Tibetan
་བདེ་བ་ཡང་ངོ་ཞེས་རྟོགས་ནས། ཅུང་ཟད་ཙམ་བསམས་ནས་མི་སྟེར་བ་ལས་ཡི་དགས་སུ་འགྲོ་ལ་དམ་བཅས་ནས་མི་སྟེར་བ་ལས་ཀྱང་དམྱལ་བར་འགྲོ་ན་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་ལ་བླ་ན་མེད་པའི་དོན་དམ་བཅས་ནས་སྒྲུབ་པར་མི་བྱེད་བ་ནི་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཞེས་དམ་པའི་ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའི་མདོར་གསུངས་པས། འགྲོ་བ་མཐའ་དག་ཡོངས་སུ་བསྐྱབ་པའི་ཆེད་དུ་སྙིང་རྗེས་དམ་བཅའ་བ་བྱས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཅན་གྱིས་བདག་ཉིད་དམ་གཞན་རྣམས་ལ། གཞན་རྣམས་སམ་ནི་བདག་ལ་ཡང༌། །ཕན་པ་དང་ནི་བདེ་བར་བྱ། །སྡུག་བསྔལ་ཡིན་ཡང་གང་ཕན་ཉིད། །བདེ་ཡང་མི་ཕན་ཉིད་མ་ཡིན། །ཕན་པ་ནི་ཕྱིས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་བདེ་བ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡང་ངོ༌། །བདེ་བ་ནི་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་ཚོར་བའོ། །འདིས་འདི་གཉིས་བདག་དང་གཞན་རྣམས་ལ་འང་བྱ་སྟེ་འདི་དག་གིས་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་ནི་ཉེ་བར་འཇོམས་པའི་ཚོར་བ་སྟེ། གང་འདིའི་ཕན་པ་ཕྱིས་བདེ་བར་འགྱུར་བ་འཕྲོད་པའི་ཟས་ལྟར་མི་ཕན་པ་མ་ཡིན་པའོ། །བདེ་ཡང་མི་བྱ་བ་ཉིད་ནི་གང་མི་ཕན་པ་ཕྱིས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་བ་མི་འཕྲོད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཉིད་དང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་ཕན་པ་མ་ཡིན་པའོ་ཞེས་པ་འདི་རེ་ཞིག་འདིའི་བྱ་བ་མདོར་བསྡུས་པའོ། །ཡང་འདིའི་ལྟུང་བ་ནི་ཅི་ཡིན། རྣམ་པ་དུ་ཞེ་ན། ལྟུང་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་འདའ་བའོ། །ལྟུང་བའི་སྡེ་ནི་གཉིས་ཁོ་ན་སྟེ། ཕས་ཕམ་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་རྣམ་པ་བཞི་པོ་གང་ལྷག་པར་སྤྱད་པ་ལས་འདི་སྡོམ་པ་དང་འབྲལ་ཞིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ལྟུང་བས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པའི་ཉེས་བྱས་གང་གིས་ལྟུང་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་བའོ། །འདིར་ཡང་ལྟུང་བ་འགའ་ཞིག་གཞན་ལས་བཤགས་པར་བྱ་བ་སྟེ། ཁ་ཅིག་རང་གིས་བསྡམ་པར་བྱ་བའོ། །ལྟུང་བ་དེ་རྣམས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལ་སོགས་པར་ཇི་ལྟར་འདའ་བ་ བཞིན་རྒྱུ་དང་ལྡན་པར་བཅས་པའོ། །འོ་ན་བསླབ་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པར་རིགས་ཀྱི་བུ་རྒྱལ་པོ་རྒྱལ་རིགས་སྤྱི་བོ་ནས་དབང་བསྐུར་བའི་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་ལྔ་སྟེ་གང་གིས་དེ་སྔར་བྱས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་བསྐམས་པར་བྱེད་པ་ཕས་ཕམ་པའི་དངོས་པོ་ལྷ་དང་མིའི་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་ལྟུང་བར་བྱེད་པ་ངན་སོང་དུ་ངེས་པར་འགྲོ་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་བའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ལས་དང་པོ་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་གནས་པའི་རིགས་ཀྱི་བུ་དང་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་རྣམས་ཀྱི་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་ནི་བརྒྱད་རྣམས་ཏེ། གང་གིས་འཁྲུལ་པ་རྣམས་སྔར་བསྐྲུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་བསྐམས་པར་བྱེད་པ་ཕས་ཕམ་པ་ལྷ་དང་མི་དང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བདེ་བ་ལས་ལྟུང་བར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་རྣམས་སོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ཐབས་ལ་མཁས་པའི་མདོར་ཡང་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་གསུངས་པ་གང་ཡང་རིགས་ཀྱི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱས་པར་གསུངས་ནས་བསྡུས་པ་ནི། དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་དཀོར་འཕྲོགས་པ། །ཕས་ཕམ་པ་ཡི་ལྟུང་བར་འདོད། །དམ་ཆོས་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ནི། །གཉིས་པ་ཡིན་པར་ཐུབ་པས་གསུངས། །དགེ་སློང་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པའི་འང༌། །ངུར་སྨྲིག་འཕྲོག་དང་བརྡེག་པ་དང༌། །བཙོན་རར་འཇུག་པར་བྱེད་པ་དང༌། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