Tibetan
ད་བཞིན་ནོ། །ལམ་གྱི་བདེན་པ་ནི་དེ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དགེ་བའོ། །དེ་ལས་གཞན་པའི་བདེན་པ་གཉིས་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་སྟེ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་འདོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་གཟུགས་བརྙན་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ནི་གསུམ་སྟེ་འདོད་ཆགས་མེད་པ་དང༌། ཞེ་སྡང་མེད་པ་དང། གཏི་མུག་མེད་པའོ། །དེ་ལ་འདོད་ཆགས་མེད་པ་ནི་སྲེད་པ་དང་འགལ་བའི་ཆོས་ཏེ་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེ་སྡང་མེད་པ་ནི་ཁོང་ཁྲོ་དང་འགལ་བའི་ཆོས་ཏེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་མནར་སེམས་མེད་པ་ཉིད་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །གཏི་མུག་མེད་པ་ནི་མ་རིག་པ་དང་འགལ་བའི་ཆོས་ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །འདི་རྣམས་ནི་རང་ཉིད་དགེ་བ་དགེ་བ་གཞན་རྣམས་ཀྱི་རྩ་བར་གྱུར་པ་ཤིང་གི་རྩ་བ་བཞིན་བསྐྱེད་པ་དང་གནས་པ་དང་འཕེལ་བའི་རྒྱུའོ། །འདི་ལས་བཟློག་པས་ན་གསུམ་ནི་མི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ཏེ་འདོད་ཆགས་དང༌། ཞེ་སྡང་དང༌། གཏི་མུག་གོ །དེ་ལ་འདོད་པར་གཏོགས་པའི་འདོད་ཆགས་ཐམས་ཅད་ནི་ཆགས་པ་མི་དགེ་བའི་རྩ་བའོ། །ཞེ་སྡང་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ངོ༌། །འཇིག་ཚོགས་དང་མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་དང་དེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་གཏི་མུག་མ་གཏོགས་པ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་མ་རིག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་གཏི་ མུག་མི་དགེ་བའི་རྩ་བའོ། །ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་རྩ་བ་རྣམ་གསུམ་སྟེ་སྲིད་པ་དང་མ་རིག་པ་དང་བློའོ། །དེ་ལ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་འཇིགས་ཚོགས་དང་མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་དང་དེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་གཏི་མུག་མ་གཏོགས་པར་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་མི་དགེ་བ་སྟེ་མི་འདོད་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་དང་འདོད་པའི་ཁམས་སུའང་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་སྟེ་འདི་ཐམས་ཅད་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་གང་དང་གང་ཞིག་སྲེད་པ་དང་མ་རིག་པ་དང་ཤེས་རབ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་རྩ་བ་སྟེ། རང་ཉིད་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་གཞན་གྱི་རྩ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་གཞན་ནི་རྩ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་མི་བརྟན་པ་ཉིད་དང་སྟེང་དུ་འཇུག་པ་ཉིད་ལས་རྩ་བ་དང་ཆོས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཆོས་མངོན་པར་གསུངས་པ། དགེ་བའི་རྩ་བ་གསུམ་རྣམས་དང༌། ངོ་ཚ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་པ་རང་བཞིན་གྱིས་དགེ་
Chinese
正是这样。道的谛实是获得它的因，所以是善的。除了它之外的两个谛实是有漏的，因为它们能使与期望的异熟相符的影像显现成就。善的根本有三种，即无贪、无嗔和无痴。其中，无贪是与贪欲相违的法，其特征是对事物没有明显的执着。无嗔是与愤怒相违的法，其特征是对众生没有恼害之心。无痴是与无明相违的法，是智慧的自性。这些本身是善，作为其他善的根本，就像树的根一样，是产生、存在和增长的原因。与此相反，三种是不善的根本，即贪、嗔和痴。其中，属于欲界的所有的贪欲都是贪欲不善的根本。所有的嗔恨也是如此。除了与坏聚见和边执见以及与之相应的愚痴之外，在欲界中行持的所有无明都是愚痴不善的根本。未说明的根本有三种，即有、无明和智慧。其中，除了在欲界中行持的坏聚见和边执见以及与之相应的愚痴之外，所有的烦恼和近烦恼都是不善的，因为它们具有不悦意的异熟。在色界和无色界中行持的所有烦恼和近烦恼，以及在欲界中的坏聚见等三种，这些都是未说明的。其中，凡是贪欲、无明和智慧未说明的，那些都是未说明的根本，因为它们本身是未说明的，并且是其他未说明的根本。其他未说明的不是根本，因为它们是不稳定的，并且是向上进入的，因此与根本的性质不一致。此外，在法中明显宣说，三种善的根本，以及惭和愧是有自性的善。
English
