Tibetan
པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །གང་འདི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདི་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་དབང་པོ་ལྔའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ལས་གཞན་པ་ཁོ་ན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ་ཞེས་སེམས་པ་དེའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་ཅི་ཡིན། དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་མ་ཆད་པའོ་ཞེ་ན། ཅི་ལྟར་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ཡིན་ལ་འདི་འདྲ་བ་ཡང་ཡིན། དེ་ལྟར་ནི་རང་གསལ་ལ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ་ཞེས་པ་མཚན་ཉིད་དོ། །བརྗོད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་མ་གཏོགས་པ་གཞན་ནི་འདིར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་སོ་སོར་རང་གི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་དོ། །མི་གསལ་བར་ཡོད་དོ་ཞེས་འདོད་པ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པར་སྨ་བ་རྣམས་ཀྱི་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་ཡང་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རྨི་ལམ་དུ་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་དོ་ཞེས་གཞན་དུ་ལེགས་པར་དཔྱད་ཟིན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་རྟའི་རྭ་བཞིན་དུ་དེ་ལ་མངོན་སུམ་མེད་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་གལ་ཏེ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་རྟོག་ན་བདག་ཀྱང་ཡོངས་སུ་རྟོག་ཅིང་དེ་ཁོ་ན་ཡང་བདག་ གི་རང་གི་ངོ་བོའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་ལ་ཡང་མངོན་པར་དགོངས་ནས་བདག་ཏུ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་སོ། །གང་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ཁྱད་པར་རྣམས་ནི་ལེགས་པའོ། །སེམས་དུལ་གྱུར་ལས་བདེ་བ་འབྱུང༌། །ཞེས་པ་དང༌། གང་ཕྱིར་བདག་ཉིད་བདག་གི་མགོན། །ཕ་རོལ་མགོན་དུ་སུ་ཞིག་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་ན་དགོངས་པ་མི་ཤེས་པ་རྣམས་སེམས་ཁོ་ན་བདག་གོ་ཞེས་མངོན་པར་རློམ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་གལ་ཏེ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟོན་པའི་གསུང་རབ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཐོས་པར་གྱུར་ན། དེའི་ཚེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་བདག་གོ་ཞེས་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པར་རློམ་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་ཡང་མངོན་པར་དགོངས་ནས་གསུངས་པ། བྱིས་པ་རྣམས་ལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་ཡང་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྟོག་པ་དེ་ནི་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱང་བག་མེད་པ་ལས། རིགས་མེད་པ་དང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ངེས་པར་ཁས་ལེན་པ་བཞིན་དང༌། དོན་དམ་པར་གྲུབ་པའི་ཤེས་པ་ཙམ་ཁས་ལེན་པ་བཞིན་དུ་འཁྲུལ་པའོ་ཞེས་པ་སྟེ། འདིར་སྐྱེས་བུ་ཚད་མས་ཅི་ཞིག །འདིར་བརྗོད་པའི་རིགས་པས་སེམས་མེད་པའི་སྙོམས་པ
Chinese
是识之相。若谓此阿赖耶识，与有分别之染污意之识，及五根之识等相异，唯是阿赖耶识，如是思惟者，彼之所缘及相为何？若谓所缘及相未断绝耶？云何亦名为识，亦为此类耶？如是乃是自明且不共之识，是为体性。除所说之八识外，其余于此处，少分亦无各自具相而领受者。若谓不明显而有者，亦非识论者之所许，以彼等亦将有我等之外境之过失故。无相之识，于梦中亦无领受，已于他处善为观察矣。是故如马角般，彼于现量及比量皆无。如是，若阿赖耶识为能遍，则我亦为能遍，且彼即是我之自性。是故亦于此作意而为我之能遍，世尊如是宣说。何者分别说部之差别等乃是善说。心调柔故生安乐。如是，何以故，自己是自己的怙主。谁能成为他者的怙主。如是等开示时，不解密意者，则显扬唯心是我。彼等若听闻宣说阿赖耶识之经藏声闻乘，尔时则将坚固执持彼识为我。是故亦如是作意而宣说，对孩童等如是说。纵然不具足智慧之体性，然思惟阿赖耶识，乃是大士夫等亦由放逸，如是如同承许无种姓者，及声闻与独觉之种姓决定般。及如同承许胜义谛成立之唯识般，是为错谬。此处士夫量有何用？此处所说之理，于无心之等
English
