Tibetan
ག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པས་མཐའ་བཞི་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དབུ་མའི་ལམ་དུ་མངོན་པར་དགོངས་པ་སྟེ། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་གཟུང་བའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་གཡོ་བ་ཐམས་ཅད་ནུབ་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོའི་དམིགས་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་འདོད་པ་དེའི་ལུས་ལ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པར་འགྱུར་བ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་པས། མ་མཐོང་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར་གྱིས་མཐོང་བའི་ལམ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ཙམ་མམ་སྣ་ཚོགས་པའི་རྣམ་པར་རང་རིག་པའི་ངོ་བོ་འདི་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་དེ་ལྟར་རྟོག་པ་ན་རབ་ཏུ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ལེགས་པར་གསུངས་ཏེ། འདི་ནི་རྣམ་རིག་ཙམ་ཁོ་ན། །ཞེས་པ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ལས། །ཅུང་ཟད་མདུན་དུ་འཇོག་བྱེད་པ། །དེ་ནི་ཙམ་ལ་མི་གནས་སོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་དགག་གི་ཚུལ་གྱི་རང་རིག་པར་མཐོང་བ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དག་མ་མཐོང་བ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་མཐོང་བའི་ལམ་མོ་ཞེ་ན། འདི་ཡང་ད་ལྟ་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་སྟེ། དབྱིག་གཉེན་ལ་སོགས་རྣམས་ཀྱི་ནི། དེ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཁོ་ནར་གསུངས་སོ། །ལོག་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་རྣམ་པར་མ་དག་པའི་ངོ་བོ་དང༌། གཞན་དུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ཞེས་པ་འདི་ལྟར་སྨྲ་ལ་དེ་ལ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་གི་གོ་སྐབས་མེད་དོ་ཞེས་ཀྱང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་གྱུར་དུ་ཆུག་མོད་དེ་དེ་ལྟ་ནའང་ཅི་འདི་ཙམ་གྱིས་འདི་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཉིད་བསྟན་ནམ། དེ་ལྟར་རོ་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ་རིང་སྟེ་ལམ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པའོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམ་པ་འདི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་འདའ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་རྣམས་སུ་མཐོང་བ་མེད་དོ། །འོ་ན་མཐོང་བའི་དོན་ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། ཡུལ་དེ་ལ་ཤེས་པ་མི་སྐྱེ་བའི་དོན་ཏེ་མཐོང་བ་མེད་པ་ཁོ་ནའི་བསྒོམ་པ་ནི་མཐོང་བའོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་རྣམས་དེའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མཐོང་བའོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་རྣམས་ག་ལས་སྐྱེ་ཞེ་ན། རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་གྱུར་པ་ལས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་འབྱུང་དང་འགོག་པ་དང་ ལམ་རྣམས་ལ་ཡང་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བཟོད་པ་བརྒྱད་རྣམས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་ལ་རྐུན་པོ་འབྱིན་པར་བྱེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བྱ་བ་ཅན་ནོ། །ཤེས་པ་བརྒྱད་པོ་རྣམས་ནི་སྒོ་འཕར་གཅོད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་བཞི་པོ་ལ། འདོད་ཆགས་དང༌། ང་རྒྱལ་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་དང
Chinese
以“什么”等等从四边解脱，在中观之道中显现其意，因为有和无等等都是所取的形象，并且为了显示一切动摇都消失了。如果有人认为存在完全清净的自性之对境，那么通过“在其身中，舍弃了能取的分别”这句话，就只会变成没有看见，而不是看见的道路。那么，仅仅是极度明亮，或者各种形象的自证自性不是吗？如果那样认为，那么就很好地说“那样认识就只是不完全认识”。这仅仅是唯识，从接近对境开始，稍微向前放置，它就不会停留在“仅仅”上。如此说。因此，以非是遮遣的方式看见自证，就是没有看见所取和能取。如果说那就是看见的道路，那么这也是现在人们普遍考察的，对于世亲等人来说，已经说了那是不可言说的。颠倒的世俗中，不清净的自性，以及其他清净的自性，像这样说，对于他们来说，没有对事物和非事物进行分别的机会。即使允许那样，仅仅这样就能显示这是应该修习的吗？如果说是那样，那么就错了，因为道路完全毁坏了。像这样修习，不是超越事物的自性。像这样在论述者中是没有看见的。那么，看见的意义是什么呢？意义就是对那个境不生起知识，仅仅没有看见的修习就是看见。因为知识的刹那都在跟随它，所以是看见。如果那样，它们从哪里产生呢？从转依的阿赖耶识中，在世俗中进行叙述。同样，对于集、灭和道也应该理解。其中，八个忍是对于断除烦恼，以盗贼进入的方式起作用。八个智是以切断门闩的方式。其中，对于四种法智忍，贪欲、我慢、嗔恚