It is just so. The truth of the path is virtuous because it is the cause of attaining it. The other two truths are tainted, because they cause the manifestation of an image that conforms to the desired fruition. The roots of virtue are three: non-attachment, non-hatred, and non-ignorance. Among these, non-attachment is a dharma that is contrary to craving, and its characteristic is the absence of manifest clinging to things. Non-hatred is a dharma that is contrary to anger, and its characteristic is the absence of malice towards sentient beings. Non-ignorance is a dharma that is contrary to ignorance, and it is the nature of wisdom. These themselves are virtuous, and as the root of other virtues, like the root of a tree, they are the cause of arising, abiding, and increasing. Conversely, the three are the roots of non-virtue: attachment, hatred, and ignorance. Among these, all attachment belonging to the desire realm is the root of non-virtuous attachment. All hatred is also so. All ignorance that operates in the desire realm, except for the ignorance associated with the view of the transitory collection and the view of extremes, is the root of non-virtuous ignorance. The unspecified roots are of three kinds: existence, ignorance, and intellect. Among these, all afflictions and near afflictions that operate in the desire realm, except for the view of the transitory collection and the view of extremes and the ignorance associated with them, are non-virtuous, because they have an undesirable fruition. All afflictions and near afflictions that operate in the form and formless realms, and also the three, such as the view of the transitory collection, in the desire realm, all of these are unspecified. Among these, whatever craving, ignorance, and wisdom are unspecified, all of those are unspecified roots, because they themselves are unspecified, and because they are the root of other unspecified things. Other unspecified things are not roots, because they are impermanent and ascend upwards, and therefore their nature is inconsistent with that of a root. Moreover, it is clearly stated in the Dharma that the three roots of virtue, as well as conscientiousness and shame, are virtuous by nature.
Tibetan
བ་སྟེ་ཕན་པའི་སྨན་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པས་ནི་ཆོས་གཞན་དགེ་བ་རྣམས་ཏེ་སྨན་དང་བསྲེས་པའི་ཆུ་བཞིན་ནོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླང་བས་ནི་སེམས་དང་ངག་གི་ལས་དག་དང་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་འདོད་པས་སེམས་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པ་དགེ་བ་རྣམས་ཀྱང་སྟེ་སྨན་དང་འདྲེས་པའི་ཆུ་ལས་ཡང་དག་པར་བྱུང་བའི་འོ་མ་བཞིན་ནོ། །ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་རྣམས་ནི་དགུ་སྟེ་འདོད་ཆགས་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་དང༌། ང་རྒྱལ་དང༌། མ་རིག་པ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་དང་ལྡན་པ་དང་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་ཕྲག་དོག་དང་སེར་སྣའོ། །སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བའོ། །དེ་ལ་འདོད་ཆགས་ནི་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང་སྲེད་པ་དང༌། ལྷག་པར་ཞེན་པ་དང་ཞེན་པའོ། །ཁོང་ཁྲོ་ནི་གནོད་སེམས་དང་ཞེ་སྡང་སྟེ་སེམས་ཅན་གྱི་ཡུལ་ལ་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་པའོ། །ང་རྒྱལ་ནི་རྣམ་པ་བདུན་ཏེ་དེ་ལ་ཡང་དག་པའམ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པས་གཞན་ལས་བདག་ཁྱད་པར་འཕགས་པར་རྟོག་ཅིང་སེམས་པ་གང་ཞིག་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་ འགྱུར་བ་ལྟུང་བའི་རྒྱུ་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་འདི་ནི་ང་རྒྱལ་གྱི་སྤྱིའོ། །དེ་ནི་འཇུག་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐ་དད་པ་སྟེ་དེ་ལ་ཐོས་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་རིགས་དང་གཟུགས་དང་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དམན་པ་ལས་བདག་ཉིད་དམན་པ་དང་འདྲ་བ་དང་ལྷག་པའམ་མཚུངས་པ་དང་མཚུངས་པར་ཉེ་བར་དམིགས་ནས་ཡོངས་སུ་རྟོག་པའི་ཁྱད་པར་ནི་ང་རྒྱལ་ལོ། །ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་རྣམས་དང་བདག་དམན་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པ་