It is the aspect of consciousness. If one thinks that this Alaya consciousness is different from the consciousness of the defiled mind with its discriminations, and the consciousness of the five senses, etc., and is solely the Alaya consciousness, then what are its objects and aspects? If one says that the objects and aspects are not severed, then how can it also be called consciousness and be of this kind? Thus, it is self-luminous and non-common consciousness, which is its nature. Apart from the eight consciousnesses that are spoken of, there is no one here who experiences their own aspects separately, even in the slightest. If one claims that they exist indistinctly, that is not accepted by those who speak of consciousness, because they would also have the fault of having external objects such as the self. The consciousness without aspects is not experienced even in dreams, as has been well examined elsewhere. Therefore, like a horse's horn, it does not exist manifestly or inferentially. Thus, if the Alaya consciousness is all-pervasive, then I am also all-pervasive, and it is indeed my own nature. Therefore, the Blessed One also spoke of it as being all-pervasive as me, having considered this. Whatever distinctions of the Vaibhashikas are well-spoken. Happiness arises from a tamed mind. Thus, why is it that oneself is one's own protector? Who else can become a protector? When such teachings are given, those who do not understand the intention boast that only the mind is the self. If they were to hear the sutras of the Hearer Vehicle that teach the Alaya consciousness, then they would firmly hold that consciousness as the self. Therefore, it is also spoken with such intention, saying to children and so on. Even if it lacks the nature of intelligence, thinking about the Alaya consciousness is a mistake made even by great beings due to carelessness, just like accepting that there is no lineage, or that the Hearer and Solitary Realizer lineages are definite. And it is like accepting only the consciousness that is established in ultimate truth. What use is a person's measure here? The reasoning spoken of here, in the absence of mind, is equal.
Tibetan
ར་འཇུག་པ་དག་དང་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ལ་ཡང་སེམས་ཡོད་དོ་ཞེས་འདོད་པ་ནི་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་རྒྱས་པས་ཅི་བྱ་སྟེ། སྐབས་སུ་བབ་པ་གཞག་པར་བྱའོ། །ཡེ་ཤེས་གཞན་གསུམ་ཡང་གནས་གྱུར་པ་སྟེ། གང་སློབ་དཔོན་ཙནྡྲ་གོ་མིས་གསུངས་པ། ཉོན་མོངས་ཅན་ཡིད་གནས་གྱུར་པ། །མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་བརྗོད་པར་བྱ། །སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཉིད་དེའོ། །དེ་དག་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་ཉིད། །ཆོས་ལ་རྫོགས་ལོངས་སྤྱོད་སྟོན་ཕྱིར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས། །ཆོས་ལ་རྫོགས་ལོངས་སྤྱོད་ཕྱིར་ཡང༌། །ཁ་ཅིག་མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་ཀྱང༌། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་རུ་རྟོགས། །དེ་ཡང་དེ་ལ་རྒྱུ་ཉིད་ཕྱིར། །ཉེ་བར་བཏགས་ལས་དེ་བཞིན་གཞན། །དབང་པོ་ལྔ་ཡི་རྣམ་ཤེས་གང༌། །དེ་ནི་དོན་ཀུན་ཡོངས་སུ་འཛིན། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དོན་དུ་ནི། །བྱ་ བསྒྲུབ་པ་ཙམ་ཉིད་ཐོབ། །དེ་ཡང་རྟག་པར་ཐམས་ཅད་དུ། །དུས་ཇི་བཞིན་དང་བསམ་ཇི་བཞིན། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྤྲུལ་སྐུ་སྟེ། །སྤྲུལ་པ་ཀུན་གྱི་རྒྱུ་ཉིད་ཕྱིར། །ཁ་ཅིག་ཡིད་ཀྱི་ཁོ་ན་ལ། །སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཉིད་དུ་ནི་རྟོག །དབང་པོ་ལྔ་ཡི་རྣམ་ཤེས་གང༌། །དེ་ཡི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡེ་ཤེས་ལྔ་པོ་འདི་རྣམས་ནི་ཡོངས་སུ་དག་པའི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མཆོག་ཏུ་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་ཉེ་བར་སྐྱེས་པ་སྟེ་དེའི་རང་བཞིན་རྣམས་སོ། །ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ། ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་གང་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཆོས་དེ་ཐམས་ཅད་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཆེན་མོ་དག་ཏུ་གསུངས་ལ། དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་ནི། བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་མཐུན་ཚད་མེད་དང༌། །རྣམ་པར་ཐར་དང་མཐར་གྱིས་ནི། །སྙོམས་འཇུག་དགུ་ཡི་བདག་ཉིད་དང༌། །ཟད་པར་བཅུ་ཡི་བདག་ཉིད་དང། །ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ནི། །རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་རྣམ་བརྒྱད་དང༌། །ཉོན་མོངས་མེད་དང་སྨོན་མཁྱེན་དང༌། །མངོན་ཤེས་སོ་སོ་ཡང་དག་རིག །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དག་བཞི་དང༌། །དབང་བཅུ་དང་ནི་སྟོབས་བཅུ་དང༌། །མི་འཇིགས་པ་ནི་བཞི་རྣམས་དང༌། །བསྲུང་བ་མེད་པ་རྣམ་གསུམ་དང༌། །དྲན་པ་ཉེར་གཞག་རྣམ་གསུམ་དང༌། །བསྙེལ་པ་མི་མངའི་ཆོས་ཉིད་དང༌། །བག་ཆགས་ཡང་དག་བཅོམ་པ་དང༌། །སྐྱེ་ལ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང༌། །ཐུབ་པ་ཁོ་ནའི་མ་འདྲེས་ཆོས། །བཅོ་བརྒྱད་བཤད་པ་གང་ཡིན་དང༌། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཞེས་
Chinese
认为连同那些入胎者和无意识者也有心识，这不是正确的理解，说多了也没用，应把握当下。其他三种智慧也是转依，如学师旃扎果弥所说：烦恼意转依，说为平等性智，个别自证智，即是意的识。这些即是圆满报身，为了在法上圆满享用而示现，大菩萨们，也为了在法上圆满享用，有些人也认为镜智是圆满报身，这也是因为它是那的因，只是近取假立，除此之外，五根的识，是能完全领受一切义的，仅仅是为了所有有情众生的利益，获得成办事业，这也是恒常在一切时，如时和如意，是诸佛的化身，因为是一切化身的因，有些人认为唯独意的，才是化身，五根的识，是它的圆满报身。如是。因此，这五种智慧是从完全清净的出世间胜义谛中，从无漏法界中近取而生，是它们的自性。那无漏法界也是法身，是所有无漏法的法性，所有这些法都说是薄伽梵母，因此经论说：菩提分法无量等，解脱和渐次，九次第定之自性，十遍处之自性，胜伏之生处，以差别分为八种，无烦恼和愿智，和异生各别正知，一切相清净四种，十自在和十力，以及四无畏，和三不护，三念住，无忘失法性，彻底摧毁习气，对有情生起大悲，佛陀独有的不共法，所说是十八种，以及一切相智，
English
To think that even those who enter the womb and those who are unconscious have consciousness is not a correct understanding, and there is no point in saying more, one should grasp the present. The other three wisdoms are also transformations, as the teacher Chandragomin said: The afflicted mind is transformed, and is said to be the wisdom of equality, the individual self-realizing wisdom, is the consciousness of the mind. These are the perfect enjoyment body, in order to show perfect enjoyment in the Dharma, the great Bodhisattvas, also in order to have perfect enjoyment in the Dharma, some also think that the mirror wisdom is the perfect enjoyment body, this is also because it is the cause of that, it is only a close assumption, other than that, the consciousness of the five senses, is able to fully receive all meanings, only for the benefit of all sentient beings, to obtain the accomplishment of deeds, this is also always at all times, as time and as desired, is the incarnation of the Buddhas, because it is the cause of all incarnations, some think that only the mind, is the incarnation, the consciousness of the five senses, is its perfect enjoyment body. Thus. Therefore, these five wisdoms are born from the completely pure transcendental ultimate truth, from the uncontaminated Dharma realm, and are their nature. That uncontaminated Dharma realm is also the Dharmakaya, is the Dharma nature of all uncontaminated Dharmas, all these Dharmas are said to be the Bhagavan Mother, therefore the scriptures say: Bodhipaksa-dharmas immeasurable, liberation and gradual, the nature of the nine successive absorptions, the nature of the ten pervasive places, the birth place of overcoming, divided into eight kinds by difference, without affliction and wishful wisdom, and the individual correct knowledge of the alien, all aspects of purity four kinds, ten freedoms and ten powers, and the four fearlessnesses, and the three non-protections, the three mindfulnesses, the nature of non-forgetfulness, completely destroying habits, generating great compassion for sentient beings, the unique unshared Dharma of the Buddha, what is said is the eighteen kinds, and all-knowing,