Tibetan
་ན་དེ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་ལ་སོགས་པ་བསམ་མོ་ཞེས་ནི་མི་བརྗོད་དེ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟར་འགྱུར་མོད་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ལ་ནི་བརྟག་པ་དེ་མེད་ལ། ཡེ་ཤེས་དེ་གཞན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གང་འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པར་གསུངས་པ། སོ་སོ་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་དེ། །རྟོག་གེ་པ་རྣམས་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །ཞེས་སོ། །ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་དུ་ཡང༌། རྣལ་འབྱོར་རྟོག་པ་བསམ་མི་ཁྱབ། །ཅེས་སོ། །གང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ལ་ལར་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པར་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་དེ་ནི་གདུལ་བྱའི་བསམ་པའི་ངོར་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་འཕེན་པའི་ཤུགས་ལས་སོ་ཞེས་པ་ཐམས་ཅད་ལོགས་པར་གནས་སོ། །འོ་ན་ཐམས་ཅད་རིག་པར་བྱེད་པ་ཅི་ལྟར་སྲིད་ཅེ་ན། ཤེས་རབ་ ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཉིད་གོམས་པ་ལས་ཏེ། བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་དུ་གོམས་པ་གང་ཐོབ་པར་མི་བྱེད་པ་ཡོད་དམ་ཅི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཚེ་དངོས་པོ་རྣམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་གི །འདི་ལས་འདི་དངོས་པོ་མ་ལུས་པར་རྟོགས་པའི་སྤྲུལ་པ་ལ་མཁས་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་དྲི་མ་ཉིད་ཡིན་ལ། དྲི་མ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་རྣམ་པར་རྟོག་པས་སྤྲུལ་པ་ལ་གེགས་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བརྩད་པར་བྱ་སྟེ། ཅི་དངོས་པོ་རྣམས་མཐོང་བ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གེགས་ཉིད་དུ་མ་མཐོང་ངམ། འོན་ཏེ་ཉོན་མོངས་པས་བྱས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་པས་སོ། །དེ་གཉིས་ཀ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ན་ཡང་མེད་པས་སོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་དང་བྲལ་བ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཚེ་དགའ་བའི་དངོས་པོ་མཐོང་བ་ན་སྐྱོན་དང་མཐོང་བ་ལ་ཡང་སྐྱོན་མེད་པར་རྟོག་པ་དེའི་ཚེ་འདོད་ཆགས་ནི་གསལ་བར་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་ཡང་མི་དགའ་བ་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཡང་ཡོན་ཏན་མེད་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེའི་ཚེ་ཞེ་སྡང་ངོ༌། །གོམས་པ་མེད་པ་ན་ཐམས་ཅད་ཡོད་པའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གཏི་མུག་གིས་བྱས་པ་ཁོ་ན་སྟེ། ལ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་རྒྱུད་མི་མཐུན་པ་སྐྱེས་པས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམས་པས་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་གཏི་མུག་ལ་སོགས་
Chinese
那麼對於它，在世俗諦中也不會說去思維是異體還是非異體等等，雖然會如實轉變，但對於沒有分別的薄伽梵來說，就沒有那種觀察。那種智慧也不是其他人的行境，如《楞伽經》中所說：「各自自證之智慧，是論理家非行境。」《釋量論》中也說：「瑜伽之分別，思亦不周遍。」那些具有不可思議智慧者們的五種智慧等等，有時說成異體或非異體，那是隨順所化眾生的想法，由往昔願力的力量所致，所有這些都是各自安住的。如果這樣，那麼如何能做到遍知一切呢？這是由於修習般若波羅蜜多和善巧方便的緣故。在三大阿僧祇劫中串習，有什麼是不能獲得的呢？因為這樣能使人遠離貪慾等障礙。那時就能如實見到諸法。從此處來說，這並非是善巧於了知一切事物之幻化，因為遮蔽那真實本性的，就是垢染本身。如果說垢染煩惱並非由分別所生的幻化之障礙，那麼這就需要辯論了。難道沒有見到分別是見到諸法的障礙嗎？或者說這不是由煩惱所造成的嗎？這兩者都不成立，因為無論在哪裡，都不存在如實體驗那樣的各種分別。遠離分別也不是沒有煩惱，因為當見到悅意的對境時，如果認為有過失，或者見到沒有過失，那時貪慾就會明顯地產生。當對於不悅意的對境，也分別認為具有功德或沒有功德時，那時就會產生嗔恨。如果沒有串習，分別認為一切都不存在，這完全是由愚癡所造成的。就像蘿蔔等等一樣，並非是遮蔽，而是因為產生了不相順的相續。因此，如前所說，修習菩提心，無論如何愚癡等
English
