Tibetan
།ཆུང་བའི་ཟས་ཀྱིས་རྟེན་ཉམ་ཆུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་པར་མི་སྤྲོ་བའོ། །ཟས་ཧ་ཅང་ཆེས་ན་གཉིད་ལ་སོགས་པ་སྐྱོན་ལྔ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ལས་རྟེན་ལས་སུ་མི་རུང་བ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་གཉིས་ཀས་རྟེན་ལས་སུ་མི་རུང་བ་ཉིད་དེ་དེ་མེད་ན་དགེ་བའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའོ། །མི་བརྩོན་པས་ཉེ་བར་འཇོམས་པའི་གཉེན་པོར་ནམ་གྱི་ཆ་སྟོད་དང་ནམ་གྱི་ཆ་སྨད་ལ་མི་གཉིད་པར་རྣལ་འབྱོར་ལ་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བའོ། །འགྱོད་པས་ཉེ་བར་འཇོམས་པའི་གཉེན་པོར་ཤེས་བཞིན་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཅེས་པའོ། །བསྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་མཉམ་པར་གཞག་པའི་དགེ་བ་སྟེ་གང་མཉམ་པར་གཞག་པའི་རང་བཞིན་དང་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་གྱུར་པའི་བསོད་ནམས་དེ་བསྒོམ་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་སེམས་ལ་བསྒོ་བའི་ཕྱིར་ཏེ་དེ་ལྟར་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པའི་དགེ་བས་མེ་ཏོག་རྣམས་ཀྱིས་ཏིལ་ལྟར་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ལ་རྟག་ཏུ་ཤིན་ཏུ་བསྒོ་བར་བྱེད་ཅིང་དེའི་རང་བཞིན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་མདོར་བསྡུ་ན་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་མོ། །དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་ནི་བསམ་གཏན་རྣམས་དང་གཟུགས་མེད་པ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་དང་འདི་རྣམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་དང་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང་རྣམ་པར་དག་པ་རྣམས་ཀྱིས་རིག་པར་བྱའོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་རྩ་བ་བཞི་སྟེ། སྲེད་པ་དང་ལྟ་བ་དང་ང་རྒྱལ་དང་མ་རིག་པའོ། །སྲེད་པས་ནི་བདེ་བའི་རོ་མྱོང་བས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཏེ་ཤིན་ཏུ་སྦྱོང་བའི་བདེ་བ་ལ་རོ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྟ་བས་ནི་ལྟ་བ་ཤས་ཆེ་བའི་བསམ་གཏན་ཉིད་ཀྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཏེ་བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་སྔོན་གྱི་མཐར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པའི་ལྟ་བ་ཀུན་ནས་སློང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ང་རྒྱལ་གྱིས་ ང་རྒྱལ་ཤས་ཆེ་བའི་བསམ་གཏན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཏེ་དེའི་ཁྱད་པར་རྟོགས་པས་ཁེངས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །མ་རིག་པ་ནི་ཐེ་ཚོམ་ཤས་ཆེ་བའི་བསམ་གཏན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་རྟོགས་པ་ཐར་པ་འདོད་པ་ཁྱད་པར་ཏེ་རྟོགས་པ་ལ་ཐར་པའམ་ཐར་པ་མིན་པ་ཞེས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་བྱང་བས་ཅི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དག་པའི་བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ཀྱང་དགེ་བའི་ཕྱིར་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བས་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །རྣམ་པར་གཞག་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་བསམ་གཏན་དང་པོ་ཡན་ལག་ལྔ་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པས་སོ། །རྣམ་པར་དག་པས་ཅི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རབ་ཀྱི་མཐའ་ཡས་པའི་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནས་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བར་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་པའོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་མོ། །ལམ་གཉིས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་སྟེ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནས་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བར་རོ། །འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་ནི་འཇིག་རྟེན་ཉིད་དེ། ཡོངས་སུ་གསལ་བའི་འདུ་ཤེས་རབ་ཏུ་རྒྱུ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ། ཇི་སྲིད་དུ་འདུ་ཤེས་ཀྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དེ་སྲིད་དུ་ཀུན་ཤེས་པ་རྟོགས་སོ་ཞེས་སོ། །འོ་ན་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ཞེས་པའི་དོན་ཅི་ཞེ་ན་གསུམ་པ་འདི་ནི་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་བསོད་ནམས་ཀྱང་ཡིན་དངོས་པོའང་ཡིན་པས་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་སྟེ། རེ་ཞིག་སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ལ་ལུས་ངག་གི་ལས་ནི་འདི་རྣམ་པ་གསུམ་ཆར་དུ་འགྱུར་ཏེ་བསོད་ནམས་ཀྱང་ཡིན་བྱ་བའང་ཡིན་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོའང་ཡིན་ཞེས་པའོ། །དེ་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པའི་སེམས་པ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱང་ཡིན་བྱ་བའང་ཡིན་ནོ། །དེ་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ནི་བསོད་ནམས་ཁོ་ནའོ། །ལུས་ངག་གི་ལས་ནི་ཁོ་ན་དངོས་པོའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་བྱུང་བ་ནི་ལུས་ངག་གི་ལས་ཁོ་ན་ཡིན་པས་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར་རོ། །བསྒོམ་པ་ལས་ བྱུང་བ་ལ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དག་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱང་ཡིན་ལ་བྱ་བའི་དངོས་པོའང་སྟེ། བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེའི་སྒོ་ནས་དེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སེམས་པ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་བསོད་ནམས་བྱེད་པ་ནི་བསོད་ནམས་བྱ་བ་སྟེ་བསོད་ནམས་ལ་སྦྱོར་བའོ། །འདི་རྣམས་ནི་དེའི་དངོས་པོ་སྟེ་འདི་རྣམས་སྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་བསོད་ནམས་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་རྩོམ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་རམ་པར་གཞག་པ་འདི་ནི་ཕལ་ཆེར་གང་ཟག་གཞན་དང་ཐུན་མོང་དུ་བསྟན་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཁྱད་པར་དུའང་རྒྱས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྦྱིན་པ་ནི་ཟང་ཟིང་དང་མི་འཇིགས་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ལས་རམ་པ་གསུམ་མོ། །དེ་ལ་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བའོ། །ཆང་དང་དུག་དང་མཚོན་ལ་སོགས་པ་རུང་བ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་སྟེར་བ་ནི་བཀག་པའོ། །
Chinese
食物过少，身体虚弱，自然不会感到快乐。食物过多，就会沉溺于睡眠等五种过失，身体无法正常运作。因此，这两种情况都会使身体无法正常运作，没有这些情况才能与善法相应。为了对治因不精进而造成的损害，应该在前半夜和后半夜不睡觉，而专注于瑜伽。为了对治因后悔而造成的损害，应该安住于正念。从禅定中产生的善，就是等持的善，也就是等持的自性，以及与之相应的福德，这被称为禅定。为什么呢？因为要调伏内心。这样，等持的善就像花朵之于芝麻一样，总是能将功德深深地调伏于内心，并成为其自性。简而言之，从禅定中产生的善，就是世间道和出世间道。其中，世间道就是各种禅定和无色定。这些以及其他一切，都应该通过遍染、清净、安立和清净来理解。什么是遍染呢？就是四种未说明的根本：贪欲、邪见、我慢和无明。贪欲会因体验快乐的滋味而产生遍染，因为会体验到强烈熏染的快乐滋味。邪见会因以邪见为主的禅定而产生遍染，因为会依赖禅定而生起对前际的思辨等各种邪见。我慢会因以我慢为主的禅定而产生遍染，因为会因认识到它的殊胜之处而变得骄傲自满。无明会因以怀疑为主的禅定而产生遍染，因为不认识真如，渴望解脱，特别是会对证悟是否是解脱等产生怀疑。什么是清净呢？清净的禅定等世间法，为了行善，远离了一切缠缚的垢染，所以被称为清净。什么是安立呢？就是具有五支的初禅
English
Too little food makes the body weak, and naturally one will not feel joy. Too much food leads to indulgence in the five faults such as sleep, making the body unable to function properly. Thus, both situations make the body unable to function properly; without these, one is in harmony with virtue. As an antidote to the harm caused by lack of diligence, one should not sleep in the early and late parts of the night, but rather engage in yoga. As an antidote to the harm caused by regret, one should abide in mindfulness. The virtue that arises from meditation is the virtue of equipoise, that is, the nature of equipoise and the merit that accompanies it, which is called meditation. Why? Because it tames the mind. Thus, the virtue of equipoise, like flowers to sesame seeds, always deeply tames the mind with qualities and makes it its nature. In short, the virtue that arises from meditation is the worldly path and the path beyond the world. Among these, the worldly path is the various meditations and the formless realms. These and all others should be understood through