Tibetan
དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་སྨོན་ལམ་ལ་སོགས་པའི་མཐུ་ཉིད་ཀྱིས་གང་ཞིག་དོན་གང་ལ་ལ་རྣམ་པ་གང་གིས་ཉན་འདོད་པ་དེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ། རྣམ་པ་དེ་ཁོ་ནས་སྒྲ་མེད་པར་བྱ་བའི་ཆོས་གདུལ་བའི་རྒྱུད་ལ་བསྐྲུན་པ་ནི་སྟོན་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཇི་སྐད་དུ་མདོར་གསུངས་པ། ཡིད་ཀྱིས་བརྒྱ་བྱིན་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་ལན་བཏབ་བོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་དང༌། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་དང༌། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་དང༌། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་དང༌། ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་དང༌། ཕྱིར་མི་འོང་བ་དང༌། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་ཞེས་པ་གང་ཟག་བདུན་རྣམས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལས་བཅུ་དགུ་སྟེ། རང་སངས་རྒྱས་དང་བཅས་པ་ཉི་ཤུ་ནི། སློབ་པ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཕགས་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་ཏེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་ལྷ་དང་བཅས་ཤིང་བདུད་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱིས་དང༌། དམན་པའི་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་དང་མི་དགེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དབྱེར་མེད་ཅིང་མི་འཕྲོགས་པའོ། །ལ་ལར་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ནི་མི་སློབ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མི་སློབ་པར་གསུངས་སོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ནི་སློབ་པ་ཡིན་ཡང་སློབ་པ་ཉམས་པ་ཡང་ཡིན་ཞེས་པས་སློབ་པར་ཡང་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་འདས་པའམ་མ་འོངས་པའམ་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཞེ་ན། མ་འོངས་པའི་སེམས་སྐྱེ་བཞིན་པ་མི་སློབ་པ་སྒྲིབ་པ་རྣམས་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་ལོ། །སྐྱེས་པ་སྒྲིབ་པ་སྤོང་བའི་ལམ་ནི་གནས་སྐབས་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། འགག་བཞིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ད་ལྟར་བའོ། །འོ་ན་ བརྒྱད་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཅི་ནམ། ཅི་ལྟར་ཐམས་ཅད་ཡིན་ཞེ་ན་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དབང་པོ་རྣོན་པོ་ནི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པས་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་གནས་སྐབས་ན་མོས་པ་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་སྣོད་དུ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ངེས་པ་ལས་དང༌། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ལས་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ལ་རྟག་ཏུ་བརྩོན་ཞིང་འདུན་པ་དང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའོ། །དབང་པོ་འབྲིང་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་བར་ཕྱིར་མི་ལྡོག་སྟེ། དེ་ནི་སྔར་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པ
Chinese
和……一样的原因。在独觉佛的阶段，也凭借祈愿等的力量，对于想要以任何方式听闻任何意义的众生，就在其识蕴中，以那种方式无声地创造调伏的法，这被称为导师。如经中所说：‘以意念用偈颂回答帝释天’等等。如此一来，入流果的入者和入流者，一来果的入者和一来者，不来果的入者和不来者，以及阿罗汉果的入者，这七种人如果细分则有十九种。加上独觉佛共二十种，是学习者僧团的缘故，是不退转的圣者菩萨僧团，从圆满正等觉来看，天人、魔众的世界，以及修持下劣菩提之法者和不善者，都无法区分和夺取。有些人说，金刚喻定是无学解脱，是通往佛地的无间道，因此是无学。凡夫虽然是学习者，但也有退失学习的情况，因此不能称为学习者。那么，过去、未来或现在产生的识是否解脱呢？未来正在产生的识，无学者从诸障中解脱。已经产生，断除诸障之道是什么阶段呢？正在灭尽，所以是现在。那么，不是说从八地不退转吗？什么？怎么会是全部呢？不是这样的，因为利根菩萨通过修习止观，在凡夫阶段从胜解行地也能确定般若波罗蜜多，并且具有大悲心，所以恒常精进和希求圆满二资粮，并且不退转。中根者在极喜地不退转，这是因为之前修习过止观。
English
