Tibetan
སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལས་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། རྣམ་པ་ཅི་ཙམ་ཞིག་བསལ་བར་བྱས་ན་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་པ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་བྲལ་བ་དེ་ཙམ་གྱིས་དེ་རྣམས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གསུངས་པ། གང་གི་ཚེ་ཆ་ཤས་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྟོགས་ན་ཡང༌། ངེས་པ་བསྐྱེད་པ་ལ་ལྟོས་ ནས། ཀུན་དུ་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་རྟོགས་པ་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དུ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་མཐོང་བའི་ལམ་ཐོབ་པོ་ཞེས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གང་ས་རབ་ཏུ་དགའ་བར་དང་པོ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་གདོད་མ་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པའི་ངོ་བོ་ཤེས་རབ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཟུང་དུ་འབྲེལ་པ་བརྗོད་པ་མེད་པ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་སྐད་ཅིག་ཁོ་ན་ལ་མཐོང་བའི་ལམ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་མོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དེ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལས་སྐད་ཅིག་གཅིག་པོ་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མཐོང་བའི་ལམ་སྟེ། མ་རིག་པ་དང་བཅས་པའི་འཁོར་བ་བརྒྱུད་པ་ཐོག་མ་མེད་པ་རྣམས་སུ། མ་མཐོང་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ན་གཙོ་བོ་ཞེས་རྟོགས་པའི་ཆེད་དུའོ། །འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་བྱུང་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྩད་ནས་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྐད་ཅིག་བཅོ་ལྔ་པོ་རྣམས་ཀྱང་མཐོང་བའི་ལམ་མོ་ཞེས་པ་ནི་ཐ་སྙད་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་དུ་གསུངས་པས་ཀྱང་འདི་རྣམས་མཐོང་བའི་ལམ་བཏགས་པའོ་ཞེས་གསལ་བར་བྱས་སོ། །གཞན་དུ་ན་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་མཐོང་བའི་ལམ་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་པོ་ཞེས་མང་དུ་བསྟན་པ་དང་ཅི་ལྟར་མི་འགལ་གང་རྣམས་ཡང་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པར་སྤང་བར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བའི་དུས་སུ་ཀུན་འབྱུང་སྤོང་ངོ༌། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱས་སོ། །དེ་ཡང་གཞན་དུ་ན་མི་འཐད་པས་ལམ་བསྒོམས་སོ། །ཀུན་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་པས་འབྲས་བུའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལས་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་མཐོང་བའི་ལམ་སྐད་ཅིག་གིས་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བལྟ་བར་བྱ་ལ། བདེན་པ་སོ་སོ་
Chinese
因此，也不应说与凡夫俗子有什么区别。如果消除的程度越大，他们的意识就越远离错误的理由，他们就越显得卓越。如是说：当因无分之故，一切自性皆能证悟法界时，亦需依赖于生起定解。从周遍行之义中证悟，当生起显现一切法无自性之甚明智慧之时，菩萨即获得见道。因此，于极喜地，最初证悟色等诸法本无生之故，于无生法忍之体性，智慧与禅定双运，不可言说，于苦法智忍之刹那，即是见道。苦法智等乃是修道，如是应说。此乃从各别觉悟之现观中，以一刹那现观而证悟，故现观即是见道。于无始以来，与无明相伴之轮回中，以未见之真如自性而见，故为证悟主要之故。以错谬之理由而妄加增益之相，从颠倒所生之烦恼连根拔除，故苦法智等十五刹那亦是见道，此乃仅是名言施设。于修道中所说，亦已阐明此等是见道之假立。否则，大车（大乘）之诸师如何不违背大乘见道十六刹那之众多开示？何者等亦因不能无余断除未圆满之因，故于见苦而断之时，即断除集谛。因此，现证灭谛。然于他处，因不合理，故修习道谛。于集谛等亦如是说，故应从果之现观中，观待大乘见道以刹那而现观。各别之谛
English
Therefore, it should not be said that there is any difference from ordinary people. The more that is eliminated, the more their consciousness is free from the reasons for error, and the more they appear to be outstanding. It is said: When all natures can realize the Dharmadhatu because of the absence of parts, it is also necessary to rely on the arising of definite understanding. From the meaning of pervasive action, when the very clear wisdom that manifests all dharmas as without self-nature arises, the Bodhisattva obtains the path of seeing. Therefore, in the Extremely Joyful Land, because of the initial realization that phenomena such as form are originally unborn, in the nature of the forbearance of unborn dharmas, wisdom and samadhi are combined, unspeakable, and in the moment of the forbearance of the knowledge of dharma in suffering, it is the path of seeing. The knowledge of dharma in suffering and so on are the path of cultivation, so it should be said. This is from the direct perception of individual awakening, realized by a single moment of direct perception, so direct perception is the path of seeing. In the beginningless cycle accompanied by ignorance, seeing with the self-nature of the unseen Suchness, it is for the sake of realizing the main thing. The aspects falsely added by the reasons for error, the afflictions arising from reversal are eradicated from the root, so the fifteen moments such as the knowledge of dharma in suffering are also the path of seeing, this is only a nominal designation. What is said in the path of cultivation also clarifies that these are the imputation of the path of seeing. Otherwise, how can the great chariots (Mahayana) not contradict the many teachings of the sixteen moments of the Mahayana path of seeing? Those who also cannot abandon the incomplete cause without remainder, so when seeing suffering and abandoning, they abandon the origin. Therefore, the cessation is directly realized. However, in other places, because it is unreasonable, the path is cultivated. It is also said that it is the same for the origin and so on, so one should wait for the direct perception of the Mahayana path of seeing with a moment from the direct perception of the result. Individual truths
Tibetan
