Tibetan
དེ་གཅིག་ལ་དུ་མ་ འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཁོ་བོ་ཅག་གི་ལྟར་ན་འབྲས་བུར་འགྱུར་བ་རྒྱུའི་རྒྱུ་ཉིད་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་འབྲས་བུ་བས་སྔར་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་ཇི་ལྟར་གཅིག་ཅིག་ལས་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་དུ་མ་ལས་ཀྱང་ཡིན་པ་རིགས་པ་ཉིད་དོ། །འདི་སྙམ་དུ་གང་ཞིག་དུ་མ་བསྐྱེད་པ་དེ་ནི་ངེས་པ་དེའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་གཅིག་སྐྱེད་པར་བྱེད་དེ། དུ་མ་ནི་གཅིག་བསགས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེ་ལས་གཞན་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པར་མི་རིགས་ཏེ། གང་གིས་འབྲས་བུ་གཞན་བྱེད་པ། དེ་ལ་ངོ་བོ་གཉིས་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ངོ་བོ་གཅིག་པ་འབྲས་བུ་གཅིག་པ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ན་དེ་ཉིད་གཞན་ལ་ཇི་ལྟར་ཉེ་བར་སྦྱོར་སྙམ་ན། འདི་ཁྱེད་ཀྱི་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ཅི་ཡིན་པར་མཐོང༌། ཅི་བྱ་བ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་ཡོད་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན། དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་ནི་ལེགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་འགག་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ཐུག་པ་མེད་པ་དང་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་བྱེད་པ་མེད་ན་འབྲས་བུ་མི་སྐྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདི་ཡང་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་མེད་པར་མི་སྐྱེ་ལ། དེ་ལ་ཡང་ཚུལ་དེ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་ཐུག་པ་མེད་པ་ན་ཇི་ལྟར་མེད་པར་འགྲུབ་པར་འགྱུར། རྒྱུ་ནི་འབྲས་བུ་ལ་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཡོད་པའི་དུས་སོ་སོར་ངེས་པ་ཡིན་པས་ན་བྱ་བ་རྣམས་ཐོག་མ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཡང་ལེགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་རྒྱུ་འབྲས་བུ་ལ་བྱ་བ་བྱེད་པ་ན་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱེད་པ་ཡང་ཡིན་པས་ན། བྱ་བ་གཞན་དང་གཞན་ཡོད་པ་ན་ཡང་ཐུག་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་གཏམ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྟེ་བྱེད་པ་མེད་པར་བྱེད་པར་སྐྱེ་ཞིང༌། འབྲས་བུ་གཞན་གྱི་རྒྱུར་ཡང་འགྱུར་ན། འོ་ན་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་གི་ཡང་གནས་སྐབས་དེ་ཉིད་ཡིན་པས་བྱེད་པ་དོན་མེད་དོ། །ཇི་སྟེ་ཕྱོགས་ཕྱི་མ་ལ་བརྟེན་ན། དེའི་ཚེ་དུ་མ་ལ་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་གཅིག་དུ་མ་ལ་ལྟོས་ནས་ངེས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཡོད་པ་ཉིད་བརྗོད་པར་འགྱུར་ལ། འདི་ལ་ནི་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །འདི་སྙམ་དུ་གལ་ཏེ་ངོ་བོ་གཟུགས་བསྐྱེད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཡིན་ན། དེ་ལས་སྐྱེ་ན་དེ་ཡང་ གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཞིག་གཟུགས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་ནི
Chinese
那一个和多个 会变成相违。按照我们的观点，成为果的因不是因的因，然而比果更早存在。那么，就像从一个产生一样，从多个产生也是合理的。如果认为，凡是不产生多个的，必定产生属于那个范畴的一个，因为多个是一个积累的自性。即使那样，也不应从产生它的那个产生其他，因为产生其他果的，它不是具有两个自性。如果一个自性的一个果接近，那么它如何接近其他呢？你们认为这接近是什么？是作用吗？还是存在的差别？其中第一种观点是不好的，因为对于刚产生就灭亡的事物来说，没有作用，并且对于不是刹那的事物来说，也是没有接触和没有意义的。如果像没有作用就不产生果一样，这既然是果，没有作用就不会产生，并且对于它来说也是同样的道理，那么没有接触如何能没有地成立呢？因是对果起作用的，并且那也是在存在的各个时候决定的，所以认为作用没有开始也是不好的，因为就像因对果起作用时是因一样，作用也是如此。如果存在其他的作用，那么也是没有接触的。即使那样，产生果的说法也会没有。如果无作用地产生作用，并且成为其他果的因，那么，想要表达的因和果的状况也是一样的，所以作用没有意义。如果依赖于后一种观点，那么，所谓与多个结合，就是指依赖于多个而确定的存在，这没有什么损害。如果认为，如果自性产生色，那么它也是味等，如果从那产生，那么那也会 变成色的自性，因为结合是凡是从色的因产生的，那
English