For the same reason as... Even in the state of a Pratyekabuddha, by the power of aspiration and so on, for those who wish to hear any meaning in any way, creating the Dharma of taming in their consciousness in that very way, without sound, is called a teacher. As it is said in the sutra: 'Replying to Indra with verses by mind' and so on. Thus, the one who has entered the fruit of stream-entry and the stream-enterer, the one who has entered the fruit of once-returner and the once-returner, the one who has entered the fruit of non-returner and the non-returner, and the one who has entered the fruit of Arhat, these seven types of individuals, if divided in detail, are nineteen. Including the Pratyekabuddha, there are twenty, which is the Sangha of learners, the Sangha of noble non-returning Bodhisattvas, from the perspective of perfect complete enlightenment, the world with gods and demons, and those who practice inferior Bodhi and the non-virtuous, cannot be distinguished or taken away. Some say that the Vajra-like Samadhi is the non-learning liberation, the uninterrupted path to the Buddha-ground, therefore it is non-learning. Although ordinary beings are learners, they also have the possibility of falling from learning, therefore they are not called learners. Then, are the past, future, or present consciousnesses liberated? The future consciousness that is arising, the non-learner is liberated from all obscurations. What is the stage of the path that has arisen and eliminates obscurations? It is in the process of ceasing, therefore it is the present. Then, isn't it said that one does not regress from the eighth ground? What? How can it be all? It is not like that, because sharp-witted Bodhisattvas, through the practice of Shamatha and Vipassana, even in the stage of ordinary beings, from the ground of adhimukti-carya, can also ascertain the Prajnaparamita, and because they possess great compassion, they are constantly diligent and aspire to perfect the two accumulations, and they do not regress. Those of middling faculties do not regress in the Joyful Ground, because they have previously practiced Shamatha and Vipassana.
Tibetan
ས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཡང་དག་པར་སྐྱེས་ཀྱང་ཇི་སྲིད་དུ་ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་ངེས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་འདི་ངེས་པ་པའི་རྒྱུ་མཚན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མེད་པས་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པར་བྱ་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་མངོན་པར་བརྩོན་པར་འདུན་པ་མ་ཡིན་ན། །དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ནི་ས་མི་གཡོ་བ་ལ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་སྟེ། དེ་ནི་སྔོན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ངེས་པ་དང་ལྡན་པ་མེད་པ་དེས་ན། དེའི་རྒྱུ་མཚན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མེད་པས། ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པར་བྱ་བ་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པར་འདོད་པ་ཤིན་ཏུ་དམན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མདོ་རྣམས་སུ་ས་བརྒྱད་པ་ལ་ཐམས་ཅད་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་གོ །རིང་དུ་སོང་བ་ལ་ཐམས་ཅད་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་གོ །འོ་ན་གལ་ཏེ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཉིད་ལ་ཡང་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་དག་གིས་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་ན་ཅི་ལྟར་མ་ངེས་པ་ཡིན། ཅི་ལྟར་ཡང་བླ་ན་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་དུ་བྱས་ན་ཡང་ངེས་པ་མེད་པ་ཙམ་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་པར་དོགས་ཤེ་ན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་དུ་མ་བྱས་པ་ནི་འགའ་ཞིག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། དེ་ལས་བཟློག་པའི་ངེས་པ་ཙམ་ལས་འཁོར་བ་བར་མ་བརྗོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གིས་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པ་ན་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཐ་སྙད་དོ། །གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་ཁོ་ནར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་དུ་བྱེད་ན་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པ་འདི་ཅི་ཞེ་ན། འདི་ནི་གང་དེ་དང་རྗེས་སུ་བཀྱེད་པའི་འདི་ཅི་ཞེ་ན། འདི་ནི་གང་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་པའོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་བརྟན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ ཕྱིར་ངེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་སེམས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཅི་ལྟར་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་ཞེ་ན། དེ་སྲིད་ཙམ་པ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མོས་པ་ལས་སོ་ཞེས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིག་པའོ། །གང་ཡང་ཅི་ལྟར་ཕྱིར་ལྡོག་པར་དོགས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་སེམས་མེད་པ་ཁོ་ན་ལས་སོ་ཞེས་སྨྲའོ། འདི་ཉིད་ལ་དགོངས་ནས་འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་གནས་སྐབས་དང་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་སའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་དང་ལྡན་པར་རྒྱས་པར་བསྟན་ཏོ། །འཕགས་པ་བྱམས་པས་ཀྱང༌། ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་ནས་བཟུང་ནས། །
Chinese
如是，般若波罗蜜多无二之瑜伽虽已如实生起，然直至未获极喜地之前，皆非具有决定性。是故，此不具决定性之原因，乃因缺乏大悲心，故于圆满二资粮之事，不欲极度勤奋。钝根者于不动地则不退转，彼乃因先前未具般若波罗蜜多之决定性故。其原因在于缺乏大悲心，故于圆满二资粮之事，欲求勤奋之心甚为薄弱。是故，经部中将第八地立为一切皆具决定性之不退转地。然有部分人认为，长久以来一切皆为不退转。若谓纵于异生位，亦能以奢摩他和毗钵舍那生起真实智慧，何以不具决定性？又，纵已现证无上真如，然仅是不具决定性，何以担忧退转？然未现证真如者，实则一无所有，除此以外，唯有决定性，未曾言及中阴。是故，以奢摩他和毗钵舍那生起真实智慧时，乃是与彼相应之名言。若谓一切时处皆现证真如，则生起真实智慧为何？此乃与彼相应之为何？此乃与彼相应之耶？实非如此，因其不稳固故。何以故？因决定性乃金刚喻定之心故。彼时，如何生起与如实分别之分相应等？谓仅由信解彼等同等之自性，即是了知真如。若问何以言说担忧退转？答曰：唯由缺乏金刚喻定之心故。以此为意，圣者般若波罗蜜多中，于异生位及极喜地等诸地之位次中，亦广说菩萨众具有不退转之征相。圣者慈氏菩萨亦云：从抉择分开始。
English
Thus, although the non-dual yoga of Prajñāpāramitā has truly arisen, it is not endowed with certainty until the stage of attaining the Extremely Joyful Ground. Therefore, the reason for this lack of certainty is the absence of great compassion, and thus there is no desire to be extremely diligent in the matter of perfecting the two accumulations. Dull faculties do not regress on the Immovable Ground, because they previously lacked certainty in Prajñāpāramitā. The reason for this is the absence of great compassion, and thus the desire to be diligent in the matter of perfecting the two accumulations is very weak. Therefore, in the Sutras, the eighth ground is established as the non-regressing ground where everything is certain. However, some people think that everything has been non-regressing for a long time. If it is said that even in the state of ordinary beings, genuine wisdom arises through Śamatha and Vipaśyanā, why is it not certain? Also, even if the unsurpassed Suchness has been realized, why is there only a lack of certainty, and why worry about regression? However, there is nothing at all that has not realized Suchness. Apart from that, there is only certainty, and the intermediate state is not mentioned. Therefore, when genuine wisdom arises through Śamatha and Vipaśyanā, it is a term that corresponds to it. If it is said that Suchness is realized at all times and places, then what is the arising of genuine wisdom? What is this that corresponds to it? Is this what corresponds to it? It is not like that, because it is not stable. Why? Because certainty is the Vajra-like Samādhi mind. At that time, how do things like the part that corresponds to the real distinction arise? It is said that knowing Suchness is only from believing in the equality of those things. If you ask why it is said that there is worry about regression, the answer is: it is only because of the lack of the Vajra-like Samādhi mind. With this in mind, in the Holy Prajñāpāramitā, it is also extensively taught that Bodhisattvas have the signs of non-regression in the state of ordinary beings and in the stages of the grounds such as the Extremely Joyful Ground. The Holy Maitreya also said: "Starting from the Limbs of Discrimination."
