Tibetan
འོད་ཀྱིས་རེག་པ་དེ་རྣམས་ཞག་བདུན་དུ་མཆོག་ཏུ་བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ཤི་འཕོས་ནས་ཀྱང་ལྷ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ལ་ན་བཟའ་སོར་བཞིའི་བར་གྱིས་མི་རེག་པར་གནས་ལ་རྩོམ་ཆེན་གྱི་རླུང་གིས་ཀྱང་གཡོ་བར་བྱེད་མ་ནུས་སོ། །སྐུའི་འོད་ཀྱིས་མནར་མེད་པའི་མཐར་ཐུག་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་བདེ་བར་བྱེད་དོ། །དེས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྐུ་འཁྲུལ་པ་མེད་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་ཏེ། རྟག་པ་ཁོ་ནར་ཡང་དག་པར་གཟིགས་ནས་མཛད་པའི་ངང་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཅ་ཅོ་མི་མངའོ་ཞེས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་འབྲོག་དགོན་པར་ལམ་ནོར་བས་སྒྲ་མཐོན་པོ་འདོན་པར་འགྱུར་བའམ། བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་ལས་གད་མོ་ཆེར་གོད་པ་དེ་ལྟ་བུ་སངས་རྒྱས་ལ་མི་མངའ་སྟེ་རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲན་པ་ཉམས་པ་མི་མངའོ་ཞེས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་དགྲ་བཅོམ་པ་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ལས་དྲན་པ་ཉམས་པས་བྱ་བ་མི་བྱེད་པ་དང༌། དུས་ལས་ཀྱང་འདའ་བ་དེ་ལྟ་བུ་སངས་རྒྱས་ལ་མི་མངའ་སྟེ། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཐུགས་མཉམ་པར་མ་ བཞག་པ་མི་མངའོ་ཞེས་པ་སྟེ་ཇི་ལྟར་དགྲ་བཅོམ་པ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ཁོ་ན་མཉམ་པར་བཞག་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱི་འདུ་གཞག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱི་འདུ་ཤེས་མི་མངའོ་ཞེས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་དགྲ་བཅོམ་པ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་མི་མཐུན་པའི་འདུ་ཤེས་ཅན་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཞི་བའི་འདུ་ཤེས་ཅན་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་བདག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གཉིས་ཀ་ལ་རྣམ་གཉིས་ཀ་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱར་རོ། །སོ་སོར་མ་སྙོམས་མི་མངའོ་ཞེས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་དགྲ་བཅོམ་པ་སོ་སོར་མ་བརྟགས་པར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བ་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་བུ་སངས་རྒྱས་ལ་མངའ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དུས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ་སོར་བརྟགས་པ་རྣམས་ཁོ་ནས་བར་མར་གནས་པར་འགྱུར་གྱི་རྣམ་པ་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡོན་ནོ། །འདུན་པ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་མི་མངའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་མཛད་པ་ལ་འདུན་པ་ལ་སོགས་པ་མི་འབྱུང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་འདུན་པ་ལ་སོགས་པ་མི་འབྱུང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་ངེ་རྣམས་དེ་རྣམས་ལས་མ་ཐོབ་པའི་ཡོངས་སུ་ཉམས་པས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལྟ་བུ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་མ་ཐོབ་པའི་ཁྱད
Chinese
那些被光芒触及者，七日内将极度安乐，死后亦将转生为天人。如来之身，即使衣物仅隔四指之宽亦无法触及，强大的风亦无法撼动。身光使无间地狱之众生获得安乐。因此，应说如来无有身之错谬，因其恒常如实观照而行事。所谓“无有喧嚣”，如阿罗汉于寂静处迷路而发出高声，或因习气而大笑，此等情况佛陀皆无有，因其恒常处于等持之中。所谓“无有失念”，如阿罗汉未入等持而失念，不做应做之事，甚至错过时机，此等情况佛陀皆无有，因其具足大悲。所谓“无有非等持”，如阿罗汉唯有入定之时方为等持，而佛陀则恒常处于等持之中。因其安住于差别之法性中。所谓“无有差别之想”，如阿罗汉执着于五蕴之不合，视涅槃为寂静，佛陀则不然，因其自性无我，故于二者皆不分别。所谓“无有不平等”，如阿罗汉未经个别观察便对众生之事采取漠视态度，佛陀则不然，因其唯有个别观察时等方能安住于中道，否则便非如是。所谓“无有欲求之完全退失”等等，阿罗汉于行事时，欲求等皆不生起。因此，彼等欲求等不生起。因此，我等未获得彼等之完全退失，故为完全退失者。如是之情况于诸佛则不然，因彼等具有未获得之殊胜
English