Then, regarding that, in conventional truth, it is not said to contemplate whether it is different or non-different, etc. Although it transforms as it is, for the Bhagavan who is without discrimination, there is no such examination. That wisdom is also not the domain of others. As it is said in the 'Lankavatara Sutra': 'The wisdom of self-awareness, is not the domain of logicians.' Also, in the 'Pramana-varttika': 'The discrimination of yoga, thought cannot pervade.' Those who possess inconceivable wisdom, their five wisdoms, etc., sometimes being referred to as different or non-different, that is according to the minds of those to be tamed, due to the force of past aspirations. All of these abide separately. If so, how is it possible to know all things? This is due to the habituation of the Perfection of Wisdom and skillful means. Is there anything that cannot be attained by habituating for three countless eons? Because it causes one to be free from the obscurations of desire, etc. At that time, one sees things as they are. From this perspective, it is not reasonable to be skilled in the illusion of understanding all things, because that which obscures that very nature is impurity itself. If it is said that the defilements and afflictions are not obstacles to the illusion produced by discrimination, then this needs to be debated. Have you not seen that discrimination is an obstacle to seeing things? Or is it not caused by afflictions? Neither of these is established, because nowhere does there exist all kinds of discrimination like that of actual experience. Being free from discrimination is also not without afflictions, because when seeing a pleasing object, if one thinks there is fault, or seeing that there is no fault, then desire clearly arises. When one discriminates that an unpleasant object has qualities or does not have qualities, then hatred arises. If there is no habituation, discriminating that everything does not exist, that is entirely caused by ignorance. Like radishes, etc., it is not obscuring, but because dissimilar continuums arise. Therefore, as previously stated, by cultivating the mind of enlightenment, in whatever way ignorance, etc.
Tibetan
པ་ལས་ཡོངས་སུ་རྒྱལ་བ་དེ་ལྟར་གང་ཉིད་ཀྱིས་མི་མཐུན་པ་ལྡོག་པས་གང་གི་ཚེ་རེ་ཞིག་བློ་རྣམས་རང་གི་རྣམ་པ་རྣམས་ལ་ངེས་པར་རྟེན་ཅིང་མཐར་ཐུག་པ་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྟོགས་པ་རྣམས་བསྒོམ་པ་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་ན་གསལ་བ་ཉིད་དུ་གདོན་མི་ཟ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ཡང་བསྒོམ་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་སྟོབས་ཁོ་ན་ལས་ཏེ། ལྷའི་དབང་ལས་བདེན་པའི་རྨི་ལམ་བཞིན་ཏེ། དོན་གྱི་རྣམ་པ་ནི། དོན་ཇི་ལྟ་བའི་བདག་ཉིད་མེད་པར་མ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་སྐྱེ་བ་ལས་གཞན་དུ་ཡང་ངོ༌། །གང་ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་དུ། གཟུང་བའི་མཚན་ཉིད་བསམ་པ་འདི། །མ་དག་བློ་ཅན་ལ་ ཡིན་གྱི། །རྣལ་འབྱོར་རྟོག་པ་བསམ་མི་ཁྱབ། །ཅེས་སོ། །ཕྱི་རོལ་དུ་ནི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་འདྲ་བ་ཉིད་དང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དག་གིས་རིག་བྱར་གནས་ལ་རྣལ་འབྱོར་པའི་འདྲ་བ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་ངོ༌། །ཐོབ་པར་བྱ་བ་ནི་དོན་འཇུག་ཡུལ་ཉེ་བར་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མི་སླུ་བའོ། །འོ་ན་འབྱུང་འགྱུར་དང་བྱུང་ཟིན་དག་དུས་ཀྱིས་བར་དུ་ཆོད་པས་ན་དེས་ཅི་ལྟར་སྟོན་ཞེ་ན། ཡུལ་གྱིས་བར་དུ་ཆོད་པ་ལ་ཡང་འདིར་ཐལ་ལོ་ཞེས་པས་འཇུག་ཏུ་རུང་བའི་ཡུལ་ལ་ཡང་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་དེ་ཙམ་དུ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། གཞན་ཡང་འབྱུང་འགྱུར་རམ་འབྱུང་བར་རོ། །གལ་ཏེ་དེའི་དུས་ན་མེད་པས་སོ་ཞེ་ན། དེའི་ཡུལ་ན་ད་ལྟ་བ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་པ་མཚུངས་སོ། །དོན་བྱ་བ་ཡང་དེ་ཇི་ལྟར་དེའི་ཡུལ་ཉེ་པ་ན་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་དེའི་དུས་ཉེ་བ་ནའོ་ཞེས་པ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །ཅི་སྟེ་ཐམས་ཅད་རིག་པར་བྱེད་ན་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་མ་ལུས་པ་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་ནི་རང་གི་བག་ཆགས་ཀྱི་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ་ལས་འདོད་ཆགས་པ་ཉིད་དུ་བྱེད་ཀྱི་གཞན་གྱི་བག་ཆགས་ཀྱིས་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ལས་མ་ཡིན་ཏེ། ཉེ་བར་འཇོག་པར་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་ཡང་དག་པར་རིག་པར་བྱ་བའོ། །འོ་ན་གལ་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་ཅིག་ཅར་ཤེས་བྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་མ་ལུས་པ་ལ་ཁྱབ་ན་དེའི་ཚེ་དངོས་པོ་རྣམས་འདི་ཙམ་ཞེས་ཡོངས་སུ་བཅད་པའི་ཕྱིར་མཐའ་མེད་པར་ཁས་བླངས་པ་ལ་གནོད་དེ། དེ་ལྟར་ནི་ཡེ་ཤེས་གཅིག་གིས་རྟོགས་པའི་དངོས་པོ་ལས་གཞན་པའི་དངོས་པོ་མེད་དོ་ཞེས་པ་འདི་ལྟར་ཡོངས
Chinese
如是彻底胜过彼者，以您遣除不和，于何时诸心暂时依于各自之相，至究竟时，亦变易一切相与一切事物。如是，若修习分别之觉悟极纯熟，则无疑将变为明晰。彼亦唯由修习之差别力，如天神力之真实梦境。事物之相乃非不如事物之自性，亦异于从彼生。如《量理释》云：“执持之体性，此思惟唯属不清净心者，瑜伽之思惟，思亦不及。”外境中，唯由异生之相似与生者而安住于所知，然瑜伽士仅由相似亦可。所应得者，乃为不欺诳，因其能示现趋入处之境近。若尔，未来与已逝者，既为时间所隔，彼如何示现耶？以境所隔亦同此过，故于可趋入之境亦示现，则将成非量。若谓彼仅存在于彼时，则他时亦将生或已生。若谓因其于彼时不存在，则彼境于今时亦不存在，此二者相同。事物之作用，亦如彼于彼境近时存在，如是于彼时近时亦然，此二者毫无差别。若一切皆能知，则为现见贪欲等他者之一切心故，世尊亦将成具贪欲等者耶？非也，何以故？贪欲乃由自之习气力而生贪欲者，非由他者习气力，以成立安立故，应如实了知彼。若尔，若于世俗中，一刹那之智慧同时周遍一切所知之坛城，则彼时以事物如是而尽断故，将损及所许之无边，如是，以一智慧所证之事物外，无有他事物，如是成立
English
Thus, having completely overcome that, by you dispelling discord, at what time do minds temporarily rely on their respective aspects, and when it comes to the ultimate, all aspects and all things also change. Likewise, if the understanding of discriminations is cultivated to the utmost, it will undoubtedly become clear. That too is solely due to the power of the distinction of cultivation, like a true dream by the power of the gods. The aspect of things is not as if it were not the nature of things, and it is also different from arising from that. As it is said in the *Pramāṇavārttika*: "The nature of grasping, this thought is only for those with impure minds, the thought of yoga cannot be conceived." In the external world, it is only by the similarity of ordinary beings and those who give rise to it that it abides in the knowable, but even by the mere similarity of yogis. What is to be attained is non-deceptive, because it shows the object of approach to be near. If so, how does it show the future and the past, since they are separated by time? Being separated by object is also the same fault here, so showing even to the object that can be approached will become non-valid. If it is said that it only exists at that time, then it will also arise or have arisen at another time. If it is said that it does not exist at that time, then it is the same that that object does not exist now. The action of things, just as it exists when it is near that object, so it is also near that time, there is no difference between the two. If everything is known, then because all the minds of others, such as desire, are directly perceived, would the Blessed One also become one with desire, etc.? No, why? Desire is what makes one desirous from the power of one's own habitual tendencies, not from the power of the habitual tendencies of others, because it is established as an establishment, one should truly know that. If so, if in conventional truth, a single moment of wisdom simultaneously pervades the entire mandala of all that is to be known, then at that time, because things are completely cut off in this way, it will harm the admitted infinity, thus, apart from the things realized by one wisdom, there are no other things, thus it is established.