་འབེབས་པས་ཀྱང༌། །མཚམས་མེད་ལྔ་པོ་བྱེད་པ་ལས། །ལོག་པར་ལྟ་བ་འཛིན་པས་ཀྱང༌། །གྲངས་ལ་སོགས་པ་འཇིག་པས་ཀྱང༌། །རྩ་བའི་ལྟུང་བར་རྒྱལ་བས་གསུངས། །བློ་མ་སྦྱངས་པའི་སེམས་ཅན་ལ། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་བརྗོད་པ་ལས། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་བཟློག་ལས། །སོ་སོར་ཐར་པ་སྤོང་བཅུག་སྟེ། །ཐེག་པ་ཆེ་ལ་སྦྱོར་བ་ལས། །སློབ་མའི་ཐེག་པ་ཆགས་ལ་སོགས། །སྤང་ཕྱིར་མིན་ཞེས་འཛིན་པ་དང༌། །གཞན་རྣམས་འཛིན་དུ་འཇུག་ལས་ཀྱང༌། །བདག་གི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་དང༌། །གཞན་རྣམས་སྨོད་པར་བྱེད་ལས་ནི། །བསྙེན་དང་བཀུར་སྟི་གྲགས་པའི་རྒྱུས། །བདག་ནི་ཟབ་མོ་ལ་བཟོད་ ཅེས། །བརྫུན་ཉིད་དུ་ནི་སྨྲ་བ་ལས། །དགེ་སྦྱོང་ཆད་པས་གཅོད་འཇུག་དང༌། །སྐྱབས་གསུམ་པོ་ཡི་སྟེར་བ་དང༌། །སྟེར་བ་ལེན་པར་བྱེད་པ་ལས། །ཞི་གནས་གཏོང་དུ་འཇུག་པ་དང༌། །ཡང་དག་འཇོག་གི་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས། །ཁ་ཏོན་བྱེད་ལ་སྟེར་ལས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཡོངས་གཏོང་དང༌། །ཆགས་དང་སེར་སྣ་མི་བཟད་པས། །སློང་ལ་སྟེར་བར་མི་བྱེད་ལས། །འབད་པས་དགའ་བར་བྱེད་པ་ཡི། །སེམས་ཅན་ལ་ནི་མི་བཟོད་པར། །ཁྲོས་པས་སེམས་ཅན་ལ་བརྡེག་ལས། །ཉོན་མོངས་པས་གཞན་རྗེས་ཞུགས་ཏེ། །དམ་ཆོས་འདྲར་སྣང་སྟོན་ལས་སོ། །ཞེས་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་དུ་ནི་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་བཞི་ཁོ་ན་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་དེ་བསྡུས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པར་གསུངས་པས། ཉོན་མོངས་དྲག་པོས་ཀུན་བསླང་བ། །སྡོམ་པ་འཇིག་པར་བྱེད་པ་གང༌། །འདི་ཡིས་ལྟུང་བ་བཞི་པོ་རྣ
Chinese
认识到这也是快乐。稍微想一下而不给予，不如发誓堕入饿鬼道而不给予，即使堕入地狱，又何谈不发誓为所有众生证得无上之义而修行呢？正如《圣法念住经》中所说。为了完全救护一切众生，以慈悲发誓的菩萨戒者，对于自己或他人：利益和快乐，给予他人或自己，痛苦也要给予有益的，快乐也要给予无益的。利益是后来成熟的快乐，因为没有烦恼，也没有罪过。快乐是随后的感受。这两者应该为自己和他人做，因为这些完全包含了自己和他人的所有利益。痛苦是逼迫的感受，如果它的利益后来变成快乐，就像有益的食物一样，就不是无益的。快乐也不应该做，因为凡是无益的，后来成熟就会变成痛苦，就像无益的食物一样，因为它与烦恼和罪过有关，所以不是利益。这暂时是对这件事的简要总结。那么，这其中的堕落是什么？有多少种呢？堕落是非常违越。堕落的类别只有两种：如果过度行持四种他胜法，就会失去戒律，不再是菩萨；以及被堕落完全包含的罪行，会与堕落有关。这里也有一些堕落需要向他人忏悔，有些需要自己遮止。这些堕落也像菩萨藏等中所说的那样，具有违越的因缘。那么，在《学集论》中说，种姓之子，国王，从头顶灌顶的王族，有五种根本堕落，它们会使先前所做的所有善根枯竭，是导致他胜的因，会使所有天人的快乐堕落，一定会堕入恶趣等等。以及最初的业者，大乘
English
Having realized that this is also happiness. Rather than thinking a little and not giving, it is better to vow to fall into the preta realm and not give, and even if one falls into hell, what need is there to say that one should not vow to attain the supreme meaning for all beings and practice? As it is said in the Sutra of the Holy Dharma of Mindfulness. In order to completely protect all beings, a Bodhisattva who has taken the vow with compassion, for himself or others: benefit and happiness, give to others or oneself, even suffering should be given if it is beneficial, and happiness should be given if it is not beneficial. Benefit is the happiness that matures later, because there is no affliction and no fault. Happiness is the subsequent feeling. These two should be done for oneself and others, because these completely include all the benefits of oneself and others. Suffering is the feeling of oppression, if its benefit later becomes happiness, like beneficial food, it is not unbeneficial. Happiness should also not be done, because whatever is unbeneficial will later mature into suffering, like unbeneficial food, because it is related to affliction and fault, so it is not beneficial. This is a brief summary of this matter for the time being. So, what is the downfall in this? How many kinds are there? Downfall is a great transgression. There are only two categories of downfall: if one excessively practices the four parajikas, one will lose the precepts and no longer be a Bodhisattva; and the sins that are completely