Tibetan
་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སེམས་གཅིག་གིས་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ལ་ལོངས་སྤྱད་དེ་ཤི་འཕོས་ནས་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེའོ་ཞེས་སོ། །ཞེ་སྡང་ལ་ཡང་འདི་ལྟར་མི་འདོད་པ་ཅི་ཞེ་ན། རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཆེན་པོ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་དང་སྙིང་རྗེ་དང་བྲལ་བ་ལ་ཐབས་ཉིད་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་གང་གཞན་གྱི་དོན་གྲུབ་པ་ནི་རང་གི་དོན་ལས་ཆས་ལྷག་པར་མོས་པ། ཕ་རོལ་ལ་ཁྲོ་བ་འཇུག་པས་ཀྱང་ཕ་རོལ་ལ་རྗེས་སུ་བསྟན་ཏེ་རྗེས་སུ་གདུང་བ་སྔོན་དུ་སོང་བས་དེ་མ་ཐག་པར་ཕྱིས་སྡོམ་པར་བྱེད་པ། དེའི་མི་ཕན་པ་ལས་ཟློག་པར་བྱེད་པ་ན་ཁྲོ་བ་སྐྱོན་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། སྐབས་ཕྱེ་བས་དེའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ཉེས་པ་ལས་སྙིང་རྗེ་ཉམས་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཆད་ནའང་རྩ་བ་ཆད་པའོ། །གལ་ཏེ་ཡང་སེམས་ཅན་དེ་ལ་ཕན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྙིང་རྗེ་ཉམས་པས། སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོའི་དོན་རྒྱུན་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །འཕགས་པ་བདེན་པ་གཅིག་པའི་ལེའུར་ཡང༌། བུའི་དཔེ་ནི་སྙིང་རྗེ་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གང་ཡང་དེར་ཧ་ཅང་སྙིང་རྗེ་བཀག་པ་དེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་དོན་ཁོ་ན་ཐུན་མོང་གི་བདག་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་གསུངས་སོ། །བཟློག་པར་བྱ་བ་ཡང་གལ་ཏེ་ན་ཕན་པར་འདོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བར་གྱུར་ན། དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་མ་ཡིན་པ་དང་དེར་གཉིས་ཀའི་དོན་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་འདོད་ཆགས་ལ་ཡང་སྐྱོན་མང་པོ་གསུངས་ཏེ། རང་གི་བདེ་བ་ལ་ཆགས་པས་ཕ་རོལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་བཏང་སྙོམས་པ་མཐོང་ངོ་ཞེ་ན། མཐོང་བ་བདེན་ཏེ་གང་གིས་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དུ་གོམས་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟ་ན་རབ་ཏུ་སྦས་ཏེ་བདག་པོ་དང་བཅས་པའམ་བདག་པོ་མེད་པ་རྣམས་དང་རིགས་དང་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན་གྱིས་བསྲུང་བ་རྣམས་ལ་འདོད་པས་ལོག་པར་སྤྱོད་པར་མི་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཡོད་པ་དང་སེམས་ཅན་ལ་ཉེ་བར་གནོད་པ་མེད་ན་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ངེས་པར་བརྟགས་ཏེ་སྐྱོན་མེད་དོ། །ཡང་དག་པར་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལ་ནི། དོན་བྱས་པ་ཉིད་ལས་རིང་དུ་སྤང་བ་དང་མཆོད་པར་འོས་པ་ཡིན་ཏེ་མ་དང་སྲིང་མོ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་དགེ་སློང་གིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་སྒྲུབ་པེ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་དེ་རྣམ་པ་གཞན་ཚངས་པར་སྤྱོད་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་དེ་ལས་ཀྱང་ལྷག་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཐོང་ན་བསླབ་པ་ཕུལ་བ
Chinese
仅仅以智慧本身的一念，受用所有欲妙，死后转生于梵天世界。那么，对于嗔恨，为什么不这样期望呢？因为嗔恨具有自性上的极大过患，并且由于远离慈悲，根本不可能成为方便。如果有人认为，成办他人的利益比成办自己的利益更为重要，即使对他人发怒，也能引导他人，并且由于事先经历了痛苦，立即就能制止，能够阻止不利之事，那么发怒有什么过错呢？答：区分情况会导致嗔恨的习气产生过失，从而导致慈悲衰退的过失，如果慈悲衰退，那就等于断了根本。如果又有人说，这样做对那个众生有益，答：即使如此，由于菩萨的慈悲衰退，会导致广大众生的利益之流中断。在《圣谛一品经》中也说：应知以儿子的譬喻安住于慈悲。其中所说的极力遮止慈悲，是指仅仅将世间之事置于共同主宰的掌控之下而说的。如果需要阻止，那么如果对想要利益的菩萨发怒，那也会变成非菩萨，并且在那里对双方都没有利益。如此说来，如果有人说，贪欲也有很多过失，因为贪着自己的安乐，就会忽视他人的痛苦，答：看到的是真实的，但这是对于那些不习惯将他人的痛苦视为自己的痛苦的人而言的。如果是这样，那么对于那些被严密保护、有主或无主的人，以及被种姓和法幢守护的人，难道不会因为贪欲而邪淫吗？答：如果有利益众生之事，并且不会对众生造成直接的损害，那么经过明确的观察和联系，就没有过错。对于那些真正行持梵行的人来说，应该远远地避开，并且应该像对待母亲和姐妹一样恭敬供养。如果是这样，那么比丘也应该同样行持吗？答：不是的，因为他们以其他方式行持梵行来成办众生的利益。如果看到有比这更殊胜的利益众生之事，那么就应该舍弃学处。
English
