Tibetan
་པའོ། །ལ་ལར་གསལ་བའི་དབྱེ་བ་ལས་མང་པོའི་ཚིག་སྟེ། དྲོད་རྣམས་དང་རྩེ་མོ་རྣམས་དང་བཟོད་པ་རྣམས་དང་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་རྣམས་སོ་ཞེས་སོ། །གྱུར་པའི་སྒྲ་ནི་ཁ་ཅིག་ཏུ་སྤྱིར་བརྗོད་པའོ། །གྱུར་པ་དང་རྣམ་པ་དང་བྱེ་བྲག་རྣམས་དོན་གཅིག་གོ་ཞེས་ཆུར་ལྷུང་ངོ༌། །དྲོ་བར་གྱུར་པ་ དང་རྩེ་མོར་གྱུར་པ་དང་བཟོད་པར་གྱུར་པ་དང་ཆོས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའོ་ཞེས་སོ། །དེ་རྣམས་ནི། ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་རྣམས་ཀྱང་སྟེ། །ངེས་པར་བྱེད་པ་ནི་ངེས་བྱེད་དེ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པའོ། །དེའི་ཡན་ལག་རྣམས་ནི་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་དང་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱེ་བ་བཞིའོ། །དྲོད་ནི་གཙུབ་ཤིང་གཙུབས་པ་ན་མེ་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེའི་སྔ་ལྟས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྩེ་མོ་ནི་གེ་བའི་རྩ་བ་གཡོ་བའི་རྩེ་མོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བཟོད་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ལ་བཟོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་མཆོག་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སླར་ཡང་དྲོད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ་སོར་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་བཅུ་གཉིས་སུ་རབ་ཏུ་དབྱེའོ། །ཇི་ལྟར་བཟོད་པ་ཆེན་པོ་སྐད་ཅིག་གཅིག་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་མཆོག་རྣམས་ཀྱང་ངོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་དེ་ནི་རང་གི་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པས་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་གྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱི་དོན་ལ་རིམ་པ་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་འདི་མི་འགལ་ལོ། །དྲོད་ལ་སོགས་པ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་གསུམ་ཐོབ་པ་ལ་རྒྱུ་སྟེ། འགའ་ཞིག་གི་རིགས་ལ་སོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དམན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་པ་དག་གི་དྲོད་ལ་སོགས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ནམ་ཡང་ཐོབ་པར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་དྲོད་གསུམ་པོ་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བར་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་མོས་པའི་རང་བཞིན་ལ། སླར་ཡང་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེབས་མོས་པ་དགུ་རྣམས་རང་གི་དོན་གྱི་སྟེ། གང་རྣམས་ཀྱིས་རང་དོན་ཁོ་ན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཅིང་གཞན་དོན་ཀྱང་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་ངོ་བོས་སོ། །རྩེ་མོ་གསུམ་པོ་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་མོས་པ་དགུ་རྣམས་རང་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་སྟེ་འདིར་སྦྱོར་བ་ནི་བར་ཆད་དང་བཅས་པའོ། །བཟོད་པ་གསུམ་དེ་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ལ་དེ་དེ་ལྟ་བུའི་མོས་པ་དགུ་རྣམས་གཞན་དོན་གྱི་སྟེ་འདིར་སྦྱོར་བ་ནི་བར་ཆད་མེད་པ་ཡིན་ལ། གང་གིས་ན་གང་རྣམས་ཀྱིས་གཞན་ཁོ་ནའི་དོན་དུ་འགྱུར་ཞིང་རང་གི་དོན་འགོག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱི་དོན་དང་འགལ་བ་མེད་པས་དེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་མོས་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྤྲོ་བའི་ཆེད་དུ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཛད་པའི་བསྟོད་པ་དང་བཀུར་པ་དང་བསྔགས་པ་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བས་དེ་ལྟ་ཁོ་ནར་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་ནོ། །ཆོས་མཆོག་མོས་པ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ནི་ཆུང་ངུའི་རྣམ་པ་ལ་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པའི་བསོད་ནམས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བདེན་པ་གཉིས་ལས་མ་འདས་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོས་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་བྱེད་དོ། །འབྲིང་གི་རྣམ་པ་ལ་རང་གིས་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པའི་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འཕེལ་བའི་དོན་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་དམིགས་ནས་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་སེམས་ཀྱིས་དོན་དམ་པར་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བས་རང་དང་གཞན་གྱི་བསོད་ནམས་བྱ་བ་ཉམ་པ་ཉིད་ཐོབ་བོ། །རེས་འགའ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་སྔོན་མ་ཅན་གྱིས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་ཞེས་པ་འདི་དགལ་རིམ་པ་ངེས་པ་མེད་དོ། །ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དང༌། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་འདི་དག་འདུན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ན་ཡང་ཡོད་དེ་འོན་ཀྱང་འདིར་དེ་ལ་ལྟོས་པས་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་དག་གོ་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་གོ །ཆེན་པོའི་རྣམ་པ་མོས་པ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་མཐར་ཐུག་པའི་རང་བཞིན་ནས་བཟུང་ནས་སེམས་རང་དབང་དུ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བདག་དང་བདག་གི་བདག་དུ་ཞེན་པ་མེད་པས་སེམས་དུལ་བ་དང༌། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་བདག་དང་བདག་གི་བདག་གིར་མི་འདུད་པས་ང་རྒྱལ་བ་མེད་པ་དང་ལྡན་པ་དང༌། རང་དང་གཞན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་དང༌། བདུད་ལ་སོགས་པས་བྱས་པའི་ཉེ་བར་འཆེ་བའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པར་རུང་བ་དང༌། རང་གི་རྟེན་གྱི་ཡུལ་མཆོད་བྱ་ཉིད་དུ་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་བྱེད་པར་རྣམ་པར་གཞག་གོ །སཱནྟི་པས་ནི་སེམས་དུལ་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་དྲུག་པོ་འདི་རྣམས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིར་བཤད་དོ། །ངེས་པར་འབྱེད་པ་བསྟེན་པ་ལ་ཕན་པ་འདི་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་ཁོ་ནའོ་ཞེས་པས། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་བཞི་བསྟེན་པའོ།
Chinese
པའོ། །有些地方，从清晰的区分来说，是多数的词，即暖位等、顶位等、忍位等和胜法位等。 “变成”的词，在某些地方是普遍说的。变成、形态和差别，意义相同，就像落入水中一样。变成暖位、变成顶位、变成忍位和变成胜法位等。 那些是决择分之支分。决择是决定，即唯一地决定。它的支分是小、中、大和大的大这四种区分。暖位就像钻木取火一样，是超世间智慧之火的先兆。顶位是动摇有顶之根本的顶位。忍位是对世间法的殊胜之处安忍。胜法位是世间一切法中最殊胜的。再次，暖位等各自以小、中、大分为十二种。如所说“大忍一刹那，胜法亦如是”，这是就自利而言，是声闻的，不是菩萨的。因为为利他故，次第的阶段是可能的，所以这和那没有矛盾。暖位等是获得三种菩提之因，因为有些根器等力量弱的人也能获得较差的菩提。因此，声闻和缘觉乘的暖位等，永远不能获得殊胜菩提。其中，三种暖位依次是小、中、大的意乐自性。再次，小小等的九种意乐差别是自利的，即那些仅仅成办自利，也以特意成办他利为体性。三种顶位在那样的自性上，有那样的九种意乐，是自他之利，此处的结合是有间断的。三种忍位在那样的自性上，有那样的九种意乐，是他利，此处
English
pa'o. In some places, from the clear distinction, they are words of plurality, namely, the heats, the peaks, the patiences, and the supreme dharmas. The word "becoming" is generally spoken in some places. Becoming, forms, and distinctions have the same meaning, like falling into water. Becoming heat, becoming peak, becoming patience, and becoming supreme dharma, and so on. These are also the limbs of the decisive discernment. Decisive means determining, that is, determining in one way. Its limbs are divided into four: small, medium, large, and the great of the great. Heat is like fire when rubbing wood, because it is the premonition of the fire of transcendental wisdom. The peak is the peak that shakes the root of existence. Patience is patience with the supreme of worldly dharmas. The supreme dharma is the supreme of all worldly dharmas. Again, the heats and so on are divided into twelve by small, medium, and large respectively. As it is said, "Great patience is one moment, so are the supreme dharmas," this is in terms of self-interest, it is for the Hearers, not for the Bodhisattvas. Because for the sake of others, the stage of sequence is possible, so there is no contradiction between this and that. The heats and so on are the cause for attaining the