因是慈悲和智慧。
English
And whatever slight manifestations there are, such as emanations of form, all of these are abandoned by the Bhagavat as a result of abandoning perversion, but they do not turn back as long as samsara exists. Like magicians, they understand that all of these are false, but they do not turn back because it is solely a means of benefiting others. They also do not have any inverted attachment to these, because they realize the truth as it is. Things alone are not the cause of acceptance, nor is the absence of things the cause of complete abandonment. Thus, even the Shravakas who have a concept of things abandon the first two truths, but accept the third truth, even though it is not a thing. Yogis also create various kinds of false emanations, such as elephants, for the sake of others, with minds overwhelmed by compassion. Similarly, due to the power of great compassion, the Bhagavat knows all the methods of benefiting others and bringing happiness, and with the light of perfect wisdom, completely dispels all the darkness of ignorance. Those who wish to benefit others, even if they have abandoned all perversion, still wish to remain between the karma and afflictions of sentient beings and the end of space, due to the power of their previous aspirations. Even in Jambudvipa, if beings cannot be tamed by the form of Shakyamuni, they still exist in the form of Chakrasamvara and others. The Bhagavat, who has accumulated a collection of merit for countless eons, appears in the realm of Bodhisattvas who have the fortune to be tamed by the profound Dharma, and teaches the Dharma. If it is said that it is impossible to liberate all sentient beings because they are infinite, then it is precisely for this reason that their minds of compassion abide in an infinite state. Otherwise, they would not abide in accordance with their vows, because from the very beginning of generating Bodhicitta, they vowed to liberate all sentient beings from extreme suffering. Therefore, the cause of the illusion of the wisdom of yogis, etc., is the accumulation of merit and wisdom, which corresponds to their own situation. In short, the cause of the Buddhas abiding in Nirvana is compassion and wisdom.