Tibetan
རྒྱས་ཀྱི་ཡུལ་རྒྱས་པར་བསྟན་པའི་མདོར་གསུངས་པ་འཇམ་དཔལ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་རྣམས་ཅི་ལྟར་ལགས། ལྷའི་བུ་འདིར་གང་གིས་འདུས་བྱས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་མ་སྐྱེས་པར་མཐོང་བ་དེས་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་སོ། །གང་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་ཡང་དག་པར་ཆད་པ་མེད་པར་མཐོང་བ་དེས་ཀུན་འབྱུང་ཡང་སྤངས་སོ། །གང་གིས་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་མཐོང་བ་དེས་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱས་སོ། །གང་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོ་སྐྱེས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་སྟོང་པར་མཐོང་བ་དེས་ལམ་བསྒོམ་པ་བྱས་སོ་ཞེས་སོ། །འདིར་བདེན་པ་བཞིའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་རང་གི་ངོ་བོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ནར་གསུངས་ལ། དེ་ཡང་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལན་ཅིག་ཁོ་ནར་རིགས་ཀྱི་རིམ་གྱིས་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལ་ཆ་ཤས་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱིས་ཀྱང་གསུངས་པ། མ་རིག་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་ལ། །ཡང་ དག་ཤེས་པས་གཟིགས་པ་ན། །སྐྱེ་བའམ་འོན་ཏེ་འགག་པའང་རུང༌། །ཅི་ཡང་དམིགས་སུ་ཡོད་མིན་ཏེ། །མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་མྱ་ངན་འདས། །དེ་ཉིད་བྱ་བ་བྱས་པ་ཡང༌། །ཞེས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་ནི་འདིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་རྗོད་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་རང་བཞིན་ལས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། གང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་མཐོང་བ་དེས་ཆོས་མཐོང་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པར་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱང་མཐོང་ངོ་ཞེས་སོ། །དེ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཆོས་ཤེས་པ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ནི་ཆོས་ཤེས་པའོ། །འདིར་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེས་པ་མེད་ལ། གང་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ཁོ་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། གཉིས་ཀ་དག་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དབུ་མ་རྩ་བར་གསུངས་པ། མྱ་ངན་ལས་འདས་འཁོར་བ་ལ། །ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཡོད་མ་ཡིན། །འཁོར་བ་ལས་ཀྱང་མྱ་ངན་འདས། །ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཡོད་མ་ཡིན། །མྱ་ངན་འདས་པའི་མཐའ་གང་ཡིན། །འཁོར་བ་ཡི་ཡང་མཐའ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ལ་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ནི། །ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །འདིར་མཐའི་སྒྲ་ནི་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་བརྗོད་ལ། རབ་ཏུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང༌།
Chinese
在《广显于广境经》中所说，文殊菩萨，四圣谛是怎样的呢？天子，在此，谁若见到一切有为法皆无自性且不生，彼即完全了知痛苦。谁若见到一切法皆极真实且无断灭，彼亦已断除集谛。谁若见到一切法皆极完全寂灭，彼即现证灭谛。谁若见到一切法，因其自性无生之故，皆极空性，彼即修习道谛。在此，一切四谛之相的自性真如，唯是空性。并且，对此的证悟仅需一次，而非渐次，因为彼无分故。圣者龙树菩萨亦云：由无明缘所生者，以正智观视之时，生或灭，任何皆不可得，于所见之法而寂灭，彼亦已成办。此处，法的声音是指寂灭。并且，彼与缘起之自性无别。如是所说：谁见缘起，彼即见法，由于不异于法之自性而趣入，亦见佛。彼完全断除之智慧为何，彼即法智，即以法为境之智慧是法智。此处，于痛苦有法智之忍的自性，痛苦乃是缘起之故，自性无生。何者自性无生，彼即是寂灭，二者皆因自性不生之故。如是亦于《中观根本慧论》中说：涅槃与轮回，无有丝毫差别。轮回亦与涅槃，无有丝毫差别。涅槃之边际为何，轮回之边际亦是，于此丝毫差别亦无。此处，边的声音是指极度变化，所谓极度变化亦是。
English
In the Sutra Revealing the Extensive Realm in the Extensive Land, it is said, "Manjushri, what are the four noble truths? Son of the gods, here, whoever sees that all conditioned phenomena are without inherent existence and unborn, that one fully knows suffering. Whoever sees that all phenomena are perfectly real and without cessation, that one has also abandoned the origin. Whoever sees that all phenomena are perfectly and completely pacified, that one has realized cessation. Whoever sees that all phenomena are extremely empty because their own nature is unborn, that one has practiced the path." Here, the suchness of the nature of all aspects of the four noble truths is said to be only emptiness. Moreover, the realization of this is only once, not gradually, because it has no parts. The noble Nagarjuna also said: When one sees what arises from the condition of ignorance with correct knowledge, whether it is arising or ceasing, nothing can be found, and nirvana is in the dharma that is seen, that itself is also accomplished. Here, the sound of dharma refers to nirvana. Moreover, it is not different from the nature of dependent arising. As it is said: Whoever sees dependent arising sees the dharma, and because they enter without being different from the nature of the dharma, they also see the Buddha. What is the wisdom that completely cuts it off? That is dharma-wisdom, that is, the wisdom that has dharma as its object is dharma-wisdom. Here, in suffering there is the nature of the forbearance of dharma-wisdom, suffering is dependent arising, so it is unborn by its own nature. Whatever is unborn by its own nature, that is nirvana, both are because they are unborn by their own nature. Thus, it is also said in the Root Wisdom of the Middle Way: There is not the slightest difference between nirvana and samsara. There is not the slightest difference between samsara and nirvana. What is the limit of nirvana? It is also the limit of samsara, there is not the slightest difference in that. Here, the sound of limit refers to extreme change, and what is called extreme change is also.