Tibetan
ག་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་བབ་ཆོལ་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བདག་ཉིད་བཅུ་བཞི་པ་ལ་སོགས་པ་སེམས་བསྐྱེད་པ་བདུན་གྱི་ངོ་བོ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་དེར་ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་སྲིད་ལ། མཐར་བག་ཆགས་ཀྱང་མ་ལུས་པར་ནུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པ་དག་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ག་ལ་ཡིན། དག་པ་ཉིད་ཀྱང་ཅི་ཞེ་ན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡི་ན་ཏེ་འདི་ནི་རང་ཉིད་མ་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དང་གང་ལས་རང་གི་རྣམ་པ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ངོ་བོར་སྒྲོ་བཏགས་ནས་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །སྒྲོ་འདོགས་པ་མ་ཡིན་ནའང་ཅི་ལྟར་འདི་རྣམ་པར་རྟག་པ་ཡིན་ཞེས་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་པར་དཔྱད་དོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་རང་བཞིན་པའི་བྱ་བ་དང་འབྲས་བུ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཚེ་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པ་མེད་དེ་དེ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་འབྲེལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ་ཤིང་གི་རང་བཞིན་གྱི་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་ཀྱི་འཁྲུལ་འཁོར་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་ཙམ་ལས་དེར་རབ་ཏུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེར་ནི་འཁྲུལ་འཁོར་མཁན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྒྱུ་ཡིན་ལ་འདིར་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཞེས་པར་ཡང་དོགས་པ་མི་བྱ་སྟེ། དེར་ཡང་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱིས་འཕེན་པ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་རང་ཡོད་པ་ཙམ་ལས་ཐ་དད་པའི་བྱ་བ་གཞན་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ་དེ་ཅིག་ཤོས་ལ་ཡང་ཁྱད་པར་མེད་དོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་རྒྱུ་ནུབ་པ་ གོམས་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་རང་ཉིད་ཀློག་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པ་ཡང་མཐོང་ངོ་ཞེས་སོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ལ་སྤྱོད་པ་འདིའི་ཕན་ཡོན་ཡང་གསུངས་པ། གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ན་གནས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་བདུད་དུ་གྱུར་ལ་བདུད་རེ་རེས་ཀྱང་བ་སྤུའི་བུ་ག་རེ་རེ་ནས་བྱུང་བའི་བདུད་ཀྱི་ལུས་ཚད་དེ་སྙེད་མངོན་པར་སྤྲུལ་མོད། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་བར་ཆད་བྱ་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་སོ། །འཕགས་པ་ས་བཅུ་པར་ཡང་ཁམས་གསུམ་པའི་བདུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོབས་རབ་ཏུ་འཇོམས་པར་བྱེད་པ
Chinese
说“怎么不是呢”是很不恰当的。智慧到彼岸的自性第十四等七种发心的体性是智慧到彼岸。分别念是菩萨们的烦恼，所以在那里任何分别念都不可能存在，最终习气也完全消失。因此，获得超世间智慧之后的清净，怎么会是世间的分别念的意识呢？什么是清净呢？是没有对能取和所取的执着。分别念不是这样的，因为这是自己变成无明的自性，并且从中将自己的形象虚构为外在的形象而进入。即使不是虚构，大车乘们也必须思考，这怎么是常呢？如果无分别念对自性的作用和结果没有分别念的缘故。那时就没有进入作用，因为那与分别念相关联的缘故。没有过失，就像树的自性生长和女性的性轮一样，仅仅是存在，因此能够进入。在那里，性轮制造者的分别念是原因，而这里不是这样，也不应该怀疑，因为在那里也有先前愿望的牵引。分别念仅仅是自己存在，没有其他的差别作用，对另一个也没有差别。分别念的意识，原因消失，串习和具有者们也看到进入自己阅读等的行为。还说了这种无分别念的行持的利益。如果所有世间的众生都变成魔，并且每个魔都从每个毛孔中显现出如此数量的魔的身躯。 即使如此，也不能障碍行持无分别念的菩萨。圣十地经中也说能彻底摧毁三界所有魔的力量。
English