English
It is understood that "what" etc. are liberated from the four extremes, appearing on the Middle Way, because existence and non-existence etc. are the very image of what is grasped, and in order to show that all movements have ceased. If someone thinks that there is an object of a completely pure nature, then through the statement "in his body, the conceptualization of what is grasped is abandoned," it will only become not seeing, not the path of seeing. Then, is it not merely extreme clarity, or the self-aware nature of various images? If you think so, then it is well said that "thinking like that is only incomplete understanding." This is only consciousness-only, starting from approaching the object, placing it slightly forward, it will not stay on "only." So it is said. Therefore, seeing self-awareness in the manner of negation, is not seeing the grasped and the grasper. If you say that that is the path of seeing, then this is also what people are generally examining now, and for Vasubandhu and others, it has been said that it is inexpressible. Inverted conventionally, the impure nature, and the other pure nature, saying like this, for them, there is no opportunity to distinguish between things and non-things. Even if it is allowed to be so, does this alone show that this is what should be cultivated? If you say that it is so, then it is wrong, because the path is completely destroyed. Cultivating like this is not transcending the nature of things. Like this, it is not seen among the debaters. Then, what is the meaning of seeing? The meaning is that knowledge does not arise for that object, and the cultivation of merely not seeing is seeing. Because the moments of knowledge are following it, it is seeing. If so, where do they arise from? From the transformed Alaya consciousness, it is narrated in the conventional. Similarly, one should also understand for the origin, cessation, and path. Among them, the eight kshantis are for abandoning afflictions, functioning in the manner of thieves entering. The eight jnanas are in the manner of cutting the latch. Among them, for the four dharma-jnana-kshantis, desire, pride, anger
Tibetan
༌། མ་རིག་པ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་དང༌། འཇིག་ཚོགས་དང་མཐར་འཛིན་པ་དང་ལོག་པར་ལྟ་བ་དང་ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་རྣམས་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་སྟེ། སོ་སོར་བཅུའོ་ཞེས་པ་བཞི་བཅུའོ། །རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་བཞི་ལ་ནི་དེ་རྣམས་ཁོ་ན་ཁོང་ཁྲོ་བ་པོར་བ་རྣམས་ཏེ། བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་པ་བཞི་རྟོགས་པ་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་སོ་ཞེས་པ་ཉོན་མོངས་པ་བཅུ་གཉིས་ལྷག་པའི་བརྒྱ་རྣམས་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་སྟེ་རབ་ཏུ་སྤང་བར་བྱ་བས་ནའོ་ཞེས་པའོ། སེམས་བཅུ་དྲུག་པོ་འདི་ནི་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོག་པ་སྟེ། གང་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་དེ་དང་དེ་རྣམས་སུ་གང་ཟག་དེ་དང་དེའི་དབང་དུ་མཛད་དེ་གསུང་པ། ཆོས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་མིག་རྔུལ་མེད་ཅིང་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་སྐྱེས་སོ་ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་མཐོང་བ། ཆོས་ཐོབ་པ། ཆོས་རིག་པ། ཆོ་རྟོགས་པ། སོམ་ཉི་ལས་བརྒལ་བ། ཐེ་ཚོམ་ལས་བརྒལ་བ། གཞན་གྱི་དྲིང་ལ་མི་འཇོག་པ། སྟོན་པའི་བསྟན་པ་ལ་གཞན་གྱིས་བཀྲིར་མི་བཏུབ་པ་ཆོས་རྣམས་ལ་མི་འཇིགས་པ་ཐོབ་པའོ་ཞེས་སོ། །ཐོག་མར་བདེན་པ་རྣམས་ལ་འཕགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་མིག་གོ །དེ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྡུལ་དང་བྲལ་ཏེ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་རྡུལ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། དེ་རྣམས་དེའི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་བའི་གནས་སུ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ལ་བཟོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་མཐོར་བ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཐོབ་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་བཟོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་རིག་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་འཕགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་འདིའོ་ཞེས་དེ་གཉིས་ཀ་ ཡང་དག་པར་རིག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་རྟོགས་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་བྱ་ཇི་སྙེད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སོམ་ཉི་ལས་བརྒལ་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་ན་ཡུན་རིང་པོ་ནས་འདོད་པར་བྱས་པའི་རང་གི་རྟོག་པ་ལ་སོམ་ཉི་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་གཞན་གྱིས་ཐོབ་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ལས་བརྒལ་ཏེ། དེ
Chinese
无明，怀疑，坏聚见和边执见和邪见和见取见，戒禁取见等欲界的，各自十种，即四十种。随知智忍四者，彼等唯是嗔恚者。四禅和四无色定，通达七十二种，即一百一十二种烦恼，是见道所断，是极断之故。此十六心是现证真谛，以何之名，薄伽梵于彼彼经中，于彼彼补特伽罗之名而说，于诸法生起无垢离尘之法眼。如是见法，得法，知法，证法，度狐疑，度犹豫，不依于他，于导师之教法不为他所夺，于诸法获得无畏。最初于诸谛中，以圣慧眼之自性故，于诸法为法眼。于此，以法智忍等离尘，以彼等断除烦恼之尘垢故。以法智等离垢，彼等生于断除彼等之障处故。以于法之忍等见法，以彼等证悟真如故。以法智等得法，以彼等现证从烦恼解脱故。以随知忍等知法，以彼等知晓此是随顺圣法者，故彼二者皆为 如实知故。以随知智等证法，以彼等圆满一切所知故。以一切忍和智等度狐疑，获得出世间道之果时，于长久以来所欲之自证无有狐疑故。一切于他获得度犹豫，彼
English
Ignorance, doubt, the view of the perishable aggregate and the view of holding to extremes, and wrong views and the view of holding views as supreme, the view of holding moral discipline and asceticism as supreme, etc., of the desire realm, each ten, that is, forty. The four subsequent knowledges and acceptances, those are only those who are angry. The four dhyanas and the four formless absorptions, understanding seventy-two, that is, one hundred and twelve afflictions, are to be abandoned by the path of seeing, because they are extremely abandoned. These sixteen minds are the direct realization of the truth, by what name, the Bhagavan in those and those sutras, speaks in the name of those and those individuals, in the dharmas arises the stainless and dustless Dharma eye. Likewise, seeing the Dharma, attaining the Dharma, knowing the Dharma, realizing the Dharma, crossing doubt, crossing hesitation, not relying on others, not being taken away by others in the teacher's teachings, obtaining fearlessness in the dharmas. Initially, in all the truths, because of the nature of the noble wisdom eye, in the dharmas is the Dharma eye. Here, with the acceptance of the knowledge of the Dharma, etc., being free from dust, because they abandon the dust of afflictions. With the knowledge of the Dharma, etc., being free from defilement, they arise in the place of abandoning their obscurations. With the acceptance of the Dharma, etc., seeing the Dharma, because they realize suchness. With the knowledge of the Dharma, etc., attaining the Dharma, because they directly realize liberation from afflictions. With the subsequent acceptance, etc., knowing the Dharma, because they know that this is the one who follows the noble Dharma, therefore both of them are knowing as it is. With the subsequent knowledge, etc., realizing the Dharma, because they perfect all that is to be known. With all acceptance and knowledge, etc., crossing doubt, when the result of the supramundane path is obtained, there is no doubt in one's own realization that has been desired for a long time. All others obtain crossing hesitation, that