Tibetan
་སོ་སོར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་སྐྱེ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་རྣམས་མདུན་ན་ཡོད་པ་ལྟར་མཐོང་ནས་ལུས་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་བབ་ཆོལ་རྣམ་པ་དུ་མ་རྩོམ་པ་ལྟ་བུའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་བཤད་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ཁ་ཅིག་ཀྱང་དེ་ལ་ཤེས་པ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་སྐྱེ་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་པ་སྲིད་དོ། །གང་གསལ་བར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་དེ་ཡང་རྟོག་པ་མེད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། རྟོག་པས་འཁྲུགས་པ་ལ་གསལ་བའི་རྣམ་པ་ཉིད་ དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་ལ་སོགས་པར་རྒྱས་པར་བྱས་སོ། །མངོན་སུམ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཡང་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་དང༌། ཅིག་ཤོས་རྣམས་ཀྱིའོ། །དེ་ལ་གང་ཅིག་ཤོས་རྣམས་ཀྱི་མངོན་སུམ་དེ་ནི་དོན་དམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་མ་འཁྲུལ་པར་མི་བརྗོད་དེ། །གཞན་དུ་ན་ནི་ཐམས་ཅད་རྣལ་འབྱོར་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་གྱི་ཚུ་རོལ་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཐ་སྙད་དུ་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ཇི་ལྟར་གྲགས་པའི་དོན་ལ་མི་སླུ་བ་ཙམ་ལ་དེ་མ་འཁྲུལ་པར་བརྗོད་པ་འབའ་ཞིག་གོ །གང་ཡང་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་མངོན་སུམ་དེ་ནི་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་ཉིད་ཙམ་མངོན་དུ་བྱེད་པར་ཞུགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དེ་ལ་མི་སླུ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་ཚད་མ་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཁོ་ནའི་མངོན་སུམ་དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དངོས་སུ་ན་དེ་ཁོ་ན་མི་སླུ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སོ་སོར་མ་འཁྲུལ་བ་སྟེ། དེས་ནས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་མེད་པར་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་ཐལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་དུ་འདུས་པས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འབུམ་པར་གསུངས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཏེ། དེ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཞེས་པར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་སོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལ་ཐ་སྙད་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་དོན་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་བརྫུན་པར་སྣང་བ་ལ་ཡང་གང་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དངོས་པོ་པ་དོན་དམ་པ་བའི་ངོ་བོ་ལ་སོགས་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་དེ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་ལ། དེ་ལ་གནོད་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྲུབ་བོ། །དེ་ལ་གནོད་པས་གྲུབ་པའི་དོན་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཁོ་ན་སྟེ། ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་མ་དྲོས་པས་ཞུས་པར། གང་ཞིག་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་ པ་དེ་མ་སྐྱེ། །དེ་ཡི་སྐྱེ་བ་རང་བཞིན་ལས་ཡོད་མིན། །གང་ཞིག་རྐྱེན་གྱི་དབང་དེ་སྟོང་པར་བརྗོད། །གང་ཞིག་སྟོང་པར་ཤེས་དེ་བག་ཡོད་པའོ། །ཞེས་སོ། །བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོ་ལ་བསྟན་པར་ཡང༌། གང་རྣམས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང༌། །དེ་རྣམས་རང་བཞིན་ཅུང་ཟད་མེད། །གང་རྣམས་རང་བཞིན་ལས་མེད་པ། །དེ་རྣམས་གང་དུའང་མི་འབྱུང་ངོ༌། །ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ། དཔེར་ན་མེ་ལོང་ཉིད་ལ་ནི། །གཅིག་དང་གཞན་ཉིད་སྤངས་པའི་གཟུགས། །སྣང་ཡང་དེ་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་བཞིན་དངོས་ལ་རང་བཞིན་ཉིད། །ཅེས་སོ། །འཕགས་པས་ཀྱང