Tibetan
བ་དེར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་དེ་ནི་ཐ་སྙད་པ་སྟེ་དོན་དམ་པ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ནི། དང་པོའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིར་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ཀྱི་མདོར་བསྡུས་པ་དང༌། རང་གི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱས་པ་ཞེས་པ་མདོར་བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་བྱའོ། །གཉིས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་བྱའོ། །གསུམ་པའི་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་འཛིན་པ་པོས་སེམས་ཅན་རྣམས་གདགས་པར་བྱ་བའོ། ཞེས་པས་སེམས་ཅན་བཏགས་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་ལོ། །བཞི་པའི་གདགས་པར་བྱ་བ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་དང་དེའི་རྒྱུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་ལོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་རྣམས་ཀྱང་བློ་དམན་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མར་སོ་སོར་རྣམ་པ་དགུར་དབྱེ་བར་མཛད་དོ། །ཤེས་རབ་རྣོན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བརྙས་པ་སྤང་བའི་ཆེད་དུ་ཤིན་ཏུ་ཕྱེ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །མདོར་བསྡུས་ནས་ནི་བཞི་པོ་ཁོ་ནས་རྟོགས་པར་སླའོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་ཏུ་རྣམ་པ་དགུར་ཡང་དབྱེ་བ་མ་བྱས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་ཁོ་བོས་ཀྱང་ངོ༌། །སྤང་བར་བྱ་བ་འདི་རྣམས་ལས་སྣ་ཚོགས་སུ་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པར་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་སུ་སྤང་བར་བྱ་བ་དག་གོ །གཉིས་པ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་སྤང་བར་བྱ་བ་དག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་མར་གསུངས་པ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དེ་གང་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ན། ཁམས་གསུམ་པ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོ། །བར་མར་ཡང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་ མེད་པའི་ཁམས་སུ་སྐྱེ་བ་མ་ལགས་སོ། །ཤའ་རིའི་བུ་ཁམས་གསུམ་པའི་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པས་སོ་ཞེས་སོ། །འཕགས་པས་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་བརྒྱད་ནི་ཁམས་གསུམ་པར་འདོད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །སླར་ཡང་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་བཟོད་པ་འདི་སྐྱེས་པ་ན་འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཉོན་མོངས་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞིས་བསྡུས་པ་སྤོང་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་སོ། །འདིར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་རྣམས་ལས་སོ་སོར་རྣམ་པ་དགུར་ཕྱེ་བས་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་སྟེ་ཁམས་གསུམ་དུ་གྲངས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་གྱིས། རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ལམ་གཉིས་ལ། བཅུ་དྲུག་པ་ལ་སོགས་པ་གཉེན་པོའི་རྣམ་པ་བཅོ་ལྔ་རྣམས་ཀྱིས་བཅུ་དྲུག་པ་ལ་སོགས་པས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྣམ་པའི་དབྱེ་བ་བཅོ་ལྔ་རྣམས་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཁོ་ནར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་པོ་འདི་རྣམས་སྤོང་བར་རིགས་ཀྱི། ཅི་ལྟར་འདོད་པ་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་བརྗོད་ཅེ་ན། བདེན་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཁམས་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པ་ཉོན་མོངས་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་གྱི་གནས་སྐབས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་གང་དེ་འདིར་སྤོང་བ་སྟེ། ཤུགས་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཁོ་ནའོ་ཞེས་པ་དོན་གྱིས་མི་འགལ་ལོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པར་བཞིའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་པོ་ཁམས་གསུམ་དུ་བརྒྱ་དུ་འགྱུར་བ་རྟོགས་པར་སླ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མ་བརྗོད་པ་རྣམས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་ཕྱིར་དང་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ངོ་བོ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་མ་རིག་པའི་ནང་དུ་འདུས་པ་རྣམས། ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་མ་རིག་པ་སྤངས་པས་སྤོང་པ་དེ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་འདོད་པ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དབྱེ་བ་རྣམས་དང་བརྗོད་པར་འདོད་པ་མེད་པའི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དབྱེ་བ་རྣམས་ཀྱང་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་གཉེན་པོ་རྣམ་པ་དགུ་རྣམས་ཀྱིས་མ་རིག་པ་དགུ་སྤངས་པ་ཁོ་ནས་སྤོང་ལ། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་ཡང་གཉེན་པོ་རྣམ་པ་བཅོ་ལྔས་མ་རིག་པ་རྣམ་པ་བཅོ་ལྔ་སྤངས་པ་ཁོ་ནས་སོ། །གཉེན་པོའི་རྣམ་པ་བཅོ་ལྔ་རྣམས་ཀྱིས་མ་རིག་པའི་རྣམ་པ་བཅོ་ལྔ་རྣམས་ནི་སྔར་དང་འདྲ་བར་གདུལ་བྱའི་ངོར་གསུངས་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་གཟུང་བ་དང་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་སྤོང་ངོ༌། །མ་རིག་པའི་རྣམ་པ་གཞན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དབྱེ་བར་མ་གསུངས་པ་རྣམས་ནི་གཉེན་པོའི་རྣམ་པ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་སྤོང་ངོ༌། །བསམ་གཏན་བཞི་པ་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སུ་ཡང་གདོན་མི་ཟ་བར་འདི་ལྟར་གདམས་པར་བྱའོ། །གཞན་དུ་ན་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང་ཅི་ལྟ
Chinese
如是说“成为彼”等等，世尊之语是世俗谛，而非胜义谛。关于修道，首先，对于出离彼岸等等的如是性等等共同相的总摄，以及以自相而广说，即应取总摄和广说等等。其次，应取不生起菩提心等等。再次，以实有之执著，应将众生安立为有。如是，以“安立众生”等等为境。第四，应安立为佛陀和菩萨等等，及其因，一切种智等等为境。这些分别念，也是为了使智慧低下者能够理解，世尊分别分为了九种。为了使智慧敏锐者避免轻蔑，并没有非常细致地划分。简而言之，有些人认为仅以四种就容易理解，因此也没有分为九种。我也是如此。在这些应断除的事物中，对于种种分别的执著分别念，在顶峰现观中，于见道的加行位应断除。其次，执著的分别念，于正行位应断除。同样，也是修道。因此，世尊曾说：“大乘从何处决定生起？将从三界决定生起。”中间也说：“世尊，完全清净者，不是生于欲界、色界和无色界。”舍利子，因为不观察三界的自性。圣者也说，这八种分别念被认为是三界。再次，当生起见道的忍位时，由欲界、色界和无色界所摄的，一百零八种烦恼，以见道所断除的四种分别念所摄，将被断除。此处，从所取和能取的四种分别念中，各自划分为九种，共三十六种，即三
English
Thus, the words of the Blessed One, such as "becoming that," are conventional truths, not ultimate truths. Regarding the path of meditation, firstly, the summary of the general characteristics such as suchness of those who go beyond, and the elaboration with their own characteristics, that is, one should take the summary and elaboration, etc. Secondly, one should take not generating the mind of enlightenment, etc. Thirdly, with the grasping of what exists as substance, sentient beings should be designated. Thus, with "designating sentient beings," etc., as the object. Fourthly, what should be designated, such as Buddhas and Bodhisattvas, etc., and their cause, omniscience, etc., are the object. These conceptualizations were also divided into nine types separately by the Blessed One for the purpose of understanding by those of lesser intelligence. It was not divided very finely in order to avoid contempt by those of sharp intelligence. In short, some think that it is easy to understand with only four, so it was not divided into nine types. Likewise, so do I. Among these things to be abandoned, the grasping conceptualizations that are variously divided, in the peak realization, should be abandoned in the stage of joining the path of seeing. Secondly, the grasping conceptualizations should be abandoned in the actual stage. Likewise, it is also the path of meditation. Therefore, the Blessed One said, "From where will the Great Vehicle definitely arise? It will definitely arise from the three realms." In the middle, it is also said, "Blessed One, the