Tibetan
པའང༌། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རུ་མངོན་པར་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་རྣམས་དང་ཚད་མེད་པ་རྣམས་དང་ཞེས་ཟླས་དབྱེའོ། །མཐར་གྱིས་ནི་སྔ་མའི་རྗེས་སུ་ཕྱི་མས་འབྲེལ་པའོ། །བསྲུང་བ་མེད་པ་ནི་བསྲུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་སྟེ་མི་བསྲུང་བའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་པ་ནི་ཟག་པ་མེད་པ་སྟེ། འདིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །དེ་ལ་སྐབས་ཇི་ལྟ་བར་བདག་གིས་མང་པོ་རྣམས་གསལ་བར་བྱས་ལ། ལྷག་མ་རྣམས་འདིར་གསལ་བར་བྱའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཀུ་ཅོ་དང་འཐབ་རྩོད་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདིར་ནི་འཐབ་ པའི་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་པ་ནི་འཐབ་པའོ། །བདག་ལ་དམིགས་ནས་འདི་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་སྟེ། སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་ལས་གང་ལས་ལོངས་ནས་གྲོང་ཁྱེར་ལ་སོགས་པར་ཞུགས་པ་དེ་ལ་དམིགས་ནས་དེར་དེ་རྣམས་ཀྱི་འཐབ་པ་མི་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་འཐབ་པ་མེད་པའོ། །དེ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་ཡང་འགྱུར་ཞིང་སངས་རྒྱས་ལ་ཡང་སྟེ། དེ་དག་གི་བྱེད་པ་ལ་ཁྱད་པར་རོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ནི་གྲོད་ལ་སོགས་པར་སེམས་ཅན་གང་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་བར་གྱུར་པ་ན་དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་མི་སྐྱེ་བ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་མཐོང་བ་ཉིད་རྣམ་པར་སྤོང་བའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ནི་མཐོང་བར་གྱུར་པ་ན་ཡང་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་རྒྱུན་གཅོད་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི། མཐོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ཉོན་མོངས་པ་འཐབ་པ་དང་འགོག་པའོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་མེད་པ་ནི་མཐོང་བས་མི་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བ་རྣམ་པར་སྤོང་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡི་ནི་གཞན་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུན་ནོ་ཞེས་པ་གཞན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འཐབ་པའོ། །དེ་རྣམས་མེད་པ་ལས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི་འཐབ་པ་མེད་པའོ། །འདི་ཤེས་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ནས། བསམ་གཏན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱུང་བའི་མཐའ་ལ་སོགས་པ་ལ་གང་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་སྨོན་ནས་ཤེས་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྨོན་ནས་མཁྱེན་པ་ནི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་ནས་ཆགས་པ་མེད་པ་སྟེ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཐོགས་པ་མེད་པ་སྟེ། ཐམས་ཅད་དུ་གེགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་ཏུ་གནས་པ་སྟེ། རྟག་ཏུ་ཐུགས་མཉམ་པར་གཞག་པ
Chinese
也显现为法身，如是说。菩提之分与无量等是分别。渐次是后后与前前相连。无守护是不应守护，即不守护之义。彼有三种。法身是无漏，此处是佛之法聚。于彼，我已随其所宜而多方阐明，余者当于此处阐明。烦恼是喧嚣与争斗等，此处争斗之因烦恼即是争斗。莫以我为境而生起此等之烦恼，即入定之定。由昔日之愿力，从何处出而入于城市等，以彼为境，于彼处彼等不生争斗，即是无争斗。彼亦可变现为声闻，亦可变现为佛，彼等之作用有差别。声闻之无烦恼是于街道等处，任何有情所见，于彼不生烦恼，即彼等之见即是遍舍。如来之见，即使显现，亦是断彼等之烦恼相续，而非显现，是为烦恼争斗与止息。声闻之无烦恼是见而遍舍众人之烦恼生起，如来之是他人之烦恼相续，是为不同。一切分别之戏论亦是争斗。由彼等之无，不分别之等持是无争斗。发愿知晓此，入于禅定之世间生起之边等，所生之知是声闻等之愿后知晓。如来等之愿后知晓是任运成就，因无分别之故。无有普皆染着，因无有依赖之故。无有障碍，因一切处无有阻碍之故。常住，因常时心住于等持
English
Also manifests as the Dharmakaya, as it is said. The aspects of enlightenment and the immeasurable, etc., are distinctions. Gradual is the connection of the latter with the former. Without protection is not to be protected, meaning not to protect. It has three aspects. Dharmakaya is without outflows, here it is the collection of the Buddha's teachings. There, I have clarified many aspects as appropriate, and the remaining ones should be clarified here. Afflictions are noise and strife, etc., here the cause of strife, affliction, is strife. Do not let the afflictions of these arise with me as the object, that is, the samadhi of entering into concentration. From the power of past aspirations, from wherever one emerges and enters cities, etc., with that as the object, the non-arising of strife for them there is non-strife. It can also transform into a Shravaka, and also into a Buddha, there is a difference in their actions. The Shravaka's absence of affliction is that when any sentient beings are seen in the streets, etc., no affliction arises in them, that is, their seeing itself is completely abandoned. The Tathagata's seeing, even if it appears, is the cutting off of the continuity of their afflictions, but not appearing, is the affliction of strife and cessation. The Shravaka's absence of affliction is that seeing completely abandons the arising of the afflictions of people, the Tathagata's is the continuity of the afflictions of others, which is different. All the proliferation of conceptualization is also strife. From the absence of these, the samadhi of non-conceptualization is non-strife. Wishing to know this, the knowledge that arises from entering into meditation on the edge of the arising of the world, etc., is known after the aspiration of the Shravakas, etc. The knowledge after the aspiration of the Tathagatas, etc., is spontaneously accomplished, because there is no conceptualization. There is no universal attachment, because there is no dependence. There is no obstruction, because there is no hindrance in all places. Always abiding, because the mind is always abiding in equanimity.