That one and many will become contradictory. According to our view, the cause that becomes the effect is not the cause of the cause, but it exists earlier than the effect. So, just as it comes from one, it is reasonable that it also comes from many. If it is thought that whatever does not produce many, it must produce one belonging to that category, because many are the nature of an accumulation of one. Even so, it should not produce others from that which produces it, because that which produces other fruits does not have two natures. If one fruit of one nature is close, then how does it approach others? What do you think this approach is? Is it action? Or is it the difference of existence? The first view is not good, because for things that perish as soon as they are born, there is no action, and for things that are not momentary, there is no contact and no meaning. If, like not producing a fruit without action, since this is a fruit, it will not be produced without action, and the same is true for it, then how can it be established without contact? The cause acts on the effect, and that is also determined at each time of existence, so it is not good to think that actions have no beginning, because just as the cause is the cause when it acts on the effect, so is the action. If there are other actions, then there is also no contact. Even so, the saying of producing fruit will also be absent. If action arises without action, and becomes the cause of other fruits, then the situation of the cause and effect that one wants to express is also the same, so action is meaningless. If one relies on the latter view, then the so-called combination with many refers to the existence that is determined by relying on many, and there is no harm in this. If it is thought that if the nature produces form, then it is also taste, etc., if it arises from that, then that will also become the nature of form, because combination is whatever arises from the cause of form, that
Tibetan
་གཟུགས་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཁ་དོག་སྔོན་པོ་བཞིན་ནོ། །རོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་གཟུགས་མེད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་ཐལ་བའོ། །དེ་ལྟ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ན་བཟློག་པ་གང་ཞིག་གཟུགས་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཟུགས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རླུང་གིས་རེག་པ་བཞིན་ནོ། །རོ་ལ་སོགས་པ་འདི་ཡང་གཟུགས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། འདི་ནི་མ་བསླབས་པའི་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གཟུགས་ཙམ་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བ་ཐལ་བའི་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་འདོད་དམ། དེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་ལོག་པའི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་གྲང༌། ཕྱོགས་དང་པོ་ལ་ནི། སྒྲུབ་བྱེད་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཁོ་བོ་ཅག་ནི་གཟུགས་ཙམ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ལས་རོ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེས་པར་མི་འདོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དེ་དང་དེ་མ་ཡིན་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ལས་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་རྣམ་པ་དུ་མས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་སྒྲུབ་པ་ལ་བཟོ་བའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའི་རང་གི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་ནི་ལྡོག་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཉིད་ཀྱིས་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། བཟློག་པ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པའི་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཟློག་པ་ལ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་དགག་པར་བྱ་བ་བརྟགས་པ་ན་ཕྱོགས་དང་པོ་ཡོངས་སུ་འཛིན་ན་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལ་བརྟེན་ན་སྔ་མ་བརྟེན་དུ་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ངོ་བོ་ཐ་དད་པའི་འབྲས་བུ་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་ཚད་མས་གྲུབ་པར་སྐད་ཅིག་མར་སྨྲ་བ་དང༌། སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་ཡང་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། རྩོད་པའི་གཞི་མི་རིགས་སོ། །དུས་ཐ་དད་པའི་འབྲས་བུ་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་ནུས་པ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འགལ་བའི་ཆོས་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་ཡིན་པས་ན། བདག་ཅག་གི་བློས་མི་མཐུན་པའི་གཞི་ཡིན་པ་ན་དེ་དག་གིས་དེ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་འོས་པ་ཡིན་ན། དེ་མ་ཁྱབ་པས་རང་གི་འདོད་པ་ཡང་འགོག་པར་བྱེད་པ་འདི་ནི་དེ་དག་གི་རང་གི་ཕྱོགས་བསྲུང་བའི་རྣམ་པ་སྔོན་མ་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ངོ་བོ་ཐ་དད་པའི་འབྲས་བུ་བྱེད་པ་བཞིན་དུ། དུས་ཐ་དད་པའི་འབྲས་བུ་བྱེད་པ་ཡང་མཐོང་བས་ན་འགལ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཙམ་ཡིན་པས་ན་འདོད་པའི་དོན་དང་འགལ་བ་མེད་དོ་ཞེ་ན། འོ་ན་གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་མེད་པར་དུས་ཐ་དད་པའི་འབྲས་བུ་བྱེད་པ་འགལ་བར་བྱེད་ན། དེའི་ཚེ་འདི་ཡང་བརྗོད་པ་ཞིག་ན་གཅིག་ལ་དེ་
Chinese
是色，例如蓝色。味道等也是从使无色的因产生的，这被称为自性的理由的过失。即使那样也不是，因此，反过来，凡不是色的，就是从产生色的因产生的，例如风的触觉。味道等也不是色，这被认为是周遍不明显。这是一种未经学习的陈述。这样，仅仅产生色的因产生是过失的理由吗？还是从不是产生它的相反的因产生的呢？第一种情况，能立不成，因为我们不认为味道等是从仅仅产生色的因产生的，而是从产生它和不是它的自性产生的，那是用多种方式产生，为了成立，是从具有制造差别的自己的因产生的缘故。第二种情况，因为对相反产生怀疑，所以理由不定，因为没有损害相反的量。对于相反，像先前一样，如果考察要否定的，如果完全接受第一种情况，就是成立，如果依赖第二种情况，那么先前依赖是不定的。另外，本体不同的果的产生，是量成立的，说是一刹那，和说不是一刹那也是允许的，争论的基础不合理。时间不同的果的产生，是被有能力和无能力的体性的相违的法周遍的缘故，因为是我们意识不一致的基础，所以他们应该成立那个，因为那不周遍，也阻碍自己的意愿，这是他们守护自己宗派的先前没有出现过的形态。如同产生本体不同的果一样， 产生时间不同的果也是可见的，因此没有相违，仅仅是这样，因此和意愿的意义没有相违吗？那么，如果无差别地产生时间不同的果是相违的，那时这也是一种陈述，对于一个
English
It is form, like the color blue. Taste and so on are also produced from the cause that makes colorless, which is called the fault of the reason of self-nature. Even if that is not the case, therefore, conversely, whatever is not form is produced from the cause that produces form, such as the tactile sensation of wind. Taste and so on are also not form, which is considered to be pervasively unclear. This is an unlearned statement. In this way, is the cause of merely producing form a faulty reason? Or is it produced from the opposite cause that is not producing it? In the first case, the probandum is not established, because we do not consider taste and so on to be produced from the cause that merely produces form, but from the nature that produces it and is not it, which is produced in various ways, in order to establish it, it is produced from its own cause that has the difference of manufacturing. In the second case, because there is doubt about the opposite, the reason is uncertain, because there is no valid measure that harms the opposite. For the opposite, like before, if examining what is to be negated, if completely accepting the first case, it is established, if relying on the second case, then the previous reliance is uncertain. Furthermore, the production of fruits of different entities is established by valid measure, saying it is momentary, and saying it is not momentary is also allowed, the basis of the dispute is unreasonable. The production of fruits of different times is pervaded by the contradictory dharma of the nature of being capable and incapable, because it is the basis of our inconsistent consciousness, so they should establish that, because that is not pervasive, it also hinders their own intention, this is the unprecedented form of them protecting their own sect. Just like producing fruits of different entities, Producing fruits of different times is also visible, therefore there is no contradiction, it is only like this, therefore is there no contradiction with the meaning of intention? Then, if producing fruits of different times without difference is contradictory, then this is also a statement, for one