defilement, purification, establishment, and cleansing. What is defilement? It is the four unstated roots: desire, views, pride, and ignorance. Desire is defiled by experiencing the taste of pleasure, because it experiences the taste of intensely conditioning pleasure. Views are defiled by meditation that is predominantly views, because it relies on meditation to generate various views such as speculation about the past. Pride is defiled by meditation that is predominantly pride, because one becomes arrogant and complacent by recognizing its excellence. Ignorance is defiled by meditation that is predominantly doubt, because one does not recognize suchness, desires liberation, and especially doubts whether realization is liberation or not. What is purification? Pure meditations and other worldly phenomena, for the sake of virtue, are free from all entangling stains, and are therefore called purification. What is establishment? It is the first dhyana with five branches.
Chinese
是安立善等之差别。若问如何是清净？谓从极无边际之第一禅乃至非想非非想处，是名清净。出世间道者，谓见道与修道。与二道相应之等持亦尔，谓从第一禅乃至无所有处。非想非非想处乃是世间，以极明了之想极流散故。是故世尊说：乃至有想之等至，乃至能证知一切。若问何为“福业事”之义？此第三者，如何是福亦是事，故为福业事。略言之，从布施所生之福业事，身语之业，此三者皆可转变，是福亦是业，亦是福业事。能发起彼者之心是福亦是业。与其同时生起之诸法唯是福。身语之业唯是事。从戒律所生者，唯是身语之业，故可转变为三种。从修习所生者，慈悲等是福亦是业事，以由慈悲之门，能现前作意与彼相应之心故。又作福者是福业，谓与福相合。此等是彼之事物，谓为此等成办之义，而勤作与福相结合故。如是安立善等之差别，此乃大略与他人共同宣说者。菩萨之差别亦当广说。其中布施有财物、无畏、法之差别，分为三种。其中财物布施乃是完全施舍自身。施与酒、毒、武器等不适宜之物是禁止的。
English
These are the distinctions of virtue and so forth. If asked, what is purity like? It is said that from the first dhyana of infinite extent to the realm of neither perception nor non-perception, this is called purity. The path that transcends the world is the path of seeing and the path of meditation. The samadhi that is in accordance with the two paths is also the same, that is, from the first dhyana to the realm of nothingness. The realm of neither perception nor non-perception is the world itself, because the extremely clear perception is extremely scattered. Therefore, the Blessed One said: "As long as there is absorption of perception, so long as one can realize all knowledge." If asked, what is the meaning of "object of meritorious action"? This third one, how is it that it is both merit and object, therefore it is an object of meritorious action. Briefly speaking, the object of meritorious action arising from generosity, the actions of body and speech, all three of these can be transformed, it is both merit and action, and it is also an object of meritorious action. The mind that arouses them is both merit and action. The dharmas that arise simultaneously with it are only merit. The actions of body and speech are only objects. What arises from discipline is only the action of body and speech, so it can be transformed into three types. From what arises from meditation, love and compassion are both merit and objects of action, because through the door of love and compassion, one can manifest and attend to the mind that is in accordance with it. Alternatively, doing merit is meritorious action, that is, combining with merit. These are its objects, that is, for the sake of accomplishing these, one diligently engages in combining with merit. Thus, the distinction of virtue and so forth is established. This is mostly taught in common with other individuals. The distinctions of Bodhisattvas should also be extensively explained. Among them, generosity is divided into three types: material, fearlessness, and dharma. Among them, material generosity is the complete giving away of oneself. Giving unsuitable things such as alcohol, poison, and weapons is prohibited.