Merely with a single thought of wisdom itself, one enjoys all desirable qualities, and after death, is reborn in the world of Brahma. So, why is such a thing not desired for hatred? Because hatred has great inherent faults, and because it is devoid of compassion, it is impossible to be a means. If someone thinks that accomplishing the benefit of others is more important than accomplishing one's own benefit, even if one gets angry at others, one can guide them, and because one has experienced suffering beforehand, one can immediately restrain them, and one can prevent unfavorable things, then what fault is there in anger? Answer: Distinguishing situations will lead to the fault of the habit of anger, which will lead to the fault of the decline of compassion, and if compassion declines, it is like cutting off the root. If someone again says that doing so is beneficial to that sentient being, answer: Even so, because the compassion of the Bodhisattva declines, it will lead to the interruption of the stream of benefit for vast numbers of sentient beings. In the chapter of the "Noble Single Truth Sutra," it also says: One should know that the example of a son abides in compassion. What is said there about strongly preventing compassion is said by placing worldly affairs solely under the control of a common master. If it is necessary to prevent, then if one becomes angry at a Bodhisattva who wants to benefit, that will also become a non-Bodhisattva, and there will be no benefit for either side there. Thus, if someone says that lust also has many faults, because one is attached to one's own happiness, one will ignore the suffering of others, answer: What is seen is true, but this is for those who are not accustomed to regarding the suffering of others as their own suffering. If that is the case, then for those who are closely protected, with or without a master, and those who are protected by lineage and the banner of Dharma, will they not engage in sexual misconduct due to lust? Answer: If there is benefit for sentient beings, and there is no direct harm to sentient beings, then after clear observation and connection, there is no fault. For those who truly practice celibacy, one should avoid them from afar, and one should offer them respect like one's mother and sisters. If that is the case, then should monks also practice in the same way? Answer: No, because they accomplish the benefit of sentient beings by practicing celibacy in other ways. If one sees a more excellent benefit for sentient beings than that, then one should renounce the precepts.
Tibetan
ས་དེ་ལ་སྐྱོན་མི་སྲིད་དོ། །གཞན་ཡང་འཇིག་རྟེན་ན་ཕ་མས་བུ་གསལ་ཤིང་ལ་བསྐྱོན་པ་མཐོང་བ་དག་ཀྱང་རང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་སྙིང་རྗེའི་དབང་ལས་རང་གི་བདེ་བ་ལ་མི་ཆགས་པ་མཐོང་ན་མི་ཉུང་བའི་བསྐལ་པར་གོམས་པ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པ་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དཔའ་རྣམས་ལ་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་བར་ཆད་བྱེད་པ་ནི་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ་འདི་ནི་མི་སྲིད་དོ། །འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་ཐབས་གཞན་མེད་ན་འདོད་ཆགས་ལས་སྐྱེས་པའི་ལྟུང་བ་ནི་ལྟུང་བ་མེད་པར་གསུངས་སོ། །ཐབས་ལ་མཁས་པར་ཡང༌། སྨད་འཚོང་མ་བཞིན་དུ་དོན་བྱས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ནི་སེམས་ཅན་དེ་གཏོང་ངོ༌། །ས་མ་ཐོབ་པས་ཀྱང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པ་འདི་བསམ་པར་བྱ་སྟེ། ཅིག་ཤོས་ཀྱི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ཞར་ལ་འོངས་པ་དེ་ཙམ་སྟེ་གཞག་གོ །དེའི་ཕྱིར་ཞེ་སྡང་གི་སྐབས་སྦྱིན་པར་མི་བྱའོ། །ཉེ་བ་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པར་གསུངས་པ། ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཁ་ན་མ་ཐོབ་ ཆེན་པོ་དང་བཅས་པའི་ལྟུང་བ་ནི་གཉིས་ཏེ། གང་དག་ཅེ་ན་ཞེ་སྡང་དང་ལྡན་པ་དང་གཏི་མུག་དང་ལྡན་པའོ་ཞེས་སོ། །གང་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རང་གི་སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་ཤེས་བཞིན་དུ་བརྫུན་དུ་མི་སྨྲ་བ་དེ་ཕ་རོལ་པོ་རྣམས་གསོད་པ་དང་འཆིང་བ་ལ་སོགས་པ་གྲོལ་བའི་དོན་དུ་ཟང་ཟིང་ལ་མི་ལྟ་བ་ཐུགས་བརྩེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ནི་ལྟུང་བ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ་བསོད་ནམས་མང་པོ་ཡང་རབ་ཏུ་སྐྱེའོ། །སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་དང་འབྲེལ་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་དེ་དག་དབྱེ་བའི་ཆེད་དུ་ཕྲ་མོ་སྤྱད་པ་ཡང་ལྟུང་བ་མེད་དེ་བསོད་ནམས་མང་པོ་ཡང་རབ་ཏུ་སྐྱེའོ། །ལམ་ལོག་པ་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམས་དེ་ལས་བཟློག་པའི་ཆེད་དུ་ཡང་ཡང་ཚིག་རྩུབ་པོ་སྨྲ་བ་ཡང་ལྟུང་བ་མེད་དེ་བསོད་ནམས་མང་པོ་ཡང་རབ་ཏུ་སྐྱེའོ། གར་དང་གླུ་དང་རོལ་མོ་དང་སྨད་འཚོང་མ་དང་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་དང་རྒྱལ་པོ་དང་ཆོམ་རྐུན་པ་ལ་སོགས་པའི་གཏམ་ལ་མོས་པ་རྣམས་དེ་རྣམས་ཀྱི་གཏམ་གྱིས་དྲངས་ནས་དགེ་བ་ལ་རབ་ཏུ་ཞུགས་པའི་དོན་དུ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་གཏམ་བྱས་ཀྱང་ལྟུང་བར་མི་འགྱུར་ལ་བསོད་ནམས་མང་པོ་ཡང་རབ་ཏུ་སྐྱེའོ། །དེ་ལྟར་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའི་ལས་རྣམས་བྱས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་མི་དགེ་བ་མེད་ཅིང་བསོད་ནམས་མང་པོ་ཡང་རབ་ཏུ་སྐྱེ་ན་བཅས་པའི
Chinese
那裡不可能有過失的。另外，世間上父母責備子女，見到那些也是出於與自己和順的慈悲心，見到不貪著自己的安樂，在不少的劫數中串習，成為那樣自性的廣大慈悲和方便與智慧等等，對於善根圓滿的菩提勇士們，貪欲會做障礙，更不用說了，這是不可能的。像這樣，為了有情眾生的利益沒有其他方便時，由貪欲所生的墮罪就說成沒有墮罪。對於善巧方便也說：像妓女一樣成辦利益的菩薩，無有顧戀，就捨棄那個有情。即使沒有得到地，也應當思維具有善妙修持六度，另一種說法不是，只是順便提到，就放在那裡。因此，在嗔恨的時候不要布施。近眷請問時說：舍利子，菩薩們的 具有大罪的墮罪有二，哪二呢？就是具有嗔恨和具有愚癡。任何菩薩為了自己的性命也不明知而說謊，為了使那些他人從殺害和束縛等等中解脫，不顧及財物，僅僅以慈悲心說謊，就不會成為墮罪，而且還會增長許多福德。與罪惡的朋友交往的有情眾生，為了使他們分離而使用離間語，也不會成為墮罪，而且還會增長許多福德。對於行於邪道的人們，為了使他們從那裡返回，再三說粗惡語，也不會成為墮罪，而且還會增長許多福德。對於喜歡歌舞、音樂、妓女、飲食、國王和盜賊等等言談的人們，以那些言談引導，為了使他們進入善法，即使說各種各樣沒有關係的話，也不會成為墮罪，而且還會增長許多福德。這樣，即使做了自性罪，菩薩也沒有不善，而且還會增長許多福德，何況是遮罪呢？
English
There is no possibility of fault there. Furthermore, in the world, parents scolding their children, seeing those things, is also out of compassion that is in harmony with oneself, seeing that they do not cling to their own happiness, having become accustomed to it in not a few eons, having become the nature of that great compassion and skillful means and wisdom, etc., for the Bodhisattva heroes who have perfected the roots of virtue, let alone that desire would be an obstacle, this is impossible. Like this, when there is no other means for the benefit of sentient beings, the transgression born of desire is said to be without transgression. It is also said regarding skillful means: Like a prostitute, the Bodhisattva who accomplishes the benefit, without attachment, abandons that sentient being. Even without having attained the ground, one should contemplate having the six perfections well practiced, the other saying is not, it is just mentioned in passing, just leave it there. Therefore, one should not give during anger. It is said when asked by the close attendants: Shariputra, the Bodhisattvas' Transgressions with great faults are two, which two? They are having anger and having ignorance. Whatever Bodhisattva does not knowingly lie even for the sake of his own life, in order to liberate those others from killing and bondage, etc., without regard for wealth, just speaking falsely with compassion, it will not become a transgression, and also many merits will increase. For sentient beings who associate with evil friends, using divisive speech in order to separate them, it will also not become a transgression, and also many merits will increase. For those who practice on the wrong path, in order to turn them back from there, repeatedly speaking harsh words, it will also not become a transgression, and also many merits will increase. For those who are fond of songs, dances, music, prostitutes, food, drink, kings, and thieves, etc., leading them with those talks, in order to make them enter virtue, even if one speaks all kinds of unrelated words, it will not become a transgression, and also many merits will increase. Thus, even if one commits natural transgressions, the Bodhisattva has no unwholesomeness, and also many merits will increase, let alone the prohibited transgressions?