Tibetan
་ངོ༌། །དགེ་བའི་ལས་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་དང་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དང༌། ཡང་དག་པའི་དོན་སོ་སོར་རྟོག་པས་ཟག་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྐྱེད་ནས་ཚོགས་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་བྱེད་པས་རྣམ་པར་སྦྱོང་ངོ༌། །དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཟག་པ་མེད་པ་སྟེ། དེས་ནི་ལས་དམིགས་པ་མེད་པ་དང་བྱ་བ་མེད་པ་དང་བྱེད་པ་པོ་མེད་དེ་གང་ཞིག་གང་གིས་རྣམ་པར་སྦྱང་བའོ། དོན་དམ་པ་ལ་གནས་པས་ནི་གང་དུ་ཡང་འཇུག་པའམ་ལྡོག་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མི་དམིགས་པ་ཁོ་ནས་ལས་རྣམ་པར་སྦྱོང་ངོ༌། །རྨི་ལམ་དུ་ཡང་སྡིག་པ་ཟད་པའི་མཚན་མ་རྣམས་མཐོང་སྟེ་འདི་ལྟ་སྟེ་ཟས་ངན་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱུགས་པ་དང་ཞོ་དང་འོ་མ་ལ་སོགས་པ་ཟ་བའམ་སྐྱུགས་པ་དང་ཉི་མ་དང༌། ཟླ་བ་མཐོང་བ་དང༌། ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་བ་དང༌། མེ་འབར་བ་དང་སྐྱེས་བུ་གདུག་པ་དང་བཅས་པ་ནག་པོ་ཕམ་པར་བྱས་པ་དང་དགེ་སློང་དང་དགེ་སློང་མ་མཐོང་བ་དང་འོ་མ་ཅན་གྱི་ཤིང་དང་གླང་པོ་དང༌། ཁྱུ་མཆོག་དང་རི་དང་སེང་གེའི་ཁྲི་དང་ཁང་བཟངས་དང་གྲུ་ལ་འཛེགས་པ་དང་ཆོས་ཉན་པ་ལས་སྡིག་པ་ཟད་པར་ཡང་དག་པར་མཚོན་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་པའི་ལས་རྣམ་པར་སྦྱོང་བ་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་དག་པ་ཡོད་ན། བསྐལ་བ་བྱེ་བ་བརྒྱ་ཡིས་ཀྱང༌། །ལུས་ཅན་ལས་རྣམས་ཆུད་མི་ཟ། །ཚོགས་ཤིང་དུས་ལ་བབ་ ། །པ་དང༌། །འབྲས་བུར་ངེས་པར་སྨིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་གསུང་རབ་ཅི་ལྟར་ཞེ་ན་དེ་ནི་གཉེན་པོ་བསྒོམས་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་ན་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །མ་འོངས་པའི་ལས་ནི་རྐྱེན་རྣམས་མ་ཚང་བ་བསྐྱེད་པས་མི་སྐྱེ་བ་ཉིད་སྦྱོང་བ་སྟེ། མ་སྐྱེས་པ་ནི་ཅིའི་ཡང་གེགས་སུ་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །དེ་ལ་ཀུན་ནས་སློང་བའི་རྐྱེན་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཏེ་གང་ཀུན་ནས་གནས་པ་ལས་མི་འདོད་ཅིང་མི་ཤེས་ཀྱང་བློ་མ་སྦྱངས་པ་རྣམས་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་བྱེད་པའོ་བློ་སྦྱངས་པ་རྣམས་ནི་དཔའ་བོ་སྟེ་དེ་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་མི་གནོན་ཞིང་སླར་ལ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ནོ། །ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་ཡང་དག་པའི་སོ་སོར་རྟོག་པས་བརྫུན་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་སྟེ་འདི་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་གནས་ནི་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་པའི་རྐྱེན་ནི་ཡུལ་རྣམས་ཏེ་གང་གིས་འདི་རྣམས་འབྲོས་པ་རྣམས་བཟློག་པ་པོས་སྐྲ་ནས་འཛིན་པ་བཞིན་དུ་སྟོབས་ཀྱིས་
Chinese
。善业有漏者，乃是受持菩提心并回向圆满菩提，以正确之义个别思择，生起无漏性，从而显着趋向于积聚，以此清净。胜义菩提心亦是诸法无生之智慧，无漏。因此，业无所缘，无所作，无作者，何者以何清净之？安住于胜义者，无有任何趣入或返回，如是，以诸法皆不可得，唯以此清净业。梦中亦见罪业灭尽之相，如是，呕吐恶食等，食或呕吐酸奶、牛奶等，见日、月，于虚空行走，火燃，制伏具暴恶之黑人，见比丘、比丘尼，乳汁之树，象，牛王，山，狮子之座，楼阁，登船，听法，由此等能正确象征罪业灭尽。如是，暂时之业清净已述竟。若如是清净存在，则纵经百千俱胝劫，有情之业亦不虚耗，聚合遇缘时，定将成熟为果。如是等之经文如何解释？当知此乃指无有修习对治等情况。未来之业，乃是因缘未具足，生不起，以此不生之性清净之。未生者则无有任何障碍。其中，发起之因缘乃是贪欲等烦恼，由其恒常存在，不欲求、不了解，未调伏心者造作非事，已调伏心者乃是勇士，彼等不能被压制，反过来彼等压制之。压制乃是以正确之个别思择，了知其虚假性，因彼等之生处乃是遍计之故。所缘之因缘乃是境，以其之力，犹如挽回逃逸者般从毛发抓取般
English
