Tibetan
ངས་པར་ལྡན་པ་དང༌། བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ན་ཡིད་ཀྱི་ཡང་སྟེ་སིམ་པའི་ཚོར་བ་ནི་བདེ་བའི་དབང་པོའོ། །གཟུགས་ཅན་གྱི་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་སིམ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོའོ། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཚིམ་པའི་ཚོར་བ་ནི་བདེ་བའི་དབང་པོའོ། །ཡིད་ཉིད་ཚིམ་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཡིད་མི་བདེ་བའི་དབང་པོའོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉིད་སིམ་པ་ཡང་མ་ཡིན་སིམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་ནི་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དབང་པོའོ། །གང་གི་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཕལ་ཆེར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་སྐྱེས་ཤིང་ལུས་ཀྱི་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་གྱི་དབང་ལས་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ལ་ཡང་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སླར་ཡང་རྣམ་པ་དྲུག་སྟེ་མིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ལས་བྱུང་བ་ནས་ཡིད་ཀྱི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ལས་བྱུང་བ་ཇི་སྲིད་པའི་བར་རོ་ཞེས་པ་ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །འདིར་བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འདུས་བྱས་རྣམས་ལ་འདུས་བྱས་སུ་ཐུན་མོང་བ་ཉིད་ནའང་སོ་སོ་རང་གི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་རྣམས་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། །དེའི་ཁྱད་པར་ལས་ཀྱང་ལྟོ་ལྡིར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕན་ཚུན་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། །ཁྱད་པར་དེ་ཉིད་མཚན་མ་ཞེས་བརྗོད་དེ་དས་དོན་རྣམས་ཁྱད་པར་དུ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བུམ་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་དེ་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་གང་གིས་འཛིན་པ་དང་འདུ་ཤེས་པ་དང་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་མཚན་མར་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་འདུ་ཤེས་ཞེས་བརྗོད་དོ། །འདི་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ན་རེ་མཚུངས་པར་མི་ལྡན་པའི་མིང་དང་ལྷན་ཅིག་དོན་གཅིག་ལ་འཇུག་པའི་འདུ་ཤེས་ནི་མིང་གི་དོན་གསལ་བར་བྱེད་ཅིང་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནི་མིང་དང་མཚན་མ་དང་དོན་གྱི་བརྡས་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་གསལ་བ་སྟེ། དེ་རྣམས་དག་ལས་མིང་ངེས་པར་བྱེད་ཅིང་མིང་ལས་ཀྱང་དོན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ངག་མིང་ལ་འཇུག་ཅིང་མིང་གིས་དོན་གསལ་བར་བྱེད་དོ། །བརྡ་ལ་མ་བྱད་བ་ནི་མི་གསལ་བའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་མིང་གིས་དོན་རྟོགས་པར་མི་བྱེད་ལ། མིང་གིས་དོན་རྟོགས་སུ་འཇུག་པར་ཡང་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ཡང་གཞན་དུ་རྣམ་པར་དཔྱད་ཟིན་ཏོ། །རིགས་པ་ནི། །ཕྱི་རོལ་དུའམ་ཡིད་ ལའང་རུང་སྟེ་གང་དུའང་སྒྲ་དང་འདྲེས་མེད་ལ། །སླར་ཡང་ཡི་གེའི་རྣམ་པ་དང་འདྲེས་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཅུང་ཟད་སྤྲོ། །མི་བདེན་བདག་ཉིད་དུ་གནས་གང་ཡང་བློ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེན་པ། །དེ་དག་ཕྱི་རོལ་དང་ནི་ངག་ལ་ངེས་པར་འཛིན་ཏེ་དེ་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པར་གཞག །ཅེས་སོ། །འདུ་ཤེས་དེ་ཡང་རྣམ་པ་དྲུག་སྟེ། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ནས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་པར་རོ་ཞེས་པ་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོའོ། །འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ནི་སེམས་བྱུང་སྟེ། དེ་ལས་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དག་བྱུང་སྟེ་རྩོད་པའི་རྩ་བ་ཉིད་དང་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལོགས་སུ་བྱས་སོ། །རྩོད་པའི་རྩ་བ་ནི་གཉིས་ཏེ་འདོད་པ་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པ་དང་ལྟ་བ་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པའོ། །དེ་དག་གི་གཙོ་བོའི་རྒྱུ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དག་གོ །འཁོར་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཡང་དེ་དག་སྟེ་ཚོར་བ་ལ་ཆགས་པ་དང་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་འཁོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་གཞན་པའི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ནི་སེམས་པ་དང་རེག་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་འདུན་པ་དང་མོས་པ་དང་དད་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་དང་དྲན་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་དང་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་བག་ཡོད་པ་དང་བག་མེད་པ་དང༌། ཡིད་འབྱུང་བ་དང༌། དགའ་བ་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། རྣམ་པར་འཚོ་བ་དང་རྣམ་པར་མི་འཚོ་བ་དང༌། ངོ་ཚ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་པ་དང་བཏང་སྙོམས་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་དང་མི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་རྩ་བ་རྣམས་དང༌། ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་རྣམས་དང་འཆིང་བ་རྣམས་དང༌། ཕྲ་རྒྱས་རྣམས་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་དང་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་རྣམས་དང༌། ཟག་པ་རྣམས་དང་ཆུ་བོ་རྣམས་དང་སྦྱོར་བ་རྣམས་དང་ཉེ་བར་ལེན་པ་རྣམས་དང་མདུད་པ་རྣམས་དང་སྒྲིབ་པ་རྣམས་དང་ཤེས་པ་རྣམས་དང་བཟོད་པ་རྣམས་ཏེ་འདུ་བྱེད་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་སེམས་པ་ནི་སེམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཏེ། སེམས་བྱ་བ་དང་བཅས་པའི་རང་བཞིན་ཐོབ་པས་དེ་དང་དེ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་ ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའོ། །ཡང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པས་དྲུག་གོ །རེག་པ་ནི་ཕ་དང་མ་དང་བུར་གཞག་པ་བྱ་བ་དབང་པོ་དང་ཡུལ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་འདུས་པ་སྟེ། དབང་པོ་དང་ཡུལ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་འདུས་པ་ཡོད་པ་ན་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚོར་བ་བསྐྱེད་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དབང་པོའི་འགྱུར་བ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་གང་ཡིན་པ་འདྲ་
Chinese
我也具有。 在第三禅中，与意相应的，也就是寂静的感受，是乐受。与有色根的识相应，不是寂静的感受，是苦受蕴。与意识相应的，满足的感受，是乐受。意本身不满足，是忧受。一切的自性，既不是寂静也不是非寂静的感受，是舍受。因为心的快乐和痛苦大多从分别产生，而不是身体的，因为从境的势力，阿罗汉们也会产生。再次有六种，从眼根的聚集而生之触，直到意根的聚集而生之触为止，这样感受蕴就说完了。这里，瓶子和布匹以及色等有为法，在有为法上虽然是共同的，但是各自自己的因和缘却有差别。从那差别中，也有腹胀等的互相差别。那差别就叫做相，因为从那可以对诸法进行差别性的推测。瓶子等的相，由心所生的法，以什么来执持、认识和完全断定呢？那就是执持相的自性，叫做想。对此，分别说者们说，不相应的名称和一起对同一事物起作用的想，能使名称的意义明显，并且通过想来认识。那是通过名称、相和事物的符号来认识的显现，从那些之中确定名称，也从名称确定事物。因此，语言指向名称，名称使事物明显。没有符号，就不会通过不明显的想，用名称来理解事物，也不会用名称使人理解事物。他们是这么说的。那也在其他地方详细分析过了。道理是：无论在外境还是在心里，在任何地方都不与声音混合。再次与文字的形状混合，稍微扩展事物的形状。无论什么存在于非真实的自性中
English
I also possess. In the third dhyana, the feeling of tranquility, which corresponds to the mind, is the feeling of pleasure. The feeling that is associated with the consciousness of the colored root and is not tranquil is the aggregate of suffering. The feeling of satisfaction that corresponds to the mind consciousness is the feeling of pleasure. The mind itself is not satisfied, it is the feeling of unhappiness. The nature of everything, neither tranquil nor non-tranquil, is the feeling of equanimity. Because most of the happiness and suffering of the mind arise from discrimination, not from the body, because from the power of the object, even arhats will arise. Again, there are six kinds, from the touch arising from the gathering of the eye root to the touch arising from the gathering of the mind root, so far the aggregate of feeling is finished. Here, although pots, cloths, and forms, etc., conditioned phenomena, are common in conditioned phenomena, their respective causes and conditions are different. From that difference, there are also mutual differences such as abdominal