་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་སུ་གསུངས་པ། གང་ཞིག་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་བ། །དེ་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྨྲ། །དེ་ནི་རྟེན་ནས་བཏགས་པའོ། །དེ་ཉིད་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་གསུངས་པ། གང་གིས་དངོས་རྣམས་རྣམ་དཔྱད་ན། །དེ་ཉིད་དུ་ནི་དེ་དངོས་མེད། །གང་གི་ཕྱིར་ན་དེ་རྣམས་ལ། གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་མེད། །ཅེས་སོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་གཅིག་དང་དུ་མའི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་འདི་དག་གི །གང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་དེ་ནི་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་སྟོང་པ་སྟེ་སྒྱུ་མ་བཞིན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའོ། །གང་དོན་དམ་པར་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་དེ་རང་བཞིན་མེད་དེ་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དོན་དམ་པར་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་སོ། །སྦྱོར་བ་གཉིས་ཀྱི་གཞུང་ནི་རྟོག་གེའི་བྱ་བ་མི་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་མི་ཉན་པར་དོགས་པས་འདིར་རྒྱས་པར་མ་བྱས་སོ། །མདོར་བསྡུས་པ་ནི་ཁོ་བོས་དབུ་མའི་སྙེ་མར་ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་རྣམ་པར་བཤད་དོ། །དེ་ལས་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཡང་རྗེས་དཔག་འདི་ཐ་སྙད་དུ་མངོན་སུམ་ཁོ་ན་ལས་འབྲེལ་པ་ཐོབ་ནས་གནས་ཐོབ་པར་གྱུར་མོད་ཤིང་གཉིས་དྲུད་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་མེ་བཞིན་དུ་མངོན་སུམ་དེ་ཉིད་ལ་གནོད་པ་བྱེད་དེ། ངོ་བོ་ཉིད་ལ་གནོད་མོད། ཁོ་བོ་ཅག་ལ་མི་འདོད་པ་ཅི་ཡང
Chinese
各自显现的智慧非常清晰地产生，因为他们看到那些事物就像在眼前一样，从而开始进行身体等各种各样的活动。因此，正如所说，有些修习那真实性本身的人，也会在那上面产生非常清晰的智慧。那显现清晰的智慧也仅仅是没有分别念的，因为被分别念扰乱就不会产生清晰的形象，这在《释量论》等中有详细阐述。论师们也将现量分为两种：瑜伽士的现量和另一类人的现量。其中，另一类人的现量，就胜义谛而言，不能说是不错乱的。否则，一切都将变成瑜伽士，而无法看到此岸。在世俗谛中，就像梦等一样，仅仅对于如何显现的事物不欺骗，才称之为不错乱。而声闻等瑜伽士的现量，仅仅是因为趋入于现证补特伽罗无我，因此，对于他们来说，不欺骗性就是现量，但不是所有方面的真如的行境。因为只有薄伽梵们的现量才是所有方面的真如的行境。实际上，唯有那不欺骗性，才不会在所有方面的真如上产生错乱，因此，佛陀薄伽梵完全了知一切法无相。所有相的遍知智慧也不是实体，因为它也包含在一切法中，因此他们通过那无相性而现证菩提。如《十万般若波罗蜜多经》中所说，所有相的遍知智慧是现量的自性，如来通过那无相而现证菩提。此外，对于世俗现量的行境之义，即使是如梦等虚假显现的事物，
English
Extremely clear awareness arises in each case. Because they see those things as if they were in front of them, they engage in various activities such as bodily actions. Therefore, as it is said, it is possible that some who meditate on that very reality will also have a very clear awareness arise in them. That awareness that appears clearly is only without conceptualization. Because when disturbed by conceptualization, the aspect of clarity does not arise. This has been extensively explained in the Pramāṇavārttika and other texts. Teachers have also distinguished two types of direct perception: that of yogis and that of others. Among them, the direct perception of others is not said to be non-erroneous in terms of ultimate truth. Otherwise, everyone would become a yogi, and it would not be possible to see the near shore. In conventional truth, just as in dreams and the like, it is only said to be non-erroneous when it does not deceive with respect to how things appear. The direct perception of yogis such as Śrāvakas, however, is only because they are engaged in directly realizing the selflessness of the individual. Therefore, for them, non-deception is direct perception, but it is not the object of all aspects of suchness. Because only the direct perception of the Blessed Ones is the object of all aspects of suchness. In reality, only that non-deception does not err with respect to all aspects of suchness. Therefore, the Buddha, the Blessed