It is very inappropriate to say "how is it not?" The nature of the fourteen perfections of wisdom and the seven types of bodhicitta is the perfection of wisdom. Conceptualization is the affliction of bodhisattvas, so there is no possibility of any conceptualization being practiced there at all, and ultimately even habitual tendencies completely disappear. Therefore, how can the purity that is attained after the transcendental wisdom be the consciousness of worldly conceptualization? What is purity? It is the absence of manifest clinging to the apprehended and the apprehender. Conceptualization is not like that, because it is oneself becoming the nature of ignorance, and from that, one fabricates one's own image as an external entity and enters into it. Even if it is not fabricated, the great chariots must contemplate, how is this permanent? If there is no conceptualization of the self-nature's action and result, because there is no conceptualization. At that time, there is no entering into action, because that is related to conceptualization. There is no fault, just as the self-nature of a tree grows and the sexual organ of a woman is, it merely exists, and therefore it is able to enter. There, the conceptualization of the sex wheel maker is the cause, but here it is not like that, and there should be no doubt, because there is also the pulling of previous aspirations. Conceptualization is merely one's own existence, there is no other different action, and there is no difference to the other. The consciousness of conceptualization, the cause disappears, and those who are accustomed and possess it also see entering into activities such as reading oneself. It is also said that the benefit of this practice of non-conceptualization is that if all the sentient beings in all the realms of the world become demons, and each demon manifests as many bodies of demons as there are pores on each hair. Even so, one cannot hinder the bodhisattva who practices non-conceptualization. It is also said in the Noble Ten Bhumi Sutra that it can completely destroy the power of all the demons of the three realms.
Tibetan
འི་སྟོབས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་གྱི་རྡོ་རྗེ་ཆེན་པོས་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་རྣམས་འདུལ་ལོ་ཞེས་པ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྡོ་རྗེས་ཀྱང་དེ་རྣམས་རབ་ཏུ་གཞོལ་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །བདུད་དང་མུ་སྟེགས་བྱེད་ལ་སོགས་པའི་སྟོབས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྣང་བ་མེད་པར་བྱེད་པ་ནི་རབ་ཏུ་འཛེམས་པའོ། །རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པར་ཡང༌། ཇི་སྲིད་ཡིད་ནི་རྣམ་གཡོ་བ། །དེ་སྲིད་བདུད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །བདུད་ཀྱིང་རྣམ་པ་བཞིའོ། །དེ་ལ་ཕུང་པོའི་བདུད་ནི་རྟེན་གྱི་བདུད་དེ་གང་ལས་དེ་རྣམས་སུ་འཆི་བའོ། །ཉོན་མོངས་པའི་བདུད་ནི་བྱེད་པའི་བདུད་དེ་གང་གི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ཀྱིས་འཆི་བའོ། །འཆི་བདག་གི་བདུད་ནི་རང་བཞིན་གྱི་བདུད་དེ་དངོས་པོ་ལ་གྷ་ཉའོ། །ལྷའི་བུའི་བདུད་དེ་བདུད་རྣམ་པ་གསུམ་རབ་ཏུ་སྤོང་བ་ལ་སྦྱོར་བ་རྣམས་ཀྱི་བར་དུ་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལ་སྦྱིན་པའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་ཟིན་ཏེ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡང་ངོ༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་བདག་དང་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་པར་རབ་ཏུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ན་འགྱོད་པ་མེད་ཅིང་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་སྦྱོར་བས་ཉོན་མོངས་པ་དང་དུ་མི་ལས་སྡིག་པ་མི་འཇུག་པས་སམ་སེམས་ལ་འགྱོད་པའི་མི་ཉེ་བར་ཞི་བས་སེམས་བསིལ་བར་བྱེད་པའོ། །ཡང་ན་བདེ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟེན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །དེ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལ་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལྡོག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱང་ངོ༌། དེ་ཡང་སྤོང་བ་རྣམ་པ་བདུན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་དེ་འདོད་ཆགས་མེད་པ་དང༌། ཞེ་སྡང་མེད་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་རྣམས་ཏེ་ཆོས་གསུམ་ནི་དེ་རྣམས་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པའོ་ཞེས་པ་དང༌། ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པ་དང་བཅས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་རྣམས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་སྟེ་དེ་རྒྱས་པར་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །མ་བརྗོད་པ་གང་རྣམས་ལས་ལྡོག་པ་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྲོག་ཆགས་ཕ་རོལ་པོ་བསད་པ་ནི་སྲོག་གཅོད་པའི་དངོས་གཞིའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ཡིན་ལ་ཡན་ལག་ལྔ་ནི་སྲོག་ཆགས་དང་སྲོག་ཆགས་སུ་འདུ་ཤེས་པ་དང་གསོད་པར་འདོད་པ་དང་སྦྱོར་བ་བྱས་པ་དང་ཤི་བའོ། །གལ་ཏེ་འདི་བསད་དོ་སྙམ་དུ་འདུ་ཤེས་པས་ཕ་རོལ་གསོད་ན
Chinese
说以空性之力的意义的大金刚摧毁者调伏他们，又说以空性之金刚亦应令彼等善入。以空性令魔及外道等之力无所显现，是为极厌。于《六十正理论》中亦云：若心恒常随动摇，尔时即是魔境界。如是。魔有四种。谓蕴魔乃是所依之魔，即由此等而死故。烦恼魔乃是作者之魔，即因此等而死故。死主之魔乃是自性之魔，即于事物为碍也。天子魔者，谓于极力断除三种魔之瑜伽行者作障碍故。如是。布施之相已说竟，其三种亦尔。戒律者，谓为极力利益自他故，以无悔且极喜之瑜伽，不入烦恼及不善业，或以于心无悔之寂静令心清凉也。又或以安乐之因，是故应为圣者所依，是为戒律。彼有三种，谓律仪戒，摄善法戒，饶益有情戒也。如是。彼律仪戒者，亦即是遮止之戒也。 彼亦具有七种断除之相，谓无贪，无嗔，正见等三法乃是彼等之总起也。若依总起及具足之戒律，则转为十善业道也，此已广说竟。未说者，谓从彼等所遮止之杀生等，彼等之相及其他当说。其中，杀害他众生者，是为杀生之真实业道，其五支为众生，于众生起众生想，欲杀，作加行，已死。若谓此当杀而杀他者
English
It is said that the great vajra of the meaning of the power of emptiness subdues those who are to be subdued, and it is also said that the vajra of emptiness should also cause them to enter well. It is extremely abhorrent to make the power of demons and heretics invisible by emptiness. It is also said in the Sixty Reasoning: As long as the mind is constantly moving, then it is the realm of demons. Like that. There are four kinds of demons. The skandha demon is the dependent demon, that is, one dies in these ways. The klesha demon is the acting demon, that is, one dies because of these. The death lord demon is the nature demon, that is, it is an obstacle to things. The son of the gods demon is said to be an obstacle to the yogis who are striving to eliminate the three kinds of demons. Like that. The characteristics of generosity have been said, and the three kinds are also like that. Morality is said to be extremely beneficial to oneself and others, so with the yoga of no regret and great joy, one does not enter into afflictions and unwholesome deeds, or one cools the mind with the peace of no regret in the mind. Or because it is the cause of happiness, it should be relied upon by the holy ones, that is morality. There are three kinds of them, namely the morality of vows, the morality of collecting good dharmas, and the morality of benefiting sentient beings. Like that. That morality of vows is also the morality of prohibition. It also has the characteristics of seven kinds of abandonment, namely non-attachment, non-hatred, and right view, etc. These three dharmas are the general arising of them. If one relies on the general arising and the complete morality, then it turns into the ten virtuous paths of action, which has been explained in detail. What has not been said is that the characteristics of killing and so on, which are prohibited from them, and others should be said. Among them, killing other beings is the real path of action of killing, and its five branches are sentient beings, thinking of sentient beings as sentient beings, wanting to kill, doing the action, and dying. If one thinks that this should be killed and kills others