distension. That difference is called a sign, because from that one can make differential inferences about all things. The sign of the pot, etc., by what does the dharma born from the mind hold, recognize, and completely determine? That is the nature of holding the sign, called thought. To this, the Vaibhashikas say that the non-corresponding name and the thought that acts together on the same thing make the meaning of the name clear and are known through thought. That is the manifestation of knowing through names, signs, and symbols of things, from which names are determined, and also from names things are determined. Therefore, language points to names, and names make things clear. Without a symbol, one will not understand things with names through unclear thoughts, nor will one use names to make people understand things. That's what they say. That has also been analyzed in detail elsewhere. The reason is: whether in the external environment or in the mind, it is not mixed with sound anywhere. Again, it is mixed with the shape of the letters, and slightly expands the shape of things. Whatever exists in the unreal nature
Chinese
愚者执着于此，他们必定执着于外境和言语，因此安立为分别。如是说。受也是六种，即与眼识等同俱生，乃至与意识等同俱生的受，称为受蕴。行蕴是心所，从其中生起感受和受想，因为是诤讼之根源和轮回之因，所以单独成为蕴。诤讼之根源有两种，即对欲望的过分执着和对见解的过分执着。这些的主要因分别是感受和受想。成为轮回之因的也是这些，即对感受的执着和受想的颠倒。除此之外的其他心所是思、触、作意、欲、胜解、信、精进、念、三摩地、智慧、寻、伺、惭、愧、舍、解脱、善根、不善根、无记根，以及遍行、缚、随眠、近烦恼、遍缠、漏、暴流、轭、取、结、盖、识、忍等，这些都是行。其中，思是心明显地造作，是意的作用，因为心获得与作用相关的自性，所以是具有进入彼彼作用之自性的。它也有三种，即善、不善和无记。又，与眼识等同俱生，所以有六种。触是安立为父、母、子的事物，是根、境和识的集合。当根、境和识的集合存在时，产生快乐等感受，并且相似于完全断绝与之后相符的根的变异。
English
Fools cling to this. They definitely cling to external objects and speech, therefore it is established as discrimination. Thus it is said. Perception is also of six kinds, namely, perception that arises simultaneously with eye consciousness, and so on, up to perception that arises simultaneously with mind consciousness, which is called the aggregate of perception. The aggregate of formations consists of mental factors. From these arise feelings and perceptions, and because they are the root of strife and the cause of cyclic existence, they are made into separate aggregates. The root of strife is twofold: excessive attachment to desire and excessive attachment to views. The main causes of these are, in order, feelings and perceptions. These are also what become the cause of cyclic existence, namely, attachment to feelings and the perverted perception of cyclic existence. Other mental factors besides these are intention, contact, attention, desire, conviction, faith, diligence, mindfulness, samadhi, wisdom, investigation, analysis, shame, embarrassment, equanimity, liberation, roots of virtue, roots of non-virtue, roots of the unspecified, as well as pervasive, bonds, latent tendencies, near afflictions, pervasive entanglements, outflows, torrents, yokes, grasping, knots, obscurations, knowledge, and forbearance. These are all formations. Among these, intention is the mind's manifest activity, the function of the mind. Because the mind obtains a nature associated with action, it is the nature of having the function of entering into this and that action. It also has three aspects: virtuous, non-virtuous, and unspecified. Also, it arises simultaneously with eye consciousness and so on, so there are six. Contact is the thing established as father, mother, and child, it is the collection of sense faculty, object, and consciousness. When the collection of sense faculty, object, and consciousness exists, it generates feelings such as pleasure, and it resembles completely severing the alteration of the faculty that is in accordance with what follows.