Those touched by the light will be supremely happy for seven days, and upon death, they will also be reborn as gods. The body of the Thus-Gone One, even if clothing is only four fingers' width away, cannot be touched, and even a great wind cannot move it. The light of the body brings happiness to beings at the end of torment. Therefore, it should be said that the Thus-Gone One has no bodily errors, because he always acts with correct vision. "Having no clamor" means that just as arhats may get lost in a remote hermitage and make loud noises, or laugh loudly due to habitual tendencies, the Buddha does not have such things, because he is always in equanimity. "Having no loss of mindfulness" means that just as arhats, not being in equanimity, lose mindfulness and do not do what needs to be done, and even miss the time, the Buddha does not have such things, because he is endowed with great compassion. "Having no non-equanimity" means that just as arhats are only in equanimity when they are in meditative absorption, the Buddha is always in equanimity. Because he abides in the nature of difference. "Having no perception of difference" means that just as arhats have a perception of the aggregates as being entirely discordant, and a perception of nirvana as being peaceful, the Buddha is not like that, because he is naturally without self, so he does not discriminate between the two. "Having no non-equilibrium" means that just as arhats, without individually examining, are indifferent to the affairs of sentient beings, the Buddha does not have that, because he only abides in the middle way when he has individually examined times and so on, otherwise it is not so. "Having no complete loss of desire" and so on, means that arhats do not have desire and so on when they act. Therefore, desire and so on do not arise in them. Therefore, we have not obtained complete loss from them, so we are those who have completely lost. Such is not the case with the Buddhas, because they have the distinction of not having obtained
Tibetan
་པར་གྱི་ཆོས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་འདུན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་གཟུངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་རྒྱལ་པོའི་མདོར་སོ་སོར་རྟོག་པར་མཛད་པ་ནི་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དང་ཆོས་སྟོན་པ་དང་སེམས་ཅན་གདུལ་བ་དང་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་དང༌། རབ་ཏུ་དབེན་པ་དང་བྱང་ཆུབ་ཡང་དག་པར་ལེན་དུ་འཇུག་པ་ནི་འདུན་པའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། གདུལ་བྱ་འགུགས་པར་བྱེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། ཆོས་ཉན་པ་རྣམས་ལ་མི་སྒྲུབ་པ་མེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཏེ། གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་གང་བསྐལ་པར་མི་སྐྱོ་བར་ཉན་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོའི་ཆོས་ཉན་པ་པོ་རྙེད་ན་བསྐལ་པར་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆོས་སྟོན་བཞིན་པ་མི་བཞེངས་ཏེ། བཟའ་བ་དང་བྲལ་བའི་རྒྱུད་ཀྱིས་དང་སེམས་ཅན་ལ་ལྟོས་པས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གང་གའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་དང་མཉམ་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམས་འདས་ པར་མཛད་ནས་གང་དུ་ཐ་ན་སེམས་ཅན་གཅིག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གདུལ་བྱར་འགྱུར་བར་ཡང་གཤེགས་སོ། །དྲན་པ་ཉམས་པ་མི་མངའ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲན་ནས་སམ་བསམ་པར་མཛད་ནས་སམ། རྟོགས་པར་མཛད་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་མ་ཡིན་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་མཉམ་པ་ཉིད་དེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མི་མཉམ་པ་མེད་པ་ཉིད་དང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཉིད་དོ། །གང་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པ་ཉིད་དེ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །གང་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཉམ་པ་དེ་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་མཉམ་པ་ནས། ཇི་སྲིད་དུ་ཁམས་གསུམ་ལ་ཡང་བརྟེན་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཉམས་པ་མེད་ཅིང་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་མེད་པ་སྟེ། དེས་