རང་རྒྱལ་བ་ནི་ལྷག་པའི་ང་རྒྱལ་ལོ། །ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ལས་ཀྱང་བདག་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་སེམས་པ་ནི་ང་རྒྱལ་ལས་ཀྱང་ང་རྒྱལ་ལོ། །ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་སྟོང་པ་རྣམས་ལ་ངའོ་ཞེས་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ནི་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་ཏེ་བདག་ཏུ་ང་རྒྱལ་བ་ཡང་ངོ༌། །ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ཉེ་བར་ལེན་པ་སྟེ་བདག་ཏུ་འདོགས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རམ། ཡང་ན་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་དེ་རྣམས་ལས་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེན་པ་རྣམས་བཟུང་བྱའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེན་པ་རྣམས་ཏེ། དེ་རྣམས་ལས་ཡང་དག་པར་བྱུང་བས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱང་སྟོང་པ་བརྟེན་ནས་གདགས་པར་བྱ་བ་རྣམས་ཏེ་བདག་གི་དངོས་པོ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དང་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རྣམས་ལ་རྨོངས་པ་ལས་ངའོ་ཞེས་འཛིན་པ་ནི་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ
Chinese
就像有益的药一样。与此相似，其他的善法就像与药混合的水。由它们引发的身语之业，以及分别说者的意欲，获得非有心等善法，也就像从与药混合的水中产生的牛奶。随缚有九种，即贪欲、嗔恚、我慢、无明、怀疑、有见、嫉妒和悭吝。因为随缚于有之苦，所以是随缚。其中，贪欲是随顺染着、渴爱、特别执着和执着。嗔恚是害心和憎恨，即对众生之境，心怀恼怒。我慢有七种，其中，以真实或非真实，认为自己胜过他人，心中所想，是心的自性之相转变，堕落之因，心所生的有染污法，这是我慢的总相。它因进入的差别而不同，即以听闻、戒律、种姓、容貌和权势等，观待自己低于、等同、胜过或接近等同者，而产生的分别，即是我慢。与殊胜者相比，显现自己卑劣为平等，是胜我慢。认为自己胜过殊胜者，是慢中之慢。对空性的五取蕴生起“我”的分别，是“我是”之慢，也就是于我而生慢。有漏的蕴是取蕴，因为是执着我的因，或者说，烦恼是从它们所生，因此取蕴是所取，取蕴，是从它们真实产生的，所以是取蕴。它们也是空性，是依赖而安立的，因为远离我的实有和远离自性。对它们因愚昧而执着为“我”，是“我是”之慢。
English
Like a beneficial medicine. Similarly, other virtuous dharmas are like water mixed with medicine. The virtuous deeds of body and speech arising from them, as well as the desires of the Vaibhashikas, such as obtaining non-mind, are like milk produced from water mixed with medicine. There are nine fetters: desire, anger, pride, ignorance, doubt, clinging to views, jealousy, and stinginess. Because they bind to the suffering of existence, they are called fetters. Among them, desire is attachment, craving, excessive attachment, and clinging. Anger is harmful intent and hatred, which is mental torment towards sentient beings. Pride has seven aspects. In this case, whether truly or falsely, thinking and feeling that oneself is superior to others, which is a transformation of the mind's nature, a cause of downfall, and a defiled dharma arising from the mind, is the general characteristic of pride. It is differentiated by the distinctions of entering, namely, distinguishing oneself as inferior, equal, superior, or nearly equal in relation to those who are inferior in terms of learning, discipline, lineage, appearance, power, and so on, is pride. Manifesting oneself as equal to those who are superior, while being inferior, is excessive pride. Thinking oneself to be superior even to those who are superior is pride beyond pride. The thought of 'I' arising towards the empty five aggregates of grasping is the pride of 'I am,' which is also pride in self. The contaminated aggregates are the aggregates of grasping, because they are the cause of clinging to self, or because the afflictions arise from them, therefore the aggregates of grasping are what is grasped, the aggregates of grasping, because they truly arise from them, are the aggregates of grasping. They are also empty, and are to be designated dependently, because they are devoid of the reality of self and devoid of inherent nature. Grasping them as 'I' out of ignorance is the pride of 'I am.'