Tibetan
མཐོང་དང་གོམས་པའི་ལམ་དག་ལ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་རྣམས་གནས། །དེ་འདི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཚོགས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཕྱིར་ལྡོག་པའི་ཆེད་དུ་འབྱུང་བ་ནི་ཕྱིར་ལྡོག་པའོ། །དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པས་ན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དང་ཕྱིར་ལྡོག་པར་འོས་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་པ་དོན་གཅིག་གོ །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་རྣམས་ཀྱང་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་སུ་ཡང་བརྗོད་དེ་ཆེན་པོ་ཉིད་རྣམ་པ་དགུ་ཡིས་སོ། །བརྩོན་འགྲུབ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་བསྐྱབ་པའི་ཆེད་དུ་ཆེན་པོའི་གནས་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་གནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའོ། །རྒྱུ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང༌། བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་དང་གཞན་མཉམ་པ་ཉིད་ཐོབ་པས་བྱམས་པ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་མཉམ་པ་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་ལ་སྐད་ཅིག་གཅིག་བཞིན་དུ་འཇུག་པས་ན་བསྐལ་པ་དང་བསྐལ་པ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་པ་མེད་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདུད་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་འཇོམས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོ་གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་དོན་དུ་མི་གཉེར་པར་འགྱུར་པ་དེའི་ཚེ་སོ་སོར་དོན་དུ་གཉེར་ པའི་བདུད་བཅོམ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཐེག་པ་དམན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རིང་དུ་གྱུར་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེ་བར་སྟོན་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་བཅུད་ཀྱི་དགའ་བ་དང་བདེ་བར་ཉེ་བར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོངས་སུ་དག་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ལས་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པས། འཇིགས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ངན་འགྲོ་ལ་སོགས་པའི་འཇིགས་པའི་རྒྱུ་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིགས་པ་རྣམས་ནི་ལྔ་པ་སྟེ། འཚོ་བ་མེད་པའི་འཇིགས་པ་དང༌། གྲགས་པ་མ་ཡིན་པའི་འཇིགས་པ་དང༌། འཆི་བའི་འཇིགས་པ་དང༌། ངན་སོང་གི་འཇིགས་པ་དང༌། འཁོར་གྱིས་བག་ཚ་བའི་འཇིགས་པའོ། །རྟོགས་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ལུང་བསྟན་པའི་ས་བརྒྱད་པ་ཐོབ་པ་ལ
Chinese
在见道和串习道中，哪些菩萨安住？他们是不会退转的眷属。如是说。为了退转而生起的是退转。不是那样的，所以说不退转，以及不应退转，意义相同。那些菩萨也称为大菩萨，因为有九种大。以大精进，为了救护一切有情，而真实进入大位，大位即是大乘。以大因，次第生起大乘之法，如般若波罗蜜多等，通过听闻、思惟和修习等。以大所缘，获得一切有情自他平等，具有大慈等和合。以大时，于一切时如一刹那般进入，故而舍弃了对劫与非劫的一切分别。以大无欲，仅以舍弃一切执着，必定摧伏一切魔，如《智慧海经》所说：何时菩萨对一切执着都不寻求意义，彼时即能摧伏各自寻求意义的魔。以大作意，舍弃了长久以来对小乘的作意。以大近示，为了接近大乘之法的精华的喜乐和安乐。以大清净，三业完全清净，故而完全脱离了一切怖畏，因为没有恶趣等怖畏之因，如戒律毁坏等。怖畏有五种，即：无活命之怖畏、无名声之怖畏、死亡之怖畏、恶趣之怖畏，以及眷属所生的不安之怖畏。以大证悟，获得被授记为一切智智的第八地。