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉམས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཤེས་རབ་མཉམ་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། སེམས་ཅན་ཕ་རོལ་རྣམས་ལ་ཆོས་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་མི་ཟད་པ་ལ་མཁས་པས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། ཚིག་གཅིག་རབ་ཏུ་འཇུག་པས་བསྐལ་པ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱར་ལྷག་པར་གནས་པ་སྟོན་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། ཇི་ལྟར་བྲིས་པའི་དོན་གསུངས་པས་ཐེ་ཚོམ་གཅོད་པ་དང་ཐེག་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་སྟོན་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་རྣམས་མཁྱེན་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་རྣམས་ཇི་ལྟར་སོ་སོར་འོས་པའི་ཆོས་སྟོན་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ་ཞེས་པ་འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཐའ་ཡས་པ། མུར་ཐུག་པ་མེད་པ་མི་ཟད་པ་ཚད་མེད་པ་
Chinese
因为没有其他方面的法。其中，在《总持自在王经》中分别阐述了欲等，即慈爱、悲悯、说法、调伏众生、使其成熟，以及完全寂静和引导证得正等菩提是欲。精进是这样的：有引导所化众生的精进，以及对于听法者不遗余力的精进。如果如来找到这样一位在劫中也不厌倦听法的听法者，那么即使经历一劫，如来也不会停止说法。如来凭借不食的功德和对众生的关怀，已经超越了恒河沙数般的佛土，甚至会前往任何一个众生可能成为佛陀所化之地的处所。不会失去正念，如来不会在忆念、思考或领悟之后，不为众生说法。等持是平等性，即一切法无有不平等性，以及如实性。凡是平等和平等性，即是等持的平等性。凡是与等持平等者，如来们从平等开始，直至不再依赖三界，因此不会退失，也不会完全退失。因此，应当说等持不会退失。智慧平等性是指对于一切法，不由他缘而证悟的智慧，以及为其他众生清晰阐明佛法的智慧，以及精通于个别正确认识无尽的智慧，以及通过一个词语的深入理解，能够阐释在千百万劫中仍然存在的智慧，以及通过讲述书写的内容来断除疑惑，并阐明乘的分类的智慧，以及了知众生八万四千种心行，以及根据八万四千种法蕴各自的适应性来宣说佛法的智慧。这被称为如来的无边、无尽、无量。
English
Because there are no other aspects of Dharma. Among these, in the Sutra of the King of Dhāraṇīśvara, desires and so on are separately explained: loving-kindness, compassion, teaching the Dharma, taming sentient beings, bringing them to maturity, as well as complete solitude and guiding them to attain perfect and complete enlightenment, are desires. Diligence is like this: there is the diligence of guiding those to be tamed, and the diligence of not sparing any effort for those who listen to the Dharma. If the Tathāgata finds a listener who does not tire of listening to the Dharma even in a kalpa, then even for a kalpa, the Tathāgata will not cease teaching the Dharma. The Tathāgata, by virtue of the merit of not eating and caring for sentient beings, has surpassed Buddha-fields as numerous as the sands of the Ganges River, and will even go to any place where even one sentient being might become a disciple of the Buddha. There is no loss of mindfulness; the Tathāgata does not fail to teach the Dharma to sentient beings after remembering, thinking, or realizing. Samādhi is equanimity, that is, the absence of inequality in all dharmas, and suchness. Whatever is equality and equanimity is the equanimity of samādhi. Whoever is equal to samādhi, the Tathāgatas, from equality onwards, do not degenerate and do not completely degenerate because they do not rely on the three realms. Therefore, it should be said that samādhi does not degenerate. The equality of wisdom refers to the wisdom that realizes all dharmas without relying on external conditions, the wisdom that clearly explains the Dharma to other sentient beings, the wisdom that is skilled in individually and correctly understanding the inexhaustible, the wisdom that can explain what remains for hundreds of thousands of kalpas through a deep understanding of one word, the wisdom that cuts off doubts by explaining the meaning of what is written, and explains the classification of vehicles, the wisdom that knows the eighty-four thousand mental activities of sentient beings, and the wisdom that teaches the Dharma according to the suitability of each of the eighty-four thousand aggregates of Dharma. This is called the Tathāgata's infinite, endless, and immeasurable.
