Tibetan
ར་མི་འགལ། འཕགས་པས་མཛད་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་རྣམས་ལ་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་རྨི་ལམ་ན་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་པ་རྒྱས་པས་ཆོག་གོ །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་རྣམས་སྔར་ཉིད་དུ་སྤངས་པ་མ་ཡིན་ནམ། མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། ཅི་ལྟར་རྟོགས་པ་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་མཐར་ཐུག་པའི་གནས་སྐབས་འདི་ལ་སྤང་པར་བསྟན་ཞེན། སྐྱོན་མེད་དེ་གང་གི་ཕྱིར་གསང་བ་ཕྲ་མོ་ལ་འཇུག་པ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཆེན་པོའི་གེགས་ཀྱིས་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་དག་དང་དེའི་ས་བོན་ཡང་ས་བཅུ་པ་ལ་སྤོང་ངོ་ཞེས་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོར་གསུངས་སོ། །ཡང་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པར། བག་ལ་ཉལ་སྟོབས་ཆུང་བ་ནི་ས་དྲུག་པ་དང་བདུན་པ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཕྲ་མོ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ཉིད་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་སོ། །བག་ལ་ཉལ་ཕྲ་མོ་ནི་ས་བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་དུ་ཉོན་མོངས་པ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་མེད་པས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་རྟེན་ཙམ་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་སོ་ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་བརྗོད་པའི་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་ཀུན་དུ་རྨོངས་པའི་རྒྱུ་ཆད་པས། རྒྱུ་ཅན་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པོ་རྣམས་རྟོགས་པ་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་མཐར་ཐུག་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ས་བཅུ་པ་དང་འབྲེལ་པའི་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་ངེས་པར་སྤོང་པར་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། གཞན་དུ་ནི་རེས་འགའ་བས་སྤོང་ཞེས་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་ རྣམས་སོ། །འདིར་ནི་མདོར་བསྡུས་པའི་དོན་ཏེ་ཇི་སྐད་བརྗོད་པའི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་ཀུན་ནས་བསླང་བ་ཁོ་ན་སྟེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དེ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཅན་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལས་བཟློག་པའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་དེ་དང་འགལ་བ་རང་བཞིན་མེ་པའི་ཡེ་ཤེས་ལས་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་སྤངས་ན་དེའི་རྩ་བ་ཅན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཅི་ལྟར་གནས་པ་ཐོབ་ཅེས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། མདོ་འགའ་ཞིག་ཏུ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་མ་མཛད་ལ། འགའ་ཞིག་ཏུ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་བག་ལ་ཉལ་དགུ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་སྟེ། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ངོ་བོ་མ་རིག་པ་སྤངས་པ་ཁོ་ན་ལས་དེའི་རྒྱུ་ཅན་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ངེས་པར་སྤོང་བར་མངོན་པར་དགོངས་པས་སོ
Chinese
没有相违之处。圣者所作的安立，彼此之间即使在梦中也没有相违之处，这样广说就足够了。像这样的分别之相，难道不是早就断除了吗？因为不可能。怎么会说在证悟达到极致的这个阶段要断除呢？没有过失，因为为了进入细微隐秘之处，以及大神通的障碍所导致的愚昧，乃至其种子，也在第十地断除，如《解深密经》等经中所说。又，《解深密经》中说：微弱的随眠，是在第六地和第七地，执持着细微烦恼的现行。细微的随眠，是在第八地等，因为一切时处都没有烦恼的现行，所以仅仅执持着所知障的依处。因此，如上所说的连同习气的愚昧之因断绝，具有此因的像这样的能取和所取的四种分别，证悟达到极致的自性，必定要在与第十地相联的顶峰现观时断除，否则只是偶尔断除，这是以前的论师们所说的。这里是简略的意义，即如上所说的能取和所取的分别，完全是由颠倒引起的，而颠倒的体性就是对无始以来的事物等显现执着。因此，仅仅通过与此相反的对境和行相，以及与之相违的自性如火的智慧来断除。断除此颠倒之后，以其为根本的能取和所取的分别等，又怎么能存在呢？正因为如此，有些经中没有安立能取和所取的分别的差别，有些经中也只是安立贪欲等九种随眠，因为仅仅断除了对事物和非事物显现执着的体性无明，就必定会断除以此为因的能取分别等，这是经中的密意。
English
There is no contradiction. The establishments made by the noble ones do not contradict each other even in dreams, so it is sufficient to explain it extensively. Haven't such aspects of conceptualization been abandoned long ago? Because it is impossible. How can it be said that it should be abandoned in this state of ultimate realization? There is no fault, because in order to enter subtle secrets, and the obscuration of great superknowledge, and even its seeds, are abandoned on the tenth ground, as stated in sutras such as the *Saṃdhinirmocana Sūtra*. Furthermore, in the *Saṃdhinirmocana Sūtra*, it says: 'The weak latent predispositions are in the sixth and seventh grounds, holding onto the subtle afflictions that are constantly active. The subtle latent predispositions are in the eighth ground and so on, because there is no constant activity of afflictions at all times, so they only hold onto the basis of the obscuration of knowledge.' Therefore, since the cause of ignorance together with the habitual tendencies mentioned above is cut off, these four types of conceptualizations of the apprehended and the apprehender, which have this cause, must be understood to be abandoned in the peak realization associated with the tenth ground, by the very nature of ultimate realization. Otherwise, it is only occasionally abandoned, as the previous teachers said. Here is the concise meaning: all the conceptualizations of the apprehended and the apprehender mentioned above are entirely caused by perversion, and the nature of that perversion is the manifestation of clinging to things and so on from beginningless time. Therefore, it is only through the object and aspect that are the opposite of this, and the wisdom of fire-like nature that contradicts it, that it is abandoned. If this is abandoned, how can the conceptualizations of the apprehended and the apprehender, which are rooted in it, and so on, remain? For this very reason, in some sutras, the distinctions of the conceptualizations of the apprehended and the apprehender are not established, and in some sutras, only the nine latent predispositions such as desire are established, because it is only by abandoning the ignorance that is the nature of clinging to the appearance of things and non-things that the conceptualizations of the apprehended and so on, which are caused by it, are necessarily abandoned, which is the intention of the sutras.
Tibetan
། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དངོས་སུ་མ་རིག་པ་དང་འགལ་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཁོ་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ངེས་པར་བསྒོམ་པར་བྱ་བར་ཉན་ཐོས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ཐམས་ཅད་དུ་བསྟན་ཏེ། སྐྱེ་མེད་འཇིག་པ་མེད་པ་ཡི། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་འགྲོ་ལ་སྙོམས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མདོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་བསྟན་ཏོ། །དྲོད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དབང་པོ་དང་སྟོབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་སྔར་བརྗོད་ཟིན་ལ་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡང་ངོ༌། །དེ་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་འཇུག་པ་དང་དེ་ལ་འཛེག་པའོ། །དེ་ཡང་དོན་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་པ་ནི་ཐེག་པ་ལ་འཛེག་པ་ཡིན་ལ་འཛེག་པ་ཡང་འཇུག་པའོ་ཞེས་མིང་ལ་གཅིག་ཁོ་ནའོ་ཞེས་འཕགས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་མར་ཡང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་འཛེག་པ་ཞེས་སོ། །འདིས་འགྲོ་བ་དང༌། དེར་འགྲོ་བའོ་ཞེས་པས་དང་པོར་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ལ། ཕྱི་ནས་དེ་གོང་ནས་གོང་དུ་ཁྱད་པར་དུ་རྟོགས་པས་ཡང་དག་པར་འཛེག་པའོ། །ཞེས་པ་ཚིག་གཉིས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ འཇུག་པ་ནི་འགྲོ་བར་རྩོམ་པ་དང་འགྲོ་བ་དང་གནས་ནས་འགྲོ་བ་རྣམས་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བར་མོས་པ་སྤྱོད་པའི་ས་དང༌། རབ་ཏུ་དགའ་བ་ནས་བཟུང་སྟེ་བདུན་པ་ཇི་སྲིད་པར་དང་མི་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལའོ་ཞེས་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་བཞེང་པ་སྟེ་སྔར་བརྗོད་དོ། །དང་པོ་ནི་མོས་པ་ཡིན་ལ་བདུན་རྣམས་སུ་འབད་པས་འགྲོ་བ་ཡིན་ཞིང་བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཐེག་པ་ཁོ་ན་སྟེ། ལེགས་པར་འབྱར་བའི་ཤིང་རྟ་ལ་སོགས་པས་ལྟར་འདིའི་འགྲོ་བ་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་དང་པོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ལ་འཇུག་གོ །དེ་ལ་ལམ་གྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་རྣམས་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་པ་དང་རྣམ་པར་ཐར་པ་དང་མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དང་ཟད་པར་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་པ་དང་དབང་པོ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་ཚད་མེད་པ་དང༌། ནོར་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་སྤྱན་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་གཟུངས་དང་དབང་པོ་དང་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་དང་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་བསམ་གཏན་རྣམ་བཞི་སྟེ། བསམ་གཏན་དང་པོ་ཉོན་མོངས་པའི་འདོད་པ་དང་མི་ལྡན་པ
Chinese
因此，为了这个缘故，实际上与无明相违背的菩提心，所有人都必须修习，在声闻乘、波罗蜜多乘和密咒乘的所有方式中都已阐述。如“无生无灭之，法界于众生平等。”等等，在声闻乘的经典等等中已阐述。暖位等等，先前已述说为根与力的自性，也同样是进入的修持的体性。那也是进入大乘和登上大乘。那也是因为意义相同，进入就是登上大乘，登上也就是进入，名为一而已，是圣者的说法。薄伽梵也曾说：“登上大乘”。以“此去和往彼去”之说，最初以进入的修持，以因和果的自性进入法，之后由那从上到上特别地证悟，就是如实地登上。这是两个词。因此，进入就是开始去、去和从住处去等等，如次第所说，是信解行地，以及从极喜地开始直到第七地，和不动地等等。这是导师世亲的见解，先前已说。最初是信解，在七地中是努力地去，在第八地等等中是任运成就的大乘。如善于驾驭的车乘等等一样，应当极力成办此去。因此，首先菩萨进入大乘道的自性。在那里，道的种种差别是六波罗蜜多和菩提分法的禅定和无色定和解脱和渐次安住的等至和胜伏处和灭尽定和三摩地和智慧和根和三摩地和随念和无量和，财和分别和眼和神通和陀罗尼和根和力和无畏和各别正智和佛的不共法等等。其中，四禅是：初禅不具烦恼的贪欲。
English
Therefore, for that very reason, the mind of enlightenment, which is actually contrary to ignorance, must be cultivated by all, and it has been taught in all ways of the Hearer Vehicle, the Perfection Vehicle, and the Secret Mantra Vehicle. As it is said, "The realm of Dharma, unborn and undying, is equal for all beings." and so on, it is taught in the Hearer Vehicle's sutras and so on. The heats and so on, which have already been mentioned as the nature of the faculties and powers, are also the nature of the practice of entering. That is, entering the Great Vehicle and ascending to it. That is also because the meaning is the same, entering is ascending to the Great Vehicle, and ascending is also entering, the name is only one, so the noble ones say. The Bhagavan also said, "Ascending to the Great Vehicle." By saying "This going and going there," at first, by the practice of entering, one enters the Dharma with the nature of cause and effect, and later, by realizing that it is more and more special, one truly ascends. These are two words. Therefore, entering is starting to go, going, and going from the place, etc., as the order says, it is the stage of faith and practice, and from the Joyful stage up to the seventh stage, and the Immovable stage, etc. This is the view of the teacher Vasubandhu, which has been said before. The first is faith, and in the seven stages, it is going with effort, and in the eighth stage and so on, it is only the spontaneously accomplished Great Vehicle. Like a well-attached chariot and so on, this going should be thoroughly accomplished. Therefore, first, the Bodhisattva enters the nature of the Great Vehicle path. There, the various distinctions of the path are the six perfections and the meditation of the aspects of enlightenment and the formless and the liberation and the gradual abiding samadhi and the overcoming birthplaces and the cessation and the samadhi and the wisdom and the faculties and the samadhi and the mindfulness and the immeasurable and, wealth and discrimination and the eyes and the superknowledges and the dharanis and the faculties and the powers and the fearlessness and the individual correct knowledges and the unmixed qualities of the Buddha and so on. Among them, the four meditations are: the first meditation is without the desire of afflictions.