Tibetan
་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པས་བསྡུས་པའོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་འཁྲུལ་པ་ཆེ་སྟེ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་རེ་རེར་ནི། །དེ་རྣམས་ཕན་ཚུན་བསྡུས་པ་གང༌། །སྐད་ཅིག་གཅིག་པའི་བཟོད་པ་ཡིས། །བསྡུས་པ་འདི་འདིར་མཐོང་བའི་ལམ། །ཞེས་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ནི། །རེ་རེས་དྲུག་པོ་རྣམས་ཀྱང་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པ་དྲུག་པ་རྣམས་ཁོ་ན་མཐོང་བའི་ལམ་མོ་ཞེས་པའི་དོན་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་བར་མར་ཡང་སྟེ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་རྣམས་ལམ་གྱི་བདེན་པས་བསྡུས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པས་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་མདོར་བསྡུས་པར་གསུངས་པ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ནི་ལམ་མོ་ཞེས་སོ། །འདིར་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་སྐབས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་སྔར་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཁམས་གོང་མའི་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འཐད་དོ་ཞེས་པ་སྟེ། བདག་ཅག་ཕ་རོལ་གྱི་སྐྱོན་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱས་པས་ཅི་ཞིག །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་གནས་སྐབས་འདི་ཁོ་ནར་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པར་བྱེད་པ་ལས། ཡང་དག་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྟོབས་ ཀྱིས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སེང་གེ་རྣམ་པར་བསྒྱིངས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་འདི་ལྟར་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །འདི་ལྟ་སྟེ། བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །ཡང་གཉིས་པ་དང་གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་དང༌། གཟུགས་མེད་པ་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་དང་གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་དང་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་ཡང་སྟེ། འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལས་ལངས་ནས་གཟུགས་མེད་པ་བཞི་པ་དང་གསུམ་པ་དང་གཉིས་པ་དང་དང་པོ་དང་བསམ་གཏན་བཞི་པ་དང་གསུམ་པ་དང་གཉིས་པ་དང་དང་པོ་ལ་ཡང་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ་ཞེས་པའོ། །དེའི་རྗེས་སུ་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་ཅན་འདུ་བྱེད་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་ཅན་རྒ་ཤི་དང་མྱ་ངན་དང་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་འཁྲུགས་པའི་བར་རྣམས་འབྱུང་ངོ་ཞེས་ལུགས་འབྱུང་དང༌། མ་རིག་པ་འགགས་པ་ལས་འདུ་བྱེད་འགག་སྟེ། ཇི་སྲིད་དུ་སྐྱེ་པ་འགགས་པ་ལས་རྒ་ཤི་ལ་སོགས་པ་རྣམས་འགག་གོ་ཞེས་ལུགས་ལས་བཟློག་པར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལ་ལྟའོ། །དེའི་རྗེས་སུ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ཐོད་རྒལ་དུ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །འདི་ལྟ་སྟེ། བསམ
Chinese
说“以知法忍摄持苦”，这是大错。布施等等每一者，那些互相摄持什么？以一刹那的忍，摄持此于此见道。如是《现观庄严论》说：每一者也摄持六者，因此六度六度们仅仅是见道之义，应如是了知。同样在中间也是，六度以道谛摄持，而非苦谛。如是简略所说：六度是道。此处也不是知法忍之时，因为欲界烦恼的相，先前已断除之故，成为上界烦恼之对治的自性，成为随顺证知的知忍的自性是合理的。我们极度揭示他者的过失有什么用呢？除了唯有在此无分别的阶段，才能使大悲等显现之外，以精通正确方便的力量，菩萨为了有情众生的利益，在见道上如此入于狮子奋迅三摩地。即是，入于初禅。又入于二禅、三禅和四禅，以及无色界的第一、第二、第三和第四，也入于灭尽定。从灭尽定出定后，又入于无色界的第四、第三、第二和第一，以及第四禅、第三禅、第二禅和初禅。其后，从无明为缘的行，乃至有生为缘的老死和忧悲、哭泣、痛苦、不悦意和扰乱之间产生，这是顺生；以及无明灭则行灭，乃至有生灭则老死等灭，这是从顺生逆转而观察缘起。其后，入于修道的自性顿超之等持。即是，思
English
To say "it is gathered by the forbearance of knowing the Dharma in suffering" is a great mistake. For each of generosity and so on, what do those gather together mutually? With a single moment of forbearance, this is gathered here in the path of seeing. As the Ornament for Clear Realization says: Each also gathers the six, therefore the six perfections are only the path of seeing, and that meaning should be understood. Likewise, in between as well, the six perfections are gathered by the truth of the path, but not by the truth of suffering. As it is said concisely: The six perfections are the path. This is not the time for the forbearance of knowing the Dharma, because the aspects of the afflictions of the desire realm have already been abandoned, it is reasonable that the nature of the antidote to the afflictions of the upper realms is the nature of the forbearance of knowledge that follows realization. What is the use of us revealing the faults of others? Except that only in this state of non-discrimination, great compassion and so on are made manifest, by the power of skill in correct means, the Bodhisattva, for the benefit of sentient beings, enters into the Lion's Arising Samadhi on the path of seeing in this way. That is, entering into the first dhyana. And also the second, third, and fourth, and the first, second, third, and fourth of the formless realms, and also entering into the cessation attainment. Having arisen from the cessation attainment, one also enters into the fourth, third, second, and first of the formless realms, and the fourth, third, second, and first dhyanas. After that, from ignorance as a condition, actions, up to old age and death, sorrow, lamentation, suffering, displeasure, and disturbance, arise from birth as a condition, this is the arising process; and from the cessation of ignorance, actions cease, up to the cessation of birth, old age and death and so on cease, this is observing dependent origination in reverse from the arising process. After that, one enters into the samadhi of the nature of the path of cultivation, the sudden transcendence. That is, think