Tibetan
་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་དོ། །ས་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གཉེན་པོའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ལམ་གཉིས་ཀའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་གཞིས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གང་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དང་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་རྣམས་གོ་རིམས་བཞིན་སྒྲུབ་པ་བཞི་རྣམས་སོ་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་པ་དེ་ནི་མི་འཐད་དེ། དེ་ལྟ་ན་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་མཐོང་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་གྱི། འདུན་སོགས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་ལས། །སྨོན་པའི་སེམས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ། །འཇུག་པ་ཞེས་བྱའི་སེམས་རྣམས་ནི། །བཅུ་དགུ་རྣམས་སུ་འདོད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་དྲོད་ལ་སོགས་པ་འཇུག་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །སེང་གེ་བཟང་པོས་འགྲེལ་བཤད་དུ་མཇུག་བསྡུ་བ་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་སའི་ཚོགས་སོ་ཞེས་ཏེ། གཉེན་པོའི་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ས་བཅུ་པ་ཇི་སྲིད་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་གྱི་བཤད་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱ་བ་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་ཁོ་ན་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདུན་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་གསུམ་ཡང་སྒྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཐར་ པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྒྲུབ་ཏུ་བཅུག་པ་ཉིད་དུའང་གསུངས་ལ་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་མ་བྲལ་བས་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་ཞིང་མཚན་མར་མི་བྱེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྒྲུབ་པ་ལས། གཞན་པའི་སྒྲུབ་པའམ་གོ་ཆ་གཞན་མེད་དོ། །སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་ཀྱང་གཞུང་འགྲེལ་དུ་གོ་ཆ་ཆེན་པོ་བགོས་པ་ཞེས་པ་ནི་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་བཟུང་ནས་བསམ་པ་རྒྱ་ཆེ་བར་བསྟན་པའོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ནས་བཟུང་ནས་བདུན་པ་ཇི་སྲིད་པ་འབད་པ་དང་བཅས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པར་སྤྱོད་པའི་གནས་སྐབས་བསྟན་པའོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་གནས་པ་ཞེས་པ་ནི་བརྒྱད་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་དོན་དམ་པར་སྤྱོད་པ་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་གོ་ཆ་ཆེན་པོ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་ལ་བརྩོན་པའི་ཕྱིར་བསམ་པ་རྒྱ་ཆེ་བ་ལས་དང༌། སྒྲུབ་པ་གཅིག་ཁོ་ནར་སྒྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པས་སྒྲུབ་པ་རྒྱ་ཆེ་བ་ནས་ཇི་སྲིད་ཕ་རོ
Chinese
是见道的自性。从二地开始的自性，对治品的自性之集合的修持，是具有二道之行境者，以及决定的生起之修持，是修道的基础。凡是与决定分开之分位相应，以及见道、修道和殊胜道的自性，按照次第修持四者，如此安立是不合理的。如果这样，那么进入的修持会变成见道的自性。从欲等三种的差别来说，愿心有三种，进入的心有十九种。如是所说的暖等进入的发心之自性不会变成那样。狮子贤在解释中总结说，结尾是见道和修道的自性，仅仅是地的集合。对治品的集合之修持，仅仅会变成十地，所说的安立应是见道和修道的自性，不是因为仅仅是决定的生起之修持，才安立为殊胜道的自性。欲等三种发心也不会变成修持的自性。世尊也说与解脱之分位相应是修持的进入，从最初发心开始，不离方便而布施，不作相等等。布施等修持之外，没有其他的修持或盔甲。世亲论师也在论释中说，所谓的披上大盔甲，是从最初发心开始，显示广大意乐。所谓真实进入大乘，是从胜解行地开始，直到第七地，显示以精勤和分别而行持的阶段。所谓真实安住于大乘，是从第八地开始，显示真实行持。其中大盔甲有两种，一是为了一切有情之利益而精进的广大意乐，二是仅以一种修持而圆满一切修持的广大修持，直到彼岸。
English
is the nature of the path of seeing. From the second ground onwards, the practice of the collection of natures of antidotes, which has the scope of both paths, and the practice of definite arising, is said to be the basis of the path of meditation. Whatever is in accordance with the part that definitely separates, and the natures of the path of seeing, meditation, and distinction, the establishment that the four are practiced in order is unreasonable. If so, then the practice of entering will become the nature of the path of seeing. From the difference of the three, such as desire, the mind of aspiration is of three kinds, and the minds called entering are considered to be nineteen. As it is said, the nature of the arising of the mind of entering, such as warmth, will not become so. Simhabhadra concludes in the commentary that the conclusion is the nature of the path of seeing and meditation, only the collection of grounds. The practice of the collection of antidotes will only become the tenth ground, and the establishment that is said should be the nature of the path of seeing and meditation, not because only the practice of definite arising is established as the nature of the path of distinction. The three minds of aspiration, etc., will also not become the nature of practice. The Blessed One also said that being in accordance with the part of liberation is the entry of practice, starting from the first arising of the mind, giving alms without separation from skillful means, not making signs, etc. Other than the practice of giving, etc., there is no other practice or armor. Vasubandhu also said in the commentary that the so-called putting on great armor is to show the vast intention from the beginning of the first arising of the mind. The so-called truly entering the Great Vehicle is to show the stage of practicing with diligence and discrimination from the ground of adhimukticarya up to the seventh ground. The so-called truly abiding in the Great Vehicle is to show the true practice from the eighth ground onwards. There are two kinds of great armor, one is the vast intention of striving for the benefit of all sentient beings, and the other is the vast practice of perfecting all practices with only one practice, until the other shore.
Tibetan
ལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་གོ་ཆ་ཞེས་བརྗོད་དོ་ཞེས་པའི་མཐར་ཐུག་པ་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ས་བཅུ་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པར་གསུངས་པ། དེ་ལ་གོ་ཆ་ནི་སྨོན་པའོ་ཞེས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གང་འཕགས་པས། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པའི་བར་རྣམས་ནི་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ལམ་གྱི་ཚོགས་ཞེས་བརྗོད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་ནི་འདི་རྣམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་དེར་ཕལ་ཆེར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་རྣམས་ཁོ་ན་བསྡུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ནི་ཕལ་ཆེར་ལམ་ལ་འཇུག་པ་ལ་གསུངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཚོགས་ཀྱི་སའི་རྟེན་མ་གསུངས་པ་ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཁོ་ན་སྟེ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནས་བརྩམས་ནས་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རྣམས་སུ་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་སོ་ཞེས་པ་སྔར་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། རྟོགས་པ་ཡི་ནི་ཆོས་དྲུག་གི །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པར། སེམས་བསྐྱེད་པ་ནས་བརྩམས་ནས་ཞེས་རྟོགས་པར་ བྱ་སྟེ། མདོའི་དོན་ཐམས་ཅད་ནི་དེའི་རྒྱན་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པས་བསྡུས་པ་མེད་དོ་ཞེས་སོ། །དྲོད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་འཇུག་པའི་སེམས་ཉིད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པས་བསྡུས་ལ། སྨོན་པའི་སེམས་རྣམས་མ་ཡིན་ཏེ། ཕལ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དྲོད་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཤུགས་ཀྱིས་འཐོབ་པས་བསྡུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་རྒྱས་པས་ཆོག་གོ །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་རྣམས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ནང་དུ་འདུས་པ་ཁོ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། ཐུན་མོང་གི་སྒོ་ནས་ནི་སྔར་བཤད་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐོར་བ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟ་ཁོ་ནས་འདི་རྣམས་བྱང་ཆུབ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་ཏེ་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་རྣམས་སུ་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པར་གསུངས་པ། ཤ་རིའི་བུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་ནས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་རྣམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ནང་དང་ཕྱི་དང་ཕྱི་ནང་གི་ལུས་དང་ཚོར་བ་དང་སེམས་དང་ཆོས་རྣམས་ལ་ལུས
Chinese
最终宣说了所谓的六度之盔甲。同样，此（论典）中宣说了十地之解释，其中盔甲即是发愿。因此，圣者说：忆念住等所有不共佛法，都包含在见道等道中，因此称为道之集合。要知道，这是因为这些（忆念住等）在那种情况下几乎只包含超世间法。世尊也说过，世间法几乎都是为了进入道而说的。如果那样，为何不说集合之地的所依呢？世尊已经说过，从发菩提心开始，与决择分相应等等，如“于”等等，这在之前已经说过了。因此，在“证悟之六法”等偈颂中，要理解为从发菩提心开始。经部的所有意义都包含在它的庄严偈颂中，没有遗漏。暖位等是进入之心的主要部分，因此包含在偈颂中。而发愿之心则不是，因为是普通的，所以通过暖位等之因的力量获得，因此包含在其中，详细解释到此为止即可。忆念住等三十七菩提分法，仅仅包含在空性和慈悲无别的菩提心中，因此菩萨们应当修习。共同方面则如前所述。应当修习被菩提之分法之相围绕，仅仅通过这样，这些（忆念住等）就会变成趋向一切智智之分，即随顺品。如世尊在两万五千颂中说：舍利子，安住于般若波罗蜜多，要圆满四念住等等。同样，在内、外、内外之身、受、心、法上，身……
English
Ultimately, it is said that the six perfections are referred to as armor. Similarly, in the explanation of the ten grounds, it is said that armor is aspiration. Therefore, the noble one said: Mindfulness and so forth, all the unshared qualities of the Buddha, are included in the path of seeing and so forth, therefore they are called the collection of the path. It should be known that this is because these (mindfulness, etc.) in that situation almost only include the supramundane. The Blessed One also said that mundane things are mostly spoken of for entering the path. If that is the case, why is the basis of the collection ground not mentioned? The Blessed One has already said that from the arising of bodhicitta onwards, corresponding to the part of ascertainment, etc., such as "in," etc., which has been said before. Therefore, in the verses such as "Six Dharmas of Realization," it should be understood as starting from the arising of bodhicitta. All the meanings of the sutras are contained in its ornate verses, without omission. Heat and so forth are the main part of the entering mind, therefore they are contained in the verses. But the aspirational mind is not, because it is ordinary, so it is obtained through the power of the cause of heat and so forth, therefore it is contained within it, the detailed explanation is enough up to this point. The thirty-seven factors of enlightenment, such as mindfulness, are only included in the bodhicitta that is inseparable from emptiness and compassion, therefore bodhisattvas should practice them. The common aspects are as previously stated. One should practice being surrounded by the aspects of the divisions of enlightenment, and only through this, these (mindfulness, etc.) will become divisions that tend towards omniscience, that is, the concordant qualities. As the Blessed One said in the Twenty-Five Thousand Verses: Shariputra, abiding in the Perfection of Wisdom, one should perfect the four mindfulnesses, etc. Similarly, on the internal, external, and internal-external body, feelings, mind, and dharmas, the body...