. Virtuous actions with outflows are those that embrace the mind of enlightenment and dedicate it to perfect enlightenment. By individually contemplating the true meaning, one generates the nature of non-outflow and manifestly turns towards accumulation, thereby purifying. The ultimate mind of enlightenment is also the wisdom of the unborn nature of all phenomena, which is without outflows. Therefore, there is no object of action, no action, and no actor. What is purified by what? Abiding in the ultimate, there is no entering or returning anywhere. Thus, by the non-perception of all phenomena alone, actions are purified. Even in dreams, one sees signs of the exhaustion of sins, such as vomiting bad food, eating or vomiting yogurt and milk, seeing the sun and moon, walking in the sky, fire blazing, defeating a black man with evil intentions, seeing monks and nuns, milky trees, elephants, bulls, mountains, lion thrones, mansions, boarding a ship, and listening to the Dharma. These accurately symbolize the exhaustion of sins. Thus, the temporary purification of actions has been described. If such purification exists, then even after hundreds of thousands of billions of eons, the actions of sentient beings will not be wasted. When they gather and the time comes, they will surely ripen into fruit. How are scriptures such as these to be explained? It should be understood that this refers to situations where there is no practice of remedies, etc. Future actions are purified by not arising due to the lack of complete conditions. What has not arisen is not obstructed by anything. Among these, the initiating condition is the afflictions such as desire. Because they are constantly present, those who do not desire or understand, and whose minds are not tamed, engage in inappropriate actions. Those whose minds are tamed are heroes; they are not suppressed, but rather they suppress them. Suppression is also the correct individual discernment, realizing their falsity, because the place of their origin is conceptualization itself. The objective condition is the objects, by whose power, like grabbing the hair of those who flee
Tibetan
བཀུག་ཅིང་བཀུག་ནས་བཙོན་ཁང་བཞིན་དུ་བདུད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་འཇོག་ལ། དོན་དམ་པ་པའི་རྩ་བ་ཉིད་ཐོབ་པའི་བརྟན་པ་རྣམས་ནི་གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་ཀྱི་སའི་མཐར་ཐུག་པའི་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་ཁུགས་ཤིང་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་ཏེ་སྔ་མ་བཞིན་ཞེས་པས་ལས་རྣམས་སྐྱེ་པ་མེད་དོ་ཞེས་པ་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཁྱད་པར་བཅས་པ་རྒྱས་པ་དང་བཅས་པ་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སེམས་གནས་པའི་ཆེད་དུ་འགྱུར་རོ། །འཇུག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་གཉིས་ཏེ་དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་ཆེད་དུའོ་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱང་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་ཆེད་དུའོ། །འདི་ཙམ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་དོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པའི་ཆེད་དུ་སེམས་གནས་པ་དང༌། ལུས་དང་སེམས་ངལ་བ་མེད་པའི་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་གཉིས་སོ་ཞེས་པའོ། །འཇུག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་འདིའི་རྟེན་དུ་ལྡོག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ་ཡིད་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ལྷ་དང་མིར་སྐྱེ་བ་རྣམས་དང་དེ་རྣམས་ཉིད་བདག་གི་དངོས་པོ་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ གྱི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ཀྱང་ངོ༌། །དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་འདི་རྣམས་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ཉེ་བར་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་མཆོག་ཏུ་བླ་ན་མེད་པ་དང་མཆོག་ཏུ་ཡོངས་སུ་རྒྱས་པར་འགྱུར་ཏེ་གང་གིས་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ། །གཞན་གང་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པ་དགུ་གསུངས་པ་དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་འདི་ཉིད་ཀྱི་ནང་དུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ་དེ་སྐྱོན་མེད་པ་ནི་ཇི་ལྟར་བླངས་པའི་བསླབ་པ་གཅིག་ལས་ཀྱང་མ་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ཉམས་ཤིང་མ་རལ་བ་ནི་བསླབ་པ་མང་པོ་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདྲེས་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་མི་དགེ་བ་དང་མ་འདྲེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནོག་ནོག་པོར་མ་གྱུར་པ་ནི་སྲིད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་དོན་དུ་ཡོངས་སུ་མ་བསྔོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཉིད་ཐུན་ཚགས་མ་ཡིན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བརྗོད་དེ་ལྟུང་བ་མེད་པའི་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་ནོག་ནོག་པོར་མ་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་གཞན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོ
Chinese
招引又招引，如同监狱般安置于魔境。获得真实不虚之根本的坚定者们，即使是他化自在天的极致欲望也不能动摇、不能压倒，如前一样，以“诸业不生”之语，已述说了具足殊胜的别解脱戒以及广大的内容。那也是为了菩萨安住于心。趣入的戒律有两种，即摄集善法的戒律是为了自身圆满佛法，饶益有情之戒律也是为了圆满有情。仅此也是菩萨的一切事业。例如，为了现法安乐而安住于心，以及身心无倦的圆满二者。作为趣入戒律之所依的是返回的戒律，即与意相合，殊胜的天与人的转生，以及彼等自身之物、受用和外物，是具有圆满特征的果实之生者，也是解脱之特征。这些善业之道，听闻等和布施等越是亲近，就越是殊胜无上和殊胜圆满，以何种方式获得那样的果实。其他何处所说的菩萨的九种戒律，那是由于包含于这三种戒律之中的缘故，这是菩萨的戒律，它无过失是因为没有超越如所受持的一条学处之故。不损减且不破损是因为没有超越众多学处之故。不杂染是因为不与不善混合之故。不淆浊是因为没有为了有世间的受用而完全回向之故。这被称为非共同的戒律，为了显示无有堕落之相，以及未被其他淆浊之相。凡是无过失等的
English
Attracting and attracting, placing them in the realm of demons as if in a prison. Those steadfast ones who have attained the very root of reality cannot be moved or overwhelmed even by the ultimate desires of the realm of Others' Wielding Power; as before, by the words "deeds do not arise," the Pratimoksha vows with their special qualities and extensive content have been spoken. That is also for the sake of the Bodhisattva's mind abiding. There are two kinds of entering vows: the vow to gather virtuous dharmas is for the sake of fully ripening the Buddha's dharma within oneself, and the vow to benefit sentient beings is also for the sake of fully ripening sentient beings. This alone is all the activity of a Bodhisattva. For example, abiding in the mind for the sake of dwelling in bliss in this very life, and the two, the complete ripening of body and mind without weariness. As the basis for this entering vow is the reversing vow, that is, births as excellent gods and humans in accordance with the mind, and those very things of oneself, enjoyments, and external objects, are also the characteristics of liberation, which produce fruits possessing the characteristics of abundance. These paths of virtuous actions, the more one draws near to hearing and giving, etc., the more they become supremely unsurpassed and supremely complete, and by what means does one obtain such a fruit. Elsewhere, where the nine kinds of vows of Bodhisattvas are spoken of, that is because they are included within these three kinds of vows; this is the vow of Bodhisattvas, and it is without fault because it does not transgress even one precept as it has been taken. It is undiminished and unbroken because it does not transgress many precepts. It is unmixed because it is not mixed with non-virtue. It is uncorrupted because it is not completely dedicated for the sake of worldly enjoyments. This is called the uncommon vow, for the sake of showing the aspect of being without downfall and the aspect of not being corrupted by others. Whatever is without fault, etc.