three enlightenments, because some people with weak faculties and so on can also attain inferior enlightenment. Therefore, the heats and so on of the Hearers and Solitary Buddhas never attain supreme enlightenment. Among them, the three heats are successively the nature of small, medium, and large aspirations. Again, the nine differences of aspirations, such as small of small, are for self-interest, that is, those who only accomplish their own benefit, and also have the nature of deliberately accomplishing the benefit of others. The three peaks have those nine aspirations on that kind of nature, which is for the benefit of self and others, and the combination here is interrupted. The three patiences have those nine aspirations on that kind of nature, which is for the benefit of others, here
Chinese
回向是无有障碍的，因为任何事物都只为了他人的利益而转变，而不是为了阻止自己的利益。由于不违背他人的利益，所以能使其圆满。因此，为了使修习二十七种信心的菩萨感到欢喜，诸佛等所作的赞颂、恭敬和赞美，次第如何，就那样才是二十七种。对于殊胜的法，所有信心的本性都变得极其强烈，对于微小的形象生起信心，所有忆念都明显地聚集了菩萨的福德，由于没有超出二谛，所以完全回向，并作为圆满菩提的支分。对于中等的形象，为了自己完全回向的福德明显增长的缘故，在世俗中缘着善根，以极喜的心情，在胜义中随喜无所缘，从而获得自己和他人福德事业的衰损。有时，以先前的随喜也能完全回向，这没有一定的次第。回向和随喜这些在欲求等中也有，但在此处，相对于它们来说，这些变得更加强烈，这样进行区分。对于伟大的形象，从所有信心变得极其强烈，达到究竟的本性开始，由于心已获得自在，所以没有对我和我所的执着，因此内心调柔，并且对于善知识等不执着为我和我所，因此具有不傲慢，能够压制自己和他人的烦恼，不是魔等所作损害的对境，能够修持圆满菩提，并将自己的所依之处作为供养的对境，这样进行区分。寂天菩萨则说，内心调柔等六种行为是出世间的修道之路。这些对于依止决定的事物有利益，并且分别念只是菩萨们的烦恼，因此，分别念是依止四种烦恼。
English
Dedication is without obstacles, because whatever transforms is only for the benefit of others, and not to prevent one's own benefit. Since it does not contradict the benefit of others, it is able to perfect it. Therefore, in order to make the bodhisattva who cultivates the twenty-seven kinds of faith happy, the praises, respects, and praises made by the Buddhas and others, in whatever order, are exactly the twenty-seven kinds. For the supreme Dharma, the nature of all faiths becomes extremely strong, and faith arises in the subtle image. All mindfulness clearly gathers the merits of the bodhisattva. Since it does not go beyond the two truths, it is completely dedicated and serves as a part of perfect enlightenment. For the intermediate image, for the sake of the obvious increase of the merits completely dedicated by oneself, in the conventional truth, one focuses on the roots of virtue, and with a very joyful mind, in the ultimate truth, one rejoices in the absence of focus, thereby obtaining the decline of the deeds of merit of oneself and others. Sometimes, with the previous rejoicing, one can also completely dedicate, and there is no fixed order for this. Dedication and rejoicing are also present in desires and so on, but here, relative to them, these become more intense, and this is how they are distinguished. For the great image, starting from the nature where all faiths become extremely strong and reach the ultimate, since the mind has gained freedom, there is no attachment to self and what belongs to self, therefore the mind is tamed, and one does not cling to virtuous friends and others as self and what belongs to self, therefore one possesses non-arrogance, is able to suppress the afflictions of oneself and others, is not an object of harm done by demons and others, is able to cultivate perfect enlightenment, and makes one's own object of reliance into an object of offering, and this is how it is distinguished. Shantideva says that these six actions, such as taming the mind, are the path of meditation beyond the world. These are beneficial for relying on definite things, and conceptualization is only the affliction of bodhisattvas, therefore, conceptualization is relying on four kinds of afflictions.