ལ་སླར་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གསལ་བས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལས་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་ཁོ་ནས་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་ཞུགས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལེགས་པར་གནས་སོ་ཞེས་ཟེར་ བའི་དེའི་ལུགས་ཀྱིས་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་རྣམས་ཀྱང་གཙོ་བོའི་མཐོང་བའི་ལམ་མོ་ཞེས་གསལ་ལོ། །དེ་ལྟར་ན་བདེན་པ་བཞིའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་དེ་མཐོང་བའི་ལམ་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་ནི་ས་རབ་ཏུ་དགའ་བའོ། །སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་པོ་དབྱེ་བ་དང་བཅས་པ་རྣམས་སུ་ཡང་ཐ་སྙད་པའི་དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཤེས་བྱ་ལ་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཇི་སྲིད་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་མི་ཁོམ་པ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པའི་ཀྵ་ཎ་བཞིན་ནོ། །དུས་ཀྱི་མཐའ་ཤིན་ཏུ་ཐུང་བའི་དུས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཕྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ས་གང་གིས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་གྱུར་པའི་ཆོས་གང་རྣམས་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་ཇི་སྲིད་དུས་ཡིན་ལ། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་ས་གཞན་དུ་རྣམ་པར་གཞག་གོ །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་སྤོང་བའི་ཕྱིར་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་བརྒྱད་རྣམས་བཟོད་པ་རྣམས་ཞེས་བརྗོད་ལ། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་རྣམས་ནི་ཤེས་པ་བརྒྱད་རྣམས་ཏེ། ཆོས་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་དང་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པའི་ངེས་པའི་ཤེས་པ་ཡང་བརྒྱད་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་རྟོགས་པ་ངེས་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་བཞི་རྣམས་སོ་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་གོ །རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་བཟོད་པའི་རྟོགས་པ་ངེས་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་སོ་ཞེས་པའོ། །འོ་ན་སེང་གེ་བཟང་པོའི་དགོངས་པ་ཤེས་པ་གང་གིས་བཟོད་པའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དེ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའོ་ཞེས་དང༌། རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་ཞི་བས་ཀྱང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ནི་ཆོས་ཤེས་པའོ། །མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་དེའི་རྗེས་སུ་རྟོགས་པ་དེ་ནི་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་པའོ་ཞེས་ཏེ། ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ངེས་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཆོས་ཤེས་པའོ་ཞེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ན། དེ་ཅི་ལྟར་མི་འགལ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་གོམས་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པའི་གནས་སྐབས་འ
Chinese
又因为颠倒显现而以各个分别的现观，仅仅十六刹那就能现观，因此安立于入流等是善安住的，如是说，依彼之宗，十六刹那也是主要的见道，如是显明。如是，见四谛之真如，即见道十六刹那，是极喜地。心的刹那，即二十二种生起心，连同分类等，也应知，名言时的差别，是所作圆满之相，对于所知，知是圆满，如八无暇等之刹那。时间的边际不是极短的时间，因为那是因为细微本身不是名言的缘故。因此，以何地而成为完全清净，哪些法未完全圆满，即是时间，完全圆满，则安立于其他地。其中，为了断除烦恼，无间道之自性，苦等八种见是安忍等之说，解脱道之体性，显现远离烦恼者，是八种智，即法与随法。与之俱行之决定智也是八种。其中，安立法智忍之现观决定智为四种智。随觉忍之现观决定智是随觉智等。那么，狮子贤的意趣是，以何智在忍之后显现解脱，那是于苦知法，珍源寂也说，显现解脱之智是知法，于无常等随彼觉悟，那是随觉智，法智忍之决定智也是知法，如果不是这样，那如何不相违呢？不是的，因为不是串习殊胜之境。
English
Furthermore, because of the clear reversal, with individual discriminating realizations, it can be realized in just sixteen moments. Therefore, the establishment in stream-entry and so on is well-established, as it is said. According to that system, the sixteen moments are also the main path of seeing, as is clear. Thus, seeing the suchness of the four truths, that is, the sixteen moments of the path of seeing, is the Joyful Ground. The moments of mind, that is, the twenty-two arising minds, along with their divisions, should also be known as the characteristic of the completion of the act, the difference of the time of expression, and the completion of knowledge of the knowable, just like the moments of the eight unfree states and so on. The extreme limit of time is not a very short time, because that is because the subtlety itself is not an expression. Therefore, whatever ground becomes completely purified, whatever dharmas are not completely perfected, that is time, and complete perfection is established in another ground. Among them, in order to abandon afflictions, the nature of the uninterrupted path, the eight sights such as suffering are said to be forbearance, and the nature of the path of liberation, those that manifest freedom from afflictions, are the eight wisdoms, that is, dharma and subsequent dharma. The definitive knowledge that accompanies it is also eight. Among them, it is established that the realization of the forbearance of dharma knowledge is the four wisdoms. The realization of the forbearance of subsequent realization is the subsequent wisdom and so on. So, Simhabhadra's intention is, with what wisdom does liberation manifest after forbearance, that is knowing dharma in suffering, and Ratnakara Shanti also said, the wisdom that manifests liberation is knowing dharma, and following that realization in impermanence and so on, that is subsequent wisdom, and the definitive wisdom of the forbearance of dharma knowledge is also dharma knowledge, if it is not like that, how is it not contradictory? It is not, because it is not a state of extraordinary habituation.