included in the downfall, which will be related to the downfall. Here, too, some downfalls need to be confessed to others, and some need to be restrained by oneself. These downfalls also have the causes of transgression, as mentioned in the Bodhisattva Pitaka and so on. Then, in the Compendium of Trainings, it is said that the son of a noble family, the king, the royal family who has been crowned from the head, has five root downfalls, which will dry up all the previously done roots of virtue, are the cause of defeat, will cause all the happiness of gods and humans to fall, and will surely fall into the evil realms, and so on. And the first practitioner, the Great Vehicle
Chinese
又，对于如法安住的善男子和善女子来说，根本堕罪有八种。哪八种过失会使先前积累的善根枯竭，导致从天、人以及大乘的安乐中堕落，成为趋向恶趣之因呢？等等。在《善巧方便经》中也宣说了根本堕罪，其中“善男子，菩萨”等广说之后归纳为： 侵夺三宝的财物， 被认为是根本堕罪。 舍弃殊胜正法者， 能仁说这是第二条。 对于破戒的比丘， 夺其袈裟并殴打， 使其入狱或令其还俗， 以及造作五无间罪， 或执持邪见者， 以及毁坏僧团等， 胜者说这是根本堕罪。 对于未经调伏的有情， 宣说空性之义， 使已趣入佛位者， 从圆满菩提中退转。 强迫他人舍弃别解脱， 而令其修习大乘， 对于贪著小乘等， 执持说并非为了舍弃， 以及令他人也如此执持， 宣说自己的功德， 以及诽谤他人者， 以恭敬供养名声为因， 说“我能忍受甚深之法”， 而说虚妄之语者。 以惩罚而断绝修行者， 断绝给予三皈依， 以及断绝给予和接受， 使人放弃止观， 以及对于如理作意的受用， 不给予诵经者。 完全舍弃菩提心， 以贪著和吝啬的恶劣心态， 不布施乞求者。 对于努力行善的 有情不能忍受， 愤怒地殴打有情。 以烦恼随顺他人， 宣说相似正法者。 在菩萨藏中，根本堕罪只有四种。如《菩萨戒二十颂》中所说： 由猛烈烦恼所引发， 能摧毁律仪者， 以此即是四种堕罪。
English
Furthermore, for sons and daughters of good families who abide correctly, the root downfalls are eight. Which eight faults cause the previously accumulated roots of virtue to dry up, causing one to fall from the bliss of gods, humans, and the Great Vehicle, becoming the cause of going to the lower realms? And so on. In the Sutra of Skillful Means, the root downfalls are also taught, where "Son of good family, Bodhisattva," etc., are extensively explained and then summarized as: Stealing the property of the Three Jewels, Is considered a root downfall. Abandoning the supreme Dharma, The Able One said this is the second. For a monk who has broken his vows, Taking away his robes and beating him, Causing him to be imprisoned or disrobed, And also committing the five inexpiable sins, Or holding wrong views, And destroying the Sangha, etc., The Victorious One said these are root downfalls. For sentient beings who have not been tamed, Speaking of the meaning of emptiness, Causing those who have entered the state of Buddhahood, To turn back from perfect enlightenment. Forcing others to abandon individual liberation, And causing them to practice the Great Vehicle, For those attached to the Lesser Vehicle, etc., Holding that it is not for the sake of abandonment, And causing others to hold this way as well, Speaking of one's own qualities, And slandering others, With respect, offerings, and fame as the cause, Saying "I can endure the profound Dharma," And speaking false words. Cutting off practitioners with punishment, Cutting off the giving of the Three Refuges, And cutting off giving and receiving, Causing people to abandon calm abiding, And the enjoyment of correct application, Not giving to those who recite scriptures. Completely abandoning the mind of enlightenment, With attachment and unbearable miserliness, Not giving to those who beg. For those sentient beings who Effortlessly rejoice, Being unable to endure, Angrily beating sentient beings. Following others with afflictions, Teaching what appears to be similar to the true Dharma. In the Bodhisattva Pitaka, there are only four root downfalls. As it is said in the Twenty Verses on the Bodhisattva Vows: Whatever is aroused by fierce afflictions, That destroys the vows, This is the four downfalls.