Tibetan
སྟོན་པའི་ཤེས་རབ་བོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ནི་ཆགས་པ་དང་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་མ་བཅིངས་པ། ཕྱི་མའི་མཐར་མི་འཕོ་བ། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ལ་མི་གནས་པ་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་དེ་བཞིན་ཁོ་ནར་ཤེས་པ་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་གཅིག་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །སྐུའི་ཕྲིན་ལས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་སྔོན་དུ་འགྲོ་ཞིང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་སྟེ། སྐུའི་ཕྲིན་ལས་གང་དང་ཡང་དག་ པར་ལྡན་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྟ་བས་ཀྱང་སེམས་ཅན་རྣམས་འདུལ་བར་མཛད་དོ། །གསུང་བཞིན་པའམ་རུང༌། ཅང་མི་གསུང་བར་གྱུར་པའང་རུང་གསོལ་བས་ཀྱང་རུང་སྤྱོད་ལམ་གྱིས་ཀྱང་རུང༌། མཚན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་རོ། །གསུང་གི་ཕྲིན་ལས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་སྔོན་དུ་འགྲོ་ཞིང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་སྟོན་པར་མཛད་དོ། །གསུང་དེ་ཡང་དབྱངས་ཀྱི་ཡན་ལག་དྲུག་ཅུ་དང་ལྡན་པའོ། །ཐུགས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་སྔོན་དུ་འགྲོ་ཞིང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་སོན་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་རྟོགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ལ་གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱི་མ་ཡིན་པ། དམིགས་པ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་རྟོགས་པ། སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་འགྲོ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་བདུད་ཀྱི་ལས་ཐམས་ཅད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་སྟེ། ཇི་སྲིད་དུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང༌། དབྱེར་མེད་པའི་བར་དུ་ཡང་ངོ༌། །འདས་པའི་དུས་ལ་མ་ཆགས་མ་ཐོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་འཇུག་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཇི་སྙེད་པ་དང༌། དེ་རྣམས་ན་རྩྭ་དང་འཁྲི་ཤིང་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྙེད་པ་རྣམས་དང་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་སྙེད་པ་རྣམས་དང༌། ཆོས་སྟོན་པ་ཇི་སྙེད་པ་རྣམས་དང༌། རང་དང་གཞན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་གང་གིས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་སེམས་གང་སྐྱེས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་བགྲང་བའི་སྦྱོར་བས་མཁྱེན་ཏོ། །དེ་ཡང་མངོན་སུམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཏེ། རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མ་འོངས་པའི་དུས་ལ་མ་ཆགས་མ་ཐོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་འཇུག་སྟེ། ཞིང་ངམ་སེམས་ཅན་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་རྣམས་དང་སེམས་གང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ཐམས་ཅད་
Chinese
是佛陀的智慧。如来的解脱是远离一切贪执和执着的，不被过去的边际所束缚，不转移到未来的边际，不住留在现在生起的事物上，心性本自光明，如实了知，因此，以与一刹那圆满相应的智慧，现证无上圆满正等觉而成佛，应当如是说。一切身的事业，都是智慧先导，智慧随行。如来以与身的事业圆满相应，仅以观看也能调伏众生。说是也好，不说也好，祈请也好，行为也好，名号也好，都非常广大。一切语的事业，都是智慧先导，智慧随行。如来示现具有果实的法。那语言也具有六十支分。一切意的事业，都是智慧先导，智慧随行。如来的智慧，随顺一切众生的心，如实通达一切法，于一切三摩地不由他缘，完全超越对境，通达缘起，完全超越三有轮回中无量魔的事业。乃至法界和无有分别之间也是如此。对于过去的时间，不执着、不障碍的智慧显现，如所有佛刹，以及那些刹土中的草木等，以及如所有佛陀薄伽梵，以及如所有说法者，以及自己和他人的心中，以何者紧接着生起的心，全部以算数的方式知晓。那是以现量的智慧，不是以随念的智慧。对于未来的时间，不执着、不障碍的智慧显现，无论是刹土还是众生，任何将要出生的，以及将要生起的心，全部