One, fully knows all phenomena as without characteristics. The wisdom of the omniscience of all aspects is also not an entity, because it is also included within all phenomena. Therefore, they attain complete enlightenment through that absence of characteristics. As it is said in the hundred thousand-verse Prajñāpāramitā, the wisdom of omniscience of all aspects is the characteristic of direct perception, and the Tathāgata attains complete enlightenment through that absence of characteristics. Furthermore, for the meaning of the object of conventional direct perception, even for things that appear falsely, such as dreams,
Chinese
对于在胜义谛的自性等上妄加分别，以比量可以破除。如果破除了它，那么一切法在胜义谛中无自性就会成立。破除它而成立的意义，也唯有世尊亲自宣说为比量的量。如龙王无热恼请问：何者由缘而生，彼即非生。彼之生非由自性而有。何者为缘之所支配，彼即说为空性。何者知空性，彼即为谨慎者。如是说。于《示现智慧海经》中也说：何者为缘起，彼等少许自性亦无。何者无自性，彼等亦不生于任何处。如是说。同样，譬如在镜子中，显现了既非一亦非异的影像，虽然显现，但它并非真实存在。事物之自性亦是如此。如是说。圣者也在中观论著中说：何者是缘起，彼等即说为空性。彼是依待而假立，彼即是中观之道。如是说。论师也说：若以分析诸法，则彼处彼法不存在。因为彼等，无有一与多之自性。如是说。这些缘起，远离一与多之自性的理证。凡是缘起者，即是胜义谛中自性空，如幻术般，一切法也是缘起。凡是胜义谛中远离一与多之自性者，即是无自性，如影像般。一切法在胜义谛中也远离一与多之自性。两种结合的论述，因为不了解思辨作用的人们无法理解，恐怕他们不听闻，所以在此没有广说。简略而言，我已经在《中观穗》中作了殊胜的阐述。有智慧的人们应当从中理解。如果又说，此比量在名言中仅仅从现量获得关联而成立，虽然如此，如同两木相磨而生火，反而损害了现量本身，损害了自性。但对于我们来说，没有任何不悦。
English
The imputation on the nature of the ultimate truth, etc., can be refuted by inference. If that is refuted, then it will be established that all phenomena are without self-nature in the ultimate truth. The meaning established by refuting it is also only what the Blessed One himself declared as the measure of inference. As the Dragon King Anavatapta asked: "Whatever is born from conditions, that is unborn. Its birth is not from its own nature. Whatever is dominated by conditions, that is said to be emptiness. Whoever knows emptiness is the one who is mindful." So it is said. Also in the "Teaching to Sagaramati Sutra": "Whatever arises dependently, those have no self-nature at all. Whatever is without self-nature, those do not arise anywhere." So it is said. Similarly, for example, in a mirror, an image appears that is neither one nor different. Although it appears, it is not real. The self-nature of things is also like that. So it is said. The Noble One also said in the Madhyamaka treatises: "Whatever is dependent arising, those are said to be emptiness. That is dependently designated, that itself is the Middle Way." So it is said. The teacher also said: "If one analyzes things, then in that place, that thing does not exist. Because for those, there is no nature of one and many." So it is said. These reasons for dependent arising being devoid of the nature of one and many. Whatever is dependent arising is empty of self-nature in the ultimate truth, like an illusion. All phenomena are also dependent arising. Whatever is devoid of the nature of one and many in the ultimate truth is without self-nature, like an image. All phenomena are also devoid of the nature of one and many in the ultimate truth. The doctrines of the two combinations are not understood by those who do not understand the activity of speculation, so it is feared that they will not listen, so it is not explained in detail here. In brief, I have excellently explained it in the "Middle Way Stalk". From that, the wise should understand. If it is also said that this inference only obtains its connection from perception in name, and thus becomes established, but like fire born from rubbing two pieces of wood, it harms perception itself, harming the very nature. But for us, there is nothing undesirable.