Tibetan
གང་ཟག་དང་བཅས་པའོ། །ཡང་དག་པར་མི་ལྡན་པ་རྣམས་དུ་ཞེ་ན། དེ་རྣམས་ཉིད་གང་ཟག་པ་མེད་པ་རྣམས་སོ། །དགེ་བ་རྣམས་དུ། མི་དགེ་བ་རྣམས་དུ། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་རྣམས་དུ་ཞེ་ན། བཅུ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་ཅར་ཏེ། སེམས་ཀྱི་ཁམས་བདུན་དང་གཟུགས་དང༌། སྒྲ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་ཁམས་རྣམས་སོ། །ལྷག་མ་བརྒྱད་རྣམས་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། །མ་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སེམས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །བསྒྲིབས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའོ། །ནང་གི་བདག་ཉིད་དུ་ཞེ་ན། བཅུ་གཉིས་ཏེ། གཟུགས་དང༌། སྒྲ་དང༌། དྲི་དང༌། རོ་དང༌། རེག་བྱ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ཁ་ཅིག་མ་གཏོགས་པའོ། །ཕྱིའི་དུ་ཞེ་ན། དྲུག་སྟེ་གང་མ་གཏོགས་པ་རྣམས་སོ། །དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་དུ་ཞེ་ན། སེམས་ཀྱི་ཁམས་བདུན་རྣམས་དང་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱང་ངོ༌། །ལྷག་མ་བཅུ་རྣམས་དམིགས་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་པོ་འདི་རྣམས་ཁོ་ན། ལ་ལར་བསྡུས་ནས་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་སུ་རྣམ་པར་གཞག་ལ་ལ་ལར་ཤིན་ཏུ་བསྡུས་ ནས་ཕུང་པོ་ལྔར་རོ། །དེ་རྣམས་ཉིད་བདེན་པ་བཞི་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་དང་འགོག་པ་དང་ལམ་རྣམས་སོ། །རང་བཞིན་གསུམ་ཡང་སྟེ་ཀུན་བརྟགས་དང་གཞན་དབང་ཡོངས་གྲུབ་པོ། །གཉིས་ཀྱང་སྟེ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ། །གཅིག་ཁོ་ན་ཡང་སྟེ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའོ། །དེ་ཡང་སྤྲོས་པ་ལས་འདས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །དེ་ལ་སྤང་བྱའི་ཕྱོགས་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ་དེའི་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་དང་དེ་ཐོབ་པའི་ཐབས་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པའོ། །བླང་བྱའི་ཕྱོགས་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བ་སྟེ་དེའི་འབྲས་བུ་འགོག་པའི་བདེན་པ་དང་དེ་ཐོབ་པའི་ཐབས་ལམ་གྱི་བདེན་པའོ། །དེ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་ནང་དུ་འདུས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་དང་ལམ་གྱི་བདེན་པ་རྣམས་སོ། །དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་འགོག་པའི་བདེན་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་བདེན་པ་གཉིས་ཁོ་ན་སྟེ། ཡབ་དང་སྲས་མཇལ་བའི་མདོར་ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁས་པས་བདེན་པ་འདི་གཉིས་དག །གཞན་ལས་མ་ཐོས་རང་ཉིད་ཀྱིས་གཟིགས་ཏེ། །གང་ཡང་ཀུན་རྫོབ་དེ་བཞིན་དོན་དམ་མོ། །བདེན་པ་གསུམ་པ་ཅི་ཡང་
Chinese
是具有补特伽罗的。如果问哪些是不具有真实的，就是那些没有补特伽罗的。如果问哪些是善的，哪些是不善的，哪些是无记的？十个是三种都有的，即七个识界、色、声和法界。剩下的八个是无记的。那些也分两种，被遮蔽而无记的是非表色等，未被遮蔽而无记的是化身心等。被遮蔽的是与烦恼相应。如果问哪些是内在的自性？是十二个，即色、声、香、味、触和一部分法界。如果问哪些是外在的？是六个，即除了以上那些之外的。如果问哪些是具有所缘的？是七个识界和法界。剩下的十个是没有所缘的。这样，这十八界，有的被归纳为十二处，有的被非常简略地归纳为五蕴。那些就是四圣谛，即苦、集、灭、道。也是三种自性，即遍计所执、依他起、圆成实。也是两种，即世俗谛和胜义谛。也是唯一的一种，即胜义谛无二。那也是超越戏论的。那就是大乘般若波罗蜜多胜义菩提心。其中，应断除的一方是所有染污，它的果是苦谛，以及获得它的方法集谛。应获取的一方是完全的清净，它的果是灭谛，以及获得它的方法道谛。其中，包含在世俗谛中的是苦、集、道谛。胜义谛的自性是灭谛。因此，只有两种真谛。如《父子相见经》中所说：世间智者善知此二谛，不从他闻唯自所见故，何者是世俗彼亦是胜义，无有第三谛。
English
It is with the person. If you ask which are not truly possessed, they are those without a person. If you ask which are virtuous, which are non-virtuous, and which are unspecified? Ten are all three types, namely the seven consciousness realms, form, sound, and the dharma realm. The remaining eight are unspecified. Those are also of two types: those that are obscured and unspecified are non-manifest forms, and those that are not obscured and unspecified are emanated minds, etc. That which is obscured is that which is associated with afflictions. If you ask which are of an internal nature? There are twelve: form, sound, smell, taste, touch, and some of the dharma realm. If you ask which are external? There are six, namely those that are not included above. If you ask which have an object of focus? The seven consciousness realms and also the dharma realm. The remaining ten do not have an object of focus. Thus, these eighteen realms are only sometimes condensed into twelve sources, and sometimes very briefly condensed into five aggregates. Those are the four noble truths: suffering, origin, cessation, and path. They are also the three natures: the completely imputed, the other-powered, and the thoroughly established. They are also two: the conventional truth and the ultimate truth. They are also only one: the ultimate truth that is non-dual. That is also beyond elaboration. That is the Great Vehicle Prajnaparamita, the ultimate bodhicitta. Among these, the side to be abandoned is all defilement, its result is the truth of suffering, and the method of obtaining it is the truth of origin. The side to be adopted is complete purification, its result is the truth of cessation, and the method of obtaining it is the truth of the path. Among these, what is included within the conventional truth are the truths of suffering, origin, and path. The self-nature of the ultimate truth is the truth of cessation. Therefore, there are only two truths. As it is said in the Sutra of the Meeting of Father and Son: "The wise of the world know well these two truths, not heard from others but seen by themselves. Whatever is conventional is also ultimate, there is no third truth."
Tibetan
ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པ་ཚངས་པས་ཞུས་པར། སྡུག་བསྔལ་མེད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བ་མེད་དོ། །འགོག་པ་མེད་དོ། །ལམ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བདེན་པ་མེད་དོ། །འོན་ཀྱང་ཚངས་པ་གང་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་འདི་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པའོ། །གང་ཀུན་འབྱུང་བ་ཀུན་དུ་རྒྱུ་བ་མེད་པ་འདི་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བདེན་པའོ། །གང་ཤིན་ཏུ་འགགས་པ་རྣམས་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་པ་མེད་པ་འདི་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བདེན་པའོ། །གང་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་བརྩེ་བས་ལམ་བསྒོམ་པ་འདི་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བདེན་པའོ་ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཁོར་བ་ལས་ཡིད་འབྱུང་བའི་དོན་དང་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཙམ་ལ་འཇུག་པའི་ཆེད་དུ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོས་དེ་བསྟན་པ་འབའ་ཞིག་སྟེ། བདག་མེད་པ་གཉིས་ཀ་བསྟན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ལས་ ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །གང་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་པའི་རང་བཞིན་ལ་ཡང་སྐུར་པ་འདེབས་པར་བྱེད་པ་དང༌། གང་དམ་པ་ཡིན་པའི་བསྟན་བཅོས་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་བློ་གྲོས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཅན་རྣམས། ཀུན་རྫོབ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་བརྫུན་པ་ཁོ་ན་ལ་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོར་སྒྲོ་འདོགས་ཤིང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཡང་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་དེ་རྣམས་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐར་ལྷུང་བའི་བློས་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པའི་ཚུལ་གྱི་རྒྱ་མཚོ་ཤིན་ཏུ་ཟབ་མོ་ལ་མི་འཇུག་པས་དེའི་དོན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པའི་མདོར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་དོན་དམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཉིད་ཁོ་ནར་གསལ་པར་མཛད་ཅིང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་དགོངས་པ་བསྟན་པས་དབུ་མའི་ལམ་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ངེས་པའི་དོན་ཁོ་ནར་གཞུང་འཛུགས་པར་མཛད་དོ། །དེ་ལ་གང་མ་བརྟགས་ན་ཡིད་ཆེས་པ་མཐོང་བ་ཇི་ལྟ་བ་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་དངོས་པོ་དེ་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྒྱུ་མ་ལྟར་ཕ་རོལ་རྐྱེན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེའི་རང་བཞིན་ཁོ་ན་ནི་མ་ཡིན་པ་ས་སྐྱེ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། གང་ཡང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་དེ་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཁོ
Chinese
没有。如是说。 同样，圣者大梵天请问：痛苦没有。痛苦的生起没有。 灭谛没有。 圣者们的道谛没有。 然而，大梵天，凡是痛苦不生起，这是圣者的谛实。 凡是生起不普遍存在，这是圣者们的谛实。 凡是完全止息者没有生起也没有灭亡，这是圣者们的谛实。 凡是以慈悲之心修习平等性的诸法之道，这是圣者们的谛实。 因此，胜义谛中痛苦等谛实是不存在的。 为了从轮回中厌离，以及为了声闻乘的根基，仅仅为了进入人无我的真如，以无常等自性来显示，这仅仅是显示二种无我之权衡，应当如是理解。 那些也诽谤世俗自性的人，以及那些对听闻殊胜的论典等过于执着，具有颠倒知见的人们，将并不存在的世俗，虚假的仅仅是恒常等的实有物进行增益，并且色等如何显现也如其所是地执取，那些人以堕入增益和诽谤之边的思想，与二边分离。因此，为了不进入如实胜义谛之甚深大海，世尊在《解深密经》中，阐明了显示无生等是就胜义谛而言的，并且以三种无自性的意趣，建立了中观之路远离二边，唯是了义的宗义。 其中，对于未经观察就相信所见之物，如同幻术一般，缘起之事物是他力的自性。 此外，在世俗中，如同幻术一般，并非仅仅是依靠他缘的力量而生，而是安立为地生无自性。 凡是缘起之法，其自性即是空性。
English
There is not. Thus it was said. Similarly, when the noble Brahma asked, there is no suffering. There is no origin of suffering. There is no cessation. There is no truth of the path of the noble ones. However, Brahma, that which is the non-arising of suffering is the truth of the noble ones. That which is the non-pervasive origin is the truth of the noble ones. That which is the complete cessation, without arising or ceasing, is the truth of the noble ones. That which is the cultivation of the path with compassion for all things of equality is the truth of the noble ones. Therefore, in the ultimate sense, the truths such as suffering do not exist. In order to turn away from samsara and for the sake of the Hearers, it is only for the sake of entering into the suchness of the selflessness of the person that it is shown by the nature of impermanence and so on. It is only by considering the two selflessnesses that it is to be understood. Those who also denigrate the conventional nature, and those who are overly attached to listening to the sublime scriptures and so on, with inverted intelligence, impute permanence and so on to things that are not conventionally existent, that are merely false, and also grasp form and so on as they appear, those people, with minds fallen to the extremes of imputation and denigration, are separated from the two extremes. Therefore, in order not to enter the very deep ocean of the ultimate truth, the Blessed One, in the Sutra Unraveling the Intent, clearly stated that the teaching of non-arising and so on is only in terms of the ultimate truth, and by teaching the three intentions of no-self-nature, established the Middle Way, which is free from the two extremes, as the definitive meaning. Among these, that which is believed without investigation, seeing things as they are, like illusions, that which is the dependent arising is the nature of other-power. Moreover, conventionally, like an illusion, it is not only born by the power of other conditions, but is established as the earth-born no-self-nature. Whatever is dependently arisen, that is inherently empty.