completely pure one is not born in the desire realm, the form realm, and the formless realm." Shariputra, because the nature of the three realms is not observed. The noble one also said that these eight conceptualizations are considered the three realms. Again, when the forbearance of the path of seeing arises, the one hundred and eight afflictions included in the desire realm, the form realm, and the formless realm, which are to be abandoned by seeing, are abandoned by the four conceptualizations included in the path of seeing. Here, from the four conceptualizations of the grasped and the grasper, each divided into nine types, there are thirty-six types, that is, three
Chinese
总数为一百零八。那么，按照将要讲述的方式，在顶峰的现观道两种中，以十六等为首的对治品十五种，用十六等为首的与不相符之方的分类十五种，仅在色界中分别作意七十二种，理应断除这些。如果说，如何说欲界和无色界呢？确实如此。然而，被三界所摄的烦恼一百零八，与世间的决择分相应之状态相同，凡是具有此者，在此断除，即以势力断除分别作意七十二种，意义上并不矛盾。因为，如何分别作意四种的差别，无明等的分别作意三十六种，在三界中如何变成一百种，因为容易理解而未说者，以所取和能取的分别作意之自性颠倒之故，以及对实有和非实有等显现执著的体性由颠倒所生之故，都包含在无明之中。如在极喜地断除无明而断除一样，对于想要说无所言说的真如等分别作意的分类，以及想要说无所言说的所取和能取的分别作意的分类，也在修道时，在欲界中，以对治品九种断除九种无明而断除。 在色界中，也仅以对治品十五种断除十五种无明。以对治品十五种断除十五种无明，如前一样，为了调伏所化众生而宣说，如真如等所取和作为实有的相续而进入等能取的分别作意的分类七十二种而断除。未说无明的其他所取和能取的分别作意的分类，则以其他的对治品断除。在第四禅和无色界中，也必定要这样教诫。否则，将要讲述的安立和如何
English
The total number becomes one hundred and eight. So, according to the way it will be explained, in the two paths of the summit of realization, the fifteen aspects of the antidote, beginning with the sixteenth, use the fifteen divisions of the aspects of the opposing side, beginning with the sixteenth, and only in the form realm, the seventy-two kinds of conceptualization, should be abandoned. If you say, how do you speak of the desire realm and the formless realm? That's right. However, the one hundred and eight afflictions included in the three realms are the same as the state of the mundane definitive distinction, and whoever possesses this is abandoned here, that is, the seventy-two kinds of conceptualization are abandoned by force, and there is no contradiction in meaning. Because, how to distinguish the four kinds of conceptualization, the thirty-six kinds of conceptualization such as ignorance, how do they become one hundred kinds in the three realms, because it is easy to understand, those that are not said, because of the inverted nature of the conceptualization of the object and the subject, and because the nature of attachment to reality and non-reality is born of inversion, they are all contained in ignorance. Just as ignorance is abandoned by abandoning ignorance in the Joyful Land, the classification of conceptualizations such as the unspoken Suchness, and the classification of conceptualizations of the unspoken object and subject, are also abandoned in the path of cultivation, in the desire realm, by abandoning the nine kinds of ignorance with the nine kinds of antidotes. In the form realm, only fifteen kinds of antidotes are used to abandon fifteen kinds of ignorance. The fifteen aspects of the antidote are used to abandon the fifteen aspects of ignorance, as before, in order to subdue the beings to be tamed, it is declared that the seventy-two kinds of conceptualization of the object, such as Suchness, and the subject, such as entering into the continuum of existence as a substance, are abandoned. The classification of other objects and subjects of ignorance that are not mentioned is abandoned by other antidotes. In the fourth dhyana and the formless realm, one must also be instructed in this way. Otherwise, the establishment and how it will be explained