Tibetan
༌། རྣམ་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པས་དང༌། ཕན་འདོགས་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ལས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཉིན་པར་སད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ལྟར། དེ་གོམས་པས་གཉིད་ལོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་ཁོ་ནར་རྨི་ལམ་མཐོང་བ་ལས་སོ། །དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ལ་ཡང་ཕན་ཡོན་བདུན་རྣམས་ཏེ། སྐྱེ་བ་དྲན་པར་འགྱུར་བ་དང༌། རབ་ཏུ་དང་བ་མང་བ་དང༌། དམན་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་སེམས་མི་འཇུག་པ་དང༌། གཞན་རྣམས་ལ་ཐོ་མི་འཚམས་པ་དང༌། གཞན་རྣམས་ཀྱང་འདི་ལ་ཐོ་མི་འཚམས་པ་དང་འགྱོད་པ་མེད་པར་དུས་བྱེད་པ་དང༌། ལུས་ཞིག་ནས་ཀྱང་བདེ་འགྲོ་མཐོ་རིས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དུ་ལྷ་རྣམས་སུ་སྐྱེའོ་ཞེས་པའོ། །འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་ཚངས་པའི་གནས་བཞི་རྣམས་སོ། །སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ་ནི་ཚད་མེད་པ་བཞི་རྣམས་ཏེ། བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དང་དགའ་བ་དང་བཏང་སྙོམས་སོ། །དེ་ལ་བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་འདོད་པ་བྱམས་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པ་སྙིང་རྗེའོ། །བདེ་བ་དང་མི་འབྲལ་བར་འདོད་པ་དགའ་བའོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་འདོད་པ་བཏང་སྙོམས་ཏེ། ཀྱེ་མ་མ་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་དང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་བྱའོ། །བདེ་བ་དང་མི་འབྲལ་བར་བྱའོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལས་གྲོལ་བར་བྱའོ་སྙམ་པའི་རྣམ་པ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་སོ་ཞེས་པས། བཞི་པོ་རྣམས་ཀྱང་མོས་པ་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའོ། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་ ལ་སོགས་པ་བདུན་རྣམས་སུ་ཆོས་ལ་དམིགས་པའོ། །དེ་ལས་གོང་དུ་དམིགས་པ་མེད་པའོ། །འཕགས་པ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོར་ནི། ཉོན་མོངས་པ་ལ་བཏང་སྙོམས་པ་ནི་རྙེད་པ་དང་མ་རྙེད་པ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་བརྒྱད་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ལས་སོ། །བདག་དང་གཞན་སྲུང་བ་མེད་པའི་བཏང་སྙོམས་ནི་བཟོད་པ་ལས་སོ། །དུས་དང་དུས་མ་ཡིན་པའི་བཏང་སྙོམས་ནི་སྦྱིན་པའི་དུས་སུ་ཚུལ་ཁྲིམས་བཏང་སྙོམས་པ་ལས་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དུས་སུ་སྦྱིན་པ་དང༌། བཟོད་པའི་དུས་སུ་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དུས་སུ་བསམ་གཏན་དང༌། བསམ་གཏན་གྱི་དུས་སུ་སྦྱིན་པ་ལ་ཆགས་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་དུས་སུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་རྩོམ་པ་བཏང་སྙོམས་པའོ་ཞེས་བཏང་སྙོམས་རྣམ་པ་གསུམ་གསུངས་སོ། །དད་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཐོས་པ་དང་གཏོང་བ་དང་ཤེས་རབ་དང་ངོ་ཚ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་པ་རྣམས་ནང་གི་ནོར་མཆོག་བདུན་ཏེ། འདིར་དད་པ་ད
Chinese
。并且以随念和饶益随念，就像白天醒着的人们随念佛陀等一样，因为串习的缘故，睡着的人们也同样只会梦到那些。同样，随念佛陀等也有七种利益：能够忆念前世，极度欢喜增多，心不投入于低劣之法，不损害他人，他人也不损害自己，无有后悔地去世，身体坏灭后也能转生到善趣高处的欲界天界。对欲界众生所缘是四梵住。对无量众生所缘是四无量心，即慈、悲、喜、舍。其中，希望具有安乐是慈；希望脱离痛苦是悲；希望不离安乐是喜；希望没有一切烦恼是舍。心想：唉玛玛拉，愿一切众生都与安乐相应，愿脱离痛苦，愿不离安乐，愿从一切烦恼中解脱，以这些方式。因此，这四者也是在胜解行地对众生所缘。极喜等七者是对法所缘。从那以上则没有所缘。《圣无尽慧经》中说：对烦恼的舍，是从舍弃获得与未获得等世间八法等一切烦恼而来。没有守护自他的舍，是从忍辱而来。时与非时的舍，是从布施之时舍弃戒律，戒律之时舍弃布施，忍辱之时舍弃精进，精进之时舍弃禅定，禅定之时贪著布施，智慧之时舍弃修持五度波罗蜜多而来，这样宣说了三种舍。信仰、戒律、听闻、施舍、智慧、惭愧和羞耻是内在的七圣财，这里信仰是
English
. And through mindfulness and beneficial mindfulness, just as those who are awake during the day are mindful of the Buddha, etc., because of familiarity, those who are asleep will only dream of those things. Similarly, mindfulness of the Buddha, etc., also has seven benefits: being able to remember past lives, greatly increasing joy, the mind not engaging in inferior dharmas, not harming others, others not harming oneself, dying without regret, and after the body is destroyed, being reborn as gods in the happy realm of higher heavens. The object of focus for sentient beings in the desire realm is the four Brahma abodes. The object of focus for limitless sentient beings is the four immeasurables, namely, loving-kindness, compassion, joy, and equanimity. Among these, wishing to have happiness is loving-kindness; wishing to be free from suffering is compassion; wishing not to be separated from happiness is joy; wishing to be without all afflictions is equanimity. Thinking, "Alas, mama, may all sentient beings be united with happiness, may they be free from suffering, may they not be separated from happiness, may they be liberated from all afflictions," in these ways. Therefore, these four are also objects of focus for sentient beings on the stage of aspiring conduct. The seven, such as great joy, are objects of focus on the Dharma. Above that, there is no object of focus. In the "Holy Inexhaustible Wisdom Sutra," it says: Equanimity towards afflictions comes from abandoning all afflictions, such as the eight worldly dharmas of gaining and not gaining, etc. Equanimity without guarding self and others comes from patience. Equanimity of time and non-time comes from abandoning discipline at the time of generosity, abandoning generosity at the time of discipline, abandoning diligence at the time of patience, abandoning meditation at the time of diligence, being attached to generosity at the time of meditation, and abandoning the practice of the five perfections at the time of wisdom. Thus, three types of equanimity are taught. Faith, discipline, learning, generosity, wisdom, shame, and embarrassment are the seven inner noble riches. Here, faith is
Tibetan
ང་ཤེས་རབ་དག་གཙོ་བོའོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་ནོར་ནི་རིན་པོ་ཆེ་དང་མུ་ཏིག་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཕལ་ཆེར་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་བསྐྱེད་པ་དང་ཚིམ་པ་མེད་པ་དང་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། ཉེ་བར་འཚེ་བ་དང་བཅས་པ་སྟེ། རྒྱལ་པོ་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་ཆོམ་རྐུན་དང་རང་གི་སྐྱེ་བོ་ལས་ཀྱང་ཞེས་པ་ཐུན་མོང་བ་ལྔ་ཉིད་ལས་སོ། །དུས་ཐམས་ཅད་པ་མ་ཡིན་པ་འཛད་པ་ནི་ལོངས་སྤྱད་པ་ལས་ཏེ། ནང་གི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་སྐབས་ཇི་ལྟ་བར་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ནི་ཆོས་མཆོག་ཆེན་པོ་ནས་བཟུང་ནས་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱ་ལ། འདིས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་འཛིན་པས་སམ་ལྗི་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རམ་འགེངས་པ་པོ་ནི་འགེངས་པ་ཡིན་ལ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། མ་ལུས་པ་འགེངས་པ་ཚོགས་སོ། །དེ་ཡང་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །གལ་ཏེ་ཡང་སྔོན་དུ་ཡང་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་དག་ཡང་དག་པར་སོགས་མོད། དེ་ལྟ་ན་ཡང་འདི་ནས་བཟུང་ནས་ཁྱད་པར་དུའོ་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་པའོ། །རྒྱས་པར་རྣམ་པ་བཅུ་བདུན་ཏེ། དེ་སྒྲུབ་པར་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །སེམས་བསྐྱེད་པ་བཞི་པོ་འདི་རྣམས་བརྡ་ལས་བྱུང་བ་དང་ཀུན་རྫོབ་པ་དང་འཇིག་རྟེན་སྤའོ། །དེའི་གོང་མ་རྣམས་དོན་ དམ་པ་པ་དང་འཇིག་རྟེན་པ་ལས་འདས་པ་ཡང་ངོ༌། །དེ་ལ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལྔ་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་དང་དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་འབྱུང་དང་འགོག་པ་དང་ལམ་ལ་ཡང་ཞེས་པ་བདེན་པ་བཞི་ལ་དམིགས་པ་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་གི་བདག་ཉིད་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་མེད་པ་མངོན་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ལ་འཇུག་པ་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་སའོ། །དེ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པའི་སྟོབས་རྫོགས་པ་ན། ཆ་ཤས་མེད་པའི་ངོ་བོ་གཅིག །རང་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱུར་པ་ལ། །ཚད་མ་རྣམས་ཀྱིས་བརྟག་བྱ་གང༌། །མ་མཐོང་ཆ་གཞན་ཅི་ཞིག་ཡོད། །ཅེས་པའི་རིགས་པ་ལས་རང་གི་ངོ་བོ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་སོ་སོར་རྟོག་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ཟག་པ་མེད་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་སྐྱེ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་སོ་སོར་རྟོག་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་སངས་
Chinese
我，智慧最为殊胜。外在的财富，如珍宝和珍珠等，大多产生恶行，且永不满足，伴随着恐惧和近身的伤害，如国王、水、火、盗贼以及自己的亲属等，这五者是共通的。并非所有时间都能享用，而是因享用而耗尽，内在的则不然。分别念等将根据情况进行阐述。关于积聚的修法，应从大法会开始进行安排。因为此法能执持大菩提，或者因为其本身就是滋养，或者说，充满者即是充满，因为其是所有形态的。无余充满即是积聚。总而言之，可归纳为两种，即福德资粮和智慧资粮。如果之前已经提到过福德和智慧等，即便如此，也应从此开始特别地进行安排。广而言之，有十七种，将在修法中进行阐述。这四种生起次第的心，是从表相而生，是世俗谛，是世间的。而之前的那些，则是胜义谛，是超越世间的。其中，第五种生起次第的心，是指对苦谛的法忍，以及对苦谛的法智，对苦谛的随法忍，以及对苦谛的随法智，同样，对集谛、灭谛和道谛也是如此，即以四圣谛为对境，十六刹那的自性，一切法无自性，远离无明等过失，显现之故，进入真实不虚的决定，是极喜地。也就是说，当修习一切法无自性的力量圆满时：无分之体一，自性现前者，量士所应观，未见异分何？以此理证，生起能分别认知自身一切相的无漏智慧，其境为一切法。因此，从分别的现观中，产生一刹那的现观，即见道的自性。如是亦云，不可思议之佛
English
I am the most excellent of wisdom. External wealth, such as jewels and pearls, mostly generates misdeeds, is never satisfying, and is accompanied by fear and close harm, such as from kings, water, fire, thieves, and even one's own relatives; these five are common. It is not for all time, but is exhausted by enjoyment, unlike the inner. Distinctions, etc., will be explained as appropriate. The practice of accumulation should be arranged starting from the great Dharma assembly. Because this holds great Bodhi, or because it itself is nourishing, or because the filler is filling, because it is of all forms. Completely filling without remainder is accumulation. In short, it can be summarized into two types: the accumulation of merit and the accumulation of wisdom. Even if merit and wisdom have been mentioned before, even so, it should be arranged specifically starting from here. In detail, there are seventeen types, which will be explained in the practice. These four mind-generations arise from signs, are conventional, and are worldly. The previous ones are ultimate and transcend the worldly. Among them, the fifth mind-generation refers to the forbearance of knowing the Dharma of suffering, and the knowledge of the Dharma of suffering, the subsequent forbearance of knowing suffering, and the subsequent knowledge of suffering, and similarly, for the origin, cessation, and path, that is, with the four noble truths as the object, the nature of sixteen moments, all phenomena are without inherent existence, free from the faults of ignorance, etc., because of manifestation, entering into the determination of truth, is the ground of great joy. That is, when the power of meditating on all phenomena as being without inherent existence is perfected: One partless entity, Self-manifested before, What should be examined by valid cognitions? What other unseen part is there? From this reasoning, the uncontaminated wisdom arises that separately cognizes all aspects of one's own nature, whose object is all phenomena. Therefore, from the separate actualization, a single moment of actualization arises, which is the nature of the path of seeing